Deze 5 beleggingsfouten hebben mij geld gekost
- Arne Verheedt
- 7 apr
- 5 minuten om te lezen
In het kort:
Mijn grootste beleggingsfouten kwamen voort uit gebrek aan begrip en eigen overtuiging.
Ik liet verliezen te lang lopen en nam winst vaak te laat of verkeerd.
Structuur en discipline bleken belangrijker dan het vinden van “goede” aandelen.
Beleggen voelt in het begin vaak als het zoeken naar de juiste aandelen, maar bij mij bleek het probleem ergens anders te liggen. Niet de markt zat fout, maar mijn aanpak. Wat me het meeste rendement heeft gekost, zijn niet spectaculaire missers, maar een reeks herkenbare fouten die telkens terugkwamen. Dit zijn mijn vijf grootste beleggingsfouten en vooral wat ze mij hebben geleerd.
Beleggen zonder begrip, mijn fout met biotech aandelen
Mijn eerste fout was investeren in bedrijven die ik niet echt begreep. Biotech was daar het duidelijkste voorbeeld van. Ik kocht aandelen omdat het verhaal groot klonk en de potentie enorm leek, maar als ik eerlijk was, had ik geen idee wat het bedrijf concreet deed.
Ik begreep de producten niet, de markt niet en al zeker de risico’s niet. Dingen zoals klinische fases of goedkeuringsprocedures zeiden me weinig. Dat zorgde ervoor dat elke koersbeweging willekeurig aanvoelde. Als het aandeel daalde, wist ik niet of dat normaal was of een slecht teken.
Wat het nog moeilijker maakte, was dat ik geen enkele affiniteit had met de sector. Ik volgde het nieuws niet actief en kon het ook niet goed interpreteren. Daardoor reageerde ik vooral op prijs in plaats van inhoud.
Achteraf gezien was dit geen investering, maar een gok. Sindsdien hanteer ik één simpele regel: als ik het businessmodel niet helder kan uitleggen, koop ik het niet.
Aandelen kopen door invloed van anderen
Een tweede fout die ik meerdere keren heb gemaakt, was aandelen kopen omdat ik ze ergens zag passeren. Vooral in het begin liet ik me beïnvloeden door wat ik zag op internet of wat mensen op YouTube kochten.
Ik herinner me dat ik twee of drie keer bijna blind een aandeel heb gekocht, puur omdat iemand anders er overtuigd over sprak. Op dat moment voelt dat logisch, want je denkt dat je een kans ziet die je niet wil missen.
PayPal is voor mij een perfect voorbeeld van die fout:
Maar het probleem werd pas duidelijk wanneer het aandeel begon te dalen. Ik had geen eigen analyse, geen duidelijke reden waarom ik het had gekocht. Daardoor had ik ook geen houvast om te beslissen wat ik moest doen.
Dat maakte me afhankelijk van anderen, zelfs na mijn aankoop. Ik bleef kijken naar dezelfde bronnen om te zien of ik moest blijven of verkopen. Sindsdien besef ik dat ideeën overal mogen vandaan komen, maar de beslissing altijd van mezelf moet zijn.
Verliezers te lang vasthouden, mijn ervaring met Alfen
De derde fout is er één waar ik recent nog mee heb gestruggeld: verliezende aandelen te lang aanhouden. Mijn positie in Alfen is daar een goed voorbeeld van.
Ik kocht het aandeel rond vijftien euro, met het idee dat de energietransitie een sterke groeimotor zou zijn. Op papier klopte het verhaal ook. Maar in de praktijk bleef het aandeel teleurstellen.
Alfen heb ik recent verkocht omdat het aandeel bleef teleurstellen:
In plaats van snel te evalueren, bleef ik vasthouden aan mijn oorspronkelijke overtuiging. Ik hoopte dat het zou herstellen, dat de markt het verkeerd zag. Dat is een gedachte die langer blijft hangen dan je zou willen toegeven.
Uiteindelijk heb ik besloten om toch te verkopen, ondanks een stevig verlies. Dat was geen makkelijke beslissing, maar wel een noodzakelijke. Het geld zat vast in een positie die niet presteerde, terwijl er andere kansen waren.
Wat ik hieruit heb geleerd, is dat verlies nemen geen falen is. Het is soms gewoon de meest rationele keuze om je kapitaal opnieuw in te zetten.
Winst te laat of verkeerd nemen
Mijn vierde fout ligt aan de andere kant van het spectrum: winst nemen. Of beter gezegd, het niet goed doen. Ik heb meerdere keren meegemaakt dat een positie mooi in de plus stond, maar dat ik geen actie ondernam.
Ik had geen plan. Geen targets. Ik liet het gewoon lopen, vaak met het idee dat er nog meer in zat. Tot het moment dat de koers begon terug te vallen en een deel van mijn winst verdween.
Dat voelt frustrerender dan verlies, omdat je weet dat je eigenlijk al “juist” zat. Maar zonder strategie is winst nemen puur toeval.
Vandaag pak ik dat anders aan. Ik werk met vooraf bepaalde niveaus, vaak gebaseerd op technische analyse. Wanneer een aandeel dat niveau bereikt, verkoop ik een deel van mijn positie.
Dat geeft rust. Ik heb al iets veiliggesteld, maar blijf ook blootgesteld aan verdere stijging. Het haalt emotie uit de beslissing.
Te vroeg mijn winnaars volledig verkopen
De laatste fout lijkt het tegenovergestelde, maar kwam bij mij uit dezelfde onzekerheid. Ik heb meerdere keren een volledige positie verkocht zodra die winstgevend was, zonder echte reden.
Dat gebeurde vaak na een periode waarin ik verliezen had geleden. Je wil dan eindelijk eens “juist” zitten en kiest voor zekerheid. Maar daarmee knip je ook je grootste kansen af.
Microsoft verkocht ik met 30% winst in 2023, terwijl er meer in zat:
Sommige aandelen blijven langer stijgen dan je verwacht. Door volledig uit te stappen, mis je dat vervolg. En dat zijn net de bewegingen die het verschil maken in je rendement.
Wat ik nu probeer te doen, is nooit alles in één keer verkopen als daar geen duidelijke reden voor is. Ik bouw geleidelijk af en laat een deel doorlopen.
Die aanpak voelt minder spectaculair, maar is op lange termijn veel logischer. Je geeft je winnaars de ruimte om echt hun werk te doen.
Wat mij het meest is bijgebleven, is dat deze fouten geen losse missers waren. Ze kwamen allemaal voort uit dezelfde onderliggende zwaktes: een gebrek aan structuur, te veel invloed van buitenaf en beslissingen nemen zonder duidelijk plan. Sinds ik me daar bewust op ben beginnen focussen, is mijn manier van beleggen fundamenteel veranderd.
Ik kijk vandaag minder naar het vinden van “het juiste aandeel” en veel meer naar het beheersen van mijn eigen gedrag. En dat verschil zie ik ook terug in mijn resultaten, die merkbaar consistenter en beter zijn geworden.
Jezelf kritisch durven analyseren is niet comfortabel, maar wel noodzakelijk. Dat is misschien de belangrijkste les die ik wil meegeven: beter beleggen begint niet bij de markt, maar bij jezelf.
Wat beleggers moeten weten van mijn beleggingsfouten:
Wat was mijn grootste fout bij biotech aandelen?
Ik investeerde zonder te begrijpen wat het bedrijf precies deed. Daardoor kon ik geen goede beslissingen nemen bij koersbewegingen.
Waarom kocht ik aandelen op basis van anderen?
Omdat ik bang was om kansen te missen en vertrouwde op hun overtuiging. Zonder eigen analyse bleek dat achteraf een zwakke basis.
Waarom heb ik mijn positie in Alfen verkocht met verlies?
Omdat het aandeel bleef onderpresteren en mijn kapitaal elders beter ingezet kon worden. Vasthouden uit hoop bleek geen strategie.
Hoe neem ik vandaag beter winst op mijn aandelen?
Door vooraf targets te bepalen en in delen te verkopen. Zo combineer ik zekerheid met verdere groeikansen.
Wat doe ik nu anders bij winstgevende posities?
Ik verkoop niet meer alles in één keer zonder reden. Ik laat een deel doorlopen om extra rendement te kunnen pakken.
Advertorial
Wie structuur en discipline centraal zet, komt vaak uit bij beleggingen met voorspelbare kasstromen en minder afhankelijkheid van marktsentiment. Vastgoed met stabiele huurders en gespreide inkomsten kan zo een rationele aanvulling zijn op een aandelenportefeuille.
Het SynVest Dutch RealEstate Fund belegt in Nederlands vastgoed zoals supermarkten en zorgcentra, met een gemiddeld rendement van 8,2% per jaar waarvan 6,3% maandelijks wordt uitgekeerd, gedragen door een brede spreiding aan solide huurders. In april geldt een maandactie waarbij beleggers bij een minimale deelname van € 10.000 één maand extra uitkering ontvangen bovenop het reguliere rendement.
Vraag vrijblijvend de gratis brochure aan voor meer informatie over het fonds en de beleggingsstrategie.
