Warren Buffett en Bill Ackman hebben 20 topaandelen maar geen enkele is hetzelfde

In het kort:

• Berkshire Hathaway en Bill Ackman hebben geen enkele gedeelde positie in hun top 10.

• Berkshire concentreert 71,9% in vijf aandelen, tegenover 59,8% bij Pershing Square.

• Beide portefeuilles zijn geconcentreerd, maar leunen op totaal verschillende verdienmodellen.

Berkshire Hathaway en Bill Ackman behoren tot de bekendste waardebeleggers ter wereld. Toch laat de portefeuillevergelijking over het tweede kwartaal van 2026 iets opvallends zien. In de tien grootste Amerikaanse aandelenposities van Berkshire Hathaway zit geen enkel aandeel dat ook voorkomt in de top 10 van Ackmans Pershing Square.

Dat is des te opmerkelijker omdat beide beleggers zeggen te zoeken naar sterke ondernemingen met duurzame concurrentievoordelen, voorspelbare kasstromen en een aantrekkelijke waardering. De uitwerking van die filosofie verschilt echter sterk. Berkshire leunt zwaar op Apple, American Express, Alphabet en klassieke consumentenmerken. Ackman kiest nadrukkelijker voor digitale platforms, betalingsnetwerken en bedrijven die kunnen profiteren van structurele groei.

De gerapporteerde Amerikaanse aandelenportefeuille van Berkshire Hathaway was eind juni ongeveer 299,3 miljard dollar waard. Bij Pershing Square ging het om circa 19,5 miljard dollar. Berkshire is dus ruim vijftien keer groter, maar omvang is niet het interessantste verschil. Vooral de verdeling van het kapitaal vertelt twee compleet andere beleggingsverhalen.

Bron: Wolf

De tien grootste aandelen van Berkshire Hathaway

Apple bleef aan het einde van het tweede kwartaal de grootste beursgenoteerde positie van Berkshire Hathaway. Het aandeel vertegenwoordigde 22,04% van de gerapporteerde portefeuille, goed voor een waarde van ongeveer 66 miljard dollar.

American Express volgde met 17,14%, oftewel circa 51,3 miljard dollar. Berkshire bezit al tientallen jaren aandelen van de creditcardmaatschappij en profiteert niet alleen van groeiende bestedingen, maar ook van het gesloten betalingsnetwerk, de sterke merknaam en een relatief vermogende klantenbasis.

Alphabet was met 12,62% de derde positie. De gecombineerde positie in de aandelenklassen van het Google-moederbedrijf was eind juni ongeveer 37,8 miljard dollar waard. Berkshire breidde het belang in het tweede kwartaal fors uit. Daarmee krijgt de portefeuille veel meer blootstelling aan digitale advertenties, cloudcomputing en kunstmatige intelligentie.

Coca-Cola stond op de vierde plaats met 10,86%, gevolgd door Bank of America met 9,20%. Daarna kwamen Chevron met 4,67%, Occidental Petroleum met 4,30%, verzekeraar Chubb met 3,90%, kredietbeoordelaar Moody’s met 3,73% en voedingsconcern Kraft Heinz met 2,57%.

De overige gerapporteerde beursposities waren samen goed voor 8,96% van de portefeuille. De tien grootste posities vertegenwoordigden daarmee 91,04% van Berkshires Amerikaanse 13F-portefeuille.

Opvallend is vooral de concentratie aan de top. Apple, American Express en Alphabet waren samen goed voor 51,8% van het totaal. Wanneer Coca-Cola en Bank of America worden toegevoegd, loopt dat percentage op tot 71,9%.

Bill Ackman kiest voor platforms en betalingsnetwerken

Bij Pershing Square was Uber de grootste positie, met een gewicht van 12,72%. Uitgaande van een gerapporteerde portefeuille van 19,5 miljard dollar vertegenwoordigde het belang een waarde van ongeveer 2,5 miljard dollar.

Brookfield Corporation volgde met 12,58%. Brookfield is een grote alternatieve vermogensbeheerder met activiteiten in infrastructuur, vastgoed, energie en private equity. Het bedrijf kan waarde creëren door het beheerde vermogen te laten groeien, prestatievergoedingen te verdienen en eigen kapitaal naast klanten te investeren.

Microsoft was met 11,89% de derde positie. Amazon volgde met 10,49%, terwijl vastgoedontwikkelaar Howard Hughes Holdings 10,23% van de portefeuille vertegenwoordigde. Deze vijf grootste belangen waren samen goed voor 59,81% van het totaal.

De rest van de top 10 bestond uit Restaurant Brands International met 9,62%, Meta Platforms met 9,25%, Visa met 5,76%, Mastercard met 5,61% en S&P Global met 5,43%. De overige posities vertegenwoordigden samen 6,42%.

Ackman voegde in het kwartaal onder meer Visa, Mastercard, Netflix, S&P Global, Intercontinental Exchange en Alcon toe. Met Visa, Mastercard en S&P Global koos hij nadrukkelijk voor bedrijven die een klein bedrag kunnen verdienen aan enorme aantallen financiële transacties, kaartbetalingen en datastromen.

De top 10 van Pershing Square was samen goed voor 93,58% van de gerapporteerde portefeuille. Ackman bezat dus meer substantiële posities dan Berkshire, maar ook zijn kapitaal bleef sterk geconcentreerd.

Geen enkel gedeeld aandeel in de top 10

De opvallendste conclusie uit Berkshire Hathaway versus Bill Ackman is niet dat de ene portefeuille meer technologie bevat. Het is dat er helemaal geen directe overlap bestaat tussen beide top 10-lijsten.

Berkshire bezit Apple, American Express, Alphabet, Coca-Cola, Bank of America, Chevron, Occidental Petroleum, Chubb, Moody’s en Kraft Heinz. Ackman kiest voor Uber, Brookfield, Microsoft, Amazon, Howard Hughes, Restaurant Brands, Meta, Visa, Mastercard en S&P Global.

Onder de oppervlakte bestaan wel overeenkomsten. American Express, Visa en Mastercard profiteren allemaal van de langetermijngroei van elektronisch betalingsverkeer. Moody’s en S&P Global verdienen aan kredietbeoordelingen en essentiële financiële data. Coca-Cola, Kraft Heinz en Restaurant Brands beschikken over sterke consumentenmerken. Alphabet, Apple, Microsoft, Amazon en Meta hebben omvangrijke digitale ecosystemen.

De beleggers kiezen dus soms voor hetzelfde economische mechanisme, maar via een ander aandeel. Berkshire bezit American Express, terwijl Ackman Visa en Mastercard kiest. Berkshire heeft Moody’s, terwijl Pershing Square S&P Global bezit. Berkshire zet via Alphabet in op digitale advertenties en AI, terwijl Ackman hiervoor Microsoft, Amazon en Meta gebruikt.

Dat maakt deze vergelijking relevanter dan alleen een overzicht van populaire aandelen. Beide portefeuilles zoeken ondernemingen met schaalvoordelen en terugkerende inkomsten, maar verschillen in de prijs die zij bereid lijken te betalen en de risico’s die zij accepteren.

Berkshire zoekt bewezen kasstromen en kapitaalrendement

Berkshires top 10 bevat relatief veel ondernemingen die grote hoeveelheden kapitaal kunnen teruggeven aan aandeelhouders. Apple koopt structureel eigen aandelen in. American Express, Coca-Cola, Chevron en Bank of America keren dividend uit en gebruiken daarnaast aandeleninkoop om de winst per aandeel te ondersteunen.

Dat terugkoopmechanisme is belangrijk. Wanneer een onderneming het aantal uitstaande aandelen verlaagt, wordt iedere overblijvende aandeelhouder eigenaar van een groter deel van de winst. Dit werkt alleen gunstig wanneer de aandelen niet structureel te duur worden ingekocht en het bedrijf voldoende investeringsruimte overhoudt.

Daarnaast bevat Berkshires portefeuille meer blootstelling aan energie, banken, verzekeringen en defensieve consumptie. Die bedrijven zijn niet immuun voor recessies, renteveranderingen of dalende grondstofprijzen, maar hun winsten zijn doorgaans minder afhankelijk van één technologisch toekomstscenario.

De stevige uitbreiding van Alphabet verandert dit profiel. Alphabet combineert een zeer winstgevende advertentiemachine met cloudgroei en enorme investeringen in AI-infrastructuur. Daarmee probeert Berkshire kennelijk een technologiebedrijf te vinden dat zowel groeikansen als een reeds bewezen kasstroommotor bezit.

S&P 500 gaan nek aan nek de afgelopen 5 jaar:

Bron: Perplexity

Ackman betaalt voor groei die lang kan doorwerken

De portefeuille van Bill Ackman heeft een ander karakter. Uber, Microsoft, Amazon en Meta kunnen hun omzet en vrije kasstroom nog jarenlang laten groeien, maar vereisen ook hogere investeringen en dragen meer waarderingsrisico.

Visa, Mastercard en S&P Global passen eveneens in dit model. Het zijn bedrijven met relatief weinig fysieke activa, hoge marges en sterke netwerkeffecten. Als het aantal betalingen, leningen, obligatie-uitgiften en financiële datatoepassingen groeit, kunnen hun inkomsten toenemen zonder dat de kosten even hard hoeven mee te stijgen.

Daar staat tegenover dat deze ondernemingen gevoeliger kunnen zijn voor regulering. Overheden kijken kritisch naar kaarttarieven, marktmacht, databescherming en de invloed van grote technologieplatforms. Ook kan een hoge waardering tot forse koersdalingen leiden wanneer de groei tijdelijk tegenvalt.

Ackman lijkt dat risico te accepteren in ruil voor een portefeuille met een hogere potentiële winstgroei. Berkshire lijkt meer gewicht te geven aan bestaande kasstromen, aandeelhoudersuitkeringen en bedrijven die hun waarde al gedurende meerdere economische cycli hebben bewezen.

Welke portefeuille is werkelijk het meest geconcentreerd?

Op het eerste gezicht lijkt Ackman de meest uitgesproken belegger. Pershing Square staat bekend om grote posities en een beperkt aantal overtuigingen. De cijfers geven echter een genuanceerder beeld.

Bij Berkshire vertegenwoordigen de drie grootste aandelen 51,8% van de portefeuille. Bij Ackman komen de drie grootste posities uit op 37,2%. Ook de vijf grootste aandelen wegen bij Berkshire duidelijk zwaarder: 71,9% tegenover 59,8%.

Kijken we naar de volledige top 10, dan draait het beeld om. De top 10 van Pershing Square vertegenwoordigt 93,6%, tegenover 91,0% bij Berkshire. Berkshire concentreert het meeste kapitaal dus in enkele megaposities, terwijl Ackman zijn overtuigingen gelijkmatiger over ongeveer tien belangrijke namen verdeelt.

Voor beleggers is dat onderscheid belangrijk. Een portefeuille kan tien aandelen bevatten en toch sterk afhankelijk zijn van slechts twee of drie posities. Het aantal aandelen zegt daarom minder dan hun daadwerkelijke gewichten en de economische factoren die de winsten bepalen.

Wil je al deze inzichten lezen? Neem dan een lidmaatschap op De Belegger. Met de code 'INZICHT' krijg je tijdelijk 50% korting.

Een 13F vertelt niet het volledige verhaal

De vergelijking heeft duidelijke beperkingen. Een 13F is een vertraagde momentopname van bepaalde Amerikaanse beursgenoteerde effecten op 30 juni. Transacties die na de kwartaalafsluiting plaatsvonden zijn niet zichtbaar en de beheerder kan een positie inmiddels alweer hebben aangepast.

Bij Berkshire ontbreekt bovendien een belangrijk deel van het bedrijf. De spoorweg BNSF, verzekeraar Geico, Berkshire Hathaway Energy en tientallen andere volledige dochterondernemingen verschijnen niet in de 13F. Ook de Japanse handelshuizen en de enorme kaspositie vallen buiten deze aandelenvergelijking.

Bij Pershing Square kunnen hedges, derivaten en bepaalde buitenlandse of niet-meldingsplichtige posities ontbreken. De 19,5 miljard dollar mag daarom niet zonder meer worden gezien als het volledige vermogen of de volledige economische blootstelling van Ackmans fondsen.

Het klakkeloos kopiëren van een 13F brengt nog een probleem mee. Beleggers kennen de aankoopprijs, oorspronkelijke analyse en eventuele afdekking van de beheerder niet. Wie een aandeel maanden later tegen een veel hogere koers koopt, kan een totaal andere risico-rendementsverhouding krijgen.

Berkshire Hathaway of Bill Ackman: de belangrijkste keuze

De werkelijke keuze is niet simpelweg tussen twee beroemde beleggers. Het gaat om twee verschillende manieren om kwaliteit te definiëren.

Berkshire Hathaway zoekt vooral een combinatie van bewezen kasstromen, sterke merken, kapitaaldiscipline en ondernemingen die langdurig aandelen kunnen inkopen of dividend kunnen uitkeren. De portefeuille heeft een grotere defensieve component, al zorgt Alphabet inmiddels voor een veel zwaardere AI- en technologieblootstelling.

Ackman kiest nadrukkelijker voor digitale platforms en bedrijven die kunnen meegroeien met betalingen, cloudgebruik, advertenties en financiële data. Dat biedt potentieel meer structurele groei, maar brengt ook hogere verwachtingen en meer regulerings- en waarderingsrisico mee.

Voor Nederlandse particuliere beleggers is vooral de afwezigheid van overlap leerzaam. Zelfs twee succesvolle waardebeleggers kunnen met vergelijkbare kwaliteitscriteria tot volledig andere aandelenkeuzes komen. De top 10 van Berkshire is daardoor geen universele lijst met de beste aandelen, net zomin als de portefeuille van Bill Ackman dat is.

De beste lessen zitten in de constructie: begrijp welk verdienmodel waarde creëert, kijk naar de gewichten in plaats van alleen naar de namen en bepaal hoeveel afhankelijkheid van enkele posities acceptabel is. Koersen, omstandigheden en waarderingen kunnen veranderen. Deze vergelijking is daarom geen persoonlijk financieel advies en vormt geen garantie dat een van beide portefeuilles de markt zal verslaan.