Miljarden aan fees in private markten: verdienen adviseurs meer dan beleggers?
- Kevin S
- 2 uur geleden
- 4 minuten om te lezen
In het kort:
Private fondsen groeiden sterk onder particuliere beleggers en leverden adviseurs sinds 2017 meer dan 2 miljard dollar aan vergoedingen op.
Hoge kostenstructuren drukken het netto rendement voor beleggers en roepen vragen op over de toegevoegde waarde van deze investeringen.
Door toenemende uitstroom, liquiditeitsrisico’s en mogelijke belangenconflicten is een kritische beoordeling van deze beleggingen steeds belangrijker.
De opmars van private markten onder particuliere beleggers heeft de afgelopen jaren niet alleen gezorgd voor sterke groei in beheerd vermogen, maar ook voor een enorme stroom aan inkomsten voor vermogensadviseurs. Uit een analyse blijkt dat adviseurs sinds 2017 meer dan 2 miljard dollar aan vergoedingen hebben verdiend door klanten te begeleiden richting private fondsen. Tegelijkertijd begint het sentiment rond deze beleggingen te kantelen, nu uitstroom toeneemt en vragen rijzen over kosten en rendement.
De aantrekkingskracht van private fondsen
Private equity, private credit en vastgoedfondsen werden lange tijd gezien als een aantrekkelijke aanvulling op traditionele portefeuilles. Grote partijen zoals Blackstone, Apollo Global Management en KKR speelden hier handig op in door zogenoemde “evergreen”-fondsen aan te bieden. Deze fondsen zijn semi-liquide en geven beleggers periodiek de mogelijkheid om geld in en uit te stappen.
In een periode van stijgende markten en lage rentes groeide de vraag explosief. Vermogende particulieren zochten rendement en diversificatie buiten de beurs, en private fondsen leken daarin te voorzien.
Rendement Private Equity versus publieke aandelenmarkten:
Het verdienmodel van adviseurs
Achter deze groei schuilt een krachtig verdienmodel. Banken en vermogensbeheerders zoals Morgan Stanley en UBS ontvangen verschillende soorten vergoedingen wanneer zij klanten naar deze fondsen leiden.
Allereerst zijn er doorlopende service fees, vaak tussen 0,25 en 0,85 procent per jaar. Daarnaast bestaan er placement fees bij instap en commissies die kunnen oplopen tot gemiddeld zo’n 2 procent van het belegde bedrag. In sommige gevallen liggen deze nog hoger.
Deze structuur maakt private fondsen bijzonder aantrekkelijk voor adviseurs. Hoe meer vermogen wordt ondergebracht, hoe hoger de terugkerende inkomsten.
Private beleggingsfondsen hebben sinds 2017 meer dan 2 miljard dollar aan service fees betaald:
Hogere kosten drukken rendement
Voor beleggers hebben deze kosten directe gevolgen. Uit de analyse blijkt dat fondsen met hogere fee-structuren structureel lagere netto rendementen opleveren dan goedkopere varianten. Bij fondsen van Blackstone ligt het verschil bijvoorbeeld duidelijk zichtbaar. Goedkopere aandelenklassen behaalden rendementen boven de 9 procent, terwijl duurdere varianten rond de 8 procent of lager uitkwamen. Dat lijkt een klein verschil, maar over meerdere jaren heeft dit een groot effect op het eindvermogen.
De keerzijde van populariteit
Waar private fondsen eerst vooral instroom zagen, begint dat beeld nu te draaien. In recente maanden is sprake van aanzienlijke uitstroom, met meer dan 20 miljard dollar aan opnames uit private credit fondsen in één kwartaal.De oorzaken liggen onder meer in zorgen over waarderingen en de kwaliteit van leningen binnen deze fondsen. Omdat veel beleggingen niet dagelijks verhandelbaar zijn, kan liquiditeit onder druk komen te staan wanneer veel beleggers tegelijk willen uitstappen.
Dat maakt deze producten minder flexibel dan traditionele beursbeleggingen, juist op momenten dat beleggers dat het meest nodig hebben.
Belangenconflict of toegevoegde waarde
De discussie richt zich steeds vaker op de rol van adviseurs. Critici stellen dat de prikkelstructuur ervoor zorgt dat beleggers mogelijk te veel richting complexe en dure producten worden gestuurd.
Banken benadrukken daarentegen dat zij handelen in het belang van de klant en dat alternatieve beleggingen slechts een beperkt deel van portefeuilles uitmaken. In de praktijk ligt dat aandeel vaak rond de 5 procent, al kan dit per cliënt sterk verschillen.
De werkelijkheid ligt waarschijnlijk in het midden. Private markten kunnen waarde toevoegen, maar de combinatie van hoge kosten, beperkte liquiditeit en complexe structuren vraagt om een kritische blik.
Het rendement voor kosten is in ieder geval een stuk beter dan publieke aandelenmarkten:
Wat betekent dit voor beleggers
Voor beleggers is dit een belangrijk moment om stil te staan bij hun portefeuille. Private fondsen zijn geen vanzelfsprekende keuze, maar een specifieke strategie die alleen in bepaalde situaties past.
Het is essentieel om goed te kijken naar de kostenstructuur, de liquiditeit en de onderliggende beleggingen. Ook loont het om te begrijpen hoe een adviseur wordt beloond en welke invloed dat heeft op het advies.
Advertorial
Juist in een markt waarin kosten, liquiditeit en belangen steeds zwaarder meewegen, kijken veel particulieren kritischer naar waar zij vermogen tijdelijk onderbrengen. Voor het deel van het kapitaal dat niet direct aan langlopende of minder verhandelbare beleggingen wordt blootgesteld, spelen spaarrente, flexibiliteit en zekerheid een steeds grotere rol.
Raisin RenteBoost is een tijdelijke actie waarbij je op een vrij opneembare Duitse spaarrekening de eerste 3 maanden lang een gegarandeerde rente van 2,85% p.j. krijgt, beschermd onder het Europese garantiestelsel. Je spaargeld blijft dagelijks opvraagbaar en je kunt vrij storten en opnemen. Na deze periode kun je via één Raisin-account verder sparen bij meer dan 50 Europese banken, met actuele variabele rentes tot 1,92% p.j., of kiezen voor spaardeposito’s met looptijden van één maand tot tien jaar en rentes tot 3,25% p.j.
