Dit is het favoriete edelmetaal van Warren Buffett (niet goud)
- Michiel V

- 2 uur geleden
- 4 minuten om te lezen
In het kort:
Warren Buffett wees goud af omdat het niets oplevert, maar kocht wél zilver vanwege de duidelijke economische en industriële waarde.
Zilver speelt een cruciale rol in technologie, energie en AI, waardoor de vraag structureel hoger ligt dan het aanbod.
De recente prijsdaling van bijna 30 procent verandert dat fundamentele verhaal niet en past bij momenten waarop waarde beleggers juist opletten.
Warren Buffett staat al decennia bekend als een uitgesproken criticus van goud. Hij noemt het een bezit dat niets produceert en geen waarde creëert zolang anderen er niet meer angstig van worden. In zijn ogen is goud vooral een manier om in te spelen op onzekerheid, niet om vermogen structureel te laten groeien. Toch is er één edelmetaal waarvoor Buffett in het verleden wél een uitzondering maakte. Dat was zilver, en die keuze zegt meer over zijn denkraam dan veel beleggers beseffen.
Waar goud voor Buffett vooral stil ligt in een kluis, ziet hij waarde in activa die een duidelijke functie hebben in de echte economie. Die voorkeur komt sterk terug in zijn historische zilverpositie en maakt het huidige zilververhaal extra interessant, zeker nu de zilverprijs na een sterke rally inmiddels bijna dertig procent lager staat dan de recente piek.
Waarom Buffett goud altijd wantrouwde
Buffett heeft goud vaak omschreven als een bezit zonder productieve eigenschappen. Het levert geen rente op, geen dividend en geen groei. De prijs stijgt vooral wanneer angst toeneemt en zakt zodra die angst afneemt. In interviews en aandeelhoudersbrieven benadrukt hij dat goud geen waarde creëert, maar alleen van eigenaar wisselt.
Vanuit dat perspectief gebruikt Buffett goud hooguit als verzekering tegen extreme scenario’s, maar nooit als kern van een portefeuille. Hij vergelijkt het liever met een brandverzekering dan met een onderneming. Het beschermt tegen rampscenario’s, maar bouwt geen vermogen op. Dat onderscheid is cruciaal om zijn verrassende voorkeur voor zilver te begrijpen.
De zilveraankoop die alles zegt
Eind jaren negentig bouwde Berkshire Hathaway een enorme zilverpositie op. In totaal ging het om bijna 130 miljoen ounces, goed voor ongeveer een kwart van de wereldwijde jaarproductie op dat moment. Hoewel de positie in absolute zin enorm was, bleef ze relatief beperkt binnen de totale portefeuille van Berkshire.
Buffett kocht zilver in een periode waarin het metaal nauwelijks populair was. De prijs was jarenlang achtergebleven en beleggers zagen zilver vooral als een risicovol bijproduct van goud. Juist dat gebrek aan enthousiasme maakte het voor Buffett interessant. Achteraf gaf hij toe dat hij de positie te vroeg had verkocht, wat zelden gebeurt bij beleggingen waar hij weinig vertrouwen in had.
Die ene opmerking zegt veel. Buffett was bereid groots in zilver te stappen omdat hij fundamentele waarde zag, niet omdat hij inspeelde op sentiment.

Zilver als strategisch metaal in 2026
De zilvermarkt van vandaag vertoont opvallende overeenkomsten met het beeld dat Buffett destijds zag. Zilver is al meerdere jaren structureel in tekort. De vraag overstijgt het aanbod en dat gat wordt groter door technologische ontwikkelingen die nauwelijks terug te draaien zijn.
Zilver speelt een sleutelrol in zonnepanelen, elektrische voertuigen, laadnetwerken en datacenters. De wereldwijde energietransitie en de groei van AI-infrastructuur zorgen voor een aanhoudend hoge industriële vraag. Dat maakt zilver fundamenteel anders dan goud, dat vooral wordt aangehouden als opslag van waarde.
Waar goud profiteert van angst, profiteert zilver van economische activiteit. Dat sluit veel beter aan bij Buffett’s voorkeur voor tastbare nut en echte vraag.
De recente prijsdaling in perspectief
Na een sterke stijging eerder dit jaar is de zilverprijs inmiddels bijna dertig procent teruggevallen. Dat voelt voor veel beleggers als een waarschuwing, maar in een bredere context is het minder uitzonderlijk. Zilver staat bekend om zijn volatiliteit en beweegt vaak heftiger dan goud, zowel omhoog als omlaag.
Belangrijker is dat de structurele factoren niet zijn verdwenen. De industriële vraag blijft hoog, nieuwe mijnproductie groeit nauwelijks en strategische toepassingen nemen toe. De recente daling lijkt vooral het gevolg van winstnemingen en korte termijn sentiment, niet van een verslechtering van de onderliggende vraag.
Juist dat soort momenten past historisch gezien bij de manier waarop Buffett kansen benadert. Niet kopen wanneer iedereen enthousiast is, maar wanneer de markt even twijfelt terwijl de fundamentele redenen overeind blijven.

Wat beleggers hiervan kunnen leren
Buffett’s houding tegenover edelmetalen is consistenter dan vaak wordt gedacht. Hij wijst goud af omdat het niets voortbrengt, maar omarmde zilver toen het een duidelijke economische rol had en verkeerd geprijsd leek. Dat onderscheid is vandaag opnieuw relevant.
Voor veel beleggers kan goud nog steeds dienen als verzekering binnen een portefeuille. Zilver daarentegen lijkt meer op een strategische grondstof met groeipotentieel, juist door zijn rol in technologie en energie. De recente prijsdaling verandert dat verhaal niet, maar maakt het juist zichtbaarder.
Wie door de ogen van Buffett kijkt, ziet zilver niet als het kleine broertje van goud, maar als een metaal met echte waarde in de moderne economie. En dat maakt zilver, ondanks of misschien juist dankzij de recente correctie, opnieuw het overwegen waard.
Het verschil tussen goud en zilver in dit verhaal laat zien hoe belangrijk tastbare waarde en voorspelbaarheid zijn. Zelfs wanneer het om strategische grondstoffen gaat, blijft de vraag hoe duurzaam de onderliggende vraag is en hoe groot de afhankelijkheid van sentiment blijft. Zilver profiteert van structurele trends, maar blijft tegelijkertijd een volatiel bezit dat sterk kan schommelen door marktstemming en winstnemingen.
Voor beleggers die naast dit soort kansen ook zoeken naar meer rust en stabiliteit, ligt de aantrekkingskracht vaak bij beleggingen met terugkerende inkomsten en minder prijsschommelingen. Vastgoed met langlopende huurcontracten en een structurele vraag vormt daarin een logisch tegenwicht. SynVest richt zich met zijn fondsen op Nederlands supermarktvastgoed en zorgvastgoed, sectoren die draaien op dagelijkse behoefte en voorspelbare kasstromen, los van korte termijn sentiment op grondstoffen of financiële markten.
Vraag nu de gratis brochure aan en ontdek vrijblijvend of dit vastgoedfonds past bij jouw beleggingsdoelen.







































































































































Opmerkingen