Nio kopieert Tesla en Wall Street ziet het nog niet

In het kort:

• Nio probeert zijn batterijwisselnetwerk om te vormen van vaste kostenpost tot betaalde infrastructuur voor meer dan alleen eigen klanten.

• De instap van Geely in Nio Power geeft het netwerk extra volume en maakt de vergelijking met Tesla’s laadstrategie concreter.

• De vraag blijft of betere marges en groei via Onvo en Firefly genoeg bewijs leveren voor aangepaste winst in 2026.

Het Nio aandeel draait om een simpele maar grote vraag: is het batterijwisselnetwerk een dure last, of het bezit dat Wall Street te laag waardeert? Nio heeft in China meer dan 125 miljoen batterijwissels verwerkt en meer dan 4.100 batterijwisselstations staan. Het doel voor 2026 ligt op 4.700 stations, maar schaal alleen is nog geen winst.

De vergelijking met Tesla is verleidelijk, maar niet één op één. Tesla bouwde laadinfrastructuur, Nio bouwt wisselstations voor accu’s. In beide gevallen gaat het om dezelfde beleggersvraag: kan eigen infrastructuur veranderen van kostenpost in inkomstenbron?

Nio wil batterijwissels omzetten in schaalbare infrastructuur

Bron: Reuters

Tesla toont waarde infrastructuur

Tesla zag vroeg dat elektrisch rijden niet alleen om de auto draait. Laadgemak en angst voor een lege accu waren minstens zo belangrijk. Daarom bouwde de autofabrikant zijn eigen Supercharger netwerk, voordat veel concurrenten daar dezelfde haast mee maakten.

De tweede stap was slimmer. Tesla stelde zijn laadstekker open als NACS en maakte het voor Ford Motor Company, General Motors en Rivian mogelijk om via adapters gebruik te maken van het netwerk. Auto’s van andere merken werden daardoor betalende gebruikers van infrastructuur die Tesla al had gebouwd.

Dat is de les voor Nio. Een gesloten netwerk helpt vooral de eigen autoverkoop. Een netwerk dat ook door anderen wordt gebruikt, kan een ander soort waardering krijgen.

Wall Street blijft sceptisch over Nio

Wall Street kijkt nog altijd met argwaan naar het batterijwisselnetwerk van Nio. De reden is niet ingewikkeld. De stations kosten veel geld vooraf en het aantal Nio voertuigen op de weg is nog niet groot genoeg om alle capaciteit vanzelf te vullen.

Nio rapporteert de batterijwisselactiviteiten binnen “other sales”. Juist daar verbetert de brutomarge. Dat maakt het verhaal interessanter, omdat elk extra geleverd voertuig het netwerk iets beter kan laten draaien.

Toch blijft de lat hoog. Zolang het netwerk verlies blijft maken, ziet Wall Street vooral vaste kosten in een sector waar marges toch al onder druk staan. Pas bij aanhoudende margeverbetering wordt het lastiger om het batterijwisselnetwerk alleen als ballast te behandelen.

Geely geeft Nio Power meer gewicht

Geely brengt zijn commerciële batterijwisselactiviteiten en 95 miljoen dollar in contanten in voor een belang van 30% in Nio Power. Nio Power is de entiteit die het batterijwisselnetwerk van Nio beheert. Daarmee krijgt het netwerk niet alleen geld, maar ook een bredere industriële partner.

Nio koopt in een tweede transactie een belang van 10% in Haohan Energy, een dochteronderneming van Geely met een snellaadnetwerk. De twee bedrijven willen hun laadinfrastructuur volledig op elkaar laten aansluiten. Voor Nio is vooral dat laatste belangrijk.

Een standaard wordt pas waardevol als andere partijen hem gebruiken. De ambitie om de “gold standard” voor batterijwissels in China te worden klinkt groot, maar de logica is duidelijk. Zonder meer volume blijft het netwerk duur; met meer gebruikers kan dezelfde infrastructuur zwaarder gaan wegen in de winstontwikkeling.

Onvo en Firefly moeten volume leveren

Nio heeft niet alleen partners nodig, maar ook meer eigen auto’s op de weg. Daar komen Onvo en Firefly in beeld. Deze submerken moeten betaalbaarder verkoopvolume brengen en zo het gebruikersbestand voor batterijwissels vergroten.

Dat is relevant in de Chinese EV markt, waar de prijzenoorlog de marges onder druk houdt. Een premium merk alleen is in zo’n markt kwetsbaar. Betaalbaarder volume kan helpen, zolang de lagere prijzen niet alle marge opslokken.

Nio’s premium merk heeft recent SUV’s gelanceerd die goed verkopen. Die modellen helpen om margedruk te compenseren. Het bedrijf probeert dus tegelijk schaal en marge te vinden, een lastige combinatie in een markt waarin concurrenten elkaar op prijs blijven uitdagen.

Nio aandeel wacht op 2026

Nio kan in 2026 waarschijnlijk break even draaien op aangepaste winst. Dat is geen eindpunt, maar wel een belangrijk bewijsstuk voor Wall Street. Het zou laten zien dat de kosten van groei niet eindeloos voor de omzet blijven uitlopen.

De vergelijking met Tesla blijft nuttig zolang zij niet te letterlijk wordt genomen. Tesla maakte van laden een breed gebruikt netwerk in Noord Amerika. Nio moet laten zien dat batterijwissels in China een vergelijkbare economische rol kunnen krijgen.

Voor het Nio aandeel wordt 2026 daarmee een belangrijk ijkpunt. Beleggers kijken naar Nio Power, de samenwerking met Geely, de groei via Onvo en Firefly en vooral naar de marges binnen “other sales”. Als die lijnen tegelijk verbeteren, krijgt Wall Street meer reden om Nio niet alleen als verlieslatende EV maker te zien, maar ook als eigenaar van een mogelijk waardevol infrastructuurnetwerk.