Ahold Delhaize oogt ijzersterk maar één fout kan het aandeel raken

In het kort:

• Frans Muller is sinds 1 juli 2018 CEO en volgde Dick Boer op in een geplande wissel na het “landen” van de Ahold Delhaize-fusie, wat wijst op continuïteit in plaats van een koersbreuk.

• Hij is een retail-operator met een stevige achtergrond (Erasmus, KLM Cargo, Metro) en groeide via Delhaize en de integratierol na de fusie door, wat past bij een cultuur van uitvoering en discipline.

• Onder zijn leiding bleef het profiel defensief en cashflow-gedreven met circa €89 miljard omzet in 2024, een marge rond 4 procent en stevige vrije kasstroom, terwijl de belangrijkste risico’s vooral in de VS liggen (concurrentie, kosten, cybersecurity en sociale onrust).

Frans Muller trad op 1 juli 2018 aan als CEO van Ahold Delhaize. Hij volgde Dick Boer op, die terugtrad en met pensioen ging. Die wissel is voor beleggers vooral interessant omdat het niet ging om een breuk na tegenvallende prestaties, maar om een geplande opvolging in een periode waarin de fusie tussen Ahold en Delhaize al grotendeels was geland. Muller was in die jaren juist een van de sleutelfiguren die de integratie moest laten werken. Daardoor kwam er aan het roer geen koerswijziging, maar een CEO die de bestaande lijn kon voortzetten en aanscherpen. In een sector met lage marges en hoge concurrentiedruk is dat doorgaans belangrijker dan grote woorden over groei.

Frans Muller CEO Ahold Delhaize.

Bron: MTsprout

Achtergrond en opleiding

Muller is Nederlander en is geboren in 1961. Hij studeerde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, waar hij een academische basis kreeg in economie en bedrijfsvoering. Zijn loopbaan begon bij KLM Cargo, waar hij managementrollen vervulde en ervaring opdeed met internationale logistiek en complexe processen. Daarna bouwde hij een lange carrière op bij Metro, onder meer bij Metro Cash and Carry. Dat is een omgeving waarin operationele discipline en kostenbeheersing centraal staan, omdat volumes groot zijn en marges dun. Voor de supermarktwereld is dat een nuttige leerschool. Het verklaart ook waarom Muller vaak wordt gezien als een bestuurder die vooral stuurt op uitvoering en efficiëntie.

Loopbaan binnen Ahold Delhaize

Muller kwam in de Ahold Delhaize groep via Delhaize, waar hij CEO was. Na de fusie in 2016 kreeg hij een centrale rol als Deputy CEO en Chief Integration Officer. In die fase draaide het om het samenvoegen van systemen, formules en besturing, zonder dat de winkels en distributie daaronder mochten lijden. Daarnaast had hij operationele verantwoordelijkheid in de Verenigde Staten als tijdelijk eindverantwoordelijke voor Delhaize America. Toen hij in 2018 CEO werd, was dat daardoor eerder een interne doorgroei binnen de gefuseerde groep dan een echte externe benoeming. Voor beleggers zegt dat iets over de cultuur van Ahold Delhaize. Het bedrijf kiest eerder voor continuïteit en bewezen uitvoeringskracht dan voor een radicale vernieuwing van buitenaf.

Resultaten onder deze CEO

In de jaren onder Muller liet Ahold Delhaize een profiel zien dat past bij een defensieve kwaliteitsonderneming. De omzet steeg in de afgelopen jaren naar ongeveer 89 miljard euro in 2024. De onderliggende operationele marge lag rond 4 procent. Dat lijkt misschien niet hoog, maar in supermarktretail is het juist een teken van kracht als een bedrijf in een inflatoire omgeving en tijdens prijsoorlogen de marge overeind houdt. Ook de vrije kasstroom bleef stevig, met circa 2,5 miljard euro in 2024. Dit soort kasstroom is belangrijk voor aandeelhouders, omdat het ruimte geeft voor dividend en voor inkoop van eigen aandelen, zonder dat de balans onnodig onder druk komt.

Voor 2025 communiceerde het bedrijf opnieuw een verwachting van een onderliggende operationele marge rond 4 procent en een vrije kasstroom van ten minste 2,2 miljard euro. Zulke guidance is voor lange termijn beleggers vaak een nuttiger signaal dan een ambitieuze groeibelofte, omdat het laat zien dat het management prioriteit geeft aan voorspelbaarheid en kapitaaldiscipline. De aandelenkoers zette in de periode sinds zijn aantreden meerdere keren nieuwe hoogtepunten neer. Dat is niet alleen een gevolg van sentiment, maar ook van een consistent verhaal over kasstroom, rendement voor aandeelhouders en een relatief stabiel verdienmodel.

Koers Ahold Delhaize afgelopen 10 jaar.

Bron: ABN AMRO

Beloning en belangen

De totale beloning van Frans Muller ligt in de orde van grootte van enkele miljoenen euro per jaar. Over 2024 rapporteerde Ahold Delhaize een totale remuneratie op IFRS basis van ongeveer 5,8 miljoen euro, met een basissalaris van ruim 1,2 miljoen euro. Belangrijker dan het absolute bedrag is de structuur erachter. De CEO moet een aanzienlijk aandelenbelang aanhouden, gemeten als een veelvoud van het jaarsalaris. Daarnaast gelden aanhoudingsperiodes voor aandelen die uit langetermijnprogramma’s voortkomen. Dat betekent dat een belangrijk deel van de beloning pas echt waarde krijgt als het bedrijf over meerdere jaren goed presteert. Voor beleggers is dat een redelijk sterke vorm van belangenparallel.

Controverses en risico’s

Onder Muller had Ahold Delhaize te maken met een aantal dossiers die laten zien waar de kwetsbaarheden van de groep zitten. Een belangrijk aandachtspunt is cybersecurity in de Verenigde Staten. Het bedrijf meldde dat het onderzoek deed naar een beveiligingsincident waarbij interne bestanden mogelijk zijn buitgemaakt. Zulke incidenten leiden niet altijd direct tot grote financiële schade, maar ze kunnen wel kosten veroorzaken voor herstel, juridische afwikkeling en extra investeringen. Daarnaast kan reputatieschade een rol spelen, zeker als klantgegevens of bedrijfsgevoelige informatie in het spel zouden zijn.

Een tweede terugkerend thema is arbeidsdruk, vooral in de Verenigde Staten. In eerdere jaren waren er stakingen bij Stop and Shop. Dit soort conflicten kan op korte termijn omzet kosten en op langere termijn de kostenbasis verhogen. Ook herstructureringen kunnen ruis geven. Stop and Shop kondigde bijvoorbeeld sluitingen aan van winkels die structureel onderpresteerden. In België zorgde de overgang van een deel van het winkelnetwerk naar franchising voor onrust en protesten. Voor beleggers is het vooral belangrijk om te zien of het management dergelijke dossiers rustig kan afwikkelen zonder dat het verdienmodel structureel wordt aangetast.

Strategie en visie

De strategie onder Muller kan het beste worden samengevat als een combinatie van schaal benutten en de klantrelatie verdiepen. Ahold Delhaize investeert in online boodschappen, in loyaliteitsprogramma’s en in beter gebruik van data om promoties en assortiment slimmer te sturen. Dat is geen hypeverhaal, maar een praktische manier om klanten te binden in een markt waar overstappen makkelijk is. Tegelijk probeert het bedrijf de kosten te verlagen met automatisering en vereenvoudiging van processen, waaronder toepassingen van data-analyse en AI waar dat helpt in planning, voorraad en personalisatie.

Voor de lange termijn zijn er twee strategische punten die beleggers goed kunnen volgen. Het eerste is hoe winstgevend online groeit. Online omzet kan hard stijgen, maar de bezorgkosten en fulfilment kunnen de marge onder druk zetten als het niet strak wordt georganiseerd. Het tweede is de positie in de Verenigde Staten. Die markt bepaalt een groot deel van de winst en kasstroom, maar is ook intens concurrerend. Prijsinvesteringen om marktaandeel te verdedigen zijn soms nodig, maar ze kunnen de winstgevendheid tijdelijk verlagen.

Hoe betrouwbaar is deze CEO voor beleggers

Muller komt over als een bestuurder met een sterk operationeel kompas. Zijn loopbaan is opgebouwd in retailomgevingen waar uitvoering alles is en waar de ruimte voor fouten klein is. Sinds 2018 past zijn leiding bij het karakter van Ahold Delhaize. Het bedrijf zoekt geen spectaculaire transformatie, maar wil stabiel presteren, de kasstroom laten spreken en tegelijkertijd genoeg investeren om op lange termijn relevant te blijven. De governance met een Raad van Commissarissen en duidelijke beloningskaders biedt daarnaast tegenwicht en controle.

De zwakke plek zit minder in de persoon van Muller en meer in de markten waarin hij opereert. In de VS kunnen prijsdruk, arbeidskosten en concurrentie sneller oplopen dan in Europa. Als daar een strategische misrekening wordt gemaakt, zie je dat doorgaans snel terug in de marge. Ook incidenten zoals cybersecurity kunnen het vertrouwen tijdelijk schaden. Dat zijn echter risico’s die bij deze sector horen en die vooral vragen om goed risicobeheer en transparante communicatie.

Hoe kan een belegger dit gebruiken

Voor beleggers is het nuttig om kwartaal na kwartaal te toetsen of Ahold Delhaize onder Muller de belofte van stabiliteit waarmaakt. Let daarbij niet alleen op omzetgroei, maar vooral op de onderliggende operationele marge per regio. De marge in de VS is vaak de belangrijkste graadmeter voor de kwaliteit van de uitvoering. Daarnaast is de vrije kasstroom essentieel, omdat die bepaalt hoeveel ruimte er is voor dividend en aandeleninkoop. Het is ook verstandig om de ontwikkeling van online goed te volgen, niet alleen in omzet maar vooral in tekenen van betere efficiency en kostenbeheersing.

Wie in Ahold Delhaize belegt voor de lange termijn, gebruikt Frans Muller vooral als indicatie van stijl en discipline. Zijn aanwezigheid aan het roer is eerder een stabiliserende factor dan een katalysator voor verrassingen. Dat kan precies zijn wat je zoekt in een defensieve portefeuille, zolang je accepteert dat de echte risico’s vooral zitten in de Amerikaanse concurrentiestrijd en in operationele incidenten die in een groot retailbedrijf altijd kunnen voorkomen.

Lees meer: De Fed investeert $6,8 miljard in Bitcoin, is een nieuwe bullrun dichtbij?

Het verhaal rond Ahold Delhaize draait uiteindelijk om discipline: marges rond 4 procent en een vrije kasstroom die ruimte geeft voor dividend en aandeleninkoop. Wie dat soort rendement wil optimaliseren, doet er ook als particulier goed aan de eigen kostenkant strak te houden, bijvoorbeeld via handels- en valutakosten.

MEXEM werd door Brokerskiezen.nl uitgeroepen tot beste allround broker van 2025. Bij MEXEM liggen de valutakosten op 0,005 procent, tegenover 0,25 procent bij DEGIRO en SAXO Bank, wat voor de gemiddelde belegger kan oplopen tot honderden tot duizenden euro’s per jaar. Zo positioneert MEXEM zich als beste allround broker van 2025, met lage tarieven die het rendement van beleggers merkbaar kunnen verbeteren.