Hoe deze onbekende Nederlandse man rijker werd dan Warren Buffett

Een Nederlander met een mogelijk vermogen van tientallen miljarden verdwijnt uit Amerikaanse eigendomsformulieren. Een voormalige plastisch chirurg neemt formeel de macht over. Achter hen staat een onderneming die zelf dollars uitgeeft, meer Amerikaanse staatsobligaties bezit dan menig land en goud opstapelt in een Zwitserse bunker. Het klinkt als het begin van een financiële thriller. Het is de werkelijkheid rond Tether.

In het kort:

• Documenten uit 2018 plaatsten het belang van de Nederlander Jean-Louis van der Velde in Tether rond 15%. Forbes schat het vandaag juist op 20%. Geen van beide cijfers is een gecontroleerde actuele aandelenlijst.

• Amerikaanse beursdocumenten bewijzen wél dat Giancarlo Devasini sinds begin 2025 meer dan 50% van het stemrecht in Tether heeft. Ze bewijzen níét dat Van der Velde zijn aandelen heeft verkocht of zijn vermogen kwijt is.

• De vaak genoemde waarderingen van $200 miljard, $350 à $375 miljard en zelfs $500 miljard zijn geen beurswaarde. Het zijn modellen, secundaire indicaties of onderhandelingsprijzen. Een geplande kapitaalronde op $500 miljard stuitte op weerstand en werd teruggeschroefd.

• Tether is een uitzonderlijke geldmachine. Over 2025 meldde het meer dan $10 miljard winst; in het tweede kwartaal van 2026 kwam de operationele winst uit op $1,5 miljard. Het bedrijf houdt de rente op de reserves, terwijl bezitters van USDT geen rente ontvangen.

• De reserves waren eind juni groter dan de verplichtingen, maar de extra buffer bedroeg $4,11 miljard op $183,64 miljard aan verplichtingen: ongeveer 2,2%. Een volledige accountantscontrole is besteld, maar nog niet gepubliceerd.

• Tether is niet simpelweg een kaartenhuis. Het doorstond in 2022 voor $16 miljard aan inwisselingen en werkt tegenwoordig actief met opsporingsdiensten. Het werkelijke probleem is subtieler: een onderneming met bijna monetaire macht blijft voor buitenstaanders uitzonderlijk moeilijk doorgrondbaar.

De handtekening

De aanwijzing ligt niet in een wallet, niet in een gelekte chat en zelfs niet op de Britse Maagdeneilanden. Hij ligt in een formulier van de Amerikaanse beurswaakhond SEC over een landbouwbedrijf uit Luxemburg met boerderijen in Argentinië en Brazilië.

Op 16 augustus 2024 meldde Tether een belang in Adecoagro. In de daaropvolgende documenten verschenen twee namen naast elkaar: Giancarlo Devasini en Ludovicus Jan van der Velde. De Nederlander, die in Azië meestal Jean-Louis wordt genoemd, tekende in november 2024 nog als bestuurder van Tether Holdings en Tether Investments.

In februari 2025 verdween Van der Velde uit de groep die de Adecoagro aandelen als economisch belanghebbende rapporteerde. Daarvoor in de plaats kwam één nieuwe zin: Devasini bezit meer dan 50% van het stemrecht in Tether Holdings. De formulering bleef staan toen Tether in april 2025 de controle over 70% van Adecoagro verwierf en staat ook in het meest recente Amerikaanse document uit maart 2026. Daarin rapporteert Tether inmiddels een belang van 74,8% in de landbouwonderneming.

Hier ligt het harde feit: Devasini heeft de stemmacht.

Maar hier begint ook het gevaar van een te mooie krantenkop. Een Schedule 13D vertelt wie het stem- of beschikkingsrecht heeft over de aandelen van het beursgenoteerde doelwit, in dit geval Adecoagro. Het document is geen volledige aandeelhouderslijst van Tether. Van der Velde kan zijn aandelen hebben verkocht, maar hij kan ze ook nog bezitten zonder zelfstandig zeggenschap over de Adecoagro positie. Stemafspraken, een volmacht, verschillende soorten aandelen, een trust of een herstructurering kunnen economisch eigendom en macht uit elkaar trekken.

De documenten beantwoorden dus één vraag en openen er drie. Devasini bestuurt de machine. Maar wie deelt in de winst? Wie ontving de $10,9 miljard aan dividend die Tether volgens Reuters in 2025 uitkeerde? En als Van der Velde inderdaad afstand deed van aandelen of stemrecht, wat kreeg hij ervoor terug?

Tether beantwoordde de eigendomsvragen van het internationale journalistencollectief ICIJ niet. Daardoor is zwijgen onderdeel van de structuur geworden.

Aandelen die door de tijd reisden

De voorgeschiedenis maakt de stilte des te merkwaardiger. Uit documenten die ICIJ onderzocht, blijkt dat Devasini begin 2016 nog 100% van Tether Holdings bezat. Vervolgens werd met haast geregeld dat minstens 55% van zijn aandelen naar Van der Velde ging en een ander deel naar DigFinex, het bedrijf boven cryptobeurs Bitfinex.

Twee jaar later was het beeld opnieuw anders. Rond 2018 bezat Devasini naar schatting 43%, Van der Velde ongeveer 15%, de huidige topman Paolo Ardoino circa 3,5% en de veel minder bekende Kristian Hansen 6,6%. Deskundigen noemden zulke forse verschuivingen ongebruikelijk, maar benadrukten dat ze op zichzelf geen bewijs van misstanden zijn.

De actuele schattingen passen niet netjes op die oude cap table. Forbes rekent vandaag met ongeveer 45% voor Devasini, 20% voor Van der Velde en eveneens 20% voor Ardoino. De Amerikaanse stukken zeggen tegelijkertijd dat Devasini méér dan 50% van het stemrecht heeft. Beide kunnen theoretisch waar zijn: stemrecht is niet hetzelfde als economisch belang. Maar zonder actuele eigendomsdocumenten blijft iedere vermogensranglijst een reconstructie, geen kascontrole.

Dat leidt tot een ongemakkelijke conclusie. De Nederlandse rijkstenlijsten kunnen Van der Velde jarenlang met tientallen miljarden te laag hebben ingeschat. Maar de tegenovergestelde fout is eveneens mogelijk: hem op basis van een oud percentage en een theoretische bedrijfswaarde kronen tot rijkste Nederlander ooit.

De $500 miljard die niemand betaalde

Over Tethers waarde circuleren een aantal werkelijkheden.

Waardering van Tether	Herkomst	Van der Veldes belang bij 15%	Bij 20%
$200 miljard	Forbes-model op basis van winstmultiplies van banken en vermogensbeheerders	$30 miljard	$40 miljard
$350–375 miljard	indicaties uit transacties op de private markt	$52,5–56,3 miljard	$70–75 miljard
$500 miljard	inzet bij gesprekken over een nieuwe kapitaalronde	$75 miljard	$100 miljard

Geen van deze regels is hetzelfde als een beurskoers waartegen een groot pakket morgen kan worden verkocht. Een minderheidsbelang in een gesloten onderneming is illiquide. Belastingen, verkoopbeperkingen en een gebrek aan zeggenschap kunnen de realiseerbare waarde fors verlagen.

De $500 miljard is het beste voorbeeld. Tether sprak in 2025 over de verkoop van ongeveer 3% van het bedrijf voor maximaal $15 tot $20 miljard. Begin 2026 meldde de Financial Times dat investeerders terugdeinsden voor die prijs en adviseurs een ronde van slechts $5 miljard overwogen. Ardoino noemde het eerdere bedrag vervolgens geen doel, maar het maximum dat Tether bereid was te verkopen. Er kwam geen transactie die $500 miljard als marktwaarde bevestigde.

Een waardering van $200 miljard is beter verdedigbaar, maar nog steeds royaal. Bij ruim $10 miljard winst over 2025 is dat ongeveer twintig keer de winst. $350 tot $375 miljard betekent 35 tot 37,5 keer de winst; $500 miljard vijftig keer. Dat zijn technologiemultiples voor een onderneming waarvan een groot deel van de winst afhangt van de rente op staatspapier.

Tether heeft spectaculaire groeimogelijkheden. Maar het verkoopt geen softwareabonnement met 90% retentie. Het exploiteert bovenal een rentemarge op geld dat klanten gratis ter beschikking stellen.

Hoe een onbekende Nederlander rijker werd dan Warren Buffett

De bedragen zijn zo groot dat ze bijna abstract worden. Maar zet Jean-Louis van der Velde naast de bekendste belegger ter wereld en duidelijk wordt hoe uitzonderlijk het verhaal is. Warren Buffett had tientallen jaren nodig om met Berkshire Hathaway een van de grootste vermogens uit de geschiedenis op te bouwen. Zijn naam is wereldwijd bekend. Over iedere grote belegging die hij doet wordt geschreven.

Van der Velde bewandelde bijna de tegenovergestelde weg. De Nederlander gaf nauwelijks interviews, woonde al decennia in Azië en was zelfs in eigen land bij het grote publiek vrijwel onbekend. Ondertussen groeide Tether uit tot een onderneming die op de private markt op honderden miljarden dollars wordt gewaardeerd. Als Van der Velde inderdaad nog een groot deel van zijn historische belang bezit, vertegenwoordigt dat alleen al een vermogen van tientallen miljarden dollars.

Nog extremer is Giancarlo Devasini. Bij de hoogste waarderingen die voor Tether zijn genoemd, kan zijn belang op papier zelfs meer waard zijn dan het vermogen van Warren Buffett. Daarmee zou een voormalige plastisch chirurg, die buiten de cryptowereld vrijwel niemand kent, behoren tot de allerrijkste mensen op aarde.

Dat contrast maakt Tether misschien nog opmerkelijker dan de bedragen zelf. Een van de grootste privévermogens ter wereld is niet ontstaan achter een bekend beursfonds, olieconcern of technologiebedrijf, maar achter een digitale dollar waarvan het verdienmodel verrassend eenvoudig is.

De mooiste bank ter wereld, zolang de rente meewerkt

Het verdienmodel past op een bierviltje. Een klant levert een dollar in en ontvangt één USDT. Tether belegt de dollar grotendeels in kortlopende Amerikaanse staatsobligaties en repotransacties. De klant krijgt geen rente. Tether houdt de opbrengst.

Eind juni 2026 rapporteerde het bedrijf $187,75 miljard aan activa en $183,64 miljard aan verplichtingen. Daarvan hing $183,62 miljard samen met uitgegeven tokens. De operationele winst bedroeg in het tweede kwartaal $1,5 miljard. Over heel 2025 meldde Tether meer dan $10 miljard winst.

De schaal is bijna absurd. Op $183,6 miljard aan verplichtingen vertegenwoordigt iedere procentpunt rendement ruwweg $1,84 miljard bruto per jaar, vóór kosten en rekening houdend met de werkelijke beleggingsmix. Als de rente twee procentpunt daalt, kan theoretisch ongeveer $3,7 miljard aan jaarlijkse opbrengst verdwijnen. Omgekeerd is iedere nieuwe tien miljard aan USDT bij 4% rendement goed voor circa $400 miljoen bruto rente per jaar.

Dit verklaart zowel de winst als de kwetsbaarheid van de waardering. De grootste motor is niet geheimzinnige blockchaintechnologie, maar de Amerikaanse rente. Tether is in economisch opzicht een gigantisch geldmarktfonds zonder fondsdividend, verpakt als digitaal betaalmiddel.

Scenario	Geschat rendement	Bruto jaarlijkse opbrengst op $183,6 mrd	Verschil t.o.v. 4%
Zeer lage rente	1%	$1,84 miljard	−$5,51 miljard
Lage rente	2%	$3,67 miljard	−$3,67 miljard
Gematigde rente	3%	$5,51 miljard	−$1,84 miljard
Basisscenario	4%	$7,34 miljard	—
Hoge rente	5%	$9,18 miljard	+$1,84 miljard

Het luik onder de vloer

Het woord ‘gedekt’ klinkt geruststellend. De details zijn minder huiselijk.

De extra activa boven de verplichtingen bedroegen eind juni $4,11 miljard, ongeveer 2,2% van de verplichtingen. Drie maanden eerder was de buffer nog $8,23 miljard. Tether verlaagde in het tweede kwartaal zijn gedekte leningen wel met $2,38 miljard en hield volgens de eigen verklaring het merendeel van de reserves in staatsgerelateerde en kortlopende liquide beleggingen.

Toch kent de overeenkomst met de tokenhouder ruime grenzen. Tethers eigen voorwaarden zeggen dat reserves naast cash en cash-equivalenten ook leningen, andere activa en vorderingen op gelieerde ondernemingen kunnen bevatten. USDT is geen wettig betaalmiddel, kent geen depositogarantie en directe inwisseling is een persoonlijk contractueel recht voor geverifieerde klanten. Het minimum bedraagt $100.000; de vergoeding is de hoogste van $1.000 of 0,1%. De kleine gebruiker verkoopt in de praktijk op een beurs en is dus afhankelijk van de secundaire markt.

In november 2025 gaf S&P Global USDT de laagste stabiliteitsbeoordeling, ‘weak’. Dat is geen kredietrating en evenmin een voorspelling dat USDT zal omvallen. S&P wees vooral op de groei van risicovollere activa, beperkte informatie over tegenpartijen en bewaarnemers, onvoldoende juridische afscherming van reserves en beperkte transparantie. Tegelijk erkende het bureau dat USDT zijn koppeling historisch opvallend goed heeft gehouden.

Tether wijst terecht op een belangrijk tegenbewijs: het systeem is al eens bestormd. Tijdens de cryptopaniek van 2022 werd in één kwartaal ongeveer $16 miljard ingewisseld. USDT tikte op sommige markten tijdelijk $0,95 aan, maar Tether voldeed aan de inwisselingen en de koers herstelde. Een kaartenhuis dat zo’n storm doorstaat, verdient een serieuzere analyse dan alleen het woord ‘schimmig’.

Een controle op één datum is nog geen doorlichting

De jongste cijfers zijn voorzien van een verklaring van BDO. Zo’n attestation controleert de opgegeven activa en verplichtingen op een bepaalde peildatum. Een volledige jaarrekeningcontrole gaat verder: die onderzoekt ook transacties door de tijd, waarderingsmethoden, interne beheersing, verbonden partijen en de consolidatie van bedrijfsonderdelen.

Tether kondigde in maart aan KPMG te hebben ingeschakeld voor zijn eerste volledige audit; PwC helpt volgens de Financial Times bij de voorbereiding van de systemen. Dat is een wezenlijke stap voorwaarts. Maar op 10 augustus 2026 is de ondertekende auditverklaring nog niet gepubliceerd. De Big Four-opdracht is dus een belofte in uitvoering, geen afgerond keurmerk.

Dat verleden verklaart waarom de markt op bewijs blijft hameren. De Amerikaanse CFTC stelde in 2021 vast dat Tether tussen 2016 en 2018 slechts op 27,6% van de onderzochte dagen voldoende fiatgeld op eigen rekeningen had om alle tokens te dekken zoals destijds was voorgespiegeld. Reserves waren vermengd, bevatten niet-fiatproducten en werden deels bij ongereguleerde derden aangehouden. Tether betaalde $41 miljoen. De procureur-generaal van New York legde daarnaast een schikking van $18,5 miljoen op nadat reserves waren gebruikt in de nasleep van een gat van circa $850 miljoen bij Bitfinex.

Die bevindingen gaan over een oud tijdvak en bewijzen niet dat de huidige reserves tekortschieten. Ze bewijzen wel waarom ‘vertrouw ons’ bij Tether geen neutrale uitgangspositie kan zijn.

Van stablecoin naar schaduwconglomeraat

Wie alleen naar de reserves kijkt, mist de metamorfose. Tether gebruikt een deel van zijn enorme winsten om een investeringsrijk te bouwen: landbouw via Adecoagro, video en cloud via Rumble, AI-infrastructuur via Northern Data, goud, bitcoinmining, hersenimplantaten en een belang in Juventus.

De constructie rond Rumble en Northern Data laat zien hoe dicht de verschillende tentakels bij elkaar komen. Tether bezit volgens openbare gegevens ongeveer 48% van Rumble en had 54% van Northern Data. Bij de combinatie van die ondernemingen werd Tether tegelijk aandeelhouder, kredietverstrekker, verkoper van een lening en toekomstige grote afnemer van GPU-capaciteit. Het landbouwdossier dat de machtsverschuiving rond Devasini zichtbaar maakte, is dus geen uitstapje. Het is een venster op een onderneming die stablecoinwinst omzet in controle over reële activa.

Tether zegt dat zulke investeringen uit de eigen winst en het vermogen boven de tokenreserves komen. Dat onderscheid is belangrijk: een tegenvallende investering hoeft niet automatisch een gat in de USDT-dekking te slaan. Maar voor een buitenstaander is zonder geconsolideerde audit moeilijk vast te stellen waar de reservemaatschappij eindigt, waar het investeringsfonds begint en hoe leningen of garanties tussen onderdelen precies lopen.

Hier verandert Tether van onderwerp. Het is niet langer alleen de uitgever van een munt. Het wordt een privaat investeringsfonds met een geldscheppende distributiemotor.

Twee paspoorten en een sleutel tot Washington

Ook geografisch speelt Tether een dubbel spel in zakelijke zin.

USDT verhuisde naar El Salvador en heeft geen Europese MiCA-vergunning. Daardoor mogen gereguleerde handelsplatformen de munt in de Europese Economische Ruimte niet op dezelfde manier aanbieden. Dat is strenger dan een symbolische tik, maar ‘Tether is in Europa verboden’ is te grof: bezit en overdracht in een eigen wallet zijn niet simpelweg strafbaar gesteld. MiCA raakt vooral de gereguleerde distributie en handel.

Tegelijk bouwde Tether een aparte Amerikaanse voordeur. USA₮ wordt onder de nieuwe GENIUS Act uitgegeven door de federaal gereguleerde Anchorage Digital Bank; Cantor Fitzgerald bewaart de reserves en fungeert als primary dealer. De buitenlandse munt blijft buiten het centrum van de Amerikaanse regelgeving, terwijl een tweede munt juist met Amerikaanse instituties wordt omkleed.

Daar krijgt het verhaal een politieke laag. Cantor zou sinds 2024 rechten op ongeveer 5% van Tether hebben. De voormalige Cantor-topman Howard Lutnick werd minister van Handel. Later leende Tether een onbekend bedrag aan trusts waarvan Lutnicks kinderen begunstigden zijn. Cantor en het ministerie zeggen dat Lutnick aan zijn ethische verplichtingen heeft voldaan; zijn belang is overgedragen aan zijn kinderen. Senatoren Elizabeth Warren en Ron Wyden vroegen niettemin om opheldering. Dat is geen bewijs van omkoping of ongeoorloofde beïnvloeding. Het is wel precies het soort belangenkruising waarbij maximale openheid nodig is, en juist die ontbreekt.

De munt met een handrem

Het beeld van Tether als ongrijpbare geldmachine heeft nog een tegenstrijdigheid. USDT beweegt op publieke blockchains, maar Tether kan adressen bevriezen. In februari meldde het bedrijf dat het in totaal ongeveer $4,2 miljard aan tokens had geblokkeerd wegens banden met illegale activiteiten, waarvan $3,5 miljard sinds 2023. Het werkte onder meer met het Amerikaanse ministerie van Justitie bij het bevriezen van geld uit zogeheten pig-butcheringfraude.

Dat toont twee dingen tegelijk. Tether is geen anonieme, machteloze code. Het is een centrale poortwachter met een noodrem. Die rem maakt opsporing mogelijk, maar geeft een klein privaat gezelschap ook een macht die bij gewoon geld over banken, rechters en centrale autoriteiten is verdeeld.

Daarom is de eigendomsvraag geen roddel over miljardairs. Wie de stemmen beheerst, beheerst uiteindelijk de onderneming die kan beslissen welke reserves worden gekocht, welke adressen worden bevroren, welke bedrijven miljarden ontvangen en in welk rechtsgebied de structuur wordt ondergebracht.

Het oordeel

Is Jean-Louis van der Velde de rijkste Nederlander ooit? Mogelijk. Bewezen is het niet.

De beste beschikbare documenten ondersteunen drie veel smallere conclusies. Van der Velde bezat rond 2018 ongeveer 15% van Tether. Forbes schat zijn huidige belang op 20%, maar laat geen actuele aandelenlijst zien. En Giancarlo Devasini heeft inmiddels aantoonbaar meer dan 50% van het stemrecht.

De rest is mist.

Misschien verkocht Van der Velde en incasseerde hij in stilte een bedrag waarvoor geen Nederlandse vergelijking bestaat. Misschien bezit hij zijn aandelen nog, maar zonder beslissende stem. Misschien zit zijn economische belang inmiddels in een holding, trust of afspraak die buiten de onderzochte documenten valt. Wie beweert te weten welke mogelijkheid klopt, weet meer dan de openbare stukken prijsgeven.

En precies daarin schuilt het echte verhaal. Niet dat Tether noodzakelijk ongedekt is. De actuele verklaringen tonen een overschot, het bedrijf doorstond zware inwisselingen en het werkt intensiever met toezichthouders en opsporingsdiensten. Ook niet dat iedere investering of politieke relatie verdacht is.

Het verhaal is dat een onderneming met $183,6 miljard aan particuliere geldclaims, een goudvoorraad van meer dan 146 ton, grote belangen in media, landbouw en AI-infrastructuur en een directe lijn naar Washington nog altijd niet hoeft te vertellen wie haar precies bezit.

De Nederlandse miljardair verdween uit het formulier. De dollars bleven staan.

En achter de enige zin die wél bleef staan, meer dan 50% van het stemrecht, staat één naam.

Giancarlo Devasini.

Peildatum: 10 augustus 2026. Vermogens- en bedrijfswaarderingen zijn schattingen en geen vastgestelde verkoopwaarden. Beschuldigingen en historische bevindingen zijn waar nodig aan de betreffende toezichthouder of publicatie toegeschreven; er is geen bewijs dat Van der Velde zijn belang heeft verkocht of dat de actuele USDT-reserves onvoldoende zijn.