Nvidia ligt onder onderzoek om de Groq-deal en het echte risico is groter dan een boete
Het Amerikaanse ministerie van Justitie onderzoekt de manier waarop Nvidia technologie en mensen van AI-chipbedrijf Groq naar zich toe heeft getrokken. Dat klinkt meteen als groot juridisch gevaar. Toch is het belangrijk om eerst te zeggen wat er nog niet is gebeurd.
Er is geen aanklacht. Er is geen rechterlijk oordeel. De toezichthouder heeft volgens berichtgeving informatie opgevraagd en onderzoekt of Nvidia de overeenkomst zo heeft ingericht dat een normale mededingingstoets werd vermeden.
De financiële kop is bovendien verwarrend. Bij de aankondiging in december 2025 werd een bedrag van ongeveer $20 miljard genoemd. De nieuwste berichtgeving van Reuters, op basis van The New York Times, noemt circa $17 miljard. Nvidia's gecontroleerde jaarrekening bevestigt een totale vergoeding van $17 miljard. De volledige contractvoorwaarden zijn niet openbaar, maar voor de prijs is $17 miljard nu dus de best onderbouwde maatstaf.
Voor beleggers is dit verschil van $3 miljard niet de belangrijkste kwestie. Zelfs $17 miljard is maar ongeveer 0,3% van Nvidia's beurswaarde van circa $5,4 biljoen. Een boete kan pijnlijk zijn zonder de onderneming financieel te ontwrichten.
Het grotere risico zit ergens anders. Washington kijkt mogelijk niet alleen naar wat Nvidia voor Groq betaalde, maar ook naar de manier waarop Nvidia zijn positie in de hele AI-keten uitbreidt. Nvidia levert chips, netwerkapparatuur en software. Het investeert in klanten, helpt infrastructuur financieren, koopt technologie en neemt belangrijke ontwikkelaars over. Als toezichthouders die strategie gaan begrenzen, kan dat invloed hebben op de groei én op de hoge waardering van het aandeel.
Direct naar een onderdeel van dit artikel
Wat Nvidia en Groq werkelijk afspraken
Groq maakte op 24 december 2025 bekend dat Nvidia een niet-exclusieve licentie op zijn inference-technologie kreeg. Het woord niet-exclusief is juridisch en economisch belangrijk. In theorie mag Groq de technologie dus ook zelf blijven gebruiken of aan anderen beschikbaar stellen.
Tegelijk verhuisde een belangrijk deel van de kennis naar Nvidia. Oprichter Jonathan Ross, president Sunny Madra en meerdere technici gingen bij Nvidia werken. Ross hielp eerder bij Google aan de eerste Tensor Processing Unit, de TPU. Groq hield volgens de aankondiging zijn zelfstandige onderneming en zijn clouddienst. Simon Edwards nam de leiding over.
Dat is geen klassieke overname waarbij alle aandelen van Groq in handen van Nvidia komen. Het is ook duidelijk meer dan een gewone softwarelicentie. Nvidia kreeg toegang tot technologie én tot mensen die weten hoe die technologie wordt ontworpen, verbeterd en op grote schaal ingezet.
De oorspronkelijke berichtgeving van Reuters plaatste de overeenkomst in een bredere trend. Grote technologiebedrijven betalen voor technologie, nemen de belangrijkste oprichters en technici in dienst, maar laten de juridische huls van de startup bestaan. Daardoor kan een transactie anders worden behandeld dan een volledige overname.
Ook de geldstroom verdient aandacht. Nvidia beschreef in zijn jaarrekening bij de SEC een totale vergoeding van $17 miljard. Daarvan werd $13 miljard bij afronding betaald en zou $4 miljard, inclusief toegerekende rente, binnen één jaar volgen. In de eerste helft van boekjaar 2027, door Nvidia FY2027 genoemd, staat nog eens $2,94 miljard kasuitstroom onder de regel Groq. De overeenkomst is dus economisch zeer groot en al ver gevorderd.
De boekhoudkundige verdeling vertelt nog iets. Nvidia wees ongeveer $2,5 miljard toe aan ontwikkelde technologie en ongeveer $14,4 miljard aan goodwill. Goodwill is het deel van de prijs dat niet netjes aan een afzonderlijk herkenbaar bezit kan worden gekoppeld. Nvidia noemt onder meer het overgenomen personeelsbestand en toekomstige technologieontwikkeling als verklaring.
Ongeveer 85% van de totale vergoeding kwam dus in goodwill terecht. Dat bewijst geen juridische overtreding. Het ondersteunt wel de economische vraag. Als het grootste deel van de waarde samenhangt met mensen en toekomstige innovatie, hoeveel zelfstandige concurrentiekracht bleef dan bij Groq achter?
Waarom het ministerie van Justitie vragen stelt
Bij een gewone grote overname krijgen Amerikaanse toezichthouders vooraf de kans om de gevolgen voor concurrentie te onderzoeken. Zij kijken bijvoorbeeld of een koper een belangrijke uitdager uitschakelt, prijzen kan verhogen of innovatie kan vertragen.
Die voorafgaande procedure valt onder de Hart-Scott-Rodino Act, meestal afgekort tot HSR. De meldingsdrempel lag in 2025 op $126,4 miljoen. De Groq-vergoeding was ongeveer 134 keer zo groot. De omvang is dus niet het discussiepunt. De discussie gaat over wat juridisch werd gekocht.
De Groq-constructie valt niet netjes in dat bekende plaatje. Groq bleef op papier bestaan. De licentie heet niet-exclusief. Toch kreeg de grootste speler in AI-rekenkracht toegang tot de technologie van een uitdager en nam hij belangrijke leiders en technici over.
De centrale vraag is daarom eenvoudig: bleef Groq na de overeenkomst nog een even sterke, zelfstandige concurrent, of verhuisde het belangrijkste deel van de concurrentiekracht feitelijk naar Nvidia?
De Amerikaanse regels bevatten ook een bepaling tegen ontwijking. 16 CFR 801.90 maakt het mogelijk om door een gekozen vorm heen te kijken wanneer die vorm is gebruikt om een meldingsplicht te vermijden. Of dat hier is gebeurd, staat niet vast. Dat is juist een van de vragen die onderzocht kunnen worden.
Volgens Reuters van 10 september 2026 begon het ministerie het onderzoek kort na de aankondiging en stuurde het Nvidia een formeel verzoek om informatie. Het onderzoek zou gaan over de vraag of de deal bewust zo is vormgegeven om mededingingstoezicht te vermijden.
Nvidia zegt dat Groq juist laat zien hoe het Amerikaanse innovatiesysteem ondernemers beloont en consumenten helpt. Groq en het ministerie gaven volgens Reuters geen inhoudelijk commentaar op de nieuwste berichtgeving.
Die twee lezingen kunnen naast elkaar bestaan zolang het onderzoek loopt. Een slimme en legale constructie is niet automatisch concurrentiebeperkend. Een contract met het etiket niet-exclusief is ook niet automatisch onschuldig. Toezichthouders kijken uiteindelijk naar de echte economische gevolgen.
Een onderzoek is nog geen rechtszaak
Beleggers moeten vier stappen uit elkaar houden. 1. Een verzoek om informatie betekent dat de toezichthouder feiten verzamelt.
2. Een formeel onderzoek betekent dat er voldoende vragen zijn om verder te kijken. 3. Een aanklacht of zaak betekent dat de overheid denkt een overtreding te kunnen aantonen.
4. Een oordeel of schikking bepaalt pas welke sanctie of gedragsregel werkelijk geldt. Nvidia bevindt zich volgens de openbare berichtgeving bij de eerste twee stappen. Er is nog geen publiek bewijs dat het bedrijf de wet heeft overtreden.
Reuters meldt dat een boete mogelijk is wanneer het ministerie concludeert dat de deal verkeerd is behandeld. De krant meldt ook dat volledige terugdraaiing onwaarschijnlijk wordt geacht. Dat laatste is geen garantie. Het is een inschatting op basis van de huidige stand van het onderzoek.
Bij een meldingsfout kan een civiele boete per dag worden berekend. De huidige maximale wettelijke dagboete is $53.088. Het heeft weinig zin daar nu een totaalbedrag van te maken. We weten niet of er een overtreding is, wanneer een eventuele periode zou beginnen en welke juridische route het ministerie precies onderzoekt.
Waarom Groq strategisch belangrijk is
AI bestaat grofweg uit twee grote rekentaken. Bij training leert een model uit enorme hoeveelheden gegevens. Dat vraagt veel parallelle rekenkracht en is het terrein waarop Nvidia groot is geworden.
Bij inference gebruikt een getraind model die kennis om een antwoord, afbeelding, voorspelling of actie te maken. Inference wordt belangrijker naarmate meer mensen en bedrijven AI dagelijks gebruiken. Een chatbot die één keer wordt getraind, kan daarna miljarden verzoeken verwerken.
Groq ontwierp zijn Language Processing Unit, of LPU, specifiek voor dat tweede proces. De architectuur gebruikt veel snel geheugen direct op de chip. Daardoor kan het systeem berekeningen voorspelbaar uitvoeren en antwoorden met een lage vertraging leveren. Dat is waardevol voor spraakassistenten, AI-agents en andere toepassingen waarbij een gebruiker niet lang wil wachten.
Er is ook een nadeel. Geheugen op de chip is snel, maar beperkt. Zeer grote modellen en ingewikkelde taken passen niet altijd gemakkelijk in één processor. Nvidia's GPU-systemen zijn breder inzetbaar en beschikken over een enorm software-ecosysteem rond CUDA. Groq was dus geen simpele vervanger van iedere Nvidia-GPU. Het was wel een geloofwaardige alternatieve aanpak voor een markt die snel groter wordt.
Dat Nvidia de technologie serieus neemt, blijkt uit de productontwikkeling. In de Q2-cijfers van Nvidia staat dat Nvidia Groq 3 LPX, een accelerator voor interactieve AI-inference, inmiddels volledig in productie is. De overeenkomst is dus geen ongebruikte licentie in een la. Groq-technologie is onderdeel geworden van Nvidia's productlijn.
Het bredere patroon in Big Tech
Nvidia staat niet alleen. Microsoft betaalde honderden miljoenen voor een licentie bij Inflection en nam belangrijke medewerkers aan. Amazon trok oprichters van Adept naar zich toe. Meta investeerde miljarden in Scale AI en haalde topman Alexandr Wang binnen.
De zakelijke logica is begrijpelijk. Een volledige overname kost tijd, kan worden geblokkeerd en brengt alle medewerkers, verplichtingen en activiteiten mee. Een licentie plus gerichte werving geeft sneller toegang tot technologie en talent.
Voor toezichthouders is juist dat de zorg. Als de sterkste ondernemingen hun meest veelbelovende uitdagers leeg kunnen halen zonder een traditionele overnametoets, kan de concurrentie afnemen terwijl de startup formeel nog bestaat.
Het Groq-onderzoek kan daardoor een test worden voor een hele categorie transacties. Een beperkte boete voor een administratieve fout is voor Nvidia bijna ruis. Nieuwe regels die bepalen hoeveel technologie, personeel of zeggenschap via zo'n constructie mag worden overgenomen, hebben veel grotere gevolgen.
Wat kan de uitkomst zijn?
Er zijn grofweg vier scenario's.
1. Geen verdere actie
Het ministerie kan concluderen dat de overeenkomst correct is behandeld en dat Groq voldoende zelfstandig blijft. Dit is voor Nvidia de beste uitkomst. De technologie blijft in de productlijn en de aanpak voor toekomstige deals blijft bruikbaar.
2. Een boete of aanvullende melding
De overheid kan vinden dat Nvidia informatie had moeten verstrekken of een andere procedure had moeten volgen. Een financiële sanctie kan groot lijken, maar blijft waarschijnlijk klein naast Nvidia's winst en kaspositie.
3. Gedragsregels
Nvidia kan beperkingen krijgen op exclusiviteit, personeelswerving, toegang tot informatie of toekomstige investeringen. Dit raakt niet alleen Groq. Het kan de manier veranderen waarop Nvidia zijn ecosysteem versterkt.
4. Een bredere mededingingszaak
Het zwaarste scenario is dat Groq onderdeel wordt van een grotere zaak over Nvidia's positie in AI-rekenkracht. Dan kunnen ook bundeling, contractvoorwaarden, investeringen in klanten en de combinatie van chips, netwerkproducten en software onder de loep komen.
Het vierde scenario is op basis van de nu openbare informatie geen feit. Het is wel het scenario dat de waarderingsverhouding het sterkst kan raken.
Nvidia's cijfers maken een boete draaglijk
Nvidia rapporteerde voor het tweede kwartaal van boekjaar 2027 een omzet van $96,22 miljard. Dat was 106% meer dan een jaar eerder en 18% meer dan in het voorgaande kwartaal. De datacenteromzet steeg 117% naar $89,0 miljard en vormde 92,5% van de totale omzet.
De brutomarge volgens de officiële boekhoudregels, ook GAAP genoemd, kwam uit op 75,0%. De operationele winst bedroeg $63,73 miljard en de nettowinst $59,69 miljard. Die nettowinst bevatte $7,77 miljard winst op beleggingen. De aangepaste nettowinst van $53,95 miljard geeft daarom een schoner beeld van de kernactiviteit.
De aangepaste winst per aandeel bedroeg $2,22. Nvidia heeft zijn definitie bovendien aangescherpt. Sinds FY2027 worden aandelenbeloningen niet meer uit de aangepaste cijfers verwijderd. Dat maakt de vergelijking met de echte personeelskosten eerlijker.
De kwartaalvrije kasstroom was ongeveer $21,34 miljard. Dat lijkt laag naast de nettowinst, maar debiteuren, voorraden en andere werkkapitaalposten namen veel geld op. Over de eerste zes maanden bedroeg de vrije kasstroom ongeveer $69,90 miljard. Over de laatste twaalf maanden kwam zij rond $126,9 miljard uit.
Nvidia had eind juli $22,44 miljard cash en $34,14 miljard aan verhandelbare schuldpapieren. Daar stond ongeveer $33,37 miljard financiële schuld tegenover. Daarnaast bezat het bedrijf voor tientallen miljarden aan beursgenoteerde en niet-beursgenoteerde deelnemingen.
Zelfs een zeer hoge directe rekening zou voor Nvidia financieel draaglijk zijn. De omvang en juridische grondslag van zo'n rekening zijn nog volledig onbekend. Het belangrijkste risico loopt daarom via toekomstige groei en waardering.
De outlook legt de lat extreem hoog
Voor Q3 verwacht Nvidia $108 miljard omzet, plus of min 2%. In die raming zit geen omzet uit datacenterchips voor China. De brutomarge wordt op 74,0% geraamd, plus of min een half procentpunt.
De consensus is na de cijfers opgelopen tot ongeveer $108,9 miljard. Wall Street ligt daarmee iets boven het midden van Nvidia's eigen bandbreedte. Een resultaat binnen de guidance kan dus toch als teleurstelling worden ontvangen.
Nog opvallender is de verwachting voor de volgende boekjaren. De huidige consensus gaat ongeveer uit van:
• $411 miljard omzet en $9,31 aangepaste winst per aandeel in FY2027;
• $678 miljard omzet en ongeveer $15,55 winst per aandeel in FY2028;
• $885 miljard omzet en ongeveer $19,94 winst per aandeel in FY2029.
De ramingen komen uit verschillende consensusreeksen. De precieze definitie van aangepaste winst kan per bron en boekjaar verschillen. De bijbehorende koers-winstverhoudingen zijn daarom nuttige richtpunten, maar niet tot op de laatste decimaal volledig vergelijkbaar.
Ter vergelijking: Nvidia boekte in FY2026 bijna $216 miljard omzet. De marktverwachting vraagt dus om ruim een verdrievoudiging in twee jaar en ruim een verviervoudiging in drie jaar.
Management verwacht ongeveer 70% omzetgroei in FY2028. De brutomarge kan eerst terugzakken door duur geheugen en andere componenten. Nvidia sprak over ongeveer 71% tot 72% in het vierde kwartaal van FY2027 en 72% tot 73% in FY2028.
De groei is uitzonderlijk. De uitvoeringseis is dat ook.
De waardering van Nvidia
Bij de slotkoers van $223,67 op 9 september 2026 bedroeg de beurswaarde ongeveer $5,40 biljoen en de ondernemingswaarde circa $5,38 biljoen. Het aandeel stond ongeveer 22,6% hoger sinds het begin van het kalenderjaar, exclusief dividend.
Op basis van de afgelopen twaalf maanden betaalde een belegger ongeveer:
• 28,3 keer de winst;
• 42,5 keer de vrije kasstroom;
• 2,35% vrije-kasstroomrendement.
Op basis van de analistenverwachtingen daalt de koers-winstverhouding snel:
• 24,0 keer de aangepaste winst van FY2027;
• 14,4 keer de verwachte winst van FY2028;
• 11,2 keer de verwachte winst van FY2029.
Dat kan goedkoop lijken. De lage verhouding ontstaat alleen doordat de verwachte winst extreem snel stijgt. Nvidia is niet goedkoop op wat het vandaag verdient. Het is goedkoop op wat Wall Street denkt dat het binnenkort verdient.
Eén punt in de koers-winstverhouding op de FY2028-verwachting van $15,55 is ongeveer $15,55 per aandeel. Bij circa 24 miljard aandelen is dat rond $375 miljard aan beurswaarde. Een verandering in vertrouwen kan dus veel meer waarde verplaatsen dan een boete.
Wat moet Nvidia waarmaken?
Een omgekeerde waardering maakt de discussie concreet. Stel dat een belegger vanaf $223,67 jaarlijks 10% rendement wil behalen tot eind januari 2029. De benodigde koers is dan ongeveer $281.
Wanneer de markt Nvidia op dat moment 20 keer de winst geeft, is ongeveer $14,04 winst per aandeel nodig. Bij 24 miljard aandelen en een nettomarge van 50% hoort daar ongeveer $674 miljard omzet bij.
Dat ligt onder de huidige FY2029-consensus van $885 miljard. De consensus biedt dus een ruime buffer wanneer Nvidia de winst werkelijk behaalt.
Bij een veel lagere koers-winstverhouding van 16 keer is ongeveer $17,56 winst per aandeel nodig. Dan is bij dezelfde marge circa $843 miljard omzet vereist. De buffer verdwijnt bijna volledig.
Dat is precies waarom het Groq-onderzoek ertoe doet. Een boete haalt eenmalig geld uit de kas. Structurele beperkingen kunnen zowel de winstverwachting als de waarderingsverhouding drukken.
De bullcase
In het positieve scenario blijft Groq een afgebakend dossier. Nvidia houdt de licentie, Groq 3 LPX groeit en de toezichthouder legt hooguit een beperkte sanctie op. AI-inference, AI-agents, nationale AI-projecten en fysieke AI trekken tegelijk aan. Vera Rubin, netwerkproducten en CUDA houden klanten binnen het Nvidia-platform.
Nvidia haalt een groot deel van de uitzonderlijk hoge omzetverwachtingen. De nettomarge blijft rond 50% en het bedrijf koopt aandelen in. Zelfs wanneer de koers-winstverhouding daalt, kan de winstgroei een aantrekkelijk rendement opleveren.
De bearcase
In het negatieve scenario wordt Groq het begin van een bredere zaak. Nvidia krijgt strengere regels voor licenties, investeringen en samenwerking met klanten. Grote cloudbedrijven versnellen tegelijk hun eigen chips. Geheugenprijzen drukken de marge en de groei vertraagt voordat de markt verwacht.
Dan ontstaat een dubbele tegenvaller. De winstverwachtingen gaan omlaag en beleggers willen een lagere waarderingsverhouding betalen. Een aandeel dat op FY2028-winst goedkoop leek, blijkt dan goedkoop te zijn op een raming die niet wordt gehaald.
Mijn conclusie
Het Groq-onderzoek is geen reden om te doen alsof Nvidia morgen wordt opgebroken. Er is geen aanklacht en Reuters meldt dat terugdraaien van de overeenkomst onwaarschijnlijk wordt geacht. Nvidia kan een forse directe rekening financieel dragen.
Het zou even onjuist zijn om het onderzoek als ruis weg te zetten. Groq was een interessante uitdager in de snelgroeiende markt voor AI-inference. Nvidia kreeg toegang tot de technologie, haalde de oprichter en belangrijke technici binnen en verkoopt de technologie inmiddels als onderdeel van zijn eigen productlijn. Dat is precies het soort economische werkelijkheid waar toezichthouders door juridische etiketten heen willen kijken.
De belangrijkste vraag voor aandeelhouders is daarom niet: hoeveel bedraagt de boete? De betere vraag is: mag Nvidia zijn ecosysteem op dezelfde manier blijven uitbreiden?
Bij ongeveer 28 keer de winst van de laatste twaalf maanden is het aandeel niet goedkoop. Bij 14 keer de verwachte FY2028-winst lijkt het opvallend aantrekkelijk. Die tweede verhouding vraagt wel bijna $678 miljard omzet in FY2028 en een zeer hoge marge. De waardering leunt dus op vertrouwen in een ongekend groeipad.
Groq vertegenwoordigt maar een fractie van Nvidia's beurswaarde. Het onderzoek kan toch belangrijk worden als het de spelregels rond het hele Nvidia-platform verandert. Voor beleggers zit het grootste gevaar niet in één juridische rekening, maar in een lagere groei en een lagere waarderingsverhouding op hetzelfde moment.
Dit artikel bevat algemene informatie en geen persoonlijk beleggingsadvies. Bedragen rond de Groq-overeenkomst zijn gebaseerd op openbare berichtgeving en bedrijfsrapportages. Omdat de volledige contractvoorwaarden niet openbaar zijn, blijven sommige onderdelen onzeker.
Opmerkingen