Deze chipgigant verkocht zijn geheugentak voor $9 miljard, nu lijkt dat een historische blunder

In het kort

• Intel verkocht zijn NAND-tak voor circa $9 miljard aan SK Hynix; destijds leek dat logisch door de cyclische markt en de zware neergang van 2022-2023.

• Door de AI-boom is geheugen inmiddels strategisch belangrijk en zeer winstgevend geworden, terwijl Micron en SK Hynix sterk profiteren van schaarste en hogere prijzen.

• De echte vraag is niet of Intel te goedkoop verkocht, maar of de miljardeninvesteringen in Intel Foundry uiteindelijk meer waarde opleveren dan het afgestoten geheugenbedrijf.

Intel besloot in 2020 om zijn NAND-geheugenactiviteiten voor ongeveer $9 miljard te verkopen aan SK Hynix. Op dat moment was de redenering logisch: NAND was kapitaalintensief, cyclisch en Intel wilde zijn middelen vooral inzetten op chipproductie, AI, 5G en andere strategische groeigebieden.

Bijna zes jaar later ziet die beslissing er een stuk pijnlijker uit. De marktwaarde van Micron, de grootste Amerikaanse speler die sterk afhankelijk is van geheugen, ligt inmiddels rond $1,05 biljoen, terwijl Intel zelf ongeveer $464 miljardwaard is. Dat betekent niet dat Intel Micron heeft verkocht, want de koper van de NAND-divisie was SK Hynix, maar het laat wel zien hoe sterk de waardering van geheugenbedrijven is veranderd sinds Intel uit die markt stapte.

Intel kreeg ongeveer $9 miljard voor zijn geheugentak

De verkoop werd in oktober 2020 aangekondigd en verliep in twee fases. SK Hynix betaalde bij de eerste afronding eind 2021 ongeveer $7 miljard en kreeg daarmee onder meer Intels SSD-activiteiten en de fabriek in Dalian, China.

Voor die activiteiten werd vervolgens Solidigm opgericht. Het resterende deel van de transactie, waaronder NAND-technologie, intellectueel eigendom en werknemers, werd op 27 maart 2025 overgedragen.

Intel ontving daarbij nog ongeveer $1,9 miljard, na bepaalde aanpassingen. Daarmee kwam de totale opbrengst van de deal rond de oorspronkelijk afgesproken $9 miljard uit.

Het bedrijf zei destijds dat het geld gebruikt zou worden voor langetermijnprioriteiten zoals kunstmatige intelligentie, 5G-netwerken en intelligente edge computing. Op papier was de gedachte duidelijk: Intel wilde zich concentreren op onderdelen waarin het op lange termijn een sterkere concurrentiepositie verwachtte.

Wil je slimmer beleggen en direct vooroplopen? Als lid van De Belegger krijg je toegang tot deepdives, aandelentips, trainingen, premium content én live portfolio-inzicht, samen met een actieve community van beleggers.

Pak je kans! klik op de button, start direct en pak tijdelijk 50% korting met de code 'PREMIUM50'.

Word lid!

De verkoop leek eerst juist perfect getimed

Het is gemakkelijk om met de kennis van vandaag te zeggen dat Intel een fout heeft gemaakt, maar in de eerste jaren na de deal zag dat er heel anders uit. De geheugenmarkt belandde in 2022 en 2023 namelijk in een zware neergang.

Micron kreeg daar hard mee te maken. Het bedrijf boekte in het fiscale jaar 2023 een nettoverlies van $5,83 miljard, terwijl de jaaromzet bijna halveerde.

Ook NAND-geheugen, precies het onderdeel dat Intel had verkocht, werd hard geraakt door dalende prijzen en overtollige voorraden. Intel had op dat moment al ongeveer $7 miljard ontvangen en hoefde zelf niet langer miljarden te investeren om door die slechte cyclus heen te komen.

Op dat moment zag de verkoop er dus eerder slim dan onverstandig uit. Intel had een volatiele activiteit verkocht voordat de markt instortte en kon zijn kapitaal gebruiken voor andere strategische investeringen.

Daarna veranderde AI plotseling alles

De grote omslag kwam door kunstmatige intelligentie. AI-datacenters hebben enorme hoeveelheden geheugen nodig en daardoor veranderde geheugen van een relatief saaie cyclische component in een van de belangrijkste bottlenecks binnen de AI-infrastructuur.

Niet alleen high-bandwidth memory profiteert daarvan. Ook de vraag naar DRAM en NAND wordt ondersteund doordat AI-servers steeds meer data moeten opslaan, verplaatsen en verwerken.

Daarmee ontstond precies het tegenovergestelde probleem van enkele jaren geleden. Waar fabrikanten eerder met overcapaciteit en dalende prijzen te maken hadden, is er nu op delen van de markt juist sprake van schaarste.

Dat heeft grote gevolgen voor de prijzen en marges van geheugenproducenten. Bedrijven die de zware downturn hebben overleefd, bevinden zich daardoor ineens in een veel sterkere positie.

SK Hynix laat zien hoe extreem de markt is veranderd

De resultaten van SK Hynix maken duidelijk hoe groot die omslag is geworden. Het bedrijf rapporteerde in het tweede kwartaal een omzet van 79,3 biljoen Zuid-Koreaanse won, een stijging van maar liefst 257 procent op jaarbasis.

SK Hynix aandeelkoers

De operationele marge kwam volgens de aangeleverde cijfers uit op 76 procent, eveneens een record. Samen met de 52,6 biljoen won omzet uit het eerste kwartaal kwam de omzet over de eerste helft van het jaar voor het eerst boven 100 biljoen won uit.

Volgens SK Hynix zorgden vooral hoogwaardige producten voor AI-servers voor hogere prijzen binnen zowel DRAM als NAND. Juist dat laatste maakt Intels oude verkoop extra interessant om opnieuw te bekijken.

Intel verkocht zijn NAND-activiteiten op een moment dat geheugen nog vooral werd gezien als een cyclische commoditymarkt. De AI-revolutie heeft diezelfde markt enkele jaren later plotseling strategisch veel belangrijker gemaakt.

Micron is inmiddels ongeveer $1,05 biljoen waard

Ook Micron profiteert enorm van deze ontwikkeling. De Amerikaanse geheugenproducent heeft inmiddels een marktwaarde van ongeveer $1,05 biljoen, meer dan twee keer de circa $464 miljard van Intel.

Miron aandeelkoers

Daar moet wel een belangrijke nuance bij worden geplaatst. Microns enorme waardering is niet uitsluitend gebaseerd op NAND, maar vooral op DRAM en high-bandwidth memory, die essentieel zijn voor moderne AI-accelerators.

Dat zijn activiteiten die Intel in 2020 niet simpelweg aan SK Hynix verkocht. De vergelijking tussen Intel en Micron laat daarom niet zien dat Intel een activiteit van $1 biljoen voor $9 miljard heeft weggegeven.

Wat de vergelijking wel laat zien, is iets veel interessanters. Intel verliet een deel van de halfgeleiderindustrie dat daarna door AI enorm in waarde steeg, terwijl het bedrijf juist miljarden bleef investeren in een segment dat voorlopig nog grote verliezen maakt.

Intel koos juist voor chipproductie

Het kapitaal dat Intel vrijmaakte, werd onder andere ingezet voor de uitbreiding van zijn eigen productieactiviteiten. Het belangrijkste onderdeel van die strategie is tegenwoordig Intel Foundry, waarmee het bedrijf chips wil produceren voor zichzelf en externe klanten.

Die activiteit groeit stevig. De omzet van Intel Foundry steeg in het tweede kwartaal volgens de bron met 31 procent naar $5,8 miljard.

Daar zit echter een groot probleem. De divisie boekte ondanks die omzet nog altijd een operationeel verlies van $2,1 miljard.

Voor Intel als geheel zag het kwartaal er beter uit. De totale omzet steeg met 25 procent naar $16,1 miljard, de snelste groei in jaren.

Toch blijft de foundrystrategie een enorme investering waarvan de uiteindelijke winstgevendheid nog moet worden bewezen. En juist dat maakt de vergelijking met de geheugenmarkt zo pijnlijk.

Intel stapte uit de markt waar nu schaarste heerst

Dat is misschien wel het meest opvallende onderdeel van deze hele geschiedenis. Intel verkocht een bedrijfsonderdeel omdat het kapitaalintensief en cyclisch was en zette vervolgens zwaar in op een activiteit die mogelijk nog kapitaalintensiever is.

Het fundamentele verschil zit nu in de winstgevendheid. Geheugenproducenten profiteren momenteel van schaarste en snel stijgende prijzen, terwijl Intel Foundry nog miljarden verliest.

Achteraf lijkt het daardoor alsof Intel precies de verkeerde kant van de markt heeft gekozen. Het bedrijf stapte uit geheugen voordat AI daar voor enorme vraag zorgde en verdubbelde zijn inzet op productie voordat duidelijk was of die activiteit structureel winstgevend kon worden.

Dat betekent niet automatisch dat de beslissing in 2020 verkeerd was. Beleggingsbeslissingen moeten eigenlijk worden beoordeeld op basis van de informatie die destijds beschikbaar was, en niet uitsluitend op basis van wat jaren later gebeurde.

De oorspronkelijke logica was behoorlijk sterk

In 2020 had Intel goede redenen om NAND te verkopen. De markt kende heftige prijscycli, fabrikanten moesten voortdurend enorme bedragen investeren in nieuwe capaciteit en de marges konden binnen korte tijd volledig instorten.

Een gefocuster Intel zou in theorie beter kunnen concurreren dan een bedrijf dat zijn middelen over te veel verschillende activiteiten verspreidde. Door NAND te verkopen kon Intel bovendien kapitaal vrijmaken voor gebieden die het bedrijf strategisch belangrijker vond.

De neergang van 2022 en 2023 leek die beslissing aanvankelijk zelfs te bevestigen. Intel hoefde de enorme verliezen in de geheugenmarkt niet zelf te financieren.

Het probleem is alleen dat de keuze uiteindelijk niet alleen draait om wat Intel verkocht. Het gaat vooral om wat het bedrijf vervolgens met zijn kapitaal en aandacht heeft gedaan.

En daar begint het pijnlijke deel

Intel stapte uit geheugen en gebruikte de financiële ruimte om verder te investeren in onder meer eigen chipproductie. Die strategie heeft tot nu toe nog geen vergelijkbare economische waarde opgeleverd.

SK Hynix daarentegen, de daadwerkelijke koper van Intels NAND-activiteiten, is inmiddels zo winstgevend dat het bestuur volgens de bron toestemming heeft gegeven voor ongeveer $29 miljard aan aandeleninkopen in slechts drie maanden.

Dat verschil is moeilijk te negeren. De koper van Intels oude activiteit genereert inmiddels enorme kasstromen, terwijl Intel nog altijd miljarden moet investeren om zijn foundrystrategie van de grond te krijgen.

De $9 miljard die Intel ontving was in 2020 waarschijnlijk geen slechte prijs voor het bedrijfsonderdeel zelf. Het echte vraagstuk is of Intel het vrijgekomen kapitaal uiteindelijk heeft ingezet in een activiteit die een beter rendement kan opleveren.

AI veranderde geheugen van commodity naar strategische bottleneck

Daar zit volgens mij de interessantste les voor beleggers. De waarde van een bedrijfsonderdeel wordt niet alleen bepaald door hoe aantrekkelijk de markt vandaag is, maar ook door hoe belangrijk die technologie kan worden wanneer de industrie verandert.

Geheugen werd jarenlang gezien als een commodityproduct. Fabrikanten konden moeilijk onderscheid maken, prijzen schommelden sterk en beleggers waardeerden de bedrijven daarom relatief laag.

AI heeft dat beeld veranderd. Wanneer honderden miljarden dollars worden uitgegeven aan AI-servers en datacenters, heeft een dure GPU weinig waarde als er onvoldoende snel geheugen beschikbaar is om die processor efficiënt te gebruiken.

Daardoor is geheugen plotseling een essentieel onderdeel van de AI-infrastructuur geworden. Wat enkele jaren geleden een cyclische zwakte was, namelijk beperkte capaciteit en lange investeringscycli, kan tijdens een periode van enorme vraag juist enorme pricing power creëren.

Intel kon waarschijnlijk niet beide strategieën betalen

Er is tegelijkertijd een belangrijke reden om niet te hard over Intel te oordelen. Het bedrijf had waarschijnlijk onvoldoende financiële ruimte om zowel NAND te behouden als tegelijkertijd tientallen miljarden dollars in nieuwe chipfabrieken te investeren.

De foundrystrategie heeft al veel meer gekost dan de $9 miljard die Intel voor NAND ontving. Als Intel zijn geheugenactiviteiten had gehouden, had het bovendien ook de enorme neergang van 2023 moeten financieren.

Het is dus te simpel om te stellen dat Intel gewoon NAND had moeten behouden en daarmee vandaag dezelfde waardering als Micron zou hebben gehad. De bedrijven hebben verschillende activiteiten, verschillende technologieën en verschillende financiële structuren.

Toch blijft de richting van de keuze achteraf opvallend. Intel verkocht blootstelling aan een sector waar AI uiteindelijk enorme schaarste creëerde en investeerde het vrijgekomen kapitaal in een sector waar de winstgevendheid nog altijd onzeker is.

Lees ook: Bill Ackman koopt voor miljarden deze 3 aandelen: is dit zijn slimste zet in jaren?

Was de verkoop dan een historische fout?

Op basis van de situatie in 2020 zou ik dat nog niet zo hard stellen. Intel ontving een redelijke prijs voor een activiteit die kort daarna door een van de zwaarste geheugencrises van de afgelopen jaren ging.

Maar op basis van de situatie vandaag is de beslissing veel moeilijker te verdedigen. Micron is inmiddels ruim twee keer zoveel waard als Intel en SK Hynix genereert recordomzetten en uitzonderlijk hoge marges dankzij dezelfde AI-trend waar Intel zelf zo graag van wil profiteren.

Het pijnlijke is dus niet dat Intel voor $9 miljard iets verkocht dat vandaag letterlijk $1 biljoen waard zou zijn. Dat klopt simpelweg niet.

Het pijnlijke is dat Intel de richting waarin de halfgeleiderindustrie zou veranderen verkeerd heeft ingeschat. Geheugen werd veel strategischer en winstgevender dan verwacht, terwijl het onderdeel waarop Intel juist verdubbelde nog steeds miljarden verlies maakt.

Uiteindelijk draait alles om Intel Foundry

De definitieve beoordeling van de verkoop kan daarom pas later worden gemaakt. Als Intel Foundry uiteindelijk een winstgevende wereldwijde chipproducent wordt, kan de keuze om kapitaal vrij te maken en daarop te focussen alsnog uitstekend uitpakken.

Intel Foundry Machine

Als de foundryactiviteiten echter jarenlang verliesgevend blijven terwijl geheugenproducenten enorme winsten blijven genereren, kan de verkoop van NAND steeds meer worden gezien als een van de duurste strategische keuzes uit de geschiedenis van Intel.

Voorlopig staat het scorebord duidelijk in het voordeel van de geheugenbedrijven. Intel verkocht zijn NAND-activiteiten voor ongeveer $9 miljard, terwijl Micron inmiddels meer dan twee keer de beurswaarde van Intel vertegenwoordigt en SK Hynix recordwinsten boekt.

Dat maakt deze geschiedenis vooral een krachtige herinnering aan hoe snel de halfgeleidersector kan veranderen. Een activiteit die vandaag als cyclisch en weinig aantrekkelijk wordt gezien, kan enkele jaren later precies de bottleneck blijken te zijn waar de hele volgende technologiegolf om draait.