Waarom elke belegger volgens de ex Goldman Sachs-topman poker moet begrijpen
- J. van den Poll
- 16 uur geleden
- 4 minuten om te lezen
In het kort:
Lloyd Blankfein vergelijkt beleggen met poker, omdat succes volgens hem niet draait om perfecte voorspellingen, maar om omgaan met onzekerheid, veranderende kansen en onvolledige informatie.
Tijdens en na de crisis van 2008 verdedigde Blankfein Goldman Sachs met datzelfde denkkader: goed risicobeheer betekent niet dat je alles zeker weet, maar dat je onzekerheid herkent en je risico op tijd verlaagt.
Voor particuliere beleggers is de belangrijkste les dat risicobeheer zwaarder weegt dan bravoure: niet de beste voorspeller wint, maar wie zijn kansen begrijpt, zijn verliezen beperkt en zich tijdig aanpast als de feiten veranderen.
Volgens Lloyd Blankfein, topman van Goldman Sachs van 2006 tot 2018, draait succesvol beleggen en handelen niet in de eerste plaats om het juist voorspellen van de economie. In gesprekken over zijn memoires Streetwise benadrukt hij steeds opnieuw dat de beste traders minder lijken op briljante voorspellers en meer op goede pokerspelers. Dat komt niet doordat zij altijd gelijk hebben, maar doordat zij beter omgaan met onvolledige informatie, veranderende kansen en tegenpartijen die hun eigen belangen nastreven.
Die vergelijking is treffend, omdat poker en beleggen dezelfde ongemakkelijke werkelijkheid delen. Een goede beslissing kan op korte termijn slecht uitpakken, terwijl een slechte beslissing tijdelijk juist beloond kan worden. Wie poker begrijpt, weet dat het niet genoeg is om af en toe een sterke hand te krijgen. Het gaat erom hoe je inzet, wanneer je je positie verkleint, wanneer je risico neemt en vooral wanneer je erkent dat de situatie is veranderd. Precies dat aanpassingsvermogen ziet Blankfein als de kern van goed handelen.
De crisis van 2008 als echte test
Voor Blankfein was die pokervergelijking geen losse metafoor. Tijdens en na de financiële crisis gebruikte hij dat denkkader ook om het handelen van Goldman Sachs te verdedigen. In verklaringen over 2008 stelde hij dat Goldman Sachs in wezen een market maker was, dus een partij die liquiditeit verschaft en transacties tussen kopers en verkopers mogelijk maakt. In zijn getuigenis voor de Financial Crisis Inquiry Commission legde hij uit dat marktmakers nu eenmaal risico moeten opnemen om markten te laten functioneren.
In zijn voorbereidende verklaring voor de Senaat zei Blankfein bovendien dat het risicobeheer van Goldman niet gebaseerd was op absolute zekerheid. Volgens hem draaide het juist om het herkennen van onzekerheid. Die onzekerheid was voor de bank ook een reden om haar totale risico te verlagen. Daarmee wilde hij duidelijk maken dat goed handelen niet betekent dat je alles zeker weet, maar dat je tijdig reageert wanneer de risico’s veranderen.
Waarom die visie ook weerstand opriep
Toch zit precies daar ook de controverse. Tijdens de financiële crisis groeide Blankfein voor veel buitenstaanders uit tot een symbool van een financieel systeem dat meer weg had van een casino dan van verstandige kapitaalallocatie. The Independent noemde hem in 2010 zelfs de “prins van het casinokapitalisme”. In de Senaat werd Goldman Sachs door verschillende politici beschuldigd van gedrag dat volgens hen neerkwam op een vorm van gemanipuleerd casinogokken.
Blankfeins antwoord was dat markten nu eenmaal niet moreel zuiver of perfect voorspelbaar zijn. Ze worden volgens hem gedreven door risico, prijsvorming en tegenpartijen. Dat standpunt is analytisch goed te verdedigen, maar het neemt een lastige vraag niet weg. Niet alles wat juridisch toegestaan is, is daarom automatisch ook economisch verstandig of ethisch wenselijk.
Lloyd Blankfein: The prince of casino capitalism
Wat particuliere beleggers hiervan kunnen leren
Voor particuliere beleggers ligt hier misschien wel de belangrijkste les. Beleggen is geen wedstrijd voor mensen met de meest indrukwekkende macro economische voorspellingen. In de kern is het een proces van kansen inschatten. Wie succesvol wil beleggen, moet daarom minder bezig zijn met de vraag of hij precies kan voorspellen wat de markt morgen doet. Belangrijker zijn vragen als hoeveel verlies je kunt dragen als je ongelijk hebt, hoe groot een positie mag zijn, wat je doet als de feiten veranderen en of je bereid bent een fout snel toe te geven.
Dat maakt ook duidelijk waarom risicobeheer belangrijker is dan bravoure. Een goede pokerspeler zet niet zijn volledige stapel in op basis van één overtuiging. Hij denkt in scenario’s, bewaakt zijn kapitaal en begrijpt dat overleven minstens zo belangrijk is als winnen. Voor beleggers geldt precies hetzelfde. Een portefeuille gaat meestal niet ten onder aan één kleine vergissing, maar aan overmoed, een verkeerde positiegrootte en het niet willen nemen van verlies wanneer blijkt dat de kaarten slecht liggen.
Waar de metafoor ophoudt
Toch moet je oppassen om deze vergelijking te ver door te trekken. Poker is een bruikbare metafoor voor besluitvorming onder onzekerheid, maar financiële markten zijn geen afgesloten kaartspel. Ze spelen een belangrijke rol in de verdeling van kapitaal in de reële economie. Juist daarom is Blankfeins metafoor het sterkst als denkkader voor discipline, risicobeheer en waarschijnlijkheden. Ze wordt zwakker wanneer ze gebruikt wordt om de bredere maatschappelijke gevolgen van financiële risico’s te relativeren.
De blijvende relevantie van Blankfeins boodschap
Daarin schuilt ook de blijvende waarde van zijn boodschap. Blankfein waarschuwde recent nog dat markten zelfgenoegzaam kunnen worden over financieel risico naarmate de herinnering aan de vorige crisis vervaagt. Voor beleggers is de conclusie daarom helder. Wie op de beurs alleen zoekt naar voorspellingen, kijkt naar het verkeerde spel. Niet degene met de mooiste glazen bol wint, maar degene die zijn kansen begrijpt, zijn emoties onder controle houdt en zelfs met slechte kaarten overeind blijft.
Advertorial
Juist in een omgeving waarin onzekerheid en risicobeheer centraal staan, kijken veel huishoudens ook kritischer naar het deel van hun vermogen dat niet direct in de markt hoeft te worden belegd. Voor geld dat je voorlopig wilt parkeren, kan een spaaroplossing met duidelijke voorwaarden en dagelijkse opvraagbaarheid een manier zijn om rust en flexibiliteit te combineren.
Raisin RenteBoost is een tijdelijke actie waarbij je op een vrij opneembare Duitse spaarrekening de eerste 3 maanden lang een gegarandeerde rente van 2,85% p.j. krijgt, beschermd onder het Europese garantiestelsel. Je spaargeld blijft dagelijks opvraagbaar en je kunt vrij storten en opnemen. Na deze periode kun je via één Raisin-account verder sparen bij meer dan 50 Europese banken, met actuele variabele rentes tot 1,92% p.j., of kiezen voor spaardeposito’s met looptijden van één maand tot tien jaar en rentes tot 3,25% p.j.
