Goud faalt maar dit metaal kan wél exploderen volgens Morgan Stanley
- Mika Beumer
- 10 uur geleden
- 4 minuten om te lezen
In het kort
Goud verliest zijn rol als veilige haven volgens Morgan Stanley
Zilver profiteert van structurele vraag en aanbodtekorten
Aluminium wordt gezien als grootste kans door schaarste en energievraag
Goud was jarenlang de standaard vluchthaven in onzekere tijden. Maar de laatste weken laten een ander beeld zien. Terwijl geopolitieke spanningen opliepen, daalde de goudprijs juist mee met andere risicovolle assets. Dat zet een fundamentele vraag op tafel: werkt goud nog wel zoals beleggers denken?
Morgan Stanley denkt van niet. En opvallender nog, de bank wijst beleggers actief naar andere grondstoffen die volgens hen betere vooruitzichten hebben. Dat maakt dit geen standaard marktcommentaar, maar een duidelijke rotatie van kapitaal binnen edelmetalen en grondstoffen.
Waarom goud zijn rol als veilige haven verliest
Goud zou in theorie stijgen wanneer onzekerheid toeneemt, maar dat gebeurde recent niet. Tijdens de escalatie rond Iran daalde de goudprijs juist samen met aandelen en andere risicovolle beleggingen. Dat is ongebruikelijk en ondermijnt het vertrouwen in goud als bescherming binnen een portefeuille.
Goud wordt nu afgeraden door Morgan Stanley, toch boekte het meer rendement dan de S&P 500 dit jaar
Volgens Morgan Stanley gedraagt goud zich steeds meer als een risico asset in plaats van een veilige haven. Dat betekent dat het niet langer automatisch stijgt in tijden van stress, maar juist mee beweegt met bredere markttrends. Voor beleggers die goud gebruiken als hedge tegen onzekerheid is dat een probleem.
Een belangrijke reden hiervoor is liquiditeit. In stressvolle periodes verkopen beleggers vaak wat ze kunnen verkopen, niet per se wat ze willen verkopen. Goud is liquide en wordt daardoor sneller verkocht. Daarnaast hebben grote spelers zoals centrale banken en ETF’s steeds meer invloed op de prijs, wat extra volatiliteit veroorzaakt.
Het gevolg is dat goud minder voorspelbaar is geworden. De klassieke rol als stabilisator in een portefeuille staat daarmee onder druk, en dat dwingt beleggers om opnieuw na te denken over hun allocatie.
Waarom zilver profiteert van structurele vraag
Waar goud teleurstelt, ziet Morgan Stanley juist kansen in zilver. Dat heeft minder te maken met sentiment en meer met fundamentele vraag en aanbod. De zilvermarkt kampt al jaren met tekorten, maar die waren lange tijd niet zichtbaar in de prijs.
Op de lange termijn heeft zilver meer rendement geboekt dan goud, maar in 2026 doet goud het niet iets beter
Dat veranderde toen de financiële markt dit tekort begon in te prijzen. Over de afgelopen twaalf maanden steeg zilver met ongeveer 150 procent, een enorme beweging die laat zien hoe krap de markt daadwerkelijk is. Die stijging werd niet alleen gedreven door beleggers, maar ook door echte vraag vanuit de industrie.
Een belangrijke driver is de energietransitie. Zilver wordt veel gebruikt in zonnepanelen en andere technologieën die nodig zijn voor de elektrificatie van de economie. De vraag groeit daardoor structureel, los van economische cycli.
Toch is het verhaal niet zonder risico. De prijs van zilver is volatiel en gevoelig voor speculatie. Na een piek boven de 100 dollar per ounce is de prijs inmiddels weer teruggevallen naar ongeveer 74 dollar. Dat laat zien dat een deel van de stijging niet puur fundamenteel was.
Daarnaast begint de hoge prijs invloed te hebben op de vraag. Sommige producenten van sieraden stappen al over op alternatieven zoals platina, wat op termijn de vraag kan drukken. Dat maakt zilver aantrekkelijk, maar zeker niet risicoloos.
Waarom aluminium de meest interessante kans kan zijn
De meest opvallende keuze van Morgan Stanley is aluminium. Dit metaal krijgt minder aandacht van beleggers, maar volgens de bank zijn de fundamenten hier het sterkst.
Morgan Stanley ziet nu aluminium als favoriet voor maximaal rendement
De aluminiumprijs is recent met meer dan 10 procent gestegen, mede door zorgen over verstoringen in het aanbod. Wereldwijd is ongeveer 4 procent van de productie weggevallen, en dat is significant in een markt die al krap was.
Wat aluminium bijzonder maakt, is de combinatie van vraag en aanbod. Aan de aanbodkant heeft China aangegeven de productie niet verder op te voeren, terwijl aluminiumproductie extreem energie intensief is. Dat betekent dat hogere elektriciteitsprijzen direct invloed hebben op de beschikbare capaciteit.
Aan de vraagkant speelt de opkomst van AI en datacenters een onverwacht grote rol. Deze sectoren vragen enorme hoeveelheden energie en infrastructuur, waarbij aluminium een belangrijk materiaal is. Daardoor ontstaat extra vraag precies op het moment dat het aanbod beperkt is.
Een belangrijk detail is dat productie niet snel kan worden opgeschaald. Als een smelter eenmaal stil ligt, kost het veel tijd en geld om deze weer op te starten. Dat zorgt ervoor dat tekorten langer kunnen aanhouden en prijzen beter ondersteund blijven.
Voor beleggers betekent dit dat aluminium minder afhankelijk is van sentiment en meer van harde fysieke schaarste. Dat maakt het volgens Morgan Stanley een aantrekkelijker alternatief dan goud, dat steeds meer wordt beïnvloed door kapitaalstromen in plaats van fundamentele vraag.
De bredere implicatie is dat grondstoffenmarkten aan het verschuiven zijn. Waar goud jarenlang de standaard was voor bescherming, verschuift de aandacht naar metalen die profiteren van structurele trends zoals energie, technologie en elektrificatie. Voor beleggers die vooruit willen kijken, ligt de grootste kans mogelijk niet in wat altijd gewerkt heeft, maar in wat nu daadwerkelijk schaars begint te worden.
Advertorial
De verschuiving van goud naar industriële metalen onderstreept hoe beleggers steeds vaker zoeken naar tastbare, schaarse assets met structurele vraag. Tegelijk blijven grondstoffen volatiel en sterk afhankelijk van macro-economische en geopolitieke ontwikkelingen. Voor wie stabiliteit en voorspelbare inkomsten belangrijker vindt dan prijsschommelingen, kan vastgoed een meer gebalanceerd alternatief bieden.
Het SynVest Dutch RealEstate Fund belegt in Nederlands vastgoed, met een focus op supermarkten en zorgcentra die ook in economisch wisselvallige tijden stabiele huurinkomsten genereren. Het fonds realiseerde de afgelopen jaren een gemiddeld rendement van 8,6% per jaar, waarvan 6% maandelijks wordt uitgekeerd. Daarmee profiteren beleggers van regelmatige cashflow en spreiding over solide huurders, met deze maand een extra bonusuitkering bovenop het reguliere rendement.
Vraag nu de gratis brochure aan en ontdek vrijblijvend of dit vastgoedfonds past bij jouw beleggingsdoelen.
