Trump krabbelt terug maar verdient tóch recordbedragen aan tarieven

in het kort

• Trumps harde handelsdreigementen worden vaak afgezwakt, maar tarieven verdwijnen zelden en worden structureel genormaliseerd.

• Door brede toepassing en groeiende wereldhandel zijn Amerikaanse tariefinkomsten meer dan verviervoudigd en uitgegroeid tot een vaste begrotingspijler.

• Voor beleggers betekent dit geen acute crisis, maar wel blijvende druk via hogere kosten, inflatie en indirecte impact op monetair beleid.

Sinds Donald Trump opnieuw president is, hebben financiële markten geleerd om zijn handelsretoriek met een zekere scepsis te benaderen. Dreigementen met torenhoge tarieven worden vaak gevolgd door uitstel, afzwakking of uitzonderingen, waarna de rust op Wall Street snel terugkeert. Die reflex heeft geleid tot het populaire acroniem Trump Always Chickens Out, een samenvatting van het idee dat harde woorden zelden uitmonden in maximale economische schade. Toch verhult dat beeld een belangrijke realiteit die in 2026 steeds zichtbaarder wordt.

Ondanks alle terugtrekkende bewegingen genereert de Amerikaanse overheid namelijk meer inkomsten uit tarieven dan ooit tevoren. Terwijl beleggers zich focussen op wat Trump niet doet, groeit de structurele impact van wat wél blijft staan. De combinatie van lagere maar blijvende tarieven, brede toepassing over veel landen en een steeds groter handelsvolume zorgt ervoor dat importheffingen een vaste pijler onder de overheidsfinanciën zijn geworden. Dat maakt tarieven economisch relevanter dan de dagelijkse politieke headlines doen vermoeden.

De mythe van het terugkrabbelen

Het beeld van Trump als een president die uiteindelijk altijd terugschakelt, is niet uit de lucht gegrepen. Sinds februari 2025 zijn er meerdere voorbeelden van aangekondigde tarieven die later zijn uitgesteld, verlaagd of gedeeltelijk ingetrokken. Vooral wanneer inflatie oploopt of consumentenprijzen politiek gevoelig worden, blijkt Trump bereid om gas terug te nemen. Dat patroon stelde beleggers in 2025 gerust en droeg bij aan het sterke beursjaar.

Maar dit terugkrabbelen is zelden volledig. In plaats van het schrappen van tarieven kiest de regering vaak voor verlagingen of uitzonderingen, waardoor een aanzienlijk deel van de heffingen intact blijft. De markt interpreteert dat als een overwinning voor stabiliteit, terwijl het beleid in werkelijkheid structureel verandert. Tarieven verdwijnen niet, ze worden genormaliseerd. Juist die normalisering vormt de kern van het verhaal richting 2026.

Van dreiging naar systeem

Een blik op de tariefstructuur per land laat zien hoe dit proces werkt. Extreme aankondigingen worden teruggebracht tot percentages die politiek verdedigbaar en economisch verteerbaar zijn. Veel landen belanden uiteindelijk in een bandbreedte van tien tot twintig procent, met enkele duidelijke uitschieters naar boven. Voor bedrijven betekent dit dat handel duurder wordt, maar niet onmogelijk.

Aangekondigde tarieven vs tarieven nu

Bron: Avalara

Voor de overheid betekent het iets anders. Omdat de tarieven breed worden toegepast en nauwelijks volledig worden teruggedraaid, ontstaat een stabiele en groeiende inkomstenstroom. Dat effect wordt versterkt doordat wereldhandel in absolute zin blijft groeien, zelfs wanneer volumes tijdelijk verschuiven. Het resultaat is dat lagere tarieven op meer goederen vaak meer opleveren dan hoge tarieven op een beperkt aantal producten.

De cijfers vertellen een ander verhaal

De inkomstenkant maakt dit het duidelijkst zichtbaar. Over de periode 2017 tot en met 2025 zijn de Amerikaanse inkomsten uit brutotariefheffingen en aanverwante accijnzen meer dan verviervoudigd. Waar de overheid in 2017 nog ongeveer 46 miljard dollar ophaalde, steeg dit bedrag via tussenliggende schommelingen naar bijna 289 miljard dollar in 2025. Dat is geen tijdelijk effect, maar een structurele verschuiving.

Inkomsten uit tarieven en belasting USA

Bron: bipartisanpolicy

Ook binnen 2026 zet die trend zich door. Al in de eerste weken van het jaar heeft de Amerikaanse overheid ongeveer 6 miljard dollar aan tariefinkomsten binnengehaald, een tempo dat duidelijk hoger ligt dan in voorgaande jaren. Deze versnelling suggereert dat tarieven inmiddels diep verankerd zijn in het fiscale systeem. Ze functioneren niet langer alleen als handelswapen, maar als een vaste inkomstenbron.

Inkomsten tarieven 2026

Bron: bipartisanpolicy

Waarom Trump wél terugschakelt, maar nooit loslaat

Politiek gezien is dit logisch. Volledig afzien van tarieven zou betekenen dat Trump een belangrijk onderhandelingsinstrument en een zichtbare inkomstenbron opgeeft. Door tarieven te verlagen in plaats van te schrappen, kan hij zowel economische schade beperken als budgettaire opbrengsten veiligstellen. Dat verklaart waarom Trump vaak lijkt toe te geven, terwijl het beleid onder de oppervlakte intact blijft.

Voor beleggers is dit een cruciaal inzicht. De markt heeft geleerd om scherpe aankondigingen te negeren, maar onderschat mogelijk het cumulatieve effect van blijvende heffingen. Lagere marges, hogere inputkosten en structurele inflatiedruk bouwen zich langzaam op. Dat proces is minder spectaculair dan een handelsoorlog, maar potentieel invloedrijker op de lange termijn.

De impact op inflatie en monetair beleid

In 2025 konden veel bedrijven hogere kosten nog absorberen door voorraden en marges. In 2026 wordt dat steeds lastiger. Naarmate tarieven permanent onderdeel blijven van kostenstructuren, worden prijsverhogingen onvermijdelijker. Dat vergroot de kans op hardnekkige inflatie, zelfs als de economie afkoelt.

Voor de Federal Reserve betekent dit een lastige afweging. Tariefgedreven inflatie is lastig te bestrijden zonder economische groei te schaden. Als renteverlagingen worden uitgesteld of minder ruim uitvallen dan verwacht, kan dat druk zetten op aandelenwaarderingen. Daarmee werken tarieven indirect door in het beursklimaat, zelfs zonder nieuwe escalaties.

Lees ook: Trump haalt spanning weg en zet defensie-aandelen onder druk

Geen crash, maar een nieuwe realiteit

Het idee dat tarieven in 2026 een plotselinge beurscrash veroorzaken, is weinig waarschijnlijk. De economie beschikt nog steeds over krachtige groeimotoren, met name in technologie, automatisering en kunstmatige intelligentie. Die sectoren kunnen een deel van de kostenstijgingen opvangen en blijven aantrekkelijk voor investeerders.

Maar de conclusie is minder comfortabel dan het TACO-verhaal suggereert. Trump mag dan vaak terugschakelen op het hoogtepunt van zijn dreigementen, de uitkomst is een economie waarin tarieven structureel hoger liggen dan vóór zijn presidentschap. De overheid verdient er meer aan dan ooit, terwijl bedrijven en consumenten de rekening dragen. Voor beleggers betekent dit dat tarieven geen tijdelijk fenomeen zijn, maar een blijvend onderdeel van het speelveld in 2026 en daarna.

Trump Always Chickens Out blijft een handige beursgrap, maar wie alleen daarop vertrouwt, mist het grotere plaatje. De kip mag af en toe terugrennen naar het hok, maar de eieren blijven elke dag binnenkomen.

Ook particuliere beleggers moeten in zo’n structureel veranderend speelveld scherp letten op factoren die het nettorendement beïnvloeden. Hogere kosten en blijvende fricties in de wereldeconomie maken efficiënt handelen en lage transactielasten belangrijker dan ooit.

In dat kader werd MEXEM door Brokerskiezen.nl uitgeroepen tot beste allround broker van 2025. Beleggers kunnen er internationaal handelen tegen valutakosten van slechts 0,005%, tegenover circa 0,25% bij DEGIRO en SAXO Bank, een verschil dat voor de gemiddelde belegger kan oplopen tot honderden tot duizenden euro’s per jaar. Daarmee geldt MEXEM voor veel beleggers als de meest complete keuze voor wie lage kosten en internationale spreiding belangrijk vindt.