Palantirs grote contracten moeten nog jaren omzet worden
In het kort
Palantir rapporteerde over het tweede kwartaal $3,373 miljard aan totale contractwaarde en bijna $1,94 miljard omzet. Die bedragen meten verschillende dingen en mogen niet rechtstreeks als dezelfde groeimaatstaf worden gebruikt. De omzet groeit snel, maar bij de slotkoers van $209 op 12 oktober betaalt de belegger ook voor veel winst die nog moet ontstaan. Vooral looptijd, uitvoering en winst per verwaterd aandeel bepalen hoeveel van het verkoopsucces uiteindelijk voor aandeelhouders overblijft.
Een handtekening onder een groot softwarecontract kan het begin zijn van jaren inkomsten. Zij is niet hetzelfde als die inkomsten vandaag ontvangen. Soms begint de dienstverlening later, soms wordt zij geleidelijk uitgebreid en soms zitten opties in het bedrag waar een klant nog over moet beslissen. Voor een onderneming met snelgroeiende contractcijfers is dat verschil de moeite waard om uit te pluizen.
Palantir is zo’n onderneming. De software wordt verkocht met de belofte dat organisaties hun data niet alleen beter begrijpen, maar er daadwerkelijk beslissingen en werkzaamheden mee kunnen aansturen. Als dat lukt, kan de relatie met een klant diep worden. De belegger moet alleen bepalen hoeveel van die toekomstige relatie al in de beurskoers zit.
De contractwaarde is groter dan de omzet maar niet direct vergelijkbaar
In de resultaten van 3 augustus 2026 meldde Palantir over het tweede kwartaal $1,935 miljard omzet, 93% meer dan een jaar eerder. De totale contractwaarde, vaak afgekort tot TCV, bedroeg $3,373 miljard. Voor Amerikaanse commerciële klanten was dat $2,132 miljard. De onderneming verhoogde de verwachte jaaromzet naar $8,150 miljard tot $8,158 miljard.
Totale contractwaarde beschrijft de potentiële waarde over de looptijd van afgesloten afspraken. Het is geen kwartaalomzet en ook geen gelijkmatige kalender van toekomstige betalingen. Opties en onzekerheid over de uiteindelijke uitvoering kunnen de betekenis van het bedrag verder veranderen. Een contract van drie jaar vergelijken met één kwartaal gerealiseerde omzet vergroot het groeibeeld kunstmatig.
Neem het Q2-bedrag uitsluitend als illustratie. Als 80% van $3,373 miljard daadwerkelijk wordt uitgevoerd en gelijkmatig over drie jaar wordt verdeeld, is de jaarlijkse bijdrage circa $899 miljoen. Bij een langere looptijd is de jaarbijdrage lager, zonder dat het oorspronkelijke contractbedrag verandert. Dit is geen prognose voor Palantir: de werkelijke contracten hebben verschillende startdata en omzetpatronen.
Dezelfde voorzichtigheid geldt voor aantallen grote deals. Een overeenkomst boven tien miljoen dollar valt ook in de categorie boven vijf miljoen en boven één miljoen. Zulke aantallen bij elkaar optellen zou dezelfde klantafspraak meerdere keren tellen. Voor de belegger is de bruikbare vraag of nieuwe overeenkomsten uiteindelijk meer terugkerende omzet en winst opleveren, niet hoe vaak een grote overeenkomst in een presentatie terugkomt.
Het product moet onderdeel worden van de dagelijkse bedrijfsvoering
Palantirs commerciële aantrekkingskracht zit niet uitsluitend in een slim antwoord van een AI-model. Een organisatie heeft meestal meerdere databronnen, verschillende toegangsrechten en bestaande processen. Voordat software een beslissing kan ondersteunen, moeten gegevens op een bruikbare manier bij elkaar worden gebracht en moet vaststaan wie welke handeling mag uitvoeren.
Als Palantir die laag goed invult, kan de klant steeds meer werkzaamheden op hetzelfde platform onderbrengen. Dat kan de verkoop binnen een bestaande relatie goedkoper maken dan het telkens vinden van een nieuwe klant. Het kan ook de kosten van overstappen verhogen: niet omdat de klant geen alternatief ziet, maar omdat vervanging veel processen en medewerkers raakt.
In Rabi’s artikel over HSBC en softwarebedrijven in het AI-tijdperk staat die positie tussen data, werkprocessen en AI centraal. De economische vraag is of zo’n softwareleverancier door AI belangrijker wordt of juist gemakkelijker vervangbaar. Dat antwoord kan per toepassing verschillen.
Klantuitbreiding is daarom een betere aanwijzing voor duurzame waarde dan een fraaie demonstratie. Wordt een eerste project gebruikt door meer afdelingen? Neemt de betaalde omvang toe? Blijft de klant na de aanvankelijke implementatie? Zulke ontwikkelingen laten zien of het product onderdeel van de bedrijfsvoering wordt, in plaats van een tijdelijk experiment te blijven.
De tegenwerping is dat grote klanten veel onderhandelingsmacht hebben. Zij kunnen eigen software bouwen, meerdere aanbieders combineren of een cloudleverancier meer laten doen. Een complexe implementatie beschermt de leverancier alleen als het voordeel voor de klant groot genoeg blijft. Hoge overstapkosten zijn geen vervanging voor blijvende productkwaliteit.
Groei moet ook per aandeel zichtbaar worden
Palantir rapporteerde in Q2 ongeveer $912 miljoen operationele GAAP-winst en $265 miljoen aandelenbeloning. Het verwaterde gewogen gemiddelde aantal aandelen bedroeg ongeveer 2,569 miljard. Dat laatste aantal is relevant omdat de winst over meer aanspraken kan worden verdeeld dan alleen de gewone aandelen die op een willekeurige dag uitstaan.
Aandelenbeloning is een betaling aan medewerkers met aandelen of rechten daarop. Zij vraagt niet dezelfde onmiddellijke kasuitgave als salaris, maar is niet kosteloos voor de aandeelhouder. De boekhoudkundige kosten zitten al in de GAAP-winst. In een waardering die vanuit die winst rekent, moeten ze dus niet opnieuw als losse kostenpost worden afgetrokken.
Daarnaast kan het aantal aandelen stijgen. Dat is een afzonderlijk effect op de winst per aandeel en hoort thuis in de noemer van de berekening. Een onderneming die 30% meer verdient terwijl het verwaterde aantal aandelen 5% stijgt, verhoogt de winst per aandeel met ongeveer 23,8%, niet met 30%. Het bedrijf groeit dan nog steeds sterk, maar het individuele aandeel groeit minder snel mee.
Rabi behandelt een verwante afweging in zijn analyse van de ServiceNow-cijfers. Contractontwikkeling, kasstromen en aandelenbeloning kunnen tegelijk gunstige en minder gunstige signalen geven. Het helpt om die signalen niet samen te persen tot één aangepaste winstmaatstaf.
Ook de hoge nettomarge van één kwartaal vraagt interpretatie. Nettoresultaat kan naast operationele winst andere opbrengsten bevatten. Voor de scenario’s is daarom een eigen meerjarige nettomarge gebruikt, niet automatisch de meest gunstige kwartaaluitkomst. Die marge bevat belasting, financieringsresultaat en aandelenbeloning als onderdeel van de veronderstelde toekomstige bedrijfsuitkomst.
Bij 209 dollar is het toekomstige omzetniveau doorslaggevend
Het gaat hier om Palantirs gewone Class A-aandeel op Nasdaq, in dollars. De slotkoers van 12 oktober was $209 bij de reguliere sluiting om 16.00 uur New York. Die prijs is het vertrekpunt voor de terugrekening, niet een analistendoel.
Voor 10% jaarlijks koersrendement moet de prijs over drie jaar ongeveer $278,18 zijn. Bij zestigmaal de nettowinst vereist dat circa $4,64 winst per aandeel. Veronderstel voor 2029 een verwaterde aandelenbasis van 2,74 miljard en een nettomarge van 44%. Dan is ongeveer $28,9 miljard jaaromzet nodig. Dat is ruim drieënhalf keer het midden van de huidige jaarverwachting van $8,154 miljard.
De conclusie is niet dat zo’n omzetniveau onmogelijk is. Het maakt wel duidelijk dat de belegger niet uitsluitend voor de huidige verkoopgroei betaalt. Hij rekent op jaren verdere uitbreiding, hoge marges en een beurs die ook in 2029 een flinke multiple wil betalen. Zestigmaal de winst is immers zelf al geen voorzichtige eindwaardering.
De positieve tegenwerping is dat een succesvol softwareplatform relatief weinig extra productiekosten heeft voor extra gebruik. Als omzet sneller stijgt dan de organisatiekosten, kan een groot deel van de groei winst worden. Dat verklaart waarom hoge groeibedrijven soms duurder mogen zijn. Het verandert niet dat de prijs vooraf bepaalt hoeveel toekomstige groei nodig is voor een aantrekkelijk rendement.
Negen mogelijke prijzen maken de afhankelijkheden zichtbaar
In het bear-scenario stijgt de omzet van $10 miljard in 2027 naar $12 miljard in 2029, maar blijven marges lager en loopt de K/W terug. In het middenscenario groeit de omzet van $12 miljard via $16 miljard naar $20 miljard. De nettomarge stijgt daar van 40% naar 44%, terwijl het verwaterde aantal aandelen oploopt en de K/W afneemt van 70 naar 60.
Dat middenscenario levert ongeveer $128,24, $162,99 en $192,70 per aandeel op voor oktober 2027, 2028 en 2029. De onderneming kan dus sterk groeien terwijl de huidige koper weinig of geen koersrendement behaalt. Het gunstige scenario verlangt $30 miljard omzet in 2029, een nettomarge van 50% en een K/W van 75. De tabel toont ook voor die route elk afzonderlijk jaar.
Het model telt kasgeld niet nogmaals op bij de waarde van de nettowinst en voegt geen dividend aan de koers toe. Alle bedragen zijn dollars per aandeel en alle toekomstinputs zijn eigen aannames. Vooral de combinatie van groei en eindmultiple verdient aandacht: een lager winsttempo én een lagere waardering kunnen elkaar versterken.
Palantirs contractontwikkeling is een aanwijzing dat klanten bereid zijn zich voor langere tijd aan het platform te verbinden. De volgende bewijslast ligt bij uitvoering, uitbreiding en winst per aandeel. Voor een belegger is een groot contractbedrag daarom het begin van de analyse. De doorslaggevende vraag is hoeveel betaalde dienstverlening eruit voortkomt, en of die uitkomst groot genoeg is voor de prijs die vandaag wordt gevraagd.
Even tussendoor: als je dit interessant vindt, dit is precies wat we dagelijks doen om jou en andere beleggers te helpen. Word nu lid en krijg 50 procent korting met de code GRAAG.
Opmerkingen