Zijn deze nieuwe AI-profeten te vertrouwen of verkopen ze gebakken bananen? De bottleneck handel

AI profeten zijn een nieuwe laag finfluencers en verkopen met claude gemaakte analyses, rendementen en nabijheid tot zogenaamde bedrijfsbestuurders. Maar wie controleert hun identiteit, portefeuille, leverage en belangen?

Soms schrijft een titel zichzelf.

Toen het AI fonds van Leopold Aschenbrenner afgelopen juli onder druk vrijwel zijn volledige beursportefeuille moest afbouwen, noemde The Verge zijn terugblik droogjes: Lees ook: The loss of Situational Awareness.

Het fonds droeg de naam van Aschenbrenners beroemde essays over kunstmatige intelligentie. De belofte was dat hij meer situational awareness bezat dan de traditionele vermogensbeheerders op Wall Street. Hij begreep waar AI naartoe ging, waar de tekorten zouden ontstaan en welke ondernemingen daarvan zouden profiteren.

Wat hij uiteindelijk onvoldoende leek te overzien, was de verhouding tussen overtuiging, concentratie, geleend geld en liquiditeit.

Dat maakt zijn ondergang meer dan een vermakelijke beursanekdote. Het is de blauwdruk voor een nieuwe generatie AI finfluencers die op X hetzelfde gezag probeert op te bouwen, maar dan zonder miljardenfonds, zonder toezichthouder achter de schermen en soms zelfs zonder verifieerbare naam.

De belangrijkste vraag is daarom niet of hun analyses soms kloppen.

De strategie klonk intelligenter dan zij was

Aschenbrenners uitgangspunt was inhoudelijk aantrekkelijk maar ook een open deur die iedereen weet. De AI keten bestaat uit opeenvolgende schaarse schakels: lithografiemachines, wafers, advanced packaging, GPU’s, HBM geheugen, netwerken, koeling, transformatoren, datacenters en elektriciteit.

Wanneer één onderdeel niet snel genoeg kan meegroeien, ontstaat een bottleneck. De eigenaar van die schaarse productiecapaciteit kan tijdelijk hogere prijzen en marges afdwingen.

In 2026 werd bottleneck daarom het favoriete woord van beleggers die wilden laten zien dat zij verder keken dan Nvidia.

De zoekinteresse naar het woord bereikte volgens Google Trends een record. Dat is slechts een relatieve index en geen bewijs dat beleggers het woord veroorzaakten. Maar als tijdsbeeld is het perfect: precies toen iedereen op X een expert werd in HBM-yields, interposers en transformatoren, ontdekte de bekendste bottleneckbelegger zijn eigen tekort. Niet aan chips. Aan kopers.

Social proof verving due diligence

The Verge stelde de pijnlijke vraag waarom vooraanstaande ondernemers en investeerders miljarden toevertrouwden aan een 24-jarige finfluencer die nog nooit eerder een fonds had beheerd.

Aschenbrenner was intelligent, schreef overtuigend, werkte kort bij OpenAI en had toegang tot invloedrijke Silicon Valley-netwerken. Dat leverde hem status op. Maar status is geen gecontroleerd trackrecord.

In 2024 zei hij dat niet opblazen prioriteit nummer één én twee was. Twee jaar later verloor het fonds in één maand 67%.

Situational Awareness stond door eerdere winsten nog altijd ongeveer 80% hoger over het jaar. Het fonds ging niet failliet en werd niet door Citadel overgenomen. Citadel kocht het grootste deel van de publieke portefeuille. Daarna werd de leverage verwijderd. De beleggingsthese was dus niet volledig verkeerd. De uitvoering was onvoldoende bestand tegen een beweging in de verkeerde richting. Dat is de eerste vertrouwensles: iemand kan gelijk hebben over AI en toch totaal ongeschikt zijn om een portefeuille te beheren.

Een 13F is geen portefeuille

Duizenden beleggers probeerden Aschenbrenners transacties te volgen. Via Autopilot kopieerden volgens het platform meer dan 5.000 mensen zijn strategie, met gezamenlijk ongeveer $32 miljoen.

Maar zij kopieerden niet zijn werkelijke portefeuille. Ze kopieerden een vertraagde en onvolledige Amerikaanse 13F-melding. Zo werd veelvuldig beweerd dat Aschenbrenner eind maart voor $422 miljoen aan Micron-aandelen bezat. In werkelijkheid stond in de SEC-melding voor slechts ongeveer $5,9 miljoen aan gewone Micron-aandelen.

De $422 miljoen betrof de onderliggende waarde van callopties. Tegelijkertijd rapporteerde het fonds voor ongeveer $584 miljoen aan Micron puts.

Dat verandert het beeld nogal. De populaire vertaling was: “Leopold heeft voor $422 miljoen Micron gekocht.” De werkelijkheid was een optieconstructie waarvan de strikes, looptijden, betaalde premies, delta en volledige hedge niet zichtbaar waren. Ook cash, leverage, shorts, swaps, veel buitenlandse aandelen en instapprijzen ontbreken in een 13F. De informatie mag bovendien tot 45 dagen oud zijn. Wie een 13F kopieert, koopt niet de portefeuille van de fondsbeheerder. Hij koopt een foto van diens verleden, zonder de achterkant van de foto.

De mini-Leopolds staan inmiddels overal

Rond Aschenbrenner ontstond een complete online industrie van kleinere AI-profeten.

Een persoon kan alles weten over HBM4 en toch te veel betalen voor Micron. Iemand kan exact begrijpen hoe vloeistofkoeling werkt en toch een waardeloos smallcapaandeel kopen of alles opblazen met geleend geld of één of twee onhandig getimde trades. . Technische kennis vertelt je wat een product doet. Ze vertelt je niet automatisch wat een aandeel waard is, hoe groot een positie mag zijn of wanneer je moet verkopen.

Een zichtbaar Nederlands voorbeeld is @MarkosAAIG. Het account presenteert zich als oprichter van AAIG, een “multi-expert research collective” dat naar eigen zeggen institutionele analyses toegankelijk wil maken voor particuliere beleggers en gespecialiseerd is in Merger en Acquisations. Zijn team bestaat uit meerderen mensen waaronder Mark van Beijeren die als project manager werkt voor Gapit Nordics en Jochem Verzijl, een student uit groningen.

Zijn ervaring hebben we gecontroleerd en dit blijkt niet te kloppen volgens zijn LinkedIn profiel.

AAIG lijkt een vrijblijvend hobbyaccount wanneer je de mensen erachter opzoekt maar presenteert zich als een professionele fondsbeheerder. Het verkoopt via Substack betaalde "research", analistentoegang een “position level reasoning”. Het product zelf zou in Nederland verboden kunnen zijn gezien het onder advies kan vallen en het is onduidelijk of het bedrijf erachter in Nederland is gevestigd of in het buitenland. Het betekent dat lezers niet alleen een mening consumeren, maar een product kopen dat mede op de vermeende deskundigheid van de makers rust.

Daarom zijn enkele vragen onvermijdelijk:

• Wie zijn de genoemde zes of zeven analisten?

• Welke relevante opleiding en werkervaring hebben zij?

• Welke posities bezitten zij?

• Wat zijn hun gemiddelde aankoopprijzen?

• Wanneer veranderen zij hun posities?

• Worden alle gesloten verliezen gepubliceerd?

• Kan hun totale rendement onafhankelijk worden gereconstrueerd?

• Ontvangen zij naast abonnementsgeld andere vergoedingen?

Op een deel van die vragen bestaan losse antwoorden. Er worden soms belangen bekendgemaakt en namen van bijdragers zijn zichtbaar. Maar een complete, gedateerde en onafhankelijk controleerbare portefeuille of rendementshistorie vonden wij niet. Het account vraagt de lezer dus om institutioneel gezag te erkennen zonder de institutionele controleerbaarheid te leveren die normaal bij dat gezag hoort. Dat is geen bewijs van misleiding. Het is wel een geldige reden om het account niet blind te vertrouwen.

“Risk management is a dumb question”

De toon waarmee dat gezag wordt opgevoerd, is soms opvallend. Markos schreef publiekelijk:

“Risk management is a dumb question. How do you think I got where I am now.”

Het is onduidelijk waar hij precies is en hoe hij daar is gekomen. Maar naast zijn baan bij Husqvarna meldt hij ook trots 1000 subscribers op Substack

Risicobeheer is niet een hinderlijke vraag voor voorzichtige amateurs. Het is het verschil tussen een goede analyse en een overleefbare portefeuille. Aschenbrenner vond de juiste AI aandelen, maakte honderden procenten winst en kwam alsnog gevaarlijk dicht bij permanente kapitaalschade. Zijn hele geschiedenis is één miljarden kostend antwoord op de vraag waarom risicobeheer nooit een domme vraag is.

Wanneer een researchverkoper groot spreekt over rendement, technische kennis en directe toegang, maar lacherig doet over risico, moet een belegger niet onder de indruk raken. Hij moet harder gaan controleren.

De identiteit achter de accounts

Achter het account @MarkosAAIG zit volgens een door de redactie onderzochte openbare identificatie Mark van Brunschot. Zijn openbare LinkedIn profiel vermeldt geen carrière in vermogensbeheer, aandelenanalyse of de halfgeleiderindustrie, maar een functie als accountmanager bij Husqvarna Construction Products. Dat maakt zijn analyses niet automatisch onjuist. Het contrasteert wel sterk met de institutionele autoriteit waarmee AAIG zijn betaalde research in de markt zet.

Management dat je kent, verkoopt nog steeds zijn bedrijf

Markos berichtte ook over een rechtstreeks gesprek met Roland Austrup, Chief Growth Officer van Innventure op een openbare te bezoeken chatgroep. Volgens zijn eigen verslag had het management zich vooraf in AAIG verdiept en de analyses gelezen. Een vervolgcontact met de CEO van dochterbedrijf Accelsius zou worden geregeld.

Dat klinkt indrukwekkend. Het creëert nabijheid en exclusiviteit. Maar het is onbekend of de heren betaald krijgen voor het aanleveren van dit soort aandelen bij hun volgers.

Maar beursgenoteerde ondernemingen spreken geregeld met beleggers die positief over hen publiceren. Managementtoegang is geen kwaliteitsstempel. Soms vergroot het juist het risico dat een analist het verhaal van het bedrijf gaat verwarren met onafhankelijk bewijs. Hoe harder ze aandacht van beleggers nodig hebben, hoe meer niche de beleggers zijn die ze proberen aan te spreken. Het is namelijk de goedkoopste manier om zichzelf te promoten onder onwetende beleggers.

En het verhaal van Innventure liep slecht af:

Het bedrijf schortte in augustus zijn eerder afgegeven omzet- en cashflowdoelen voor Accelsius op. In het tweede kwartaal bedroeg de omzet slechts $953.000, terwijl het nettoverlies opliep tot $34,9 miljoen. Over het halfjaar verbruikte Innventure $59,5 miljoen aan operationele kasstroom. Het aantal gewone aandelen nam in zes maanden met ongeveer 25% toe.

Op 17 augustus sloot het aandeel op $1,39. Dat was ongeveer 67% lager dan bij de jaarwisseling en circa 90% onder de hoogste historische slotkoers.

Dat bewijst niet dat Markos iemand bewust verkeerd heeft geïnformeerd. Het bewijst evenmin dat hij door Innventure werd betaald; daarvoor vonden wij geen openbaar bewijs. Wat we wel zien in openbare fora is dat Mark meldt dat ze hem snel na de daling hebben gemaild, mogelijk om aandeelhouders iets specifieks te vertellen. hij schrijf: "Viel ook niet op ofzo" en "ze belden mij om 22:00 uur in de avond"

Serenity, bijna een miljoen volgers achter een avatar

Het andere uiterste is Serenity, @aleabitoreddit, een pseudoniem account met bijna een miljoen volgers en uitgebreide analyses van memory, photonics en AI infrastructuur.

Serenity claimde op verschillende momenten in 2026:

• meer dan 1.525% rendement;

• vervolgens 4.502,45%;

• later 2.411,84%.

Daarbij werden screenshots gepubliceerd. Maar geen volledige effectenrekening, beginvermogen, stortingen, onttrekkingen, alle transacties of verklaring van een onafhankelijke partij. De percentages zijn daarom claims, geen controleerbaar trackrecord.

Serenity meldde zelf dat meer dan 70% van het rendement op enig moment nog ongerealiseerd was en dat ongeveer 1,3 tot 1,4 keer leverage werd gebruikt. In juli verloor de portefeuille volgens het account 49,4%. De maximale drawdown werd later op ongeveer 77,8% gezet.

Na een verlies van 77,8% is ongeveer 350% winst nodig om weer op het vorige hoogtepunt te komen.

Daarmee ontstaat hetzelfde patroon als bij Aschenbrenner: spectaculaire rendementen trekken de aandacht, maar de concentratie en leverage die de rendementen mogelijk maakten, worden pas zichtbaar wanneer het misgaat.

Een cv dat alleen door het account zelf wordt bevestigd

Serenity presenteert een indrukwekkende technische achtergrond: voormalig AI onderzoeker, ervaring bij Intel, betrokkenheid bij RISC-V, patenten en een publicatie in Nature. Die achtergrond kan volledig waar zijn.

Maar het account blijft pseudoniem. Er zijn geen openbaar gekoppelde patentnummers, publicatielijst, werkgevershistorie of identiteit waarmee een buitenstaander die claims zelfstandig kan verifiëren.

Tegelijkertijd meldde Serenity tienduizenden betalende abonnees. Het account zegt geen betaalde aandelenpromoties te doen. Wij vonden ook geen bewijs dat besproken ondernemingen voor aandacht betalen.

Maar “no paid promos” betekent niet “geen commercieel belang”.

Aandacht is het product. Rendement is de marketing. Anonimiteit voorkomt dat de verpakking eenvoudig aan een controleerbaar cv kan worden getoetst. Ook dat bewijst geen bedrog. Het betekent dat vertrouwen vrijwel volledig op zelfrapportage en anonimiteit rust. We hebben bij Serenity geen enkel identiteit kunnen vastleggen en zo zijn er meerderen.