Dezelfde 100 miljard koopt bij Apple steeds minder aandelen
In het kort
Apple kocht in de eerste negen maanden van boekjaar 2026 voor $61,8 miljard eigen aandelen in. Bij $341,27 koopt een nieuw programma van $100 miljard veel minder stukken terug dan enkele jaren geleden. Daardoor moet toekomstige winstgroei meer uit omzet en marge komen.
Apple heeft jarenlang twee groeimotoren per aandeel gehad. De onderneming verdiende meer en trok tegelijk aandelen in. Daardoor hoefde de totale winst niet even snel te stijgen als de winst per aandeel. Bij een steeds hogere beurskoers wordt die tweede motor vanzelf minder krachtig.
De raad van bestuur gaf in april toestemming voor nog eens $100 miljard aandeleninkoop. Dat klinkt enorm, en absoluut gezien is het dat ook. Maar tegen $341,27 koopt $100 miljard ongeveer 293 miljoen aandelen. Op een basis van circa 14,6 miljard uitstaande aandelen is dat ongeveer 2%. Bij een koers van $200 zou hetzelfde budget 500 miljoen aandelen kopen, of ruim 3%.
Direct naar een onderdeel van dit artikel
Bruto inkoop is niet netto krimp
Apple rapporteerde in de eerste negen maanden van boekjaar 2026 dat het 215 miljoen aandelen kocht voor $61,8 miljard. De kasstroomstaat toont $62,1 miljard aan kasuitstroom voor inkoop, door timingverschillen iets meer dan het boekhoudkundige bedrag. De gemiddelde prijs lag rond $287 per aandeel. Dat was al fors lager dan de koers van 13 oktober.
Daar staat aandelenbeloning tegenover. Werknemers ontvangen restricted stock units, of RSU's. Wanneer die stukken onvoorwaardelijk worden, komen aandelen bij personeel terecht. Apple kan extra inkopen om die uitgifte te compenseren. De aandeelhouder moet daarom naar de netto verandering van het aantal aandelen kijken, niet alleen naar de bruto dollars.
In de eerste negen maanden kende Apple 72,4 miljoen nieuwe RSU's toe en werden 70,6 miljoen RSU's onvoorwaardelijk. De timing tussen toekenning, vesting en levering verschilt, maar de orde van grootte laat zien waarom bruto inkoop de krimp kan overschatten.
De operationele lat wordt hoger
Apple boekte in het derde kwartaal $109,4 miljard omzet, 16% meer dan een jaar eerder. De winst per aandeel steeg 29% naar $2,02. Dat kwartaal kreeg wel een meevaller van ongeveer twee procentpunt brutomarge door terugontvangen invoerheffingen; de winst per aandeel profiteerde volgens Apple met $0,11.
De omzetgroei was sterk genoeg om ook zonder die meevaller indruk te maken. iPhone, Mac en Services zetten recordomzetten voor een junikwartaal neer. Toch is het verschil tussen bedrijfswinst en winst per aandeel belangrijk. Als inkoop minder stukken verwijdert, moet een groter deel van de EPS-groei uit verkoop, prijzen, dienstenmarge en kostenbeheersing komen.
De relatie tussen Google en Apple illustreert waarom Services zo winstgevend kan zijn: distributie binnen een enorm ecosysteem levert inkomsten met weinig extra hardwarekosten. Tegelijk vormt regelgeving rond zoekdeals en appstores een reëel risico voor juist die hoge marge.
Nieuwe CEO, dezelfde kapitaaldiscipline
John Ternus is in 2026 CEO geworden en Tim Cook is executive chair. De productstrategie krijgt daardoor veel aandacht, maar de kapitaalallocatie is minstens zo belangrijk. Apple heeft een uitzonderlijke kasmachine, maar ook meer dan $82 miljard aan term debt. De onderneming hoeft niet netto kasvrij te worden om waarde te creëren, zolang investeringen, dividend en inkoop in balans blijven.
Een dure inkoop is niet automatisch slecht. Als Apple jarenlang sneller groeit dan de markt verwacht, kan zelfs $341 achteraf goedkoop blijken. Het probleem ontstaat wanneer inkoop vooral wordt gebruikt om vlakke bedrijfswinst per aandeel mooier te maken. Dan koopt management tegen een hoge multiple slechts een klein stukje van de onderneming terug.
Wat vraagt $341,27?
De omgekeerde waardering begint bij de actuele koers. Bij 9% gewenst jaarlijks rendement en een eindmultiple van 29 moet Apple in 2029 ongeveer $15,24 winst per aandeel verdienen. Vanaf een gekozen basis van $8,70 in 2026 is daarvoor ongeveer 20,5% jaarlijkse EPS-groei nodig.
Dat is een hoge lat. Een iets hogere eindmultiple verlaagt de vereiste winstgroei, maar maakt de belegger afhankelijker van blijvend enthousiasme. Een lagere multiple vereist juist nog meer bedrijfswinst. Inkoop kan helpen, maar met ongeveer 2% potentiële bruto krimp per $100 miljard kan zij de volledige kloof niet sluiten.
Het sterkste tegenargument is dat de gekozen winstbasis te laag kan zijn na een jaar met sterke iPhone-, Mac- en Servicesgroei. Ook nieuwe AI-functies, abonnementen en hardwarecategorieën kunnen de winst sneller laten stijgen. Dat is precies waarom het gunstige scenario hoger uitkomt. Maar de huidige waardering laat weinig ruimte voor een terugkeer naar lage enkelcijferige groei.
Drie koerspaden
In het bear-scenario normaliseert de groei, daalt de multiple en helpt dure inkoop weinig. In het middenpad groeit de winst per aandeel hoog enkelcijferig tot laag dubbelcijferig, inclusief netto inkoop. In het gunstige scenario versnellen AI, Services en nieuwe producten tegelijk.
De modelkoersen voor 2027 zijn $275, $365 en $410. Voor 2028 zijn dat $250, $395 en $475. Voor 2029 volgen $240, $430 en $555. Dividend komt boven op deze koersen.
De kern is niet dat Apple moet stoppen met inkopen. De onderneming genereert veel kas en heeft weinig betere bestemmingen voor al het geld. De kern is dat hetzelfde budget bij een hogere koers minder aandelen verwijdert. Vanaf hier kan de beurskoers niet hoofdzakelijk op de inkoopmachine leunen. Apple moet vooral bewijzen dat de bedrijfswinst snel genoeg groeit om de duurste eigen aandelen te rechtvaardigen.
Opmerkingen