Deze twee Amerikaanse techbedrijven worden geholpen door een rechtszaak

In het kort:

• Visa en Mastercard domineren het wereldwijde elektronische betalingsverkeer als de ruggengraat van de digitale economie.

• Hun krachtige verdienmodel rust op Service Fees, Processing Fees en lucratieve International Transaction Fees.

• De voorgestelde schikking van $38 miljard is strategisch goed nieuws, omdat het 20 jaar juridische onzekerheid over de swipekosten beëindigt.

Visa en Mastercard zijn onmiskenbaar de twee giganten die de wereld van elektronische betalingen domineren. Waar cash langzaam maar zeker terrein verliest, zijn deze bedrijven de drijvende kracht achter het wereldwijde gemak van betalen met plastic of via mobiele apparaten. Zij beheren de enorme netwerken die transacties tussen consumenten, winkeliers en financiële instellingen verwerken, waarmee ze de essentie vormen van onze moderne, digitale economie. Ze creëren en onderhouden de infrastructuur die het mogelijk maakt dat miljarden transacties dagelijks naadloos en veilig over de wereld vliegen, van de kleinste lokale winkel tot de grootste e-commerce gigant.

De financiële markten erkennen de solide positie van deze 'netwerk-effect' ondernemingen. Beleggers die vroeg instapten hebben de afgelopen jaren mooie rendementen mogen noteren, en ook recent presteren de aandelen sterk. Hoewel beide een indrukwekkend traject volgen, zijn de prestaties year to date niettemin netjes verdeeld gebleven. Zo heeft Mastercard dit jaar een stijging van circa 7% laten zien, terwijl Visa met een winst van om en nabij de 8% de lichte voorsprong neemt. Deze cijfers onderstrepen de veerkracht en het aanhoudende groeipotentieel van de betalingsindustrie, ondanks periodieke economische tegenwind.

Echter, zelfs de sterkste marktpartijen worden niet gespaard van juridische uitdagingen. Recent nieuws belicht een langlopend geschil dat de sector al twintig jaar bezighoudt. Op maandag 10 november 2025 kondigden Visa en Mastercard een herzien akkoord aan met Amerikaanse winkeliers over de zogenaamde 'swipekosten', in een poging een einde te maken aan een antitrustzaak. Het betreft een schikking ter waarde van $38 miljard, een verhoging ten opzichte van een eerder afgewezen voorstel. De winkeliers beschuldigen de netwerken van het rekenen van te hoge vergoedingen voor het accepteren van creditcards. De kern van dit probleem ligt verscholen in de manier waarop deze bedrijven hun inkomsten genereren, en daarom is het cruciaal om hun verdienmodellen te begrijpen om de impact en het verzet tegen deze rechtszaak beter te kunnen duiden.

Bron: Laaken Asset Management

Het verdienmodel

Het verdienmodel van zowel Visa als Mastercard is uitzonderlijk schaalbaar en krachtig. Zij fungeren als de onzichtbare ruggengraat van het wereldwijde betalingsverkeer door de miljarden transacties tussen banken en winkeliers te faciliteren. Dit model rust op drie hoofdpijlers van inkomsten. Ten eerste zijn er de Service Fees vergoedingen die zij rekenen over het totale transactievolume op hun netwerken het geld dat via hun kaarten wordt uitgegeven. Ten tweede ontvangen zij Processing Fees voor de technische verwerking het autoriseren clearen en afwikkelen van elke afzonderlijke transactie. Ten slotte genereren zij de zeer lucratieve International Transaction Fees uit grensoverschrijdende betalingen waarbij de conversie van valuta en het extra risico een hogere marge rechtvaardigen.

De omzet van Mastercard in het derde kwartaal van 2025 illustreert de kracht van dit model met een netto omzet van $8,6 miljard wat een stijging van 17 procent betekende ten opzichte van het voorgaande jaar. Een steeds belangrijker segment hierin zijn de Value Added Services and Solutions zoals fraudebestrijding data-analyse en consulting. Deze tak groeit het snelst en zag de netto-omzet uit Value-added services and solutions met 25 procent stijgen jaar op jaar. Dit toont een slimme diversificatie aan de pure transactieverwerking voorbij de traditionele inkomstenstromen en versterkt hun rol als technologiepartner voor de financiële sector.

Ook bij Visa zien we een vergelijkbare structuur en dynamiek. Hun fiscale vierde kwartaal van 2025 sloot af met een netto-omzet van $10,7 miljard een toename van 12 procent. De omzet is bij Visa helder opgedeeld. De Data Processing Revenue de inkomsten uit de technische verwerking bedroeg in dit kwartaal $5,4 miljard met een groei van 17 procent. Tegelijkertijd leverde de Service Revenue de vergoedingen over het transactievolume $4,6 miljard op een stijging van 10 procent. Deze inkomsten uit Service Fees en International Transaction Fees zijn direct gerelateerd aan de interchange fees of swipekosten die de kern vormen van de al twintig jaar durende rechtszaak. De hoge tarieven op deze diensten vormen de basis van de winstgevendheid maar zijn tegelijkertijd het mikpunt van de winkeliers.

Omzetcijfers per segment bij Visa:

Bron: Visa

Het nieuwsbericht

De aangekondigde schikking ter waarde van $38 miljard is, ondanks het luide verzet van diverse winkeliersgroepen, in essentie goed nieuws voor de aandeelhouders van Visa en Mastercard. Het belangrijkste voordeel is het creëren van juridische duidelijkheid en het wegnemen van het risico van een veel grotere en onzekere uitspraak. Twintig jaar van onophoudelijke rechtszaken creëert een overhang van onzekerheid op de aandelenkoers, wat de waardering onder druk houdt. Door in te stemmen met de schikking kopen de bedrijven de zekerheid dat hun fundamentele verdienmodel voor ten minste de komende acht jaar grotendeels intact blijft. De reductie van 0,1 procentpunt op de swipekosten over vijf jaar is in het licht van een totaal Amerikaans swipe fee volume van $111,2 miljard in 2024 een beheersbare kostenpost die niet hun sterke groeiverhaal zal ontsporen. Zeker nu de inkomsten uit de Value Added Services and Solutions sterk blijven groeien.

Lees ook: Oklo Kwartaalcijfers - Gaat dit bedrijf alle datacenters van energie voorzien?

De schikking pakt bovendien twee belangrijke kritiekpunten aan die rechter Brodie in 2024 gebruikte om de vorige schikking van $30 miljard af te wijzen. Ten eerste krijgen winkeliers de mogelijkheid om te kiezen welke categorieën kaarten zij accepteren, wat de gehate "Honor All Cards" regel deels adresseert en de winkeliers meer flexibiliteit geeft om kostbare premium cards te weigeren. Ten tweede krijgen winkeliers meer ruimte om klanten een toeslag op te leggen wanneer zij met een kaart betalen. Hoewel winkeliers dit als "rook en spiegels" beschouwen, dienen deze concessies een cruciaal doel: zij maken de schikking voldoende overtuigend voor de rechterlijke macht om de zaak nu definitief af te sluiten. Zelfs als het akkoord niet volledig tegemoetkomt aan de eisen van de detailhandel, is het voor Visa en Mastercard een strategisch meesterzet om jarenlange juridische onzekerheid en het risico op een vijandig Congresvoorstel met een gecontroleerde financiële klap te beëindigen.

Bron: Getsby

Wie naar de aandelen van Visa en Mastercard kijkt, ziet hoe sterk een efficiënt en schaalbaar verdienmodel kan zijn. Toch geldt dat niet alleen voor betaalnetwerken: ook particuliere beleggers profiteren wanneer zij letten op hun eigen transactiekosten. Want hoe lager de kosten per transactie en valutawissel, hoe meer van het rendement daadwerkelijk behouden blijft.

MEXEM werd door Brokerskiezen.nl uitgeroepen tot beste allround broker van 2025. Beleggers handelen er tegen slechts 0,005% valutakosten, tegenover 0,25% bij DEGIRO en SAXO Bank, een verschil dat kan oplopen tot honderden of zelfs duizenden euro’s per jaar. Daarmee geldt MEXEM voor veel beleggers als de meest complete keuze voor wie lage kosten en internationale spreiding belangrijk vindt.