Wie Palantir betaalt? Nieuwe cijfers geven een opvallend duidelijk antwoord
- J. van den Poll
- 2 uur geleden
- 5 minuten om te lezen
In het kort:
Het Amerikaanse leger is sinds 2010 goed voor circa $1,9 miljard aan contractverplichtingen richting Palantir, ongeveer 37% van het federale totaal.
De sterke positie binnen defensie vormt een concurrentievoordeel, maar maakt het aandeel ook gevoelig voor politieke keuzes en overheidsbudgetten.
Palantirs omzet groeit uitzonderlijk snel, maar na de recente koerssprong laat de hoge waardering weinig ruimte voor tegenvallers.
Wie betaalt Palantir eigenlijk? Nieuwe gegevens over de Amerikaanse overheidscontracten van Palantir geven daarop een opvallend duidelijk antwoord. Van de ruim $5,1 miljard aan federale contractverplichtingen sinds 2010 komt ongeveer $1,9 miljard voor rekening van het Amerikaanse leger.
Daarmee vertegenwoordigt de Army alleen al circa 37% van het totale bedrag. Voor
beleggers in het Palantir-aandeel is dat zowel een krachtig signaal over het concurrentievoordeel van de onderneming als een waarschuwing over de afhankelijkheid van Amerikaanse defensie-uitgaven.
De cijfers verschijnen bovendien op een interessant moment. Palantir meldde over het tweede kwartaal van 2026 een omzetgroei van 93%, waarna het aandeel bijna 30% omhoog schoot. De onderneming profiteert duidelijk van de snelle invoering van kunstmatige intelligentie bij bedrijven en overheden, maar de verwachtingen in de beurskoers zijn inmiddels eveneens bijzonder hoog.
Het Amerikaanse leger is verreweg de grootste klant
Uit gegevens van USAspending.gov blijkt dat Amerikaanse federale instanties sinds 2010 gezamenlijk ongeveer $5,1 miljard aan positieve contractverplichtingen richting Palantir hebben geregistreerd. Dat zijn bedragen die de overheid daadwerkelijk aan contracten heeft toegewezen. Het gaat dus niet om de maximale waarde van alle aangekondigde overeenkomsten en ook niet rechtstreeks om de omzet die Palantir in een bepaalde periode rapporteert.
De Army staat met $1,9 miljard met afstand bovenaan. De Amerikaanse luchtmacht volgt met ongeveer $710 miljoen, terwijl immigratiedienst ICE goed is voor circa $484 miljoen. Special Operations Command, beter bekend als SOCOM, komt uit op ongeveer $306 miljoen.
Ook buiten het klassieke defensiedomein heeft Palantir diepe relaties met de overheid opgebouwd. De National Institutes of Health zijn goed voor circa $242 miljoen, gevolgd door de IRS met $228 miljoen. Daarna volgen de Navy met $166 miljoen, Veterans Affairs met $126 miljoen en het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken met $122 miljoen.
De kleinere maar nog altijd relevante bedragen komen van het ministerie van Energie met $99 miljoen, de FBI met $92 miljoen, de FDA met $75 miljoen en de luchtvaartautoriteit FAA met $71 miljoen. Samen vertegenwoordigen deze dertien instanties ruim $4,6 miljard, ongeveer negen tiende van het weergegeven federale totaal.
De gegevens lopen volgens de aangeleverde analyse tot en met 3 augustus 2026. Omdat USAspending met vertraging kan worden bijgewerkt, moet de verdeling worden gezien als een actuele momentopname en niet als een volledig realtime overzicht.
Waarom Palantir zo belangrijk is geworden voor defensie
Palantir levert geen traditionele kantoorsoftware. De platforms van het bedrijf combineren gegevens uit verschillende systemen, waarna militairen en analisten die informatie kunnen gebruiken voor planning, logistiek, inlichtingenwerk en operationele besluitvorming.
Juist bij defensie is dat waardevol. Data bevindt zich vaak in verschillende, soms sterk verouderde systemen en mag vanwege veiligheidsregels niet zomaar worden verplaatst. Palantir heeft jarenlang geïnvesteerd in software die binnen zulke complexe en streng beveiligde omgevingen kan functioneren.
Dat levert een belangrijk concurrentievoordeel op. Zodra de software onderdeel wordt van dagelijkse militaire processen, stijgen de overstapkosten. Een andere leverancier moet dan niet alleen vergelijkbare technologie aanbieden, maar ook veiligheidsgoedkeuringen verkrijgen, bestaande databronnen koppelen en gebruikers opnieuw opleiden.
De relatie met de Army werd in juli 2025 verder verstevigd door een nieuw enterprise-contract. Daarbij werden 75 afzonderlijke contracten samengebracht in één raamovereenkomst met een looptijd tot tien jaar en een plafond van $10 miljard.
Dat plafond is nadrukkelijk geen gegarandeerde omzet. De Amerikaanse overheid kan binnen het contract producten en diensten bestellen wanneer daar behoefte aan bestaat. De werkelijke waarde ontstaat pas wanneer concrete orders worden geplaatst en budgetten worden verplicht.
Ook Nederlandse defensie werkt(te) samen met Palantir:
Het Palantir-aandeel draait niet alleen meer op de overheid
De contractcijfers laten zien hoe belangrijk Washington is geweest voor de ontwikkeling van Palantir. Toch vertellen ze niet het volledige groeiverhaal. Het commerciële bedrijfsonderdeel is inmiddels eveneens een belangrijke motor geworden.
In het tweede kwartaal van 2026 steeg de totale omzet met 93% naar ongeveer $1,94 miljard. De omzet uit Amerikaanse overheidsklanten groeide met 90% naar $809 miljoen, terwijl de Amerikaanse commerciële omzet met 149% toenam tot $764 miljoen.
Dat is een belangrijke ontwikkeling voor beleggers. Een snelgroeiende commerciële divisie verkleint op termijn de relatieve afhankelijkheid van politieke begrotingen. Tegelijkertijd laat de versnelling bij Amerikaanse overheidsklanten zien dat de defensiemarkt nog lang niet is uitgegroeid.
Palantir rapporteerde over het eerste kwartaal dat geen enkele individuele klant meer dan 10% van de totale omzet vertegenwoordigde. De drie grootste klanten waren samen goed voor 15%. De Army domineert dus het historische overzicht van federale contractverplichtingen, maar is niet automatisch verantwoordelijk voor ruim een derde van Palantirs huidige bedrijfsomzet.
Defensiepositie
De dominante analysehoek bij Palantir is de kwaliteit en duurzaamheid van de overheidsomzet. De grote positie bij de Army is niet alleen een concentratierisico. Het is ook een distributiemechanisme waarmee Palantir zijn software steeds dieper in het Amerikaanse defensieapparaat kan verankeren.
De enterprise-overeenkomst maakt het voor verschillende onderdelen van Defensie eenvoudiger om bestaande Palantir-producten af te nemen. Wanneer één toepassing zich in de praktijk bewijst, kan uitbreiding daardoor sneller verlopen. Het commerciële karakter van de software betekent bovendien dat Palantir één platform over meerdere programma’s kan schalen, in plaats van voor ieder contract volledig nieuwe maatwerksoftware te bouwen.
Dat kan verklaren waarom de marges sneller verbeteren dan bij veel traditionele defensiebedrijven. Palantir verkoopt software met hoge brutomarges, terwijl de klant de oplossing steeds breder binnen de organisatie kan inzetten. De groei van bestaande klanten is daardoor minstens zo belangrijk als het winnen van nieuwe contracten.
De keerzijde is de waardering. Rond het moment van schrijven noteerde het aandeel op ongeveer $163, met een beurswaarde van circa $418 miljard en een koers-winstverhouding van rond 139 op basis van de gerapporteerde winst. Zelfs bij uitzonderlijke omzetgroei rekent de markt daarmee al op jaren van snelle expansie en sterke marges.
Het contractoverzicht ondersteunt dus de kwaliteit van Palantirs defensiepositie, maar rechtvaardigt niet automatisch iedere beurskoers. Beleggers betalen niet voor de $1,9 miljard die de Army sinds 2010 al heeft verplicht. Zij betalen voor de verwachting dat Palantir die relatie kan omzetten in veel grotere toekomstige omzet, winst en vrije kasstroom.
Waar beleggers op moeten letten
De eerste belangrijke graadmeter is hoeveel concrete opdrachten onder het Army-contract van maximaal $10 miljard worden geplaatst. Een hoog contractplafond klinkt indrukwekkend, maar alleen daadwerkelijke verplichtingen en omzet dragen bij aan de financiële resultaten.
Daarnaast blijft de Amerikaanse politieke omgeving een risico.
Veranderingen in defensieprioriteiten, begrotingsruzies, aanbestedingsregels of kritiek op het gebruik van data kunnen de timing van contracten beïnvloeden. Palantir waarschuwt zelf dat grote overheidsklanten afhankelijk zijn van budgetten, beleidskeuzes en veranderende bestedingsprioriteiten.
Ook de maatschappelijke discussie rond ICE, surveillance en het gebruik van AI in militaire operaties kan sterker worden. Dat hoeft de vraag vanuit de Amerikaanse overheid niet direct te verlagen, maar kan wel gevolgen hebben voor Palantirs reputatie, personeelswerving en internationale groei.
Voor het Palantir-aandeel ligt de lat ondertussen bijzonder hoog. De combinatie van 93% omzetgroei, stijgende marges en sterke overheidsvraag is indrukwekkend, maar bij de huidige waardering kan zelfs een gematigde vertraging een forse koersreactie veroorzaken.
De $1,9 miljard aan historische Army-verplichtingen laat vooral zien hoe diep Palantir in de Amerikaanse defensie-infrastructuur is doorgedrongen. Dat vormt een waardevol concurrentievoordeel, zolang concrete bestellingen blijven groeien en de commerciële activiteiten voor verdere spreiding zorgen. Het is echter geen garantie op rendement, waardoor beleggers zowel de contractgroei als de waardering scherp moeten blijven volgen.
