Warren Buffett verslaan met AI leek onmogelijk: dit is het rendement

In het kort:

• Een experimentele Claude-portefeuille van $50.000 behaalde van 3 maart tot en met 3 augustus 2026 naar eigen opgave 19,0% rendement na kosten.

• De S&P 500 kwam in dezelfde periode uit op 12,2%, waardoor Claude 6,8 procentpunt voorligt op zijn benchmark.

• De voorsprong is opvallend, maar vijf maanden is veel te kort om te concluderen dat AI Warren Buffett structureel kan verslaan.

Kan kunstmatige intelligentie beter beleggen dan Warren Buffett? Een opvallend experiment met de AI-assistent Claude zorgt voor een eerste antwoord. Op 3 maart 2026 kreeg het model de controle over een echte portefeuille van $50.000, met als doel om de S&P 500 te verslaan.

Vijf maanden later staat de Claude AI-portefeuille volgens de meest recente update op een rendement van 19,0% na kosten. De S&P 500 steeg over dezelfde periode met 12,2%. Daarmee heeft Claude voorlopig een voorsprong van 6,8 procentpunt opgebouwd.

Wie op 3 maart $50.000 volgens deze strategie had belegd, zou op basis van die cijfers ongeveer $59.500 hebben gehad. Een vergelijkbare belegging in de index zou circa $56.100 waard zijn geworden. Het verschil bedraagt daarmee ongeveer $3.400, al blijven dit momentopnamen en bieden historische rendementen geen garantie voor de toekomst.

Claude AI-portefeuille begon met $50.000

Het experiment wordt uitgevoerd door The AI Portfolios en is niet afkomstig van Anthropic, het bedrijf achter Claude. Het gaat om een publiek gevolgd praktijkexperiment waarbij het taalmodel aandelen onderzoekt, beleggingstheses opstelt en posities laat uitvoeren. De portefeuille is onder meer via het beleggingsplatform Autopilot te volgen.

Een eerdere update liet zien dat Claude onder andere belegde in ServiceNow, Vistra, Zeta Global, Magnite, Reddit, Broadcom en verschillende kleinere groei- en technologiebedrijven. ServiceNow behoorde tot de grootste posities. Claude vergrootte die positie zelfs nadat het aandeel na kwartaalcijfers bijna 18% onderuitging.

Dat is opvallend, omdat de aanpak niet alleen bestaat uit het najagen van populaire AI-aandelen. Claude zoekt naar bedrijven waar de verwachtingen volgens het model te laag zijn, formuleert voor iedere positie een concrete beleggingsthese en bepaalt vervolgens hoe zwaar het aandeel in de portefeuille mag wegen.

In de laatste update spreekt het project over veertien posities. Een aanzienlijk deel van het vermogen, bijna een kwart van de portefeuille, zou inmiddels zijn ondergebracht in kortlopende Amerikaanse staatsobligaties.

Van 15% naar 19% rendement

In eerdere berichten rond het experiment werd een rendement van ongeveer 15% genoemd. De update met als einddatum 3 augustus kwam uit op 19,0% na kosten. Het verschil lijkt vooral het gevolg van verschillende meetmomenten, aangezien de aandelenkoersen en de samenstelling van de portefeuille voortdurend veranderen.

Beleggers moeten bij dergelijke cijfers daarom altijd controleren op welke datum het rendement is berekend. Ook is het belangrijk dat portefeuille en benchmark op dezelfde manier worden gemeten, inclusief dividend, handelskosten en eventueel beheervergoedingen.

De initiatiefnemers vergelijken Claude met de S&P 500, net zoals Berkshire Hathaway zijn prestaties al decennialang naast de S&P 500 inclusief dividend zet. In het jaarverslag over 2025 rapporteerde Berkshire over de periode 1965 tot en met 2025 een gemiddeld jaarlijks rendement van 19,7%, tegenover 10,5% voor de index. Het totale rendement van Berkshire bedroeg in die periode ruim 6 miljoen procent.

Claude heeft dus nog geen staat van dienst die ook maar in de buurt komt van Buffett. Het model heeft uitsluitend in een periode van vijf maanden beter gepresteerd dan dezelfde benchmark die Buffett gebruikt.

Waarom Claude opvallend veel op Warren Buffett lijkt

De interessantste conclusie is niet dat AI sneller nieuws kan verwerken dan een menselijke belegger. Het meest opvallende is juist dat Claude enkele principes gebruikt die sterk doen denken aan Warren Buffett.

Voor iedere positie wordt een reden vastgelegd. Vervolgens bepaalt het systeem hoeveel risico bij die overtuiging past. Wanneer er geen voldoende aantrekkelijke aandelen beschikbaar zijn, blijft een deel van het geld in kortlopende staatsobligaties staan.

Dat laatste is bijzonder relevant. Claude stelt dat een deel van de voorsprong werd opgebouwd terwijl bijna een kwart van het vermogen bewust niet in aandelen zat. De AI nam dus minder marktrisico, maar wist desondanks een hoger absoluut rendement te behalen dan de S&P 500.

Ook Buffett heeft nooit geloofd dat al het beschikbare geld voortdurend belegd moet zijn. Berkshire Hathaway hield eind 2025 honderden miljarden dollars aan cash en kortlopende Amerikaanse staatsobligaties aan. Beide strategieën behandelen liquiditeit niet als verloren rendement, maar als kapitaal dat beschikbaar blijft voor het moment waarop een aantrekkelijkere kans ontstaat.

Het verschil is dat Claude met $50.000 vrijwel ieder beursgenoteerd bedrijf kan kopen zonder de koers te beïnvloeden. Berkshire Hathaway beheert honderden miljarden en heeft daarom veel minder mogelijke beleggingen die groot genoeg zijn om het totale rendement merkbaar te veranderen.

Heeft AI Warren Buffett nu echt verslagen?

Nee, die conclusie gaat op basis van deze resultaten veel te ver. Claude heeft de S&P 500 over vijf maanden verslagen, maar daarmee nog niet de vaardigheden, discipline en duurzaamheid van Buffett bewezen.

Een portefeuille met veertien aandelen kan door enkele sterke winnaars snel boven de index uitkomen. Dezelfde concentratie kan tijdens een andere marktperiode juist voor forse verliezen zorgen. Zonder gegevens over volatiliteit, maximale tussentijdse daling en risico per positie is het moeilijk te beoordelen hoeveel risico Claude heeft genomen om zijn rendement te behalen.

Ook selectie-effecten spelen een rol. Er bestaan inmiddels meerdere experimenten waarin AI-modellen aandelen kiezen. Wanneer vooral het best presterende experiment veel aandacht krijgt, kan een vertekend beeld ontstaan. Voor een overtuigende vergelijking moeten alle modellen, mislukte portefeuilles en strategieaanpassingen worden meegenomen.

Daarnaast kan een AI-model tijdens het experiment worden bijgewerkt. Nieuwe modelversies, veranderende prompts of aangepaste databronnen maken het lastiger om vast te stellen of beleggers werkelijk naar één consistente strategie kijken.

Zelfs Anthropic waarschuwt bij zijn financiële AI-toepassingen dat menselijke controle bij belangrijke financiële beslissingen noodzakelijk blijft. Goede prestaties in financiële analysetests betekenen niet automatisch dat een model toekomstige beurskoersen betrouwbaar kan voorspellen.

Dit zie ik een Claude portfolio nog niet zo snel doen:

Rationeel?

De echte kracht van de Claude AI-portefeuille lijkt voorlopig niet te liggen in een magisch vermogen om koersen te voorspellen. De kracht zit in de discipline van het proces. Het systeem schrijft vooraf op waarom een aandeel wordt gekocht, koppelt de omvang van de positie aan de overtuiging en kan geld parkeren wanneer de analyse onvoldoende sterk is.

Dat is precies waar veel particuliere beleggers moeite mee hebben. Zij kopen soms op basis van enthousiasme, vergroten een positie zonder vooraf bepaalde limiet en verkopen wanneer de markt emotioneel wordt. Een AI-systeem heeft geen last van hebzucht, angst of de behoefte om iedere dag iets te doen, mits de instructies en risicoregels goed zijn ontworpen.

Toch kan dezelfde overtuigingskracht een gevaar worden. Een taalmodel kan een zwakke beleggingsthese zeer geloofwaardig formuleren. Een nette uitleg is nog geen bewijs dat de gebruikte cijfers kloppen of dat de geschatte waarde realistisch is. De kwaliteit van de databronnen, controles en handelsregels blijft daarom minstens zo belangrijk als het model zelf.

De eerste vijf maanden tonen vooral dat AI een consequent beleggingsproces kan uitvoeren. Of Claude ook in een recessie, beurscrash of langdurige technologiesell-off overeind blijft, is een veel belangrijkere test dan de huidige voorsprong van 6,8 procentpunt.

Waar beleggers op moeten letten

Het belangrijkste meetpunt wordt de prestatie over meerdere volledige marktcycli. Buffett beoordeelde beleggingsresultaten bij voorkeur over periodes van minimaal vijf jaar, omdat enkele maanden sterk beïnvloed kunnen worden door geluk, marktsentiment en een klein aantal winnaars. Vanuit dat perspectief staat Claude pas aan het begin.

Beleggers kunnen daarnaast letten op de maximale daling van de portefeuille, het aantal transacties, de totale kosten en de bijdrage van afzonderlijke aandelen. Wanneer vrijwel alle outperformance uit één of twee posities komt, is het resultaat minder overtuigend dan wanneer verschillende analyses onafhankelijk waarde toevoegen.

Ook de kaspositie verdient aandacht. Bijna 25% in kortlopende staatsobligaties verlaagt het risico, maar kan de portefeuille afremmen wanneer aandelen verder stijgen. Juist de beslissing wanneer Claude dit geld opnieuw inzet, kan laten zien of het model daadwerkelijk kapitaal kan alloceren of voorlopig vooral een gunstige eerste periode heeft gehad.

Claude heeft Warren Buffett dus nog niet verslagen. Wel heeft de AI-portefeuille iets gedaan wat veel professionele fondsbeheerders niet lukt: na kosten boven de S&P 500 uitkomen, terwijl een aanzienlijk deel van het geld defensief stond. Dat maakt het experiment serieus genoeg om te blijven volgen, maar nog lang niet volwassen genoeg om blind te kopiëren.