Nike moet 7,8 miljard dollar voorraad in kas omzetten
In het kort
Nike rapporteerde op 1 oktober over het kwartaal tot 31 augustus ongeveer $7,8 miljard voorraad. De omzet daalde 4% naar $11,2 miljard en de brutomarge steeg 60 basispunten naar 42,8%. De ommekeer begint daarom niet bij een kostenprogramma alleen, maar bij producten die sneller en tegen minder korting de voorraad verlaten.
Voorraad kan uitgestelde winst zijn wanneer de vraag sterk blijft. Zij wordt uitgesteld verlies wanneer oude modellen alleen met korting verkopen. Bij $33,87 is Nike goedkoper dan in zijn gloriedagen, maar de koers vraagt nog steeds een gezondere productcyclus, minder werkkapitaal en betere prestaties in China.
Direct naar een onderdeel van dit artikel
Voorraad is uitgestelde winst of uitgesteld verlies
De kwartaalcijfers laten een gemengd beeld zien. Nike Brand-omzet daalde 4%. Wholesale bleef met een daling van 1% relatief stabiel, terwijl Nike Direct 8% terugviel. Bij een extra afprijzing van 8% op de gestileerde voorraadbasis toont de eerste module $624 miljoen mogelijke margedruk. Niet iedere voorraaddollar wordt zo geraakt, maar de gevoeligheid is duidelijk.
De brutomarge profiteerde van lagere opslag- en logistiekkosten. Dat is echte verbetering, maar nog geen bewijs dat consumenten weer bereid zijn meer voor nieuwe producten te betalen. Een duurzame ommekeer vraagt een gezondere mix, minder kortingen en sterkere volumes. De kostenkant kan het resultaat ondersteunen, maar zij kan zwakke vraag niet eindeloos maskeren.
China en Jordan blijven de zwakke plekken
CEO Elliott Hill zei dat Nike vooruitgang boekt in prioriteitssporten, terwijl Sportswear, Jordan Brand en Greater China extra werk vragen. De EBIT in China daalde in het kwartaal 34%. Dat raakt een markt waar het merk ooit een overtuigende groeipremie verdiende. Lokale concurrenten begrijpen de consument beter en kunnen sneller met nieuwe producten komen.
Voor Jordan geldt een ander risico. Schaarste bouwt merkwaarde, maar te veel aanbod maakt speciale schoenen gewoon. Nike moet de balans vinden tussen volume en exclusiviteit. De voorraad van $7,8 miljard lag 3% lager dan een jaar eerder. Dat helpt, maar beleggers moeten ook kijken naar de leeftijd van de voorraad en de kortingen die nodig zijn om oude modellen te verkopen.
Voorraaddagen verbinden product met kas
Voorraaddagen geven aan hoeveel dagen kostprijs gemiddeld op de balans ligt voordat producten worden verkocht. Bij 105 dagen en een jaarlijkse omzetkostprijs van $30 miljard benadert het model $8,6 miljard werkkapitaal. Dat ligt in de buurt van de gerapporteerde voorraad en maakt de hefboom tastbaar. Tien dagen sneller draaien kan honderden miljoenen kas vrijmaken.
Die kas is geen structurele winst wanneer Nike alleen eenmalig voorraad afbouwt. De kwaliteit zit in een productcyclus die sneller verkoopt en minder hoeft te worden afgeprijsd. Pace kan de toeleveringsketen vereenvoudigen, maar een efficiënter magazijn maakt een zwakke schoen niet populair.
Het sterkste tegenargument
Nike bezit een merk, distributienetwerk en marketingbudget dat weinig concurrenten kunnen evenaren. De onderneming kan met één productcyclus de aandacht van atleten en consumenten terugwinnen. De balans bevatte eind augustus $8,4 miljard cash en kortlopende beleggingen. Dat geeft ruimte om te investeren en dividend te betalen tijdens het herstel.
Die financiële ruimte voorkomt echter niet dat verkeerde voorraden moeten worden afgeprijsd. Een schoenenmerk boekt de marge wanneer het juiste product tegen de juiste prijs wordt verkocht, niet wanneer het product de fabriek verlaat. Minder promoties helpen de brutomarge, maar kunnen tegelijk de omzet vertragen als consumenten nog niet overtuigd zijn. Voor een duurzame ommekeer moeten nieuwe modellen sneller verkopen, groothandelspartners weer groeien en digitale kanalen minder afhankelijk worden van kortingen. Alleen dan werkt het merk als prijszettingsmacht in plaats van als duur marketingbudget.
Het tegenargument is dat merkherstel niet met kostenbesparing kan worden afgedwongen. On, Hoka, Adidas en lokale Chinese merken winnen terrein met duidelijke productproposities. Nike moet tegelijk innovatie, prijsdiscipline en distributie herstellen. Een lagere koers maakt het aandeel minder duur, maar geen beter bedrijf. De operationele signalen moeten eerst keren.
Reverse waardering bij $33,87
Nike verwacht een aangepaste winst per aandeel van $1,15 tot $1,35 voor boekjaar 2027, exclusief ongeveer $0,15 herstructureringslasten. We gebruiken $1,25 als middenbasis. De koers waardeert die winst op ongeveer 27 keer. Dat is hoog voor een bedrijf met dalende omzet, maar laag wanneer Nike terugkeert naar historische winstniveaus.
De reverse berekening laat zien welke winstbasis in 2029 nodig is bij een gekozen multiple. Kas en schuld worden niet dubbel geteld nadat de per-aandeelwinst als basis is gekozen. Dividend komt apart bij totaalrendement. Aandeleninkoop kan de winst per aandeel verhogen, maar alleen als Nike onder intrinsieke waarde koopt en de operationele winst niet verder daalt.
Drie mogelijke koersen voor 2027, 2028 en 2029
Het bear-scenario gebruikt 2% lagere winst per jaar en een multiple van ongeveer 19,5. Dat geeft circa $22,66 in 2027, $22,21 in 2028 en $21,76 in 2029. Het middenscenario gebruikt 8% winstgroei en 27,1 keer winst, goed voor ongeveer $36,59, $39,52 en $42,68. Het gunstige scenario rekent met 16% groei en een hogere multiple. Dan ontstaan circa $45,93, $53,28 en $61,80. Dit zijn scenario's in dollars met peildatum 3 oktober.
De gunstige uitkomst vraagt meer dan besparingen. China moet stabiliseren, digitale verkoop moet minder hard krimpen en nieuwe producten moeten tegen minder korting worden verkocht. Het middenscenario kan werken wanneer de marge herstelt zonder snelle omzetgroei. Het bearscenario laat zien dat een bekend merk de belegger niet beschermt tegen dalende winst.
Het bewijs komt uit de productcyclus
Volg in de komende kwartalen de omzet per regio, Nike Direct, digitale verkoop, brutomarge, voorraden en marketinguitgaven. Vraag bij Pace welk deel van de besparingen wordt herbelegd. Alleen de netto verbetering telt voor de aandeelhouder.
Bij $33,87 is veel pessimisme ingeprijsd, maar de huidige winstbasis is ook laag. De brutomarge van 42,8% is een eerste stap. Een ommekeer begint pas wanneer omzet, productvraag en marge tegelijk verbeteren. Tot die tijd blijft Nike een herstelverhaal met een sterk merk, niet een bewezen groeiverhaal.
Foto: Elliott Hill, president en CEO van Nike. Officiële bedrijfsfoto.
Opmerkingen