Dit ijzersterke aandeel keldert fors, maakt de beurs een fout?
- Jelger Sparreboom
- 3 uur geleden
- 4 minuten om te lezen
In het kort
Ferrari verloor in korte tijd fors aan beurswaarde, terwijl de winstgevendheid verder opliep.
De orderboeken zitten vol tot eind 2027 en klanten besteden steeds grotere bedragen aan hun auto.
De zwakke plek zit vooral in de waardering: Ferrari was jarenlang geprijsd alsof bijna alles goed zou blijven gaan.
Ferrari heeft een vreemd probleem. Het bedrijf verkoopt minder auto's en verdient ondertussen meer geld. Klanten staan jaren in de rij. Sommige modellen zijn al voor hun volledige productierun uitverkocht. De verwachtingen voor 2026 gingen onlangs omhoog. Toch kreeg het aandeel stevige klappen.
Koers Ferrari
Dat lijkt tegenstrijdig. Tot je ziet wat beleggers jarenlang voor Ferrari betaalden.
Ferrari werd op de beurs steeds verder losgetrokken van gewone autofabrikanten. Daar zit een logica achter. Een autofabrikant wil zijn fabrieken doorgaans goed vullen, omdat iedere extra auto helpt om de enorme vaste kosten over meer exemplaren te verdelen. Ferrari bewaakt de productie bewust. Schaarste is onderdeel van het product. In 2025 leverde het bedrijf slechts 13.640 auto's af, terwijl ongeveer 84% van de nieuwe Ferrari's naar bestaande eigenaren ging.
Aandeel oogt nog duur
Dat laatste cijfer vertelt veel. Ferrari verkoopt auto's aan mensen die er vaak al eentje hebben. Een nieuwe introductie hoeft daardoor geen compleet nieuwe markt te veroveren. Het bedrijf kan terugvallen op een groep vermogende verzamelaars die de volgende auto soms al bestellen voordat iemand buiten Maranello hem in het echt heeft gezien.
Daarbovenop heeft Ferrari een tweede verdienmachine gebouwd: personalisatie.
Een koper kiest tegenwoordig voor steeds uitgebreidere aanpassingen aan lak, koolstofvezel en interieur. Die extra's zijn inmiddels goed voor ongeveer 20% van de omzet uit auto's en reserveonderdelen. Ferrari ziet de gemiddelde besteding aan personalisatie verder oplopen en breidt daarom zijn speciale maatwerkprogramma uit.
Dat verandert de economische rekensom behoorlijk. Ferrari hoeft voor omzetgroei niet ieder jaar duizenden extra auto's uit de fabriek te duwen. In de eerste helft van 2026 daalden de leveringen met 4% tot 6.802 auto's. De omzet steeg ondertussen met 5,8% en de nettowinst met 4,7%. De vrije kasstroom uit de industriële activiteiten kwam 13,6% hoger uit.
Nettomarge
In het tweede kwartaal werd dat mechanisme nog duidelijker. Ferrari verdiende €605 miljoen bedrijfswinst op €1,94 miljard omzet. Van iedere euro omzet bleef daarmee ruim 31 cent aan bedrijfswinst over. Een uitzonderlijk niveau voor een onderneming met autofabrieken en een kostbaar ontwikkelingsprogramma.
De auto's zelf worden intussen duurder door wat er uit Maranello komt. De F80 en de 12Cilindri trokken de productmix omhoog. Speciale modellen wegen relatief zwaar in de huidige leveringen en klanten bestellen veel opties. Ferrari kan daardoor financieel groeien terwijl het aantal geproduceerde auto's nauwelijks beweegt. Dat is een van de belangrijkste redenen waarom het bedrijf op de beurs eerder als luxehuis wordt behandeld dan als autofabrikant.
De wachtlijst is belangrijker dan de fabriek
Bij veel autobedrijven begint onrust zodra de verkoopvolumes dalen. Bij Ferrari moet eerst worden gevraagd waarom dat gebeurt.
2026 is een groot wisseljaar. Oudere modellen verdwijnen uit productie terwijl nieuwe modellen worden opgestart. Een sterk gepersonaliseerde Ferrari kost daarbij extra productietijd. Lagere leveringen hoeven dus weinig te zeggen over de onderliggende vraag. Ferrari zegt dat het orderboek inmiddels de volledige productie van 2027 afdekt. De 296 Speciale en de 12Cilindri-familie zijn zelfs al uitverkocht voor hun geplande productieruns.
Die wachtlijst heeft een economisch effect dat makkelijk wordt onderschat. Ferrari hoeft nauwelijks auto's met korting weg te zetten om een kwartaaldoel te halen. Productiecapaciteit kan zorgvuldig worden verdeeld en een klant die extra carbon of een bijzondere lak wil, is waardevol genoeg om meer tijd aan zijn auto te besteden. Ferrari accepteert feitelijk een tragere productie wanneer daarmee de waarde per verkochte auto stijgt. Het bedrijf gaf zelf aan dat uitgebreide personalisatie de levertijd verlengt.
Schaarste werkt hier dus als financieel instrument. Zolang de vraag ruim boven de productie blijft liggen, beschermt een beperkt aanbod de exclusiviteit en ondersteunt het de prijs die klanten accepteren.
De koersdaling wordt interessanter zodra je hem naast de operationele prestaties legt. Ferrari verhoogde na het tweede kwartaal zijn verwachtingen voor 2026. Het rekent op minstens €7,6 miljard omzet en minimaal €1,55 miljard industriële vrije kasstroom. De sterkere personalisatie was een belangrijke reden voor die verhoging.
Het bedrijf zelf vertoont dus weinig tekenen van een plotselinge verzwakking. De spanning zit in de prijs die beleggers eerder voor die kwaliteit betaalden.
Ferrari handelt rond 36 keer de verwachte jaarwinst. Zelfs tegenover luxebedrijven lag de waardering stevig hoger.
Bij zo'n waardering hoeft een onderneming geen slecht nieuws te publiceren om een koersdaling te krijgen. Goed nieuws dat al volledig in de verwachtingen zat kan voldoende zijn. Een iets lager groeitempo krijgt dan plots veel gewicht, omdat beleggers jarenlang vooruit hebben betaald voor uitzonderlijk voorspelbare groei.
Dat is het rare aan Ferrari op de beurs. De onderneming kan sterker worden terwijl het aandeel daalt. De fabriek in Maranello draait zijn eigen ritme, klanten vullen de orderboeken en besteden steeds grotere bedragen aan individuele auto's. Ondertussen probeert de markt opnieuw uit te rekenen hoeveel jaren van die uitzonderlijke economie vandaag al in de koers thuishoren.
