Nebius mist omzet, vergroot verlies, bestelt massa’s Nvidia chips & dit zeggen de cijfers
- Rabi Safi
- 3 uur geleden
- 7 minuten om te lezen
Nebius zet twee turbo’s tegelijk aan: een nieuw datacenter van 240 MW bij Lille (Béthune) én een explosieve opschaling van GPU-capaciteit, maar de kwartaalcijfers laten zien dat groei niet automatisch “boven verwachting” betekent: Q4-omzet $227,7 mln (+547% j-o-j), maar ~$19–$20 mln onder consensus (circa -8%).
De rekening is naar verhouding: Q4-capex ~$2,1 mrd (vs $416 mln een jaar eerder) en Q4-nettoverlies $249,6 mln (vs $133,2 mln). Tegelijk claimt Nebius positieve adjusted EBITDA in Q4 en eindigde het jaar met ~$3,68–$3,7 mrd cash.
De kernvraag voor beleggers: wordt Nebius een Europese “neocloud-kampioen” met voorspelbare kasstromen, of blijft het een bedrijf dat vooral capaciteit stapelt? De lat ligt hoog: Nebius mikt op eind-2026 annualized run-rate (ARR) $7–$9 mrd en stuurt op ~40% adjusted EBITDA-marge (ambitieus gezien de huidige verliezen en investeringshonger).
Nebius bouwt 240 MW bij Lille: Europese schaal, Amerikaanse snelheid
Nebius (Amsterdam, AI cloud services) wil nabij Lille in Noord-Frankrijk een datacenter ontwikkelen van 240 megawatt (MW). Dat is geen gezellig serverhok; dat is één van Europa’s grootste projecten zodra het klaar is. De locatie is ook veelzeggend: een herontwikkeling van een voormalige Bridgestone-bandenfabriek in Béthune. Industriegrond wordt rekenkrachtgrond.
Timing (heel concreet):
Eerste capaciteit “late summer” 2026 online (Nebius spreekt over gefaseerde oplevering).
Ruwweg de helft operationeel eind 2026.
Wie dat leest als “mooi, snel” vergeet één detail: in datacenters is stroom de echte valuta. En Nebius koppelt dit project nadrukkelijk aan de Europese golf van AI-adoptie, met name bij maakindustrie, services en logistiek. Dat is geen hypezin; het is de rationale waarom je überhaupt 240 MW in Frankrijk wilt neerleggen in plaats van nóg een uitbreiding in de VS.
Wat kost 240 MW echt? Reken je niet rijk (maar reken wél)
Nebius noemt geen prijskaartje. Reuters haalt CBRE aan: $10–$14 miljoen per MW voor AI-datacenters. Vermenigvuldigen is dan onvermijdelijk:
240 MW × $10 mln = $2,4 mrd
240 MW × $14 mln = $3,36 mrd (afgerond in bericht: $3,6 mrd als bovengrens)
Dat zijn bedragen waarbij “even bouwen” verandert in een financierings- en executieproject. Belangrijk detail uit de berichtgeving: bouwkosten worden gedragen door de Franse partij Azur, terwijl Nebius de cruciale Nvidia-chips vlak voor ingebruikname inkoopt.
Die constructie is niet alleen juridisch interessant, maar vooral financieel:
Nebius vermijdt (of verschuift) een deel van de vroege bouw-capex op de eigen balans.
Maar Nebius blijft wél blootstaan aan GPU-prijs, beschikbaarheid en timing (en dat is precies waar in deze markt de knelpunten zitten).
Cijfers Q4 2025: groeiexplosie, maar toch “miss”
Dan de kwartaalcijfers die tegelijk met dit datacenternieuws binnenkwamen.
Omzet: +547% j-o-j, maar -8% vs verwachting
Q4 omzet: $227,7 mln
j-o-j groei: +547% (van $35,2 mln naar $227,7 mln volgens de tekst)
consensus: grofweg $246–$251 mln
miss: ~$19–$20 mln, ongeveer -8%
Dit is het soort kwartaal waar groeibeleggers een moeilijke relatie mee hebben: de grafiek is spectaculair, maar de markt handelt op verwachtingen, niet op bewondering. Het aandeel ging circa -3% tot -3,75% lager in (voor)beurshandel na de cijfers (in de aangeleverde bronnen verschillen de percentages iets, maar de richting is eenduidig: omlaag).
Winst/verlies: de bodemlijn blijft rood
Q4 net loss: $249,6 mln (vs $133,2 mln een jaar eerder) → verlies loopt op
Adjusted net loss: $173,0 mln
Adjusted loss per share: -$0,69 (beter dan verwachting -$1,16)
Hier zit een belangrijk nuancepunt: “beter dan verwacht” op adjusted EPS komt vaak doordat kostenposten anders worden geclassificeerd of timing verschuift. Het verandert niets aan de economische kern: Nebius zit in een fase waarin het kasstromen opoffert om capaciteit te veroveren.
Cash en kasstroom: genoeg munitie, maar je verbrandt het snel
Cash & equivalents: ~$3,68–$3,7 mrd
Operating cash flow Q4: $834 mln (zoals aangeleverd)
Dat laatste getal springt eruit: positieve operationele kasstroom in een kwartaal met fors verlies kan, maar vraagt interpretatie. Bij dit soort bedrijven spelen deferred revenue, werkkapitaalbewegingen en vooruitbetalingen een grote rol. En inderdaad: er staat ook dat deferred revenue > $1,5 mrd eind 2025. Dat is belangrijk, want deferred revenue is “reeds gefactureerd, nog te leveren”, oftewel: zichtbaarheid. Maar het is geen gratis geld: je moet de capaciteit nog bouwen/leveren.
Kapitaal uitgaven nemen flink toe
De meest “harde” indicator dat Nebius vol in de aanval zit, is de capex.
Q4 capex: ~$2,1 mrd
Q4 capex een jaar eerder: $416 mln
FY2025 capex: $4,07 mrd
FY2025 omzet: $529,8 mln
Even doorrekenen wat dat betekent in verhouding:
Capex/omzet (FY) ≈ $4,07 mrd / $0,53 mrd ≈ 7,7×.
Dat is geen “we investeren veel”; dat is “we bouwen een industrie”. Het is ook de reden waarom beleggers met twee brillen kijken:
Bull case: wie als eerste GPU’s + stroom + datacenters vastlegt, wint de komende AI-utility-ronde.
Bear case: je koopt jezelf een plek in de rij, maar als prijzen dalen of hyperscalers agressiever zelf bouwen, zit je met een dure machinekamer.
Stroomcontracten: 2 GW nu, >3 GW in zicht
Nebius meldt dat het meer dan 2 gigawatt (GW) contracted power heeft veiliggesteld, en nu verwacht >3 GW aan het einde van 2026 (eerder: “>2,5 GW”). Dit klinkt technisch, maar is in AI-cloud de meest tastbare “leading indicator” van toekomstige omzetcapaciteit.
Vuistregel: zonder stroom geen GPU-uren, en zonder GPU-uren geen omzet. Het feit dat Nebius zijn power-doel ophoogt, suggereert:
er is genoeg vraag (of in elk geval genoeg contracteerbare vraag) om die capaciteit te rechtvaardigen;
Nebius heeft onderhandelingskracht of toegang tot locaties met beschikbare netcapaciteit (zeldzaam in Europa).
Tegelijk: power is nodig, maar niet voldoende. Je moet ook:
netaansluitingen op tijd krijgen,
koeling en water/airflow goed ontwerpen,
Nvidia-leveringen timing-wise laten kloppen,
klantencontracten zó prijzen dat je kapitaalkosten terugverdient.
Waarom juist Béthune logisch is
Europese vraag groeit: Nebius zegt dat steeds meer Europese bedrijven AI-tools uitrollen. Als je cloudinfrastructuur verkoopt, wil je latency, data residency en compliance kunnen bedienen met lokale capaciteit.
Herontwikkeling industriegrond: sneller dan greenfield, vaak al infrastructuursporen (wegen, industriële aansluitingen).
Schaal: 240 MW is een statement. Dit is geen “edge-locatie”; dit is een kernhub.
Waar de risico’s zitten
Netcongestie en vergunningen: Frankrijk is niet per definitie “sneller” dan Scandinavië of de VS. Elke maand vertraging is dure stilstand van kapitaal.
Kosteninflatie bouw/elektra: CBRE’s $10–$14 mln/MW is een raming; AI-datacenters zitten vaak aan de dure kant door koeling, redundantie en GPU-dichtheid.
GPU-timing: Nebius koopt Nvidia-chips “kort voor gebruik”. Dat beperkt voorraadkosten, maar vergroot timingrisico: als levering schuift, schuift omzet.
Klanten en “neocloud”-positionering
Nebius wordt in één adem genoemd met CoreWeave als “neocloud”: partijen die AI-hardware en -cloudcapaciteit als dienst leveren. De tekst noemt grote namen aan de vraagkant (Microsoft, Meta), én klanten als Mistral, Shopify, ServiceNow.
Hier is de economische kern:
Hyperscalers (de grote clouds) hebben geld, maar bouwen ook zelf.
AI-native bedrijven hebben behoefte aan snelheid, maar zijn prijsgevoeliger en kunnen cyclischer zijn.
Nebius’ verhaal is dat grote deals de lange termijn financieren, waarna men breder AI-services levert aan allerlei bedrijven. Dat is plausibel, maar het betekent dat Nebius twee disciplines tegelijk moet beheersen:
Wholesale capaciteit verkopen (groot, scherp geprijsd, lage marges tenzij je perfect executeert).
Meer “retail” AI-services (hogere waarde, maar complexere verkoop en support).
Ambitieus genoeg om je CFO wakker van te houden
2026 omzetverwachting: $3,0–$3,4 mrd
Eind 2026 annualized run-rate: $7–$9 mrd
Adjusted EBITDA-marge target: ~40%
Dit is waar je als lezer even moet vertragen. Want:
2025 omzet was $529,8 mln.
Naar $3,0–$3,4 mrd in 2026 betekent grofweg ~6× groei in één jaar.
Een run-rate van $7–$9 mrd eind 2026 impliceert dat de omzet in H2 2026 veel hoger ligt dan in H1 2026, oftewel: de capaciteit moet precies op tijd live komen én snel gevuld worden.
Dit is niet onmogelijk in AI-infra (als je hardware en stroom hebt, kan omzet snel “aan”), maar het is execution-heavy. Elke bottleneck (GPU’s, netaansluitingen, koeling, commissioning) vertaalt zich direct naar gemiste omzet.
Hoe je de marktreactie moet lezen: groei is een gegeven, voorspelbaarheid is de strijd
Het aandeel daalt na de cijfers ondanks +547% groei. Dat is geen irrationaliteit; het is waarderingsmechanica:
Bij hypergrowth koopt de markt vooral het pad: “hoe snel naar schaal + marge?”
Een omzetmiss is dan niet “een beetje jammer”, maar een signaal dat:
demand minder hard is dan gedacht, óf
supply/uitrol lastiger is dan gedacht, óf
timing van projecten schuift.
En met capex op deze schaal is timing alles.
Groter, zwaarder, riskanter (maar ook ‘asset-backed’)
Als we dieper kijken dan zien we een gebalanceerd verhaal.
Total assets: $12,45 mrd eind 2025 (vs $3,55 mrd eind 2024)
Property & equipment: $5,57 mrd
Non-current liabilities: $4,1 mrd
Dit wijst op een klassiek “infrastructure build”-profiel: je zet een enorme hoeveelheid kapitaal om in assets (datacenters + GPU’s). Dat geeft je:
onderpand-achtige waarde (in theorie),
maar ook afschrijvingsdruk en technologierisico (GPU-generaties verouderen snel).
De crux: als je assets topbezet zijn, is het prachtig. Als de bezetting tegenvalt, zijn het dure dozen met ventilatoren.
Wat betekent dit voor Europa?
De Béthune-site is belangrijker dan Nebius alleen. Als dit type project schaal krijgt, krijg je in Europa:
meer lokale AI-capaciteit (minder afhankelijkheid van VS),
mogelijk meer prijsdruk op inference/training (als er meerdere grote spelers bijbouwen),
een versnelling van “AI als nutsvoorziening” voor industrie en logistiek.
Maar Europa heeft ook een structurele rem: netcapaciteit en vergunningstrajecten. Nebius kiest hier dus niet de makkelijke weg; het kiest de strategische weg.
Nebius laat twee dingen tegelijk zien.. Vraag is echt: omzet +547% j-o-j, deferred revenue > $1,5 mrd, powercontracten omhoog, klantenlijst vol. De prijs van snelheid is extreem: Q4-capex ~$2,1 mrd, nettoverlies $249,6 mln, omzet net onder consensus.
De 240 MW in Béthune maakt het verhaal tastbaar: Nebius wil niet “meedoen”, het wil infrastructuur domineren. Beleggers hoeven dus niet te discussiëren óf Nebius groeit, dat doet het. De discussie gaat over.. kan het op tijd opleveren, kan het die capaciteit winstgevend vullen, en hoeveel verwatering/financiering er nog nodig is als de bouwdrift aanhoudt?








































































































































Opmerkingen