Avantium keldert 40%: missen beleggers deze mogelijke comeback?
- Kevin S
- 16 uur geleden
- 5 minuten om te lezen
In het kort:
De koers van Avantium daalde in 2025 met ruim 40 procent, ondanks dat het bedrijf volgens grootaandeelhouders en management fundamenteel sterker is komen te staan.
De financiering is geregeld tot medio 2028 en de vertraging van overheidsfinanciering vormt geen existentiële dreiging, waardoor de focus volledig ligt op uitvoering.
De opstart van de FDCA-fabriek in Delfzijl en het daaropvolgende licentiemodel moeten bewijzen of Avantium kan doorbreken als schaalbare commerciële speler.
De koers van Avantium daalde in 2025 met ruim 40 procent. De afgelopen maanden kwam Avantium opnieuw in de schijnwerpers te staan. Niet alleen door het bericht dat toegezegde overheidsfinanciering vertraging oploopt, maar vooral door de bredere vraag die daarachter schuilgaat: staat het bedrijf nu echt aan de vooravond van de commerciële doorbraak, of blijft het een beloftevolle maar kapitaalverslindende technologiepartij.
Wie de recente interviews en analyses naast elkaar legt, ziet een opvallend consistent verhaal. Grote aandeelhouders maken zich nauwelijks zorgen, het management spreekt van een unieke technologische positie en tegelijkertijd groeit de tegenstand vanuit de traditionele olie- en plasticindustrie. Voor beleggers is dit precies het moment waarop het risicoprofiel van Avantium verandert.
Koersverloop aandeel Avantium vanaf 2025:
Vertraging bij overheidsgeld geen existentiële dreiging
Het bericht over het uitstel van overheidsfinanciering zorgde op het eerste gezicht voor onrust. Toch temperde grootaandeelhouder Pieter Kooi de zorgen vrijwel direct in gesprek met Quote. Volgens Kooi is het extra geld niet nodig om het bedrijf overeind te houden. Avantium is volgens hem gefinancierd tot medio 2028 en heeft voor het eerst in zijn bestaan voldoende kapitaal om de volgende fase in te gaan.
Die uitspraak is belangrijk. Jarenlang stond Avantium bekend als een bedrijf dat steeds opnieuw geld moest ophalen om de technologie verder te ontwikkelen. Met de recente leningen, emissies en overheidsparticipatie is dat beeld aan het kantelen. De vertraging bij de overheid verandert niets aan de kern: de fabriek in Delfzijl kan worden opgestart en het bedrijf kan laten zien dat het proces op commerciële schaal werkt.
Kooi gaat zelfs verder en noemt Avantium inmiddels too big to fail. Niet omdat het bedrijf winstgevend is, maar omdat de technologie strategisch relevant is geworden. Nederland heeft zich via de overheid expliciet verbonden aan het succes van dit project en grote institutionele partijen zitten aan tafel.
Van belofte naar productie in Delfzijl
De echte lakmoesproef ligt in Delfzijl. Daar wordt begin 2026 de eerste commerciële fabriek geopend die FDCA produceert, de bouwsteen voor PEF-bioplastic. Volgens CEO Tom van Aken start de productie in het eerste kwartaal van 2026, waarna de capaciteit stapsgewijs wordt opgevoerd.
Voor beleggers is dit hét moment waar alles om draait. Jaren van onderzoek, pilots en investeringen moeten nu leiden tot daadwerkelijke output. Dat dit tijd kost, is volgens Kooi en Van Aken geen probleem. Zelfs een vertraging van een kwartaal verandert weinig aan het grotere plaatje. Het gaat erom dat de fabriek aantoont dat de technologie stabiel, schaalbaar en commercieel inzetbaar is.
De volumes die tijdens de opstartfase worden geproduceerd, zijn bovendien al verkocht. Dat verlaagt het commerciële risico aanzienlijk. De vraag is er, nu moet de uitvoering volgen.
De commerciële fabriek in Delfzijl
Waarom PEF anders is dan andere bioplastics
Wat Avantium onderscheidt van veel andere duurzame initiatieven, is dat PEF niet alleen groener is, maar ook technisch beter presteert dan traditioneel PET. Het materiaal heeft veel sterkere barrière-eigenschappen, waardoor flessen dunner kunnen worden en producten langer houdbaar blijven. Dat maakt het aantrekkelijk voor merken die niet alleen hun CO2-voetafdruk willen verlagen, maar ook functionele voordelen zoeken.
Volgens Van Aken is dit cruciaal. Duurzaamheid alleen is zelden voldoende om een nieuwe standaard te creëren. PEF biedt een combinatie van lagere uitstoot, betere prestaties en goede recyclebaarheid. Daarmee positioneert Avantium zich niet als niche-aanbieder, maar als potentiële vervanger van een massamateriaal dat wereldwijd tientallen miljoenen tonnen per jaar omvat.
Big Oil als stille tegenstander
In een interview met BNR schetst Van Aken een ander krachtenveld. Grote oliebedrijven zien de opkomst van bioplastics niet als een kans, maar als een bedreiging. Nu de vraag naar fossiele brandstoffen op termijn afneemt door elektrificatie, verschuift de focus naar plastics. Biobased alternatieven staan die strategie in de weg.
Die tegenwerking zit niet altijd in openlijke lobby, maar vaker in regelgeving, vertraging en het dichttimmeren van bestaande systemen. Nieuwe materialen passen niet altijd netjes binnen de kaders die voor fossiele plastics zijn ontworpen. Dat remt innovatie, zelfs wanneer de technologie aantoonbaar beter is.
Tegelijkertijd benadrukt Van Aken dat deze weerstand de commerciële kansen niet wegneemt. Oliebedrijven kunnen in theorie gewoon licenties afnemen en zelf bioplastic produceren. De vraag is vooral hoe snel de markt en de regelgeving meebewegen.
Licenties als sleutel tot winstgevendheid
Hoewel de fabriek in Delfzijl belangrijk is, ligt de echte schaalvergroting elders. Avantium wil vooral geld verdienen met het verkopen van technologielicenties. Grote chemieconcerns kunnen daarmee zelf FDCA-fabrieken bouwen van 100 kiloton of meer, zonder dat Avantium die miljardeninvesteringen hoeft te doen.
Dit model verlaagt het kapitaalrisico en versnelt de wereldwijde uitrol. Volgens Van Aken zijn licenties financieel zelfs belangrijker dan de eigen productie. De verwachting is dat rond 2027 de eerste vier licenties verkocht kunnen zijn, mits de fabriek in Delfzijl succesvol draait.
Daarmee wordt ook duidelijk waarom het moment zo spannend is. Zodra de technologie op commerciële schaal bewezen is, verandert Avantium van een risicovolle ontwikkelaar in een platformbedrijf met schaalbare inkomsten.
Te groot om te negeren, maar nog niet uit de gevarenzone
De uitspraak dat Avantium too big to fail is, klinkt geruststellend, maar verdient nuance. Het bedrijf is nog niet winstgevend en blijft afhankelijk van een foutloze opstart van de fabriek en voldoende licentiedeals. Tegelijkertijd is het risicoprofiel wezenlijk veranderd. De financiering is rond, de overheid is betrokken en de vraag naar PEF lijkt structureel.
Voor beleggers betekent dit dat Avantium zich in een overgangsfase bevindt. Het extreme faillissementsrisico van enkele jaren geleden is afgenomen, maar daar staat uitvoeringsrisico voor in de plaats. De komende twaalf tot achttien maanden zullen bepalen of Avantium definitief doorbreekt als commerciële speler.
Wie nu instapt, investeert niet langer alleen in een idee, maar in een bedrijf dat aan de vooravond staat van productie. Dat maakt de casus minder speculatief, maar nog altijd allesbehalve risicoloos. Juist daarom is dit het moment waarop de markt een definitief oordeel zal vellen.
Ook particuliere beleggers die inspelen op dit soort overgangsfases doen er goed aan scherp te kijken naar kosten en efficiëntie. Zeker bij volatiele aandelen, waar timing en herallocatie een grote rol spelen, kunnen transactiekosten een wezenlijk deel van het rendement opslokken. De keuze van broker is daarmee geen bijzaak, maar een structurele factor in het eindresultaat.
MEXEM werd door Brokerskiezen.nl uitgeroepen tot beste allround broker van 2025. Beleggers handelen er met valutakosten van slechts 0,005 procent, tegenover circa 0,25 procent bij DEGIRO en SAXO Bank, een verschil dat voor de gemiddelde belegger kan oplopen tot honderden tot duizenden euro’s per jaar. Daarmee geldt MEXEM voor veel beleggers als de meest complete keuze voor wie lage kosten en internationale spreiding belangrijk vindt.
Opmerkingen