SoFi laat dollars sneller bewegen, maar wat verdient de aandeelhouder?

In het kort
SoFi gebruikt zijn eigen digitale dollar voor de afwikkeling van betalingen binnen het Mastercard-netwerk. Dat kan klanten tijd en werkkapitaal besparen. Voor de aandeelhouder is vooral van belang hoeveel van dat voordeel als winst bij SoFi blijft. Bij $14,90 per aandeel blijft groei van de reguliere winst belangrijker dan een groot genoemd betaalvolume.
Geld dat sneller op een rekening staat, kan een bedrijf helpen. Een winkelier kan eerder leveranciers betalen en hoeft mogelijk minder tijdelijk krediet te gebruiken. Dat maakt SoFi’s uitbreiding in digitale betalingen begrijpelijk. De lastige afweging is dat een nuttige dienst nog geen bijzonder winstgevende dienst hoeft te zijn. Soms ontvangt de klant het grootste deel van de besparing en blijft de vergoeding voor de leverancier klein.
Op 22 september meldde SoFi dat de eerste transacties met SoFiUSD binnen Mastercards betaalnetwerk live waren. SoFiUSD is een digitale dollar die volgens het bedrijf volledig door cash wordt gedekt. Voor de uiteindelijke migratie van het eigen kaartprogramma noemt SoFi ongeveer $25 miljard verwacht jaarlijks betaalvolume. Dat is de omvang van betalingen, geen omzet voor de bank.
De technologie is nieuw, de economische vraag niet
Bij een kaartbetaling ziet de klant vaak onmiddellijk een bevestiging. Het geld kan achter de schermen later tussen partijen worden afgerekend. Met een digitale dollar probeert SoFi die afwikkeling sneller en ook buiten traditionele openingstijden te laten plaatsvinden. De bank presenteert dit onder meer als een mogelijkheid voor winkeliers om vrijwel direct geld op een SoFi-bankrekening te ontvangen.
Het voordeel hangt af van wat er werkelijk verandert. Wanneer een winkelier zijn geld nu al snel ontvangt en weinig financieringskosten heeft, is een extra versnelling minder waardevol. Voor een onderneming met grote dagelijkse betalingen en een krappe kas kan hetzelfde verschil juist relevant zijn. De techniek moet daarnaast aansluiten op de administratie, controles en afspraken met andere betaaldienstverleners. Alleen een snellere overdracht lost die hele keten niet op.
SoFi kan op meerdere manieren profiteren. Het kan een vergoeding ontvangen, interne afwikkelingskosten verlagen of een aantrekkelijkere bankrekening aanbieden waarmee klanten langer blijven. Dat zijn verschillende opbrengsten. Zonder uitgesplitste tarieven en kosten kunnen ze niet allemaal als extra omzet worden opgeteld. Ook gesprekken met grote winkeliers, die SoFi in september noemde, zijn nog geen getekende contracten.
Een rekenvoorbeeld laat zien hoe belangrijk de vergoeding is. Op $25 miljard jaarlijks volume levert één basispunt, oftewel 0,01%, $2,5 miljoen op. Bij twee basispunten is dat $5 miljoen en bij vijf basispunten $12,5 miljoen. Dit zijn eigen aannames voor een mogelijke economische bijdrage, geen bekendgemaakte tarieven. Kosten voor systemen, controles en dienstverlening moeten daar eventueel nog vanaf.
Die schaal maakt het onderwerp interessant zonder het groter te maken dan het is. Een kleine vergoeding kan aantrekkelijk worden wanneer veel klanten de dienst gebruiken en de extra kosten beperkt blijven. Maar een nieuwe betaalroute hoeft het winstprofiel van de hele onderneming niet meteen te veranderen. Het aandeel wordt uiteindelijk gedragen door de combinatie van kredietverlening, financiële diensten en het technologieplatform.
Waarom de bestaande klantrelatie zo belangrijk blijft
SoFi verdient rente aan leningen, trekt geld aan via bankproducten en ontvangt vergoedingen uit financiële diensten en technologie. Bij kredietverlening is het verschil tussen de rente die binnenkomt en de financieringskosten een belangrijke inkomstenbron. Daar gaan personeelskosten, systemen en verliezen op leningen nog vanaf. Een aantrekkelijke app verandert die basis niet.
De kans zit in een klant die meerdere producten afneemt. Wanneer iemand al een betaalrekening gebruikt, kan een extra product minder marketingkosten vragen dan het binnenhalen van een volledig nieuwe klant. SoFi rapporteerde in de tweede kwartaalcijfers van 29 juli circa 2,2 miljoen nieuwe producten. Daarvan kwam 51% bij bestaande leden terecht. Dat wijst op meer gebruik binnen de bestaande relatie, maar een product is geen unieke klant en ook geen vast bedrag aan winst.
Een betaalrekening kan bijvoorbeeld veel activiteit opleveren, terwijl de kosten van beloningen of dienstverlening een groot deel van de opbrengst opslokken. Een lening kan meer rente opleveren, maar brengt kredietrisico mee. Het is dus mogelijk dat het aantal producten sterk groeit terwijl de winst per product nauwelijks stijgt. De kwaliteit van de groei blijkt pas uit opbrengsten, klantbehoud en kosten samen.
Het brede groeibeeld is wel degelijk sterk. In Q2 steeg de gerapporteerde netto-omzet met 43% tot ongeveer $1,219 miljard. De reguliere nettowinst was $156,6 miljoen, of $0,12 per verwaterd aandeel. Dat zijn andere grootheden dan aangepaste omzet en aangepaste winst, waarbij bepaalde posten buiten beschouwing blijven. Voor heel 2026 verwachtte het management onder meer $825 miljoen aangepaste nettowinst en $0,60 aangepaste winst per aandeel.
De bankstatus kan daarbij helpen doordat klantendeposito’s een financieringsbron vormen. Maar spaargeld is niet kosteloos of vanzelfsprekend trouw. Klanten kunnen naar een andere aanbieder vertrekken wanneer de rente of dienstverlening aantrekkelijker is. In Rabi’s uitleg over waarom mensen blijven sparen staat de behoefte aan gemak en beschikbaarheid centraal. De Amerikaanse markt verschilt van Nederland, maar die afweging helpt begrijpen waarom een duurzame klantrelatie meer is dan een tijdelijk hoog rentetarief.
Kredietverliezen kunnen een kleine betaalwinst overschaduwen
De belangrijkste tegenwerping tegen het enthousiasme rond nieuwe betalingen is de bestaande kredietblootstelling. Stel als rekenvoorbeeld dat op een leningportefeuille van $10 miljard de jaarlijkse verliezen één procentpunt hoger uitvallen. Dat kost $100 miljoen vóór eventuele belastingeffecten. Het is veel meer dan de bijdrage van enkele basispunten op het hierboven genoemde betaalvolume. Dit voorbeeld is geen voorspelling van SoFi’s kredietverliezen.
Het verklaart wel waarom cijfers over achterstanden en afboekingen aandacht verdienen. Een lager gerapporteerd verliespercentage is bovendien niet altijd rechtstreeks vergelijkbaar wanneer leningen zijn verkocht of de samenstelling van de portefeuille verandert. Voor de belegger telt hoeveel economisch risico is overgedragen en tegen welke opbrengst, niet alleen welk percentage achterblijft op de balans.
Ook aandelenuitgifte verdient een plaats in de beoordeling. In Q2 was de gewogen verwaterde aandelenbasis voor de reguliere winst ongeveer 1,352 miljard. De aangepaste berekening gebruikt een andere basis. Wie de ene winstmaatstaf door de andere aandelenteller deelt, krijgt een getal dat niet netjes aansluit op de verslaggeving. Rabi wees in zijn eerdere SoFi-analyse al op het verschil tussen groei van de onderneming en groei per aandeel. Die financiële logica blijft relevant, ook al zijn de toenmalige cijfers inmiddels historisch.
Wat zit er in $14,90 verwerkt?
Het gewone Nasdaq-aandeel SOFI sloot op 21 oktober om 16.00 uur New York op $14,90, in Amerikaanse dollars. Gedeeld door de managementverwachting van $0,60 aangepaste jaarwinst is dat bijna 25 keer die aangepaste winst. Het is nadrukkelijk geen koers-winstverhouding op basis van al gerealiseerde reguliere jaarwinst.
Voor een koersrendement van 10% per jaar zou in oktober 2029 ongeveer $19,83 nodig zijn. Bij een toekomstige waardering van 22 keer winst hoort daar circa $0,90 jaarlijkse winst per aandeel bij. Met 1,4 miljard verwaterde aandelen betekent dat ongeveer $1,26 miljard nettowinst. Dat is de prestatie die de prijs in dit rekenmodel vraagt, geen uitspraak dat SoFi haar zeker zal behalen.
Een gunstig scenario hoeft daarvoor niet te leunen op een enorme stablecoinwinst. Hogere opbrengsten uit bestaande klanten, discipline bij kredietverlening en lagere kosten per actief product kunnen gezamenlijk veel doen. Andersom kan sterke omzetgroei onvoldoende blijken wanneer de verliezen op leningen oplopen of de winst over duidelijk meer aandelen moet worden verdeeld. De verschillende scenario’s maken die afweging concreet.
Voor oktober 2027, 2028 en 2029 geeft het bear-scenario mogelijke koersen van $7,56, $7,65 en $8,00. Het middenscenario levert $17,28, $20,70 en $24,20 op. In het gunstige scenario worden dat $27,00, $34,80 en $43,40. De berekening gebruikt winst per aandeel na kosten, aandelenbeloning, belasting en verwatering, vermenigvuldigd met de zichtbare winstmultiple. Er is geen dividend verondersteld.
SoFi’s digitale dollar is daarmee vooral een kans om de klantrelatie nuttiger te maken. De sterke tegenwerping is dat grote banken en betaalnetwerken vergelijkbare efficiëntie kunnen aanbieden, waardoor de klant het voordeel krijgt en de prijsdruk bij de aanbieder blijft. Bij de huidige koers is het aandeel beter te verdedigen vanuit aantoonbare winstgroei dan vanuit het genoemde betaalvolume. De volgende kwartaalpublicatie staat gepland voor 27 oktober. Meer winst per aandeel, beheersbare kredietverliezen en concrete opbrengsten uit nieuwe diensten zouden het positieve scenario versterken.
Pak je kans! Word lid met de code GRAAG en krijg 50 procent korting.



















































































Opmerkingen