Koers ING in 2025: waarom de bank duurder blijft dan rivalen

In het kort

• ING noteert tegen een premie vergeleken met ABN AMRO en BNP Paribas, die goedkoper zijn op zowel winst als boekwaarde.

• De bank combineert een solide kapitaalbuffer met sterke fee groei en consistente aandeleninkoop, wat de waardering ondersteunt.

• Santander blijft de efficiëntste speler van het kwartet, maar biedt een lager dividend omdat het kapitaal vooral naar groei en buybacks gaat.

De koersontwikkeling van ING trekt opnieuw de aandacht nu Europese banken profiteren van betere marges, stabielere balansen en groeiende fee inkomsten. Toch beweegt ING anders dan veel sectorgenoten. De bank noteert tegen een duidelijke premie op basis van de koers-winstverhouding (K/W) en koers-boekwaardeverhouding (K/B) vergeleken met ABN AMRO en BNP Paribas, terwijl Santander juist een hogere waardering krijgt door zijn uitzonderlijk hoge efficiëntie.

In deze analyse plaatsen we de aandeelkoers van ING in de bredere Europese context, met extra aandacht voor waardering, kapitaalpositie, fee groei en strategische kracht.

Waardering en dividend, waarom ING niet de goedkoopste is

Bron: TradingView ING

Op waarderingsbasis staat ING in het midden. De bank noteert rond een forward koers-winstverhouding (K/W) van iets meer dan 10 en een koers-boekwaardeverhouding (K/B) ruim boven de 1. Dat betekent dat beleggers een premie betalen ten opzichte van het eigen vermogen.

Bron: StockAnalysis

ABN AMRO en BNP Paribas worden aanzienlijk goedkoper verhandeld. ABN AMRO noteert onder boekwaarde en rond 10 keer de verwachte winst. BNP Paribas gaat nog een stap verder met een K/W van iets boven de 6 en een K/B ruim onder de 1. Daarbovenop bieden beide banken hogere dividendrendementen dan ING. Voor value-beleggers vormen juist deze twee banken een aantrekkelijker startpunt.

Santander staat qua waardering dichter bij ING. De Spaanse bank noteert ook boven boekwaarde, maar het dividendrendement is veel lager omdat Santander de voorkeur geeft aan groei en forse buybacks. De markt beloont vooral de superieure efficiëntie en de internationale schaal van Santander.

Dat ING desondanks een premie behoudt komt door een combinatie van factoren. Het dividendrendement van bijna 5%blijft aantrekkelijk en wordt aangevuld met jaarlijkse aandeleninkoop. Deze mix van cash en kapitaalteruggave creëert een relatief stabiel totaalrendement dat beleggers waarderen.

Kapitaalpositie en aandeleninkoop, een stille motor onder de koers

Een belangrijke drijver van de waardering is de sterke kapitaalpositie van ING. De bank houdt de CET1-ratio rond de 13%, wat ruim boven de wettelijke eisen ligt en precies binnen de eigen doelrange. Deze buffer geeft management en aandeelhouders een grote mate van vrijheid.

ABN AMRO zit zelfs nog hoger met een CET1-ratio van bijna 15%. Dat levert een comfortabele marge op, maar de bank wordt waarschijnlijk geconfronteerd met een daling zodra de overname van NIBC wordt afgerond.

BNP Paribas ligt iets lager met een CET1 rond 12,5%, maar nog steeds ruim binnen de veilige zone.

Santander zit net boven de 13% en combineert dat met een aanzienlijk buyback-programma.

ING gebruikt zijn kapitaal heel consistent om aandelen in te kopen. Het programma dat in 2025 werd gestart beweegt richting meer dan €1 miljard aan inkoop. Deze structurele verlaging van het aantal uitstaande aandelen ondersteunt de winst per aandeel en vormt een stevige pijler onder de koers.

Kostenefficiëntie, waar ING wint en waar het blijft liggen

Op het gebied van kosten en efficiëntie neemt ING een middenpositie in. De cost-income ratio van ING bedroeg in Q3 2025 51,1%, wat solide is voor een Europese grootbank. Het betekent dat meer dan de helft van de inkomsten overblijft nadat de operationele kosten zijn betaald.

ABN AMRO blijft hier duidelijk achter. De ratio schommelt rond de 65% door hogere IT-kosten, reorganisatiekosten en een minder groot internationaal schaalvoordeel.

BNP Paribas geeft niet in detail dezelfde cijfers vrij, maar positioneert zich in de markt als een stabiele en brede speler met gecontroleerde kosten.

Santander is de duidelijke winnaar. Met een efficiency ratio rond de 40% is de bank verreweg de meest efficiënte speler in Europa. Die voorsprong zorgt voor hogere marges en meer ruimte om te investeren, ook wanneer de renteomgeving minder aantrekkelijk wordt.

ING laat zien dat het verbetering kan combineren met omvang en digitalisering. De bank is efficiënt genoeg om een premie te rechtvaardigen, maar niet zo scherp dat de markt het aandeel richting topwaarderingen duwt.

Lees ook: Waarom Zweden goedkoper is dan Nederland en aantrekkelijker voor beleggers

Fee-inkomsten en diversificatie, de echte kracht van ING

Een van de belangrijkste redenen waarom beleggers ING hoger waarderen is de groei van fee- en commissie-inkomsten. ING realiseerde in Q3 2025 1165 miljoen euro aan fee- en commissie-inkomsten, dat was in 2024 q3 nog 1009 miljoen euro en dus een toename van 15,5%! Betalingsverkeer, vermogensbeheer en zakelijke dienstverlening trokken de groei.

ABN AMRO toont eveneens verbetering, maar in mindere mate. De groei hangt vooral samen met de overname van Hauck Aufhäuser Lampe.

Santander zit qua fee-groei dicht bij ING met 8% groei, maar de bank spreidt deze inkomsten over een veel groter internationaal netwerk.

BNP Paribas laat stijgende totale inkomsten zien, maar geeft minder expliciet detail over fee-segmenten.

Fee-groei maakt ING minder afhankelijk van de rentemarge, een cruciaal voordeel in cyclische tijden. Dit draagt zichtbaar bij aan de stabiliteit van de koers.

Wat je moet weten als belegger

Voor beleggers die de koers van ING willen beoordelen is de centrale boodschap helder. ING is geen extreem goedkoop aandeel zoals BNP Paribas, maar het is wel een solide kernbank met een sterke balans, toenemende fee-inkomsten en een betrouwbare mix van dividend en buybacks.

ABN AMRO blijft de pure value-case. BNP Paribas is de meest ondergewaardeerde speler en keert het hoogste dividend uit. Santander is de efficiëntiekoning en kiest voor groei. ING zit precies tussen deze uitersten en dat maakt de premie die beleggers betalen logisch en verdedigbaar.

Voor particuliere beleggers die deze waarderingsverschillen willen benutten, blijft het optimaliseren van handels- en valutakosten een directe manier om het netto rendement te verhogen. Zeker bij banken die vooral via dividend en buybacks waarde overdragen, kan een hogere kostenstructuur ongemerkt een deel van dat voordeel wegvreten.

MEXEM werd door Brokerskiezen.nl uitgeroepen tot beste allround broker van 2025. Beleggers handelen er tegen 0,005% valutakosten, terwijl bij DEGIRO en SAXO Bank 0,25% gangbaar is. Dat verschil kan voor actieve en internationaal gespreide portefeuilles oplopen tot honderden tot duizenden euro’s per jaar. Daarmee geldt MEXEM voor veel beleggers als de meest complete keuze voor wie lage kosten en internationale spreiding belangrijk vindt.