Waarom obligatierentes vandaag belangrijker kunnen zijn dan Nvidia
In het kort:
De Amerikaanse tienjaarsrente staat op 4,79%, dicht bij het hoogste niveau sinds 2023.
Zelfs Nvidia moet concurreren met een vrijwel risicovrije obligatierente die hoger ligt dan zijn winstrendement.
Nieuwe inflatiecijfers en een vergroot Amerikaans obligatie-inkoopprogramma kunnen de beursrichting bepalen.
Nvidia kan spectaculaire kwartaalcijfers publiceren, nieuwe AI-chips lanceren en de omzet opnieuw verdubbelen. Toch wordt de richting van groeiaandelen momenteel mede bepaald op een plek waar veel particuliere beleggers minder vaak kijken: de Amerikaanse obligatiemarkt.
De Amerikaanse tienjaarsrente sloot dinsdag op 4,79%. De dertigjaarsrente bereikte 5,27%. Daarmee kunnen beleggers voor langere tijd een aantrekkelijk nominaal rendement vastleggen zonder afhankelijk te zijn van winstgroei, marges of de verkoop van AI-chips.
Dat maakt obligatierentes vandaag mogelijk belangrijker dan Nvidia. Niet omdat de chipmaker plotseling minder relevant is, maar omdat de rente bepaalt hoeveel beleggers bereid zijn te betalen voor vrijwel iedere toekomstige dollar winst.
Amerikaanse tienjaarsrente loopt opnieuw richting 5%
De prijs van tijd stijgt
Een aandeel vertegenwoordigt toekomstige kasstromen. Hoe verder die kasstromen in de toekomst liggen, hoe sterker de huidige waarde afhangt van de rente waarmee beleggers ze terugrekenen.
Stel dat een onderneming over tien jaar $100 verdient. Bij een disconteringsvoet van 8% is die toekomstige winst vandaag ongeveer $46,32 waard. Stijgt de vereiste opbrengst naar 8,5%, dan daalt de contante waarde naar circa $44,23. Een rentebeweging van slechts 0,5 procentpunt verlaagt de theoretische waarde dus met ongeveer 4,5%.
Over twintig jaar wordt het effect groter. Dezelfde $100 daalt dan in contante waarde van circa $21,45 naar $19,56, een verschil van 8,8%.
Dit is geen voorspelling voor de koers van Nvidia. Het laat wel zien waarom snelgroeiende technologiebedrijven zo gevoelig kunnen zijn voor obligatierentes. Een groot deel van hun beurswaarde rust op winsten die nog jarenlang moeten groeien.
Nvidia groeit hard, maar de rendementshorde stijgt mee
Operationeel valt er weinig af te dingen op Nvidia’s recente prestaties. De omzet steeg in het tweede kwartaal van het lopende boekjaar met 106% naar $96,2 miljard. De datacenteromzet nam met 117% toe tot $89 miljard en de brutomarge bedroeg 75%.
Die cijfers verklaren waarom beleggers een veel hogere waardering accepteren dan bij een gemiddeld bedrijf. Rond een recente koers van $225,73 was Nvidia ongeveer $5.480 miljard waard. De koers-winstverhouding lag rond 28,3.
Omgekeerd komt dat neer op een winstrendement van ongeveer 3,5% op basis van de winst over de afgelopen twaalf maanden. Dat ligt onder de 4,79% van een Amerikaanse staatslening met een looptijd van tien jaar.
Die vergelijking is niet volledig gelijkwaardig. Nvidia’s winst kan sterk doorgroeien, terwijl de coupon en aflossing van een normale staatsobligatie vaststaan. Bovendien loopt een Nederlandse belegger bij Amerikaanse obligaties valutarisico. Toch maakt het verschil duidelijk hoeveel groei al nodig is om het extra aandelenrisico te compenseren.
Zolang Nvidia de omzet en winst in hoog tempo verhoogt, kan het aandeel een hogere waardering behouden. Zodra de groei afzwakt of de obligatierente verder stijgt, wordt die rekensom minder comfortabel.
Waarom juist vandaag de obligatiemarkt telt
Het Amerikaanse ministerie van Financiën vergroot vanaf vandaag zijn terugkoopprogramma voor oudere langlopende staatsleningen. De maximale omvang per operatie in de segmenten van tien tot dertig jaar stijgt van $2 miljard naar minimaal $4 miljard.
Het doel is vooral een betere verhandelbaarheid van oudere obligaties. Door deze leningen terug te kopen kan het ministerie plaatselijke liquiditeitsproblemen verminderen en onrust in het lange deel van de rentecurve temperen.
Het programma moet niet worden verward met een structurele oplossing voor de Amerikaanse schuldenlast. De terugkopen veranderen de enorme financieringsbehoefte van de overheid nauwelijks, omdat er tegenover de ingekochte obligaties nieuwe uitgifte staat. Inflatie, begrotingstekorten en het aanbod van nieuw staatspapier blijven bepalend voor het rendement dat beleggers eisen.
De eerste reactie op de aankondiging was positief. De tienjaarsrente daalde aanvankelijk van 4,71% naar 4,64%. Inmiddels staat deze alweer op 4,79%. Dat herstel suggereert dat de markt zich niet langdurig laat overtuigen door extra liquiditeitssteun alleen.
Olie maakt het inflatieprobleem lastiger
De stijgende rente komt niet uitsluitend door sterke economische groei of overheidsleningen. Brentolie naderde deze week $100 per vat door de verstoring van olieaanvoer vanuit het Midden-Oosten. Hogere energie- en transportkosten kunnen de inflatie opnieuw aanwakkeren.
De Amerikaanse inflatie bedroeg in juli 3,4%. Economen rekenen voor augustus op een lichte afkoeling naar ongeveer 3,3%, maar de recente stijging van de olieprijs kan vooral in komende maanden doorwerken.
Donderdag verschijnen de Amerikaanse producentenprijzen. Vrijdag volgt de consumentenprijsindex. Dat zijn de laatste grote inflatiesignalen voor de rentevergadering van de Federal Reserve op 15 en 16 september.
Een lager inflatiecijfer kan de tienjaarsrente verlichting geven en daarmee de waarderingen van groeiaandelen ondersteunen. Een tegenvallend cijfer kan de grens van 5% opnieuw in beeld brengen. Dan krijgen aandelen niet alleen te maken met een hogere disconteringsvoet, maar ook met aantrekkelijkere concurrentie van obligaties.
Brentolie rond de 100 dollar:
De obligatierente raakt meer dan technologie
De invloed blijft niet beperkt tot Nvidia. Hogere staatsrentes verhogen doorgaans de financieringskosten voor bedrijven, drukken op de waardering van vastgoed en maken overnames duurder. Ook datacenterprojecten kunnen erdoor worden geraakt, omdat voor de AI-infrastructuur honderden miljarden aan extern kapitaal nodig zijn.
Nvidia waarschuwt zelf dat toegang tot land, energie en financiering noodzakelijk is om nieuwe datacenters te bouwen. Het bedrijf heeft afspraken gemaakt met kapitaalverschaffers die op termijn meer dan $500 miljard voor AI-infrastructuur moeten mobiliseren. Die afspraken zijn nog voorlopig.
Wanneer de kapitaalkosten stijgen, moeten projecten een hogere opbrengst leveren voordat investeerders bereid zijn ze te financieren. De obligatierente raakt Nvidia daardoor tweemaal: via de waardering van het aandeel én via de investeringsruimte van klanten die Nvidia-systemen willen kopen.
Wat beleggers nu kunnen volgen
Voor groeiaandelen is vooral de combinatie van rente en winstgroei relevant. Een tienjaarsrente die rond 4,8% blijft terwijl Nvidia zijn omzet bijna verdubbelt, hoeft de AI-rally niet onmiddellijk te stoppen. Bedrijven met uitzonderlijke kasstroomgroei kunnen een hoge rendementshorde overtreffen.
Problematischer wordt het wanneer de rente richting 5% stijgt terwijl omzetverwachtingen worden verlaagd. Dan komen beide kanten van de waardering tegelijk onder druk te staan: toekomstige winst wordt minder waard en er wordt minder winst verwacht.
De reactie op de Amerikaanse inflatiecijfers zegt daarom waarschijnlijk meer over het brede beursklimaat dan een afzonderlijk Nvidia-bericht. Beleggers kunnen daarbij letten op de tienjaarsrente, de dertigjaarsrente en de koersreactie van groeiaandelen. Als sterke bedrijfsresultaten nauwelijks nog tot hogere koersen leiden, kan dat betekenen dat de hogere rendementseis al dominant wordt.
Nvidia blijft een van de belangrijkste bedrijven van de AI-boom. Maar de obligatiemarkt bepaalt momenteel de prijs van tijd, kapitaal en risico. Wie alleen naar chipverkopen kijkt, mist daardoor een groot deel van de rekensom.
Dit is geen persoonlijk beleggingsadvies. Obligaties en aandelen kunnen in waarde dalen, terwijl valutabewegingen het rendement voor Nederlandse beleggers sterk kunnen beïnvloeden. Koersverwachtingen en rentevooruitzichten kunnen snel veranderen.
Opmerkingen