Nike bespaart miljarden maar de omzet blijft krimpen
In het kort
Nike rapporteerde over het eerste kwartaal van boekjaar 2027 een omzetdaling van 4% naar $11,2 miljard. De brutomarge verbeterde met 60 basispunten naar 42,8%, maar de onderneming verwacht voor het hele jaar nog een hoge enkelcijferige omzetdaling.
Het nieuwe Pace-programma moet tot en met boekjaar 2031 ongeveer $2,5 miljard aan cumulatieve kosten besparen. Daar staan circa $1 miljard aan herstructureringslasten tegenover.
Bij $35,15 noteert het aandeel rond 23 keer de meest recente jaarwinst, maar de aangepaste FY27-winstverwachting is slechts $1,15 tot $1,35 per aandeel. Het herstel moet daarom vanaf een lage winstbasis komen.
De nieuwe kwartaalcijfers geven een scherper beeld van de opgave voor CEO Elliott Hill. Nike moet tegelijk de productvraag herstellen, de distributie verbeteren en structurele kosten verlagen. Dat klinkt logisch, maar de volgorde is doorslaggevend. Te vroeg besparen kan innovatie en marketing raken. Te langzaam ingrijpen laat de kostenbasis doorlopen terwijl de omzet krimpt.
Volgens de cijfers die Nike op 1 oktober publiceerde daalde de omzet in constante valuta met 5%. De verwatering in winst is groter: de nettowinst zakte met 34% naar $700 miljoen en de winst per aandeel met 32% naar $0,48. Een betere brutomarge was dus niet genoeg om de lagere omzet en overige kosten te compenseren.
Besparing is geen omzet
Het Pace-programma belooft ongeveer $2,5 miljard cumulatieve besparing tot en met boekjaar 2031. Het woord cumulatief is belangrijk. Dit is niet automatisch $2,5 miljard structurele jaarwinst. Een deel ontstaat geleidelijk en een deel kan nodig zijn om inflatie en investeringen elders op te vangen.
Nike verwacht circa $1 miljard aan herstructureringslasten, waarvan ongeveer $300 miljoen in boekjaar 2027. Het bedrijf sluit of vereenvoudigt activiteiten en wil sneller beslissen. Dat kan de kostenbasis verbeteren. Het economische rendement hangt af van wat klanten ervan merken. Een minder bureaucratische organisatie is positief. Minder productontwikkeling of zwakkere merkcampagnes kunnen de omzet later verder verlagen.
De brutomarge steeg naar 42,8%. Dat is bemoedigend, maar het cijfer profiteerde ook van mix en timing. Een duurzame verbetering moet zichtbaar blijven wanneer oude voorraad is verkocht, kortingen normaliseren en tarieven volledig door de keten lopen. Wie alleen de 60 basispunten verbetering extrapoleert, neemt te weinig marge voor onzekerheid.
Wholesale en direct moeten elkaar weer versterken
De NIKE Brand-omzet daalde 4% naar $11,0 miljard. Wholesale kwam uit op $6,8 miljard en daalde slechts 1%, terwijl Nike Direct 8% kromp naar $4,1 miljard. Binnen direct daalde digitaal 13% en daalden eigen winkels 5%. Converse zakte zelfs 28% naar $263 miljoen.
De verschuiving naar wholesale is niet automatisch slecht. Externe retailers vergroten bereik en kunnen voorraad dichter bij de consument brengen. De eerdere nadruk op directe verkoop beschadigde sommige relaties. Herstel van die distributie kan volumes en merkzichtbaarheid helpen.
Directe omzet heeft doorgaans een hogere brutomarge en geeft Nike meer klantdata. Een mixverschuiving terug naar wholesale kan daarom de omzet stabiliseren en tegelijk de marge beperken. De beste uitkomst is geen winnaar tussen de kanalen. Het merk moet beide kanalen zo inzetten dat populaire producten schaars genoeg blijven en minder sterke modellen zonder buitensporige korting worden verkocht.
De voorraad bedroeg $7,8 miljard, 3% minder dan een jaar eerder. Dat is nuttig, omdat minder overtollige voorraad de noodzaak voor promoties vermindert. Toch moet voorraad per productlijn worden beoordeeld. Een lager totaal kan nog steeds verkeerde maten, regio's of modellen bevatten.
De waardering begint bij de nieuwe winstbasis
Op 1 oktober sloot Nike Class B op $35,15 aan de New York Stock Exchange. De koers reageerde op kwartaalcijfers die gemengd maar minder zwak dan gevreesd waren. Voor boekjaar 2027 verwacht Nike een hoge enkelcijferige omzetdaling. De aangepaste winst per aandeel moet tussen $1,15 en $1,35 uitkomen, exclusief ongeveer $0,15 aan herstructureringslasten.
Bij het midden van die band betaalt een belegger circa 28 keer aangepaste FY27-winst. Dat is geen lage multiple voor een bedrijf waarvan de omzet nog krimpt. Het aandeel kan die waardering dragen wanneer winst vanaf 2028 snel herstelt. De reverse valuation hieronder rekent terug hoeveel EPS-groei nodig is bij verschillende eindmultiples.
Bij $1,25 aangepaste FY27-EPS, een P/E van 22 in 2029 en 9% gewenst rendement moet de winst per aandeel ongeveer 18% per jaar groeien in de twee jaren daarna. Dat is stevig, maar niet onmogelijk vanaf een zwakke basis. Kostenbesparing, minder afprijzingen en een betere productmix kunnen tegelijk helpen.
De sterke tegenwerping is dat Nike nog altijd een van de krachtigste sportmerken ter wereld bezit. Atleten, distributie en een groot marketingbudget vormen een competitieve bescherming die nieuwe spelers niet eenvoudig kopiëren. Dat klopt. Het risico zit minder in het verdwijnen van het merk dan in de prijs die beleggers voor het herstel betalen.
Een tweede tegenwerping is dat de balans sterk genoeg is om de overgang te dragen. Nike had $8,4 miljard aan geldmiddelen en kortlopende beleggingen en keerde in het kwartaal $610 miljoen dividend uit. Die buffer helpt. Dividend is echter geen extra winstbron en besparing mag niet dubbel worden geteld naast margeherstel.
Drie jaar, negen mogelijke koersen
De scenario's tonen mogelijke koersen eind 2027, 2028 en 2029 in dollars per Class B-aandeel. Ze combineren omzet, brutomarge, kosten, aandelenbasis en een waarderingsmultiple. Dividend komt boven op de koerspaden.
In het middenscenario stabiliseert de omzet in 2028, verbetert de brutomarge en stijgt de EPS sneller dan de omzet dankzij kostenbesparing. De koers kan dan oplopen van $38 naar $51. Het gunstige scenario vraagt een overtuigende productcyclus, herstelde distributie en hogere merkprijs zonder grote kortingen.
Het bear-scenario laat zien wat er gebeurt wanneer besparing het merk verzwakt en omzet blijft dalen. Zelfs een bedrijf met een sterke balans kan dan lager worden gewaardeerd. De koers kan onder $25 zakken wanneer zowel winst als multiple tegenvallen.
De meetpunten van een echt herstel
De eerste maatstaf is omzetgroei zonder extra promoties. Nike kan omzet tijdelijk beschermen met kortingen, maar dat verlaagt de gerealiseerde prijs en vaak ook de merkbeleving. Een gezond herstel laat nieuwe producten tegen volle prijs verkopen. Brutowinst in dollars moet daarom sneller verbeteren dan alleen de brutomarge in procenten.
De tweede maatstaf is voorraadrotatie. Een lagere voorraad is positief wanneer populaire modellen sneller worden verkocht. Het is minder overtuigend wanneer nieuwe bestellingen simpelweg zijn uitgesteld. De combinatie van voorraad, omzet en afprijzingen laat zien of vraag en aanbod weer aansluiten. Minder voorraad bij minder omzet kan nog steeds wijzen op voorzichtig management in plaats van herstelde vraag.
De derde maatstaf is marketingrendement. Sportmarketing is geen kostenpost die zonder gevolgen kan worden geschrapt. Atleten, evenementen en campagnes houden het merk cultureel relevant. De opbrengst verschijnt met vertraging en is moeilijk aan één kwartaal toe te wijzen. Het Pace-programma moet daarom vooral verspilling in organisatie en processen wegnemen, niet de vraagmotor beschadigen.
De vierde maatstaf is winst per aandeel na alle herstructureringskosten. Aangepaste cijfers helpen om de onderliggende operatie te volgen, maar aandeelhouders betalen de kaslast van ontslag, sluiting en contractbeëindiging wel degelijk. Wanneer de aanpassingen ieder jaar terugkeren, zijn ze economisch minder eenmalig dan de presentatie suggereert.
Leden van De Belegger kunnen in de modellen de omzetdaling en besparing apart veranderen, zodat een kostenmaatregel niet per ongeluk als omzetherstel wordt behandeld.
De conclusie is dat Nike na de kwartaalcijfers een geloofwaardiger kostenplan heeft, maar nog geen bewezen omzetherstel. De brutomarge en voorraad bewegen de goede kant op. De waardering vraagt nu dat $2,5 miljard aan cumulatieve besparing een sterker bedrijf oplevert, niet alleen een kleiner bedrijf.
Foto: Elliott Hill, president en CEO van Nike. Archiefbeeld.
Opmerkingen