Warren Buffett stopt en geeft beleggers nog één belangrijke waarschuwing
Na meer dan zestig jaar bij Berkshire Hathaway heeft Warren Buffett opnieuw een belangrijke stap teruggezet. De inmiddels 96-jarige belegger heeft zijn functie als voorzitter van Berkshire Hathaway neergelegd en gaat verder als Chairman Emeritus. Zijn zoon Howard Buffett neemt het voorzitterschap over, terwijl Greg Abel als CEO verantwoordelijk blijft voor de dagelijkse leiding en de belangrijkste kapitaalbeslissingen binnen het concern.
Voor beleggers is echter vooral opvallend wat Buffett in zijn afscheidsbrief schreef. Zoals zo vaak ging zijn boodschap niet alleen over Berkshire Hathaway, maar ook over beleggen, geduld en de kracht van tijd. Vier woorden springen daarbij boven de rest uit: “Father Time always wins.”
Op het eerste gezicht gaat die uitspraak vooral over zijn leeftijd. Buffett vierde onlangs zijn 96e verjaardag en erkent daarmee dat zelfs hij niet eindeloos aan het roer van Berkshire kan blijven staan. Maar juist voor beleggers zit er een tweede boodschap achter die perfect aansluit bij de strategie waarmee Buffett een van de rijkste mensen ter wereld werd.
Buffett draagt Berkshire nu echt over
Het vertrek als voorzitter betekent niet dat Buffett volledig verdwijnt. Hij blijft lid van de raad van bestuur en zal Berkshire waar nodig blijven voorzien van zijn oordeel en ervaring. De operationele leiding lag bovendien al bij Greg Abel, die volgens Buffett inmiddels volledig verantwoordelijkheid draagt voor de belangrijke beslissingen binnen Berkshire.
Howard Buffett neemt ondertussen de rol van voorzitter over. Hij zit al sinds 1993 in het bestuur van Berkshire en krijgt vooral de taak om de cultuur en waarden van het bedrijf te bewaken. Buffett beschrijft die cultuur als een van de belangrijkste bezittingen van Berkshire, ook al staat die niet op de balans.
Daarmee wordt de opvolging die jarenlang boven Berkshire hing steeds concreter. Greg Abel leidt het bedrijf, Howard Buffett bewaakt als voorzitter de cultuur en Warren Buffett blijft voorlopig betrokken als bestuurder en grootaandeelhouder. De onderneming moet daarmee steeds minder afhankelijk worden van de man die Berkshire sinds 1965 heeft opgebouwd.
Juist daarom voelt de brief van Buffett anders dan veel van zijn eerdere boodschappen aan aandeelhouders. Het is geen aankondiging van een nieuwe investering, geen bespreking van een mislukte overname en ook geen uitgebreide analyse van de beurs. Het is vooral een boodschap over tijd.
Wil je slimmer beleggen en direct vooroplopen? Als lid van De Belegger krijg je toegang tot deepdives, aandelentips, trainingen, premium content én live portfolio-inzicht, samen met een actieve community van beleggers.
Pak je kans! klik op de button, start direct en pak tijdelijk 50% korting met de code 'PREMIUM50'.
Vier woorden vatten zijn hele strategie samen
“Father Time always wins” klinkt misschien somber, maar bij Buffett heeft tijd altijd twee kanten gehad. Uiteindelijk wordt iedereen ouder en verdwijnt iedere belegger ooit van het toneel. Tegelijkertijd is tijd misschien wel het krachtigste instrument dat een belegger bezit.
Dat is precies waar Buffett gedurende zijn carrière voortdurend gebruik van heeft gemaakt. Hij probeerde niet iedere maand de volgende winnaar op de beurs te vinden en bouwde zijn vermogen ook niet op door constant aandelen te kopen en verkopen. In plaats daarvan zocht hij bedrijven waarvan hij verwachtte dat ze jarenlang geld konden verdienen en liet hij die posities vervolgens zo lang mogelijk staan.
De werking daarvan is eenvoudig, maar extreem krachtig. Rendement wordt opnieuw geïnvesteerd, waarna ook over dat eerdere rendement weer nieuw rendement kan worden verdiend. Hoe langer dat proces duurt, hoe groter het effect wordt.
Een belegger die €10.000 investeert en gemiddeld 8 procent per jaar behaalt, heeft na tien jaar ongeveer €21.600. Na twintig jaar groeit hetzelfde bedrag zonder extra stortingen naar ongeveer €46.600. Na veertig jaar komt de waarde zelfs uit boven €217.000.
Het grootste verschil wordt dus niet gemaakt in het eerste of tweede jaar. De echte versnelling komt pas veel later.
Buffett werd niet alleen rijk door goede aandelen te kiezen
Dat punt wordt regelmatig onderschat wanneer beleggers naar Buffett kijken. Natuurlijk heeft hij uitzonderlijk goede investeringen gedaan. Coca-Cola, American Express, Apple en verschillende volledige bedrijfsovernames hebben Berkshire miljarden opgeleverd.
Maar een minstens zo belangrijk onderdeel van zijn succes was dat Buffett bijzonder lang heeft kunnen beleggen. Hij begon al op zeer jonge leeftijd en liet zijn vermogen vervolgens tientallen jaren verder groeien. Het grootste gedeelte van zijn huidige vermogen ontstond daardoor relatief laat in zijn leven.
Dat maakt zijn laatste uitspraak extra interessant. Dezelfde tijd die Buffett uiteindelijk dwingt om zijn rol bij Berkshire over te dragen, was decennialang juist een van zijn belangrijkste concurrentievoordelen.
Voor jonge beleggers is dat misschien wel de belangrijkste les uit zijn hele carrière. Een belegger van 25 hoeft niet ieder jaar uitzonderlijke rendementen te behalen om over tientallen jaren een groot vermogen op te bouwen. Het belangrijkste voordeel is dat er nog veertig of vijftig jaar beschikbaar kan zijn waarin rendement zich kan opstapelen.
Te lang wachten heeft daarom óók een prijs
“Father Time always wins” kan tegelijkertijd als waarschuwing worden gelezen. Beleggers praten vaak over het perfecte instapmoment. Ze wachten op een beurscorrectie, een lagere waardering, een recessie of het volgende rentebesluit voordat ze beginnen met investeren.
Maar iedere vijf of tien jaar die verloren gaat, is later vrijwel onmogelijk volledig terug te verdienen.
Neem opnieuw iemand die €10.000 investeert tegen gemiddeld 8 procent rendement. Wie dat geld veertig jaar laat staan, eindigt theoretisch rond €217.000. Wie exact hetzelfde bedrag pas tien jaar later investeert en daardoor dertig jaar heeft, komt uit rond €101.000.
Beleggingsperiode | Startkapitaal | Gemiddeld rendement | Eindwaarde |
10 jaar | €10.000 | 8% | ± €21.600 |
20 jaar | €10.000 | 8% | ± €46.600 |
30 jaar | €10.000 | 8% | ± €100.600 |
40 jaar | €10.000 | 8% | ± €217.200 |
Tien extra jaren leveren in dit voorbeeld dus ruim €116.000 extra eindvermogen op. Niet omdat het rendement hoger wordt, maar simpelweg omdat het geld langer de kans krijgt om zichzelf te vermenigvuldigen.
Dat is precies waarom voortdurend wachten op het ideale moment uiteindelijk kostbaar kan worden.
Berkshire is misschien het beste voorbeeld
Buffett paste deze filosofie niet alleen toe op aandelen, maar ook op Berkshire Hathaway zelf. Hij kwam in 1965 aan de leiding en bouwde het voormalige textielbedrijf gedurende meer dan zestig jaar om tot een enorm conglomeraat met verzekeringen, spoorwegen, energiebedrijven, industriebedrijven en miljardenbelangen in beursgenoteerde ondernemingen.
Daarbij hoefde niet iedere beslissing onmiddellijk succesvol te zijn. Sommige beleggingen mislukten volledig en Buffett heeft meerdere keren publiekelijk erkend dat hij fouten heeft gemaakt. De succesvolle ondernemingen kregen echter tientallen jaren om waarde op te bouwen.
Die manier van denken is nog altijd zichtbaar in de cultuur van Berkshire. In de meest recente communicatie benadrukt ook CEO Greg Abel dat het bedrijf in decennia denkt, gedisciplineerd kapitaal wil inzetten en de intrinsieke waarde per aandeel op lange termijn wil laten groeien.
Dat is belangrijk nu Buffett zelf steeds verder naar de achtergrond verdwijnt. De grootste vraag voor aandeelhouders is namelijk niet langer alleen welke aandelen Warren Buffett nog koopt. Veel relevanter wordt of Berkshire dezelfde cultuur kan behouden wanneer hij niet langer degene is die uiteindelijk iedere belangrijke beslissing maakt.
De opvolging was jarenlang voorbereid
Buffett heeft de overgang bepaald niet plotseling geregeld. Berkshire bespreekt opvolgingsplanning al jarenlang binnen het bestuur en het idee dat een lid van de Buffett-familie uiteindelijk als niet-uitvoerend voorzitter zou kunnen optreden, werd eerder al expliciet genoemd in de bestuursdocumenten van het bedrijf.
Howard Buffett lijkt vooral bedoeld als bewaker van de bedrijfscultuur, terwijl Greg Abel de economische beslissingen neemt. Dat onderscheid is belangrijk. Howard hoeft niet de nieuwe Warren Buffett te worden en hoeft ook niet zelf voortdurend aandelen te selecteren.
Greg Abel krijgt juist steeds meer verantwoordelijkheid voor het inzetten van het enorme kapitaal van Berkshire. Warren Buffett schrijft in zijn afscheidsbrief dat Abel de beslissingen die ertoe doen inmiddels al geruime tijd maakt en zijn verwachtingen zelfs heeft overtroffen.
Daarmee probeert Berkshire eigenlijk precies hetzelfde te doen als Buffett altijd met zijn beleggingen heeft gedaan: niet afhankelijk zijn van één spectaculaire beslissing, maar een structuur bouwen die tientallen jaren kan blijven functioneren.
Buffett kijkt opvallend optimistisch vooruit
Ondanks de symboliek van zijn afscheid klinkt Buffett zelf opvallend positief. Hij schrijft dat hij meer vertrouwen dan ooit heeft in wat Berkshire nog te wachten staat en dat het bedrijf volgens hem in uitstekende handen is.
Dat betekent uiteraard niet dat Berkshire gegarandeerd dezelfde rendementen zal behalen als in het verleden. Het bedrijf is inmiddels enorm en grote bedrijven hebben simpelweg veel grotere investeringen nodig om hun totale waarde nog hard te laten groeien. Daarnaast verdwijnt met Buffett geleidelijk een uitzonderlijke hoeveelheid ervaring op het gebied van kapitaalallocatie.
Maar de structuur die achterblijft is precies ontworpen om de filosofie voort te zetten waarmee Berkshire groot is geworden. Geduld, discipline, sterke ondernemingen kopen, niet te veel betalen en vervolgens zoveel mogelijk tijd zijn werk laten doen.
Juist daarom passen de vier woorden uit Buffetts afscheidsbrief zo goed bij zijn carrière.
Misschien is dit zijn belangrijkste waarschuwing
Beleggers zoeken voortdurend naar informatie waarmee ze de markt kunnen verslaan. Ze kijken naar kwartaalcijfers, renteverwachtingen, koersdoelen, grafieken en de volgende aandelen die mogelijk kunnen verdubbelen.
Buffett laat met zijn afscheid opnieuw zien dat misschien één van de belangrijkste factoren veel eenvoudiger is: tijd.
Je kunt een slechte onderneming niet redden door haar simpelweg veertig jaar vast te houden. Je kunt ook niet garanderen dat de aandelenmarkt ieder jaar stijgt. Maar voor goede beleggingen kan een lange periode het verschil betekenen tussen een aantrekkelijk rendement en een vermogen dat door samengestelde groei vele malen groter wordt.
Daar zit tegelijkertijd de harde kant van zijn boodschap. Tijd die eenmaal voorbij is, komt niet terug. Een belegger kan verloren geld opnieuw verdienen, een nieuwe belegging zoeken of na een beurscrash opnieuw beginnen. Verloren jaren kun je daarentegen nooit opnieuw investeren.
Op 96-jarige leeftijd draagt Warren Buffett daarom steeds meer verantwoordelijkheden over aan een volgende generatie. Zijn laatste grote boodschap aan beleggers draait opvallend genoeg niet om Berkshire, Apple of de volgende beurscrash.
Het draait om iets waar zelfs de beste belegger ter wereld uiteindelijk geen controle over heeft.
Father Time always wins.
Opmerkingen