Breed gespreid maar Vanguards All-World-ETF is niet goedkoop
In het kort
VWRL bezit 3.782 grote en middelgrote aandelen uit ontwikkelde en opkomende markten. Die spreiding verlaagt het risico van één mislukt bedrijf, maar maakt de portefeuille niet automatisch goedkoop. Vanguard rapporteerde eind juli een koers-winstverhouding van ongeveer 23,3, een dividenduitkering per kwartaal en jaarlijkse fondskosten van 0,14 procent. Bij een beurskoers van €163,94 hangt het komende rendement daarom af van winstgroei, waardering, dividend en valuta, niet alleen van het aantal namen in het fonds.
Het gaat hier om de uitkerende shareclass van Vanguard FTSE All-World UCITS ETF met ticker VWRL op Euronext Amsterdam, ISIN IE00B3RBWM25. Het fonds is een Ierse UCITS-ETF, koopt de onderliggende effecten fysiek en keert per kwartaal dividend uit. De basisvaluta is Amerikaanse dollar, terwijl de notering in Amsterdam in euro's wordt verhandeld. Dat laatste haalt valutarisico niet weg.
De Amsterdamse slotkoers was €163,94 op 28 september. Vanguard meldde voor de portefeuille 3.782 aandelen en 0,14 procent jaarlijkse kosten. De officiële productpagina vermeldde eind juli een portefeuille-P/E rond 23,3 en een rendement op eigen vermogen van ongeveer 18,7 procent. Die combinatie is sterk, maar beleggers betalen er ook voor.
Spreiding beschermt niet tegen een dure markt
Een wereld-ETF lost een belangrijk probleem op. Niemand hoeft vooraf te weten welk bedrijf de winnaar wordt. Succesvolle ondernemingen groeien vanzelf in gewicht; verliezers krimpen of verdwijnen uit de index. Dat mechanisme voorkomt veel individuele missers. Het beschermt niet tegen een periode waarin bijna alle grote aandelen tegelijk duur zijn.
Bij 23,3 keer winst bedraagt het winstrendement ongeveer 4,3 procent. Dat is geen verwacht totaalrendement, maar een nuttig startpunt. Het resterende rendement moet komen uit groei van de winst per aandeel, dividend en verandering van de waardering. Wanneer de winst jaarlijks 7 procent groeit maar de multiple in drie jaar daalt naar 21, blijft een deel van die groei bij het bedrijf en verdwijnt een ander deel door waarderingskrimp.
De eerste module rekent precies dat uit. De uitkomst laat zien waarom een brede portefeuille nog steeds gevoelig is voor rente en risicobereidheid. Een lagere disconteringsvoet kan hoge multiples langer dragen. Een hogere reële rente maakt dezelfde toekomstige winst minder waard.
Voor een eurobelegger telt meer dan de index
VWRL noteert in euro's, maar veel onderliggende omzet, winst en marktwaarde zijn in dollars. De noteringsvaluta is vooral de rekeneenheid van de beursregel. Wanneer de dollar sterker wordt tegenover de euro, stijgt de eurowaarde van Amerikaanse bezittingen, alles gelijk gehouden. Bij een zwakkere dollar gebeurt het omgekeerde.
Daar komt dividend bij. De uitkerende shareclass stort de ontvangen inkomsten elk kwartaal door. Dat geld verdwijnt niet uit het totaalrendement, maar de koers daalt rond de ex-dividenddatum met ongeveer het uitgekeerde bedrag. Wie alleen naar de koersgrafiek kijkt, onderschat daardoor het resultaat. De scenariokoersen verderop zijn bewust exclusief herbelegd dividend; totaalrendement ligt in dezelfde aannames iets hoger.
De fondskosten van 0,14 procent lijken klein en zijn dat ook. Over vele jaren tellen ze toch mee. De kosten worden uit het fondsvermogen gehaald en zijn al in de koersprestatie verwerkt. Ze mogen dus niet nog eens van een historische netto-opbrengst worden afgetrokken. In de interactieve totaalrendementsmodule staan zij apart om de economische brug zichtbaar te maken.
De grootste bedrijven bepalen een groot deel van de winst
Het fonds is breed in aantallen, maar marktkapitalisatiegewogen. De grootste beursbedrijven krijgen het grootste gewicht. Daardoor kan een beperkte groep Amerikaanse technologiebedrijven een groot deel van de winstgroei en het koersrendement bepalen. Dat is geen fout in het product; het is precies hoe een marktgewogen index werkt.
De keerzijde is dat VWRL minder divers kan reageren dan 3.782 posities suggereren. Wanneer de grootste namen tegelijk last hebben van lagere AI-investeringen, regelgeving of multiplekrimp, voelen beleggers dat direct. De duizenden kleinere posities dempen het effect, maar nemen de concentratie niet weg.
Het positieve argument is dat de ETF de leiders automatisch volgt. Als winnaars uit Europa, Azië of opkomende markten groter worden, neemt hun gewicht toe zonder dat de belegger hoeft te handelen. Het negatieve argument is dat de ETF bestaande winnaars pas zwaar weegt nadat hun beurswaarde al sterk is gestegen. Daardoor koopt iedere nieuwe inleg relatief veel van wat al groot en mogelijk duur is.
Wat moet €163,94 waarmaken?
De omgekeerde waardering begint bij de portefeuille-P/E van 23,3. Wie 8 procent jaarlijks koersrendement verlangt en verwacht dat de multiple in 2029 naar 21 daalt, heeft ongeveer 11,7 procent jaarlijkse winstgroei nodig wanneer dividend buiten de koerssom blijft. Dat is fors voor een volwassen wereldportefeuille.
Met 1,5 tot 2 procent dividendrendement wordt de eis aan koersgroei lager. Tegelijk kunnen euro-dollarbewegingen een paar procentpunten per jaar toevoegen of wegnemen. Dit is waarom één verwacht rendement voor een ETF misleidend is. Het totaal komt uit meerdere bronnen die niet ieder jaar dezelfde kant op bewegen.
Drie paden voor 2027 tot en met 2029
Voor de scenariokoersen gebruiken we de huidige koers gedeeld door de portefeuille-P/E als genormaliseerde winstbasis per ETF-aandeel. In het bearpad stijgt die basis langzaam, terwijl de multiple daalt naar 19. Dat levert mogelijke koersen van ongeveer €140,80, €132,00 en €129,20 op in 2027, 2028 en 2029.
Het middenscenario gebruikt winstbasissen van 7,10, 7,60 en 8,10 euro en multiples van 23, 22 en 21. De mogelijke koersen zijn €163,30, €167,20 en €170,10. In het gunstige scenario groeit de winstbasis naar 7,50, 8,40 en 9,40 euro en blijven multiples van 24, 24 en 23 staan. Dat leidt tot €180,00, €201,60 en €216,20.
Deze koersen zijn modeluitkomsten, geen doelen. Dividend is niet in de koers opgeteld en kan het totaalrendement verhogen. Valuta kan de eurowaarde in beide richtingen bewegen. De formule is telkens winstbasis per ETF-aandeel maal de gekozen portefeuille-P/E.
VWRL blijft een efficiënt bouwblok voor brede aandelenblootstelling. De belegger hoeft alleen niet te verwarren wat het fonds goed doet met wat de markt goedkoop maakt. Spreiding verlaagt bedrijfsspecifiek risico, kwartaaldividend levert inkomen en de kosten zijn laag. Vanaf 23,3 keer winst moet de onderliggende portefeuille nog steeds groeien om een mooi rendement te leveren. De cijfers om te volgen zijn daarom de portefeuille-P/E, winstgroei van de grootste posities, dividend per aandeel en het valuta-effect voor de eurobelegger.
Even tussendoor: als je dit interessant vindt, dit is precies wat we dagelijks doen om jou en andere beleggers te helpen. Word nu lid en krijg 50 procent korting met de code INSIDER.
Foto: officiële archieffoto van Vanguard.
Opmerkingen