Koopje of waardeval, alles bij Nike hangt af van een ommekeer die nog in de cijfers moet landen
In het kort
Nike sloot boekjaar 2026 af met $46,4 miljard omzet, vrijwel gelijk aan een jaar eerder, terwijl de direct-to-consumeromzet en digitale verkoop nog krompen. Het vierde kwartaal oogde op het eerste gezicht sterk, maar een eenmalige terugboeking van $986 miljoen aan eerder geraamde importheffingen tilde de brutomarge met ongeveer negen procentpunt op. Bij $35,98 noteert het aandeel ver onder de prijzen waartegen Nike in vorige jaren eigen aandelen inkocht. De lage koers biedt herstelpotentieel, maar alleen wanneer productvernieuwing, groothandel en marges tegelijk verbeteren.
Nike is een van de bekendste consumentenmerken ter wereld, maar bekendheid is geen garantie voor winstgroei. Het bedrijf heeft de afgelopen jaren te hard op het eigen digitale kanaal gestuurd, relaties met groothandelaars verwaarloosd en te lang geleund op klassieke modellen. Nieuwe concurrenten zoals On en Hoka konden daardoor marktaandeel winnen in hardlopen, precies de categorie die verkeer naar winkels en websites trekt.
CEO Elliott Hill probeert dat te repareren met de strategie Win Now: meer sport, meer nieuwe producten en een herstelde rol voor verkooppartners. De eerste signalen zijn gemengd. De groothandelsomzet groeide in het vierde kwartaal weer, maar Nike Direct kromp en Converse zakte nog veel harder. Op 1 oktober publiceert Nike de cijfers over het eerste kwartaal van boekjaar 2027. Tot die tijd is de jaarafsluiting van 25 juni het meest actuele volledige financiële bewijs.
De winst in het vierde kwartaal was minder schoon dan hij leek
Nike rapporteerde in het vierde kwartaal $11,0 miljard omzet. Dat was 1% minder dan een jaar eerder en 4% minder bij constante valuta. De brutomarge sprong naar 49,2%, maar daarin zat een voordeel van $986 miljoen doordat eerder geraamde Amerikaanse importheffingen uiteindelijk niet verschuldigd bleken. Zonder dat voordeel zou de marge grofweg 40,2% zijn geweest.
Ook de winst per aandeel vraagt dezelfde correctie. De gerapporteerde $0,72 bevatte volgens Nike $0,52 voordeel van de terugboeking. De onderliggende winst was dus veel dichter bij $0,20 dan bij $0,72. Dat maakt het verschil tussen een spectaculaire margesprong en een bedrijf dat nog midden in een operationele reparatie zit.
Over het hele boekjaar was het beeld rustiger. De omzet bedroeg $46,4 miljard, de brutomarge 42,9% en de nettowinst $3,1 miljard. De verwaterde winst per aandeel kwam uit op $2,10. Dat is winst, maar nog ver verwijderd van de niveaus die Nike vóór de huidige neergang liet zien. De markt hoeft bij $36 niet op een volledig herstel te rekenen, maar een blijvend zwakke marge zou ook deze koers duur kunnen maken.
Groothandel herstelt, Nike Direct nog niet
De verkoop via groothandelaars steeg in het vierde kwartaal met 4% naar $6,6 miljard. Bij constante valuta was de groei 1%. Nike Direct daalde met 7% naar $4,1 miljard, waarbij digitaal 12% kromp en eigen winkels 7% achteruitgingen. Converse leverde slechts $244 miljoen omzet, 32% minder dan een jaar eerder.
Dat kanaalverschil is belangrijk. Een verkoop via de eigen website heeft op papier een hogere brutomarge, maar Nike draagt dan ook zelf marketing, logistiek, retouren en winkelkosten. Groothandel levert een lagere brutomarge per artikel, maar kan het merk weer zichtbaar maken bij gespecialiseerde retailers. Het herstel hoeft daarom niet te beginnen met maximale Direct-groei. Het kan beginnen met een gezondere productcyclus en betere distributie.
De voorraden stonden eind mei op $7,5 miljard, ongeveer gelijk aan een jaar eerder. Dat is niet alarmerend tegenover $46,4 miljard jaaromzet, maar de kwaliteit van die voorraad telt. Oude modellen die met korting moeten worden verkocht drukken de marge en vertragen de introductie van nieuwe producten. De volgende kwartalen moeten laten zien of Nike tegelijk oude voorraad kan opruimen en nieuwe sportproducten tegen volle prijs kan verkopen.
Het merk blijft sterk, maar de concurrentie is veranderd
Nike heeft schaalvoordelen die kleinere rivalen missen: sponsorcontracten, wereldwijde distributie, productontwikkeling en marketingbudget. Het bedrijf kan één succesvol hardloopschoenplatform wereldwijd uitrollen. Ook de balans is beheersbaar, met ongeveer $9 miljard aan cash en kortlopende beleggingen aan het einde van het boekjaar.
Het tegenargument is dat merksterkte niet automatisch leidt tot productrelevantie. On, Hoka en Adidas hoeven Nike niet overal te verslaan. Zij hoeven alleen in aantrekkelijke niches genoeg groei en prijszettingsmacht te pakken om Nike’s herstel langer te laten duren. Vooral in hardlopen werkt zichtbaarheid bij serieuze sporters door naar vrijetijdskleding en premiumprijzen.
Hill moet daarom meer bewijzen dan omzetstabilisatie. Een goede ommekeer laat drie dingen tegelijk zien: nieuwe producten groeien zonder extreme kortingen, groothandelaars bestellen meer en de brutomarge verbetert ook zonder eenmalige meevallers. Eén kwartaal met betere groothandel is een begin, geen eindpunt.
Kapitaaluitkering is alleen aantrekkelijk tegen de juiste prijs
Nike betaalde in boekjaar 2026 $2,43 miljard dividend, ongeveer $1,63 per aandeel. Bij $35,98 is dat een historisch opvallend hoog aanvangsrendement. Het dividend is echter geen gratis rendement: het geld verlaat de onderneming en kan niet meer worden gebruikt voor productontwikkeling, distributie of schuldenafbouw.
De eigen aandeleninkoop verdient nog meer aandacht. Onder het programma uit 2022 kocht Nike tot eind mei 124,4 miljoen aandelen in voor gemiddeld $97,57 per stuk. Daarvoor werd $12,1 miljard uitgegeven. In boekjaar 2026 werd de inkoop vrijwel stilgelegd; er werd slechts voor $123 miljoen ingekocht. Achteraf bezien was veel kapitaal vernietigd doordat Nike ver boven de huidige koers kocht.
Dat betekent niet dat een nieuwe inkoop op $36 fout zou zijn. Als de winst herstelt en de balans sterk blijft, kan dezelfde dollar nu bijna drie keer zoveel aandelen intrekken als tegen $97,57. Maar eerst moet het bedrijf aantonen dat de vrije kasstroom na dividend voldoende is. Anders wordt inkoop een boekhoudkundige pleister op een operationeel probleem.
Wat moet Nike bij $35,98 waarmaken?
De beurskoers van $35,98 is gemeten op 23 september 2026 om 16:48 UTC op de New York Stock Exchange. Nike heeft ongeveer 1,483 miljard aandelen uitstaan, Class A en Class B samen. Alleen de B-aandelen zijn beursgenoteerd; beide klassen hebben dezelfde economische aanspraak en Class A kan één-op-één in Class B worden omgezet.
Een reverse waardering laat zien dat de lat niet extreem hoog ligt. Voor 10% koersrendement per jaar moet Nike in september 2029 ongeveer $47,89 waard zijn. Bij 18 keer winst vraagt dat $2,66 winst per aandeel. Met ongeveer 1% netto aandeleninkoop per jaar komt dat neer op circa $3,83 miljard nettowinst. Bij 8,5% nettomarge is daarvoor ongeveer $45 miljard omzet nodig, iets minder dan de omzet van boekjaar 2026. De echte opgave is dus vooral margeherstel, niet buitensporige omzetgroei.
De scenario’s hieronder zijn geen koersdoelen. Zij verbinden omzetgroei, nettomarge, aandelenaantal en waarderingsmultiple. In het bearscenario blijft de omzet vlak en zakt de nettomarge naar 5,5%. In het middenscenario groeit de omzet 4% per jaar en herstelt de marge naar 8,5%. Het gunstige scenario veronderstelt 7% groei en een nettomarge van 11%, dicht bij het oude winstniveau van een sterk draaiend Nike.
De lage koers maakt Nike interessanter dan toen het bedrijf boven $100 eigen aandelen kocht. Toch is goedkoop ten opzichte van het verleden geen zelfstandig koopargument. De waardering werkt pas als Win Now leidt tot betere producten, een herstel van Direct zonder de groothandel opnieuw te beschadigen en een brutomarge die zonder tariefmeevaller stijgt. Voorlopig biedt het aandeel een asymmetrische kans: beperkte verwachtingen, maar ook een onderneming die de eerste harde winstbewijzen nog moet leveren.
Bron coverfoto: Nike, officiële persfoto van Elliott Hill, archiefbeeld uit 2024.
Opmerkingen