Lisa Su moet nu bewijzen dat de datacenterwinst van AMD nog jaren sneller groeit en iedereen kijkt mee
In het kort
AMD boekte in het tweede kwartaal $6,718 miljard datacenteromzet en $2,103 miljard operationele segmentwinst. De omzet verdubbelde ruim ten opzichte van een jaar eerder. Dat is sterk, maar de beurskoers van $630,63 vraagt meer dan omzetgroei. De winst per aandeel moet veel sneller omhoog dan de huidige basis.
De datacenteractiviteiten bestaan uit twee verschillende motoren. EPYC-serverprocessors brengen AMD verder in een volwassen markt met hoge marges en terugkerende vervangingsvraag. Instinct-accelerators geven toegang tot de veel sneller groeiende AI-markt, maar vragen ook grote investeringen in hardware, software en complete systemen.
Op basis van de actuele twaalfmaandswinst van ongeveer $3,89 noteert AMD boven 160 keer winst. Die verhouding daalt snel wanneer de winst opschaalt, maar maakt duidelijk hoeveel succes al in de koers zit. De waardering kan alleen standhouden als omzetgroei verandert in stevige marge, kasstroom en winst per aandeel.
AMD heeft zich onder Lisa Su opnieuw uitgevonden. Het bedrijf ging van een eeuwige uitdager met wisselende producten naar een serieuze leverancier van cpu’s, gpu’s en aangepaste chips. De chiplets van EPYC maakten meer rekenkernen mogelijk zonder dat ieder deel op het duurste productieproces hoefde te worden gemaakt. Die ontwerpkeuze verbeterde prestaties, kosten en flexibiliteit.
Nu verschuift de aandacht naar AI. Dat is logisch, want de budgetten zijn enorm. Toch is de economische vraag breder dan hoeveel accelerators AMD verkoopt. Een datacenterklant koopt hardware om workloads goedkoper of sneller uit te voeren. AMD moet daarom bewijzen dat Instinct, EPYC, netwerk en software samen genoeg voordeel bieden tegenover NVIDIA, eigen chips van hyperscalers en andere alternatieven.
Direct naar een onderdeel van dit artikel
Datacenteromzet is niet hetzelfde als datacenterwinst
In de resultaten over het tweede kwartaal meldde AMD op 4 augustus een totale omzet van $11,536 miljard, 50 procent meer dan een jaar eerder. De GAAP-brutomarge bedroeg 54 procent en de operationele marge 17 procent. Op aangepaste basis lag de operationele marge op 27 procent.
Het datacentersegment groeide met 107 procent naar $6,718 miljard omzet. De operationele segmentwinst kwam uit op $2,103 miljard. Dat is een marge van ongeveer 31,3 procent. Die marge is al sterk, maar de huidige beurswaarde vraagt dat winstniveau op veel grotere omzet.
De module laat zien wat er gebeurt wanneer datacenteromzet groeit en de segmentmarge verandert. Bij 40 procent omzetgroei en een marge van 31,3 procent stijgt de kwartaalwinst naar bijna $3 miljard. Verbetert de marge naar 38 procent, dan loopt de winst veel sneller op. Daalt de marge door prijsdruk of hoge ontwikkelkosten, dan verdampt een deel van de omzetgroei.
Dat verschil is belangrijk omdat AI-hardware geen puur softwareproduct is. AMD betaalt TSMC voor geavanceerde productie, koopt HBM-geheugen in en draagt kosten voor verpakking, kaarten, systemen en ondersteuning. Hogere omzet gaat dus niet automatisch bijna volledig naar de winst. De productmix en de onderhandelingsmacht tegenover klanten en leveranciers bepalen hoeveel overblijft.
EPYC kan de stille winstdrager zijn
AI trekt de aandacht, maar EPYC-serverprocessors kunnen economisch minstens zo belangrijk zijn. Een cpu zit in vrijwel iedere server, klanten vervangen systemen in cycli en de softwareomgeving is volwassen. Wanneer AMD marktaandeel wint van Intel, komt omzet binnen zonder dat iedere verkoop een compleet nieuw software-ecosysteem nodig heeft.
Instinct heeft een ander profiel. De markt groeit sneller, maar NVIDIA bezit een sterk softwarevoordeel met CUDA. AMD moet niet alleen concurreren op chips, geheugen en prijs. Het moet ontwikkelaars, cloudproviders en ondernemingen overtuigen dat hun modellen betrouwbaar draaien en gemakkelijk kunnen worden beheerd.
In het mixmodel hebben accelerators en server-cpu’s ieder een eigen marge. Dat is geen gerapporteerde uitsplitsing van AMD, maar het maakt de gevoeligheid zichtbaar. Als accelerators sneller groeien met een lagere marge dan EPYC, kan de segmentomzet spectaculair stijgen terwijl de gezamenlijke marge achterblijft. Verbeteren software, volumes en productiekosten, dan kan precies het omgekeerde gebeuren.
De beste uitkomst is dat beide productgroepen elkaar versterken. Een klant die EPYC gebruikt, kent AMD al en kan gemakkelijker Instinct testen. Een complete oplossing verlaagt integratiekosten. Toch mag die cross-sell niet worden verward met gegarandeerde vraag. Grote cloudbedrijven houden leveranciers bewust naast elkaar en ontwikkelen eigen chips om de prijs onder druk te zetten.
Aangepaste winst vraagt nog een tweede blik
AMD rapporteerde in het kwartaal $1,990 miljard GAAP-operationele winst en $3,094 miljard aangepaste operationele winst. Het verschil bestaat onder meer uit aandelenbeloning en amortisatie van immateriële activa. Aandelenbeloning bedroeg ongeveer $503 miljoen in het kwartaal.
Aandelenbeloning is geen kasuitstroom op het moment van toekenning, maar ook niet gratis. Nieuwe aandelen verdelen de toekomstige winst over meer stukken. Als het bedrijf later aandelen inkoopt om die verwatering te compenseren, kost dat wel degelijk cash. Voor de waardering per aandeel moet dit dus worden meegenomen.
De module trekt aandelenbeloning af van de aangepaste operationele winst en rekent vervolgens belasting en het aantal verwaterde aandelen door. Dat is nog geen volledige winstberekening, maar laat zien hoeveel verschil de gekozen winstdefinitie kan maken. Wie uitsluitend naar aangepaste winst kijkt en later ook de inkoop als waardeschepping telt, kan hetzelfde voordeel dubbel opnemen.
Amortisatie vraagt meer nuance. Een deel komt uit eerdere overnames en is niet dezelfde terugkerende kasuitgave als lonen of wafers. Toch waren de overgenomen technologie en klanten niet gratis. De economische vraag is of nieuwe investeringen nodig blijven om de omzetbasis te onderhouden. Bij AMD is onderzoek en ontwikkeling onmisbaar, waardoor een groot deel van de kosten hoe dan ook terugkomt.
De concurrentie zit op drie niveaus
Tegen NVIDIA concurreert AMD op accelerators, interconnects, software en complete AI-systemen. Tegen Intel concurreert het op server-cpu’s. Daarnaast bouwen Amazon, Google, Microsoft en andere grote klanten eigen accelerators. Die bedrijven kunnen tegelijk klant, partner en concurrent zijn.
AMD heeft twee belangrijke voordelen. Het kan een brede set rekenchips combineren en is voor klanten een geloofwaardige tweede bron. Dat laatste is waardevol in een markt waarin één leverancier veel macht heeft. Een tweede leverancier verlaagt inkooprisico, verbetert onderhandeling en geeft toegang tot extra capaciteit.
Het nadeel is dat een tweede bron niet automatisch dezelfde prijs of marge krijgt als de marktleider. Klanten kunnen AMD inzetten om de prijs van NVIDIA te drukken. Bovendien moet AMD voldoende volume halen om software, systemen en ondersteuning over een grote omzetbasis te verdelen. De schaal van het ecosysteem is daarom net zo belangrijk als de snelheid van één chip.
Wat vraagt $630,63 van de winst?
De actuele koers-winstverhouding boven 160 is gebaseerd op een winst die nog aan het opschalen is. Een lagere toekomstige multiple kan prima samengaan met een stijgende koers wanneer de winst snel genoeg groeit. Daarom rekenen we terug vanaf het gewenste rendement.
Bij 10 procent jaarlijks koersrendement en een eindwaardering van 45 keer winst is in september 2029 ongeveer $18,65 winst per aandeel nodig. Dat is bijna vijf keer de huidige twaalfmaandsbasis. Een eindmultiple van 30 vraagt nog veel meer winst. Blijft de markt 65 keer winst betalen, dan wordt de lat lager, maar ook dat is een royale waardering voor een hardwarebedrijf.
De winsteis maakt duidelijk waarom datacentermarge centraal staat. Omzet alleen is onvoldoende. AMD moet hoge brutomarges vasthouden, operationele kosten langzamer laten groeien en verwatering beperken. Een paar procentpunten marge op tientallen miljarden omzet kunnen miljarden extra winst betekenen.
Drie mogelijke koersen per jaar
Het bear-scenario veronderstelt dat AI-groei afkoelt, EPYC-marktaandeel langzamer stijgt en de markt een lagere multiple betaalt. De winst per aandeel groeit nog, maar niet snel genoeg voor de huidige koers. Het middenpad rekent op stevige datacentergroei en geleidelijke margeverbetering. Het gunstige pad vraagt dat AMD zowel accelerators als server-cpu’s op grote schaal verkoopt en het softwaregat verder dicht.
In het middenpad loopt de mogelijke koers van $390 in 2027 via $495 in 2028 naar $585 in 2029. Zelfs dat ligt in 2029 onder de huidige koers. Het gunstige pad komt in 2027 rond $640 en in 2029 rond $1.200 uit. Daarvoor is $20 winst per aandeel en een multiple van 60 nodig. Dat is ambitieus, maar laat precies zien welke combinatie de beursprijs veronderstelt.
De scenario’s zijn geen koersdoelen. AMD kan sneller groeien, een recessie kan de vraag raken en multiples kunnen veel verder bewegen. Ze dwingen wel om omzet, marge, winst per aandeel en waardering in één rekensom te zetten.
Het sterkste tegenargument
De optimist wijst terecht op de omvang van de markt. AI-infrastructuur wordt een nieuwe laag in vrijwel iedere grote onderneming. NVIDIA kan niet alle vraag alleen bedienen, klanten willen keuze en AMD heeft de technologie, leveranciersrelaties en financiële kracht om een groot tweede platform te worden. Zelfs een bescheiden marktaandeel in een enorme markt kan tientallen miljarden omzet opleveren.
Daar komt EPYC bij. Intel heeft moeite gehad om iedere productgeneratie op tijd te leveren, terwijl AMD marktaandeel won. Die winst kan stabieler blijken dan de aandacht voor AI doet vermoeden. Als EPYC hoge marges levert en Instinct daarbovenop groeit, kan de winsthefboom groter zijn dan een eenvoudige historische P/E laat zien.
Het risico is dat de markt dit al ver vooruit heeft betaald. Op $630,63 is AMD niet gewaardeerd als een geslaagde tweede leverancier. Het is gewaardeerd als een onderneming die de datacenterwinst jarenlang snel vergroot. Een goed product of een groot contract is dan niet genoeg; de winst per aandeel moet de verwachtingen blijven verslaan.
Waar we op letten
De eerste cijfers zijn datacenteromzet en segmentmarge. Groei zonder margeverbetering kan betekenen dat AMD prijs gebruikt om marktaandeel te winnen. Daarna volgen de aangepaste en GAAP-winst, aandelenbeloning en het verwaterde aantal aandelen.
Ook de mix tussen EPYC en Instinct verdient aandacht. EPYC kan zorgen voor stabiele winst en klantenbinding. Instinct bepaalt het tempo en de waarderingspremie. Tenslotte telt de softwareadoptie: niet het aantal aankondigingen, maar terugkerend gebruik door klanten laat zien of AMD een echt platform bouwt.
AMD heeft operationeel veel bereikt. Het probleem zit niet in het bedrijf, maar in de hoogte van de lat. Vanaf $630,63 moeten $2,10 miljard datacenterwinst per kwartaal en de winst per aandeel nog jaren sneller groeien. Wie het aandeel koopt, kiest daarom niet alleen voor Lisa Su en sterke producten, maar voor een uitzonderlijk snelle omzetting van technologische vooruitgang in winst per aandeel.
Opmerkingen