Micron legt $100 miljard vast, maar het grootste deel van zijn geheugen blijft ongedekt

Micron verwacht uit zijn eerste 16 strategische klantovereenkomsten $22 miljard aan deposito’s en gerelateerde toezeggingen te ontvangen. Veertien van die contracten vertegenwoordigen samen ongeveer $100 miljard aan minimale omzet. Datacenterklanten willen ondertussen circa 50% meer geheugen afnemen dan Micron kan toezeggen, maar de contracten dekken voorlopig slechts 20% van het DRAM-volume en ongeveer een derde van het NAND-volume.

Waarom leggen Microns klanten nu $22 miljard vooruit vast?

Micron heeft de overeenkomsten gesloten met klanten uit datacenters, consumententoepassingen en de auto-industrie. Het gaat om zogenoemde take-or-pay-contracten: klanten spreken vooraf volumes af en moeten daarvoor betalen, ook wanneer ze het geheugen uiteindelijk niet afnemen. Leveringszekerheid krijgt zo een prijskaartje. Een fors prijskaartje.

Topman Sanjay Mehrotra zegt dat klanten uit alle eindmarkten alles willen kopen wat Micron produceert. Bij datacenters is de vraag volgens hem zelfs ongeveer 50% groter dan het aanbod dat het bedrijf kan toezeggen.

Sanjay Mehrotra van Micron. Bron: CNBC

Dat is de echte betekenis van die $22 miljard. Het bedrag is geen reeds verdiende omzet en evenmin de totale contractwaarde. Het bestaat uit klantdeposito’s en gerelateerde toezeggingen onder de eerste 16 overeenkomsten. Micron heeft daarna nog meer contracten gesloten, maar maakte het precieze aantal en de financiële omvang daarvan niet bekend.

Wat garanderen 14 contracten werkelijk voor $100 miljard?

Veertien van de eerste 16 overeenkomsten vertegenwoordigen samen ongeveer $100 miljard aan minimale gecontracteerde omzet. Dat bedrag rust op afgesproken minimumvolumes en minimumprijzen. Micron verwacht dat de uiteindelijke omzet hoger kan uitvallen.

De meeste contracten lopen 5 jaar, vanaf kalenderjaar 2026 tot eind 2030. Overeenkomsten met autofabrikanten duren doorgaans 3 jaar. Voor Micron betekent dit dat een deel van de toekomstige afzet niet meer volledig afhangt van bestellingen op de open markt. Dat telt.

De grootste contracten bevatten voor bestaande producten bovendien een prijsplafond rond het niveau van het tweede kalenderkwartaal van 2026 en een prijsbodem voor de looptijd. Het plafond beschermt klanten wanneer geheugenprijzen verder oplopen. De bodem beschermt Micron wanneer de markt omslaat.

Volgens Micron zouden zelfs die bodemprijzen brutomarges opleveren die ruim boven de hoogste kwartaalmarge uit eerdere geheugencycli liggen. Dat is een stevige belofte. Maar het blijft een verwachting van het management die zich over meerdere jaren moet bewijzen.

De twee grote bedragen vertellen dus een ander verhaal. De $22 miljard laat zien hoeveel klanten vooraf vastleggen. De $100 miljard is de minimale omzet die 14 contracten over meerdere jaren vertegenwoordigen. Geld vooraf en omzet later. Niet hetzelfde.

Waarom kan Micron die 50% extra vraag niet gewoon leveren?

Lang verhaal kort: chipfabrieken verschijnen niet zodra klanten hun handtekening zetten.

Micron bouwt 2 nieuwe fabrieken in Boise. De eerste moet naar verwachting pas halverwege 2027 wafers produceren, de siliciumschijven waarop chips worden gemaakt. De tweede fabriek volgt naar verwachting eind 2028. Micron verwacht dat de eerste fabriek in Clay, New York, in 2030 en daarna aanbod zal leveren.

De bouwplaats van Microns nieuwe chipfabriek in Boise, Idaho. Bron: CNBC

Mehrotra verwacht daarom dat het aanbod in 2027 nog krapper wordt dan in 2026. Micron rekent erop dat zowel DRAM als NAND ook daarna schaars blijft. DRAM is het snelle werkgeheugen waarmee systemen berekeningen uitvoeren. NAND bewaart gegevens wanneer de stroom wordt uitgeschakeld.

De huidige cijfers laten zien hoeveel winst zo’n tekort kan opleveren. Micron boekte in het kwartaal tot en met 28 mei 2026 een omzet van $41,5 miljard, tegenover $9,3 miljard in hetzelfde kwartaal een jaar eerder. De nettowinst kwam uit op $28,2 miljard. De brutomarge steeg in diezelfde vergelijking van 37,7% naar 84,6%.

Dat is enorme operationele hefboom: wanneer prijzen en volumes stijgen, groeit de winst veel sneller dan de omzet. Het omgekeerde geldt eveneens. In boekjaar 2023 leed Micron nog een nettoverlies van $5,8 miljard bij een omzet van $15,5 miljard. De contracten zijn juist interessant omdat ze die twee uitersten mogelijk dichter bij elkaar brengen.

Kan 20% DRAM-dekking Micron al minder cyclisch maken?

De eerste 16 overeenkomsten dekken ongeveer 20% van Microns DRAM-volume en circa een derde van het NAND-volume gedurende de looptijd. Daarmee is het antwoord: gedeeltelijk.

Take-or-pay-afspraken geven Micron meer zicht op minimale volumes en prijzen dan losse verkoop op de open markt. De prijsbodems kunnen vooral bij een toekomstige neergang verschil maken. Klanten mogen minder bestellen dan gehoopt, maar niet kosteloos van hun afgesproken afname weglopen.

Toch blijft het grootste deel van de productie buiten deze eerste contractenreeks. De prijzen en vraag op de open markt blijven daardoor belangrijk voor Microns omzet en marges. De cyclus blijft.

Het management wil uiteindelijk minstens de helft van de omzet onder zulke overeenkomsten brengen zodra de volledige contractenreeks is gesloten. Let op het woord omzet. De helft van de omzet is niet automatisch de helft van het volume, omdat duurdere geheugentypen per chip meer omzet kunnen opleveren.

De contracten veranderen dus vooral de onderkant van de cyclus. Een deel van de afzet krijgt een minimumprijs en een verplichte afname. Dat kan een volgende terugval minder pijnlijk maken. Het schakelt een terugval niet uit.

Waarom is $100 miljard nog geen bodem onder heel Micron?

De omvang klinkt geruststellend, maar slechts 14 van de eerste 16 contracten zitten in het genoemde minimum van ongeveer $100 miljard. Over de financiële omvang van de later gesloten overeenkomsten zijn geen concrete bedragen gepubliceerd. De bescherming is daardoor groot in dollars, maar beperkt als aandeel van de totale productie.

Ook de prijsplafonds snijden aan twee kanten. Ze helpen klanten wanneer marktprijzen verder stijgen, maar kunnen Microns opbrengst op de betrokken producten begrenzen. De onderneming ruilt een deel van haar mogelijke prijswinst in voor voorspelbaarheid. Dat is rationeel, zolang de afgesproken bodem echt sterk genoeg blijkt in een neergang.

Daar komt de uitvoering bij. Micron moet tegelijk nieuwe fabrieken bouwen, bestaande klanten beleveren en langlopende verplichtingen nakomen. De eerste extra productie uit Boise wordt pas halverwege 2027 verwacht. Tot die tijd blijft schaarste goed voor prijzen, maar lastig voor klanten die meer chips willen dan Micron kan leveren.

Het aandeel noteerde op 24 augustus tijdens de Amerikaanse handel rond $918, ongeveer 5,1% lager dan de vorige slotkoers. Dit was een tussenstand, geen slotkoers. Die beweging zegt op zichzelf niets over de kwaliteit van de overeenkomsten. Ze laat wel zien dat zelfs groot contractnieuws de discussie over Microns cyclische karakter niet beëindigt.

Hebben Microns klanten de geheugencyclus afgekocht?

Nee.

De $22 miljard aan deposito’s en gerelateerde toezeggingen geeft Micron ongebruikelijk veel zicht op de betrokken klanten. De minimale omzet van ongeveer $100 miljard maakt duidelijk dat afnemers voor meerdere jaren leveringszekerheid willen vastleggen. Datacenterklanten vragen immers ongeveer 50% meer geheugen dan Micron momenteel kan toezeggen.

Maar de eerste contracten beschermen slechts 20% van het DRAM-volume en ongeveer een derde van het NAND-volume. Nieuwe capaciteit komt bovendien pas vanaf halverwege 2027 gefaseerd beschikbaar. De overeenkomsten dempen de cyclus dus, ze schaffen haar niet af.

Micron moet nu bewijzen dat de prijsbodems ook in mindere tijden sterke marges opleveren. Klanten moeten hun meerjarige verplichtingen nakomen. En voor het ongedekte merendeel van de productie blijft de open markt de prijs bepalen. Daar zit de echte test.