Trap niet in de eurokoers van de iShares Core MSCI World ETF want het dollarrisico verdwijnt daar niet mee
In het kort
IWDA is een van de bekendste wereld-ETF’s onder Nederlandse beleggers. De accumulating shareclass met ISIN IE00B4L5Y983 volgt de MSCI World Index, bezit grote en middelgrote bedrijven uit 23 ontwikkelde landen en herbelegt dividend. Op Euronext Amsterdam handelt het fonds in euro. Dat laatste klinkt vertrouwd, maar het verwijdert het valutarisico niet.
De koers sloot op 25 september op €128,91. iShares meldde een portefeuillewaardering rond 26,3 keer winst en een jaarlijkse TER van 0,20 procent. De Verenigde Staten bepalen grofweg zeven tiende van de index. Daardoor hangt een groot deel van het economische resultaat af van Amerikaanse bedrijfswinsten en van de verhouding tussen dollar en euro.
Beursvaluta, basisvaluta en economische valuta zijn drie verschillende dingen. De beursvaluta bepaalt waarin de transactie wordt afgerekend. De basisvaluta is de rekeneenheid van het fonds. De economische valuta komen uit de omzet, kosten en bezittingen van honderden bedrijven. Een euroticker verandert die onderliggende kasstromen niet.
De euro is alleen de kassabon
Wanneer een belegger IWDA in Amsterdam koopt, wisselt de broker euro’s voor een fondsdeel. De marktmakers prijzen dat deel op basis van de actuele waarde van de onderliggende portefeuille. Als Amerikaanse aandelen onveranderd blijven maar de dollar 10 procent sterker wordt tegenover de euro, stijgt hun omgerekende eurowaarde ongeveer mee. Bij een sterkere euro gebeurt het omgekeerde.
De module rekent dat mechanisme rechtstreeks door. Een aandelenrendement van 8 procent en geen valuta-effect maakt van €10.000 ongeveer €10.800. Een valuta-effect van min 10 procent trekt dezelfde eindwaarde terug richting €9.720. De bedrijven zijn niet slechter geworden; de Europese rekeneenheid is veranderd.
In werkelijkheid ligt het genuanceerder. Amerikaanse multinationals verdienen veel omzet buiten de Verenigde Staten en dekken soms valuta af. Europese bedrijven verkopen in dollars. Het fonds bevat yen, ponden, Zwitserse franken en andere valuta. Toch blijft de dollar dominant doordat Amerikaanse ondernemingen zo zwaar wegen.
Een wereldindex is geen gelijk verdeelde wereld
MSCI World weegt bedrijven naar vrij verhandelbare marktwaarde. Dat betekent dat de grootste beursmarkt vanzelf het grootste gewicht krijgt. De Verenigde Staten zijn productief, winstgevend en rijk aan grote technologiebedrijven. Hun hoge weging is dus geen willekeurige keuze van BlackRock, maar het gevolg van indexregels en beurswaarderingen.
Met een modelweging van 72 procent en 10 procent Amerikaans rendement komt 7,2 procentpunt van het fondsresultaat uit de VS. De rest van de ontwikkelde wereld kan goed presteren, maar krijgt minder gewicht. Dat is efficiënt voor wie de markt wil volgen. Het is minder geschikt voor wie bewust een gelijkere regionale spreiding wil.
IWDA bevat geen opkomende markten. Dat is geen verborgen fout, maar onderdeel van de index. China, India, Taiwan en andere opkomende markten vragen een apart fonds of een bredere all-world-index. Een belegger die IWDA als volledige wereldportefeuille gebruikt, maakt dus impliciet de keuze om die landen niet op te nemen.
Dit punt stond eerder centraal. Nu gaat het om iets anders: zelfs binnen de ontwikkelde landen is de euroblootstelling beperkt. Een Nederlandse notering maakt het instrument makkelijker te verhandelen, maar verandert de regionale en monetaire verdeling niet.
Waardering blijft de echte startprijs
De portefeuille noteert rond 26,3 keer winst. Dat is hoog voor een brede index en weerspiegelt de kwaliteit en groei van grote Amerikaanse ondernemingen. Het risico is dat beleggers twee dingen tegelijk nodig hebben: winstgroei én een waardering die niet te hard daalt.
Bij 8 procent gewenst jaarrendement, geen structureel valuta-effect en een daling naar 23 keer winst moet de onderliggende winst stevig groeien. De uitkomst is geen voorspelling. Ze laat zien wat de huidige prijs al veronderstelt. Een hogere eindmultiple verlaagt de winstlat, terwijl een terugkeer naar een historisch lagere waardering juist meer winstgroei vraagt.
Dividend wordt in IWDA intern herbelegd. Het mag daarom niet boven op het koerspad worden gezet alsof het apart wordt ontvangen. De koers van de accumulating shareclass bevat het nettodividend al. Dat maakt de grafiek overzichtelijker, maar verandert de economische bron van rendement niet: winstgroei, dividend, waardering en valuta.
Een belangrijk tegenargument is dat de grootste Amerikaanse bedrijven buitengewoon winstgevend zijn. Ze hebben hoge marges, sterke balansen en wereldwijde netwerkeffecten. Een hogere multiple kan dus gerechtvaardigd zijn. De vraag is niet of 26 keer winst onmogelijk is, maar hoeveel toekomstige groei al in die prijs zit.
Lage kosten zijn krachtig, maar niet gratis
De TER van 0,20 procent is laag. Zelf honderden aandelen kopen en herbalanceren zou duurder en omslachtiger zijn. Toch werkt ook 0,20 procent ieder jaar op het volledige vermogen. Over twintig jaar ontstaat een zichtbaar verschil tussen bruto en netto rendement.
Bij 7 procent brutorendement groeit €10.000 na kosten tot bijna €37.000. Zonder TER ligt de uitkomst hoger. Het verschil is geen reden om het fonds af te wijzen. Het is juist een reden om kosten correct te vergelijken en niet alleen naar het absolute percentage te kijken.
Naast TER bestaan tracking difference, transactiekosten en belastingfrictie. Inkomsten uit effectenuitlening kunnen een deel compenseren. Het gerealiseerde verschil tussen fonds en index over meerdere jaren vertelt uiteindelijk meer dan één kostenregel in de factsheet.
Valuta afdekken of niet?
Een valuta-afgedekte shareclass probeert koersschommelingen tussen de portefeuillevaluta en de euro te verkleinen. Dat gebeurt met termijncontracten en kost geld. De hedge is bovendien nooit perfect omdat gewichten en koersen dagelijks bewegen. Afdekken kan de portefeuille rustiger maken, maar verwijdert geen aandelenrisico.
Voor obligaties is valuta vaak een groot deel van de totale volatiliteit, waardoor afdekking logisch kan zijn. Bij aandelen is de horizon langer en zijn bedrijven internationaal. Veel beleggers accepteren daarom de valutabeweging. Er bestaat geen universeel beste keuze. De juiste vraag is of de belegger het tijdelijke verschil tussen bedrijfsrendement en eurorendement kan verdragen.
Een zwakke euro kan slechte aandelenresultaten verzachten. Een sterke euro kan een goed beursjaar dempen. Wie beide effecten als normaal onderdeel van een wereldportefeuille ziet, hoeft niet te handelen op iedere valutabeweging. Wie op korte termijn euro’s nodig heeft, heeft mogelijk minder ruimte voor dat risico.
Drie jaar, negen mogelijke koersen
De scenario’s starten bij €128,91. Het bearpad combineert waarderingsdruk met een ongunstige eerste fase. Het middenpad gebruikt gematigde winstgroei en stabielere waarderingen. Het gunstige pad vraagt dat Amerikaanse megabedrijven sterk blijven en dat valuta niet langdurig tegenwerkt.
De schuif voor valuta maakt zichtbaar hoe dezelfde bedrijfsuitkomst anders kan uitpakken voor een eurobelegger. Dat is precies waarom één koersdoel misleidend zou zijn. Over drie afzonderlijke jaren kunnen winst, multiple en wisselkoers verschillende richtingen kiezen.
Waar moet een belegger op letten?
Controleer eerst de identiteit: IWDA, ISIN IE00B4L5Y983, accumulating, Iers domicilie en de Amsterdamse eurobeurslijn. Kijk daarna naar de Verenigde Staten-weging, top-tienconcentratie, portefeuille-P/E en tracking difference. Wie opkomende markten wil, moet die bewust toevoegen of een andere index kiezen.
Het positieve verhaal is eenvoudig. IWDA geeft met één transactie toegang tot een groot deel van de winstgevende ontwikkelde wereld. Het fonds is liquide, goedkoop en automatisch herbeleggend. Het risico is dat de naam World meer spreiding suggereert dan de actuele gewichten leveren.
Op €128,91 is niet de euroticker het belangrijkste gegeven, maar de winst die de onderliggende bedrijven in verschillende valuta verdienen. De beurslijn bepaalt hoe de belegger betaalt. De portefeuille bepaalt wat hij bezit. Wie dat onderscheid vasthoudt, begrijpt zowel de kracht als de kwetsbaarheid van IWDA beter.
Voor iemand die maandelijks in euro’s inlegt, is dat onderscheid praktisch. De broker toont één eurobedrag, terwijl achter de schermen honderden buitenlandse kasstromen bewegen. Het heeft weinig zin om iedere dollarbeweging te voorspellen. Wel is het verstandig om euroverplichtingen voor de korte termijn niet volledig uit een ongedekte aandelen-ETF te financieren. Een wereldfonds is gebouwd voor een lange horizon, niet als vervanging van spaargeld dat volgend jaar nodig is.
De vergelijking met een afgedekte variant moet bovendien op totaalniveau gebeuren. Hedging kan tijdelijke schommelingen dempen, maar kost geld en moet telkens worden doorgerold. Soms wint de hedge, soms de ongedekte variant. Het doel is niet de hoogste uitkomst in ieder kalenderjaar, maar een valutarisico dat past bij de eigen horizon en toekomstige uitgaven.
Foto: Samara Cohen, American Banker-archief.
Opmerkingen