Particulieren kunnen nu beleggen in Anthropic vóór de beursgang
- Kevin S
- 1 uur geleden
- 5 minuten om te lezen
In het kort:
Pre-IPO beleggen geeft particuliere beleggers toegang tot populaire private bedrijven zoals Anthropic en Oura, maar de constructies zijn vaak veel ingewikkelder dan gewone aandelenbeleggingen.
Beleggers kopen meestal geen directe aandelen, maar financiële producten met extra risico’s zoals tegenpartijrisico, beperkte transparantie, hoge kosten en langdurig vaststaand geld.
Hoewel pre-IPO investeringen hoge rendementen kunnen opleveren, lijken ze door speculatie en hype rondom technologie en AI voor veel particuliere beleggers meer op gokken dan traditioneel beleggen.
Beleggen wordt door veel Nederlanders nog altijd gezien als ingewikkeld. Uit recent onderzoek van ING blijkt zelfs dat een groot deel van de mensen beleggen deels vergelijkt met gokken. Dat beeld ontstaat niet zomaar. De financiële wereld gebruikt ingewikkelde termen, complexe producten en constructies die voor particuliere beleggers vaak moeilijk te doorgronden zijn. Terwijl de basis eigenlijk heel simpel is: wie een aandeel koopt, bezit een klein stukje van een bedrijf.
Toch probeert de financiële sector voortdurend nieuwe manieren te ontwikkelen om beleggen aantrekkelijker en exclusiever te maken. Een van de nieuwste trends is beleggen in bedrijven voordat ze naar de beurs gaan. De zogenoemde pre-IPO-markt was jarenlang vrijwel alleen toegankelijk voor durfkapitalisten, investeringsfondsen en vermogende particulieren. Platforms als Invesdor proberen daar nu verandering in te brengen door ook kleinere beleggers toegang te geven tot dit segment.
Pre-IPO beleggen kan lucratief zijn:
Waarom pre-IPO beleggen ineens populair is
Dat gebeurt niet met willekeurige bedrijven, maar juist met namen die sterk tot de verbeelding spreken. Invesdor wil beleggers laten investeren in bedrijven als Anthropic, het AI-bedrijf achter chatbot Claude, en Oura, bekend van de slimme ringen die gezondheidsgegevens meten. Vooral de enorme aandacht voor kunstmatige intelligentie zorgt ervoor dat dit soort investeringen aantrekkelijk klinkt voor particuliere beleggers.
Die belangstelling komt niet uit de lucht vallen. Veel van de grootste waardestijgingen bij moderne technologiebedrijven vonden plaats voordat ze naar de beurs gingen. Bedrijven als OpenAI en SpaceX zagen hun waarderingen in korte tijd exploderen. Wie in een vroege fase instapte, kon daar enorme rendementen mee behalen. Pre-IPO-platforms spelen slim in op dat gevoel. Ze presenteren deze markt als een kans voor particuliere beleggers om eindelijk mee te profiteren van een fase die jarenlang was voorbehouden aan professionele investeerders.
Juist daardoor ontstaat het idee dat beleggers toegang krijgen tot de toekomstige beurswinnaars van morgen. Zeker in een periode waarin AI-bedrijven tegen recordwaarderingen worden gefinancierd, klinkt het aantrekkelijk om al vroeg een positie op te bouwen.
Op Invesdor worden verschillende Pre-IPO investeringsmogelijkheden aangeboden:
Je koopt meestal geen echt aandeel
Toch blijkt de werkelijkheid een stuk ingewikkelder zodra beleggers kijken naar hoe deze producten daadwerkelijk werken. Wie via platforms als Invesdor investeert, koopt meestal namelijk helemaal geen direct aandeel in een bedrijf als Anthropic of Oura.
In plaats daarvan investeren deelnemers in een obligatie waarvan het rendement gekoppeld is aan de waardeontwikkeling van het bedrijf. Het platform bundelt de investeringen van particuliere beleggers en werkt vervolgens samen met een tussenpartij die de aandelen op de secundaire markt aankoopt en beheert.
Dat betekent dat beleggers juridisch geen directe eigenaar worden van de aandelen zelf. Ze hebben geen stemrecht en ook geen directe claim op het bedrijf. In feite bezitten ze een financieel contract met een tussenpartij. Juist die constructie maakt het product aanzienlijk ingewikkelder dan een gewone aandelenbelegging op de beurs.
Volgens beleggersvereniging VEB brengt dat extra risico’s met zich mee. Wanneer de tussenpartij in financiële problemen komt, kunnen beleggers hun geld verliezen, zelfs als het onderliggende bedrijf succesvol blijkt. Dat zogenoemde tegenpartijrisico is een belangrijk verschil met direct aandelenbezit.
Pre-IPO investeerders kopen geen direct belang in het onderliggende bedrijf:
Het probleem van beperkte transparantie
Daar komt nog bij dat private bedrijven veel minder transparant zijn dan beursgenoteerde ondernemingen. Omdat deze bedrijven niet op de beurs staan, publiceren ze vaak beperkt financiële informatie. Beleggers moeten daardoor grotendeels vertrouwen op waarderingen, verwachtingen en informatie van de aanbieder zelf.
Juist dat maakt het lastig om te beoordelen of een investering daadwerkelijk aantrekkelijk is. Bij beursgenoteerde bedrijven bepaalt de markt continu wat een aandeel waard is, maar bij private ondernemingen ontstaan waarderingen vaak tijdens investeringsrondes waarbij slechts een klein deel van het bedrijf van eigenaar wisselt.
In populaire sectoren zoals kunstmatige intelligentie kunnen die waarderingen bovendien snel oplopen door enthousiasme en speculatie. Dat betekent niet automatisch dat bedrijven ook daadwerkelijk zoveel waard zijn. Het risico bestaat dat beleggers instappen op een moment waarop veel toekomstige groei al in de prijs verwerkt zit.
De technologiesector kent genoeg voorbeelden van bedrijven die ooit als revolutionair werden gezien maar uiteindelijk niet aan de verwachtingen konden voldoen. WeWork is daarvan waarschijnlijk het bekendste voorbeeld. Het bedrijf werd jarenlang gepresenteerd als een toekomstige techreus, totdat bleek dat het onderliggende verdienmodel veel zwakker was dan beleggers dachten.
Hoge kosten drukken het rendement
Naast de risico’s rond waarderingen spelen ook de kosten een belangrijke rol. Hoewel Invesdor nog niet alle tarieven van de nieuwe producten bekend heeft gemaakt, laten vergelijkbare constructies zien dat de kosten fors kunnen oplopen.
Bij eerdere uitgiftes via samenwerkingspartners liepen structureringskosten en instapkosten samen op tot meer dan 10 procent. Daar kwamen vervolgens jaarlijkse beheerkosten en een winstvergoeding bovenop. Dat betekent dat beleggers al met een flinke achterstand beginnen voordat er überhaupt rendement wordt gemaakt.
Juist bij risicovolle beleggingen wegen hoge kosten extra zwaar. Veel start-ups en snelgroeiende technologiebedrijven halen uiteindelijk nooit een beursgang of weten de hoge verwachtingen niet waar te maken. Wanneer een belegging tegenvalt, drukken de kosten het uiteindelijke rendement nog verder omlaag.
Geld zit vaak jarenlang vast
Een ander belangrijk verschil met gewone aandelen is dat beleggers vaak niet eenvoudig kunnen uitstappen. Bij beursgenoteerde aandelen kunnen beleggers dagelijks kopen en verkopen, maar bij pre-IPO beleggingen ligt dat anders.
Het geld zit vaak jarenlang vast totdat een bedrijf naar de beurs gaat, wordt overgenomen of totdat er een koper op de secundaire markt wordt gevonden. Maar er is geen enkele garantie dat zo’n moment daadwerkelijk komt. Zeker in economisch moeilijke periodes kunnen beursgangen jarenlang worden uitgesteld.
Daardoor moeten beleggers bereid zijn hun investering voor langere tijd vast te zetten zonder zekerheid over wanneer ze eruit kunnen stappen.
Kansrijk, maar vooral voor beleggers die het risico begrijpen
Dat betekent niet dat pre-IPO beleggen per definitie onverstandig is. Voor ervaren beleggers die begrijpen hoe private markten werken en bereid zijn hoge risico’s te accepteren, kan het een interessante toevoeging zijn binnen een breed gespreide portefeuille. Het biedt immers toegang tot bedrijven die mogelijk uitgroeien tot de beursreuzen van de toekomst.
Tegelijkertijd is het belangrijk om te beseffen dat deze markt fundamenteel anders werkt dan traditioneel beleggen op de beurs. De combinatie van complexe constructies, beperkte transparantie, hoge kosten en moeilijk verhandelbare beleggingen maakt het risico aanzienlijk groter dan bij reguliere aandelen.
Juist daarom voelt pre-IPO beleggen voor veel particuliere beleggers minder als traditioneel investeren en meer als speculeren op de volgende hype. En misschien verklaart dat ook waarom zoveel Nederlanders beleggen nog altijd een beetje met gokken vergelijken.
Advertorial
Wie risico’s in innovatieve groeibedrijven wil beperken, kijkt vaak ook naar beleggingen met stabielere inkomsten en beter voorspelbare kasstromen. Vastgoed met langlopende huurcontracten en solide huurders kan daarin een rationele aanvulling vormen binnen een bredere portefeuille.
Het SynVest Dutch RealEstate Fund belegt in Nederlands vastgoed met focus op supermarkten en zorgcentra, met een brede spreiding over stabiele huurders. Het fonds realiseerde een gemiddeld rendement van 8,2% per jaar, waarvan 6,3% maandelijks wordt uitgekeerd. Bij instap in april met een minimale deelname van € 10.000 ontvangen beleggers bovendien één maand extra uitkering bovenop het reguliere rendement.
Vraag vrijblijvend de gratis brochure aan voor meer informatie over het fonds en de beleggingsstrategie.
