Dit aandeel keldert ineens -30%, instappen of overslaan?

In het kort:

• POET zakte hard na een aandelenuitgifte van circa $150 miljoen, maar de relevantie zit vooral in wat het bedrijf met dit kapitaal kan versnellen richting opschaling.

• De investeringscase draait om fotonica voor AI-datacenters, waarbij POET met zijn Optical Interposer probeert optische componenten via wafer-level productie goedkoper en schaalbaarder te maken.

• Het aandeel blijft hoog-risico door lage omzet en hoge waardering, waarbij succes volledig afhangt van commerciële adoptie en het bewijs dat massaproductie haalbaar is.

De koersgrafiek van POET Technologies oogt begin 2026 als een typisch voorbeeld van hoe de beurs soms reageert op nieuws dat op korte termijn onprettig voelt. Op 22 januari kondigde het bedrijf een aandelenuitgifte aan van ongeveer 150 miljoen dollar. Vrijwel direct volgde een scherpe koersdaling. Veel beleggers interpreteerden het nieuws als verwatering en daarmee als een verslechtering van de waarde per aandeel. Bij een bedrijf als POET is dat echter een te simpele conclusie. De kern van de discussie ligt minder bij de emissie zelf en meer bij de vraag wat POET met dat kapitaal kan bereiken.

Koers POET

Bron: Google Finance

POET is een bedrijf dat nog in de opbouwfase zit. Het draait geen grote omzet, het is nog niet winstgevend en het investeert zwaar in technologieontwikkeling en productierijp maken. Daardoor lijkt het aandeel op het eerste gezicht lastig te waarderen. Tegelijk zit POET precies in een marktsegment dat door de AI-boom steeds belangrijker wordt. Het bedrijf werkt aan fotonische oplossingen voor datacenters en AI-infrastructuur. Dat klinkt technisch, alleen het raakt een zeer concreet probleem dat de komende jaren waarschijnlijk steeds urgenter wordt: data verplaatsen wordt in moderne AI-systemen een grotere bottleneck dan rekenkracht.

Wat POET precies doet en waarom fotonica mogelijk een kansrijke niche is

POET Technologies ontwikkelt geïntegreerde optische componenten voor zeer snelle dataverbindingen. In de praktijk gaat het om onderdelen die in datacenters en AI-servers gebruikt worden om data met lichtsignalen te transporteren. Dit type verbinding wordt fotonica genoemd. Bij fotonica worden fotonen gebruikt in plaats van elektronen. De vergelijking met traditionele elektronica is nuttig om te begrijpen waarom dit relevant is.

Koperverbindingen werken met elektrische signalen en zijn jarenlang de standaard geweest in datacenters. Naarmate datacenters groter worden en AI-modellen meer dataverkeer genereren, neemt de druk op die koperverbindingen toe. Hogere snelheden leiden vaak tot meer warmteontwikkeling en hoger energieverbruik. Ook wordt het technisch moeilijker om op zeer hoge snelheden stabiel te blijven. In dat soort systemen gaat een groter deel van de kosten uiteindelijk naar koeling en energieverbruik.

Optische verbindingen bieden hier theoretisch een voordeel. Licht kan grote hoeveelheden data met hoge snelheid overbrengen met relatief weinig energieverlies. Daardoor wordt fotonica interessant zodra de sector naar hogere snelheidsklassen beweegt, zoals 800G en 1.6T transceivers. Een transceiver is een onderdeel dat data kan verzenden en ontvangen. In datacenters vormen transceivers de verbinding tussen servers, racks en netwerkinfrastructuur. De snelheid van transceivers bepaalt hoeveel data een datacenter per seconde kan verplaatsen.

In de AI-sector verschuift de focus steeds meer richting 1.6T, omdat toekomstige GPU-clusters en AI-systemen zoveel dataverkeer genereren dat lagere snelheden minder efficiënt worden. Het is in dat landschap dat POET zich probeert te positioneren. Het bedrijf levert geen complete transceivers, maar vooral optical engines en lichtbronnen die in zulke systemen verwerkt kunnen worden. Dat maakt POET een toeleverancier van een kritieke infrastructuurlaag.

De Optical Interposer en de economische moat van POET

Het interessante aan POET is dat het bedrijf zich niet alleen profileert als een leverancier van optische componenten, maar vooral als een bedrijf met een eigen productiemethode. De kerntechnologie heet de Optical Interposer. Dit is een platform dat het mogelijk maakt om fotonische en elektronische componenten in één geïntegreerde structuur samen te brengen via wafer-level productie.

Wafer-level productie is het proces dat de halfgeleiderindustrie zo schaalbaar heeft gemaakt. Chips worden niet stuk voor stuk gebouwd, maar in grote aantallen tegelijk op een wafer. Dat verlaagt de kosten per eenheid en maakt kwaliteitscontrole beter beheersbaar. POET probeert fotonica te behandelen zoals halfgeleiders. Dit wordt soms omschreven als het “semiconductoriseren” van fotonica.

Dat klinkt als een marketingterm, maar het raakt een belangrijk punt. Traditionele fotonische systemen bestaan vaak uit losse onderdelen die met extreem hoge precisie moeten worden uitgelijnd. Dat maakt productie duur en lastig schaalbaar. Als POET erin slaagt om die assemblage grotendeels te vervangen door geïntegreerde wafer-level processen, kan het bedrijf in theorie sneller opschalen en goedkoper produceren dan partijen die afhankelijk blijven van klassieke assemblage.

Dit is in feite de moat van POET. Het concurrentievoordeel zit minder in één specifiek product, en meer in het idee dat POET een productiefabriek bouwt voor optische engines. Als dat klopt, kan POET een aantrekkelijke positie krijgen in de keten, vergelijkbaar met hoe bepaalde chipbedrijven cruciaal werden doordat ze efficiënter en schaalbaarder konden produceren dan concurrenten.

Dat betekent niet dat het succes gegarandeerd is. De geschiedenis van technologiebedrijven laat zien dat het verschil tussen een prototype en massaproductie enorm kan zijn. Het echte risico bij POET ligt in uitvoering. Het bedrijf moet bewijzen dat het proces herhaalbaar is, dat yields hoog genoeg zijn, en dat de kostenstructuur competitief blijft wanneer volumes toenemen. Zolang dat niet bewezen is, blijft POET een ontwikkelingsbedrijf dat op basis van toekomstverwachtingen wordt gewaardeerd.

Aandelenuitgifte, waardering en de belangrijkste risico’s voor beleggers

De aandelenuitgifte van 22 januari 2026 was een kantelpunt in het sentiment. POET haalde circa 150 miljoen dollar op via een registered direct offering, waarbij institutionele investeerders 20,7 miljoen aandelen kochten. Het bedrijf gaf aan dat de opbrengst gebruikt wordt voor corporate development, mogelijke acquisities, uitbreiding van R&D, versnelling van de high-speed optical module en light source activiteiten, uitbreiding van de bedrijfsvoering en algemeen werkkapitaal.

Weighted average shares outstanding

Bron: Seeking Alpha

Voor beleggers betekent dit op korte termijn verwatering. Verwatering houdt in dat het totale aantal aandelen stijgt, waardoor het belang van bestaande aandeelhouders procentueel kleiner wordt. Veel beleggers reageren hier reflexmatig negatief op, omdat de waarde per aandeel theoretisch daalt als het bedrijf niet direct meer winst of omzet genereert.

Bij bedrijven in een stabiele fase kan die reactie logisch zijn. Bij een groeibedrijf dat nog bezig is met opschalen werkt het mechanisme anders. De waarde van de emissie hangt af van wat POET met het geld doet. Als het kapitaal wordt ingezet om productiecapaciteit op te bouwen, sneller commerciële producten te leveren en nieuwe contracten binnen te halen, kan de extra waardecreatie uiteindelijk groter zijn dan de verwatering. In dat scenario is de emissie eerder een versnelling van de strategie dan een teken van zwakte.

Toch blijft het een risico. POET is nog niet winstgevend en heeft beperkte omzet. Het bedrijf zal dus waarschijnlijk nog meerdere jaren afhankelijk blijven van financiering, tenzij de commerciële doorbraak snel genoeg komt. Dat maakt het aandeel gevoelig voor sentiment. Zodra beleggers risk-off worden, kunnen bedrijven met een hoge waardering en lage omzet hard dalen.

De waardering blijft een belangrijk discussiepunt. POET wordt rond een marktkapitalisatie van ongeveer 1 miljard dollar verhandeld, terwijl de omzet nog zeer klein is. Dit betekent dat de markt al een scenario inprijst waarin POET de komende jaren sterk groeit. Sommige schattingen gaan uit van tientallen miljoenen omzet in 2027, met een potentieel veel grotere markt zodra 1.6T transceivers op grote schaal worden uitgerold. Als POET daar een betekenisvol marktaandeel kan pakken, lijkt de huidige waardering minder extreem. Als de adoptie trager verloopt of POET zijn productie niet kan opschalen, kan de waardering juist kwetsbaar blijken.

EV/Sales

Bron: Seeking Alpha

Daarom draait de analyse uiteindelijk om één centrale vraag: kan POET zijn Optical Interposer-platform opschalen naar massaproductie en daarmee een structurele rol krijgen in AI-datacenterconnectiviteit? Het bedrijf heeft signalen afgegeven dat de markt interesse toont, onder meer via partnerships en een productieorder van enkele miljoenen dollars die in 2026 geleverd moet worden. Dit is nog geen bewijs van een omzetmachine, maar het laat wel zien dat POET geen puur theoretisch project meer is.

Voor beleggers is POET daardoor vooral een aandeel dat draait om een toekomstige infrastructuurtrend. De positieve kant is dat de AI-sector steeds grotere investeringen doet in datacenters en connectiviteit, waardoor fotonica en optical engines een structurele groeimarkt kunnen worden. De zwakke kant is dat POET nog midden in de validatie- en opschalingsfase zit, waardoor het aandeel gevoelig blijft voor verwatering, uitstel en wisselend marktsentiment.

Wie POET beoordeelt, koopt daarom geen klassieke value case met voorspelbare cashflows. Dit is een onderneming waarvan de waarde vooral wordt bepaald door de kans dat de technologie commercieel schaalbaar wordt. De emissie van januari 2026 past in dat beeld. Het is een stap die het bedrijf meer financiële ruimte geeft om de sprong naar massaproductie te maken, terwijl de markt tegelijkertijd laat zien hoe snel het sentiment kan omslaan zodra verwatering zichtbaar wordt.

Lees ook: Dit zijn de banken met de hoogste rente van dit moment (tot 3% per jaar)

Beleggen in jonge technologiebedrijven zoals POET kan grote kansen bieden, maar gaat ook gepaard met volatiliteit en onzekerheid. Voor wie tijdelijk langs de zijlijn wil blijven of winst veilig wil parkeren, kan sparen een rustiger alternatief zijn om vermogen te laten renderen zonder koersrisico’s.

Raisin RenteBoost is een tijdelijke actie waarbij je op een vrij opneembare spaarrekening de eerste 3 maanden lang een gegarandeerde rente van 2,85% p.j. krijgt. Je spaargeld blijft dagelijks opvraagbaar en je kunt vrij storten en opnemen. Na deze periode kun je via één Raisin-account verder sparen bij meer dan 50 Europese banken, met actuele variabele rentes tot 1,91% p.j. of kiezen voor spaardeposito’s met looptijden van één maand tot tien jaar en rentes tot 3,15% p.j.