Komt de koersrally van ING en ABN AMRO door lage spaarrente?

In het kort:

• Hogere rente = hogere winsten: Door de gestegen ECB-rente liepen de nettorentemarges van ING en ABN AMRO sterk op, terwijl kredietverliezen laag bleven. Dat zorgde voor stevige winstgroei en hogere koersen.

• Veel cash naar aandeelhouders: Forse dividenden en aandeleninkoopprogramma’s maakten bankaandelen extra aantrekkelijk voor beleggers.

• Lage spaarrente hielp marges, maar concurrentie neemt toe: Spaarrentes bewogen trager mee dan leenrentes, wat winsten ondersteunde. Tegelijk bieden alternatieven zoals Raisin hogere spaarrentes via Europese banken, wat de concurrentiedruk op Nederlandse grootbanken vergroot.

  
  

De koersstijging van Nederlandse financials in de afgelopen twaalf maanden is opvallend. Vooral de twee grote beursgenoteerde banken, ING en ABN AMRO, lieten een sterke opmars zien. Tegelijk klinkt er al langer kritiek dat spaarders bij grootbanken relatief weinig rente krijgen en dat banken daar onevenredig veel voordeel uit halen. De kernvraag is of die koersrally vooral komt doordat banken te weinig rente uitkeren aan klanten, of dat er meer aan de hand is.

De koersstijging in één oogopslag

Als je naar de koersontwikkeling over ongeveer één jaar kijkt, springen de banken er duidelijk uit. ABN AMRO steeg circa 55,32 procent en ING ongeveer 35,02 procent. Ook verzekeraars deden mee, al is het beeld gemengder. NN Group steeg ongeveer 39,54 procent, ASR Nederland ongeveer 17,03 procent, Van Lanschot Kempen ongeveer 20,26 procent en Flow Traders ongeveer 6,59 procent. Aegon bleef achter en stond licht lager met circa мин 0,94 procent. Deze cijfers gaan over koersontwikkeling; bij veel financials komt daar nog dividend en aandeleninkoop bovenop, waardoor het totale rendement vaak hoger ligt dan alleen de koerswinst.

ABN AMRO, ING en NN Group stegen in een jaar tijd allemaal ruim meer dan +40%

Bron: StockAnalysis

Waarom bankaandelen zo hard opliepen

De belangrijkste aanjager voor banken was de renteomgeving. Banken verdienen traditioneel aan het verschil tussen de rente die zij ontvangen op leningen en hypotheken en de rente die zij betalen op spaargeld en andere vormen van financiering. Na jaren van extreem lage of zelfs negatieve rentes veranderde dat beeld abrupt. De ECB depositorente stond in 2023 op 4,00 procent en is daarna stapsgewijs verlaagd. Sinds 11 juni 2025 staat die rente op 2,00 procent. Ook dat niveau ligt nog duidelijk boven nul, waardoor rentebaten in de basis aantrekkelijk bleven.

Daarbij bleven de winstcijfers stevig en goed zichtbaar in de rentelijn. Bij ING zie je dit terug in de omvang van de rentebaten. Over boekjaar 2025 rapporteerde ING een nettowinst van 6,327 miljard euro. De commercial net interest income kwam uit op 15,3 miljard euro. De totale inkomsten lagen op 23,0 miljard euro en fee inkomsten bedroegen 4,6 miljard euro. Bij ABN AMRO was hetzelfde patroon zichtbaar. Over boekjaar 2025 rapporteerde ABN AMRO net interest income van 6,335 miljard euro en een nettowinst van 2,252 miljard euro. De CET1 ratio kwam uit op 15,4 procent, wat wijst op een sterke kapitaalpositie.

Ontwikkeling ECB-depositorente.

Bron: Raisin

Naast winstgevendheid speelde ook het aandeelhoudersbeleid een grote rol. Beleggers waarderen banken hoger wanneer zij verwachten dat een groot deel van de winst terugvloeit via dividend en aandeleninkoop. ING startte in 2025 een aandeleninkoopprogramma tot 1,1 miljard euro en had eind 2025 al ongeveer 0,4 miljard euro ingekocht. Daarnaast werd 500 miljoen euro in cash uitgekeerd, wat neerkomt op 0,172 euro per aandeel, en er werden dividendbedragen per aandeel genoemd. ABN AMRO kondigde een extra kapitaaldistributie van 500 miljoen euro aan, verdeeld in de helft cash dividend en de helft buyback, bovenop een voorgesteld slotdividend van 0,70 euro per aandeel. Zulke bedragen maken een sector extra aantrekkelijk in een markt die vaak op zoek is naar voorspelbare cash returns.

Tegelijkertijd werd de markt minder bang voor grote doemscenario’s. Als beleggers minder risico zien op een diepe recessie of fors oplopende kredietverliezen, daalt de risicokorting die zij in bankaandelen verwerken. ABN AMRO rapporteerde bijvoorbeeld een relatief lage cost of risk van 11 basispunten in het vierde kwartaal en 1 basispunt over heel 2025. Dat ondersteunt het beeld dat de kredietverliezen onder controle bleven en dat de winstkwaliteit niet alleen uit boekhoudkundige meevallers bestond.

De rol van spaarrente: een belangrijk stuk van de puzzel

Dan de vraag of de rally vooral komt doordat banken spaarders te weinig rente geven. Het mechanisme dat hierachter zit is dat spaarrentes in de praktijk vaak traag bewegen. Centrale banken kunnen rentes verhogen of verlagen, maar depositotarieven volgen meestal geleidelijk en niet altijd volledig. Dat betekent dat de financieringskosten van banken soms langer laag blijven, terwijl de opbrengsten op leningen en herbeleggingen sneller meebewegen. In zo’n omgeving kan de marge van banken verbeteren, zeker wanneer de kredietkwaliteit redelijk stabiel blijft.

In Nederland speelt bovendien de marktstructuur een rol. De ACM concludeerde in haar onderzoek naar de spaarmarkt dat er sprake is van een oligopolistische markt die niet goed functioneert. In zo’n markt is de overstapbereidheid beperkt, waardoor spaarders minder druk uitoefenen op tarieven. De ACM wees ook op het fenomeen dat banken elkaars rentes scherp volgen, wat in de praktijk kan leiden tot weinig prijsconcurrentie. De NOS vatte dit samen als een situatie waarin spaarrentes bij grootbanken achterblijven door te weinig concurrentie, omdat een groot deel van de spaarders bij een klein aantal banken zit en relatief weinig overstapt.

De som van de marktaandelen van de vier grootste banken op de Nederlandse spaarmarkt.

Bron: ACM

Daarmee kun je zeggen dat een relatief lage of traag stijgende spaarrente wel degelijk kan bijdragen aan hogere winsten bij banken. Dat is niet hetzelfde als stiekem profiteren. Rentes staan openbaar gepubliceerd en klanten kunnen overstappen. Tegelijk is het reëel dat een markt die onvoldoende competitief is, spaarders minder onderhandelingsmacht geeft. In dat spanningsveld ontstaat de indruk dat banken aan de ene kant snel meeprofiteren van hogere rentes op de activa, terwijl zij aan de andere kant terughoudender zijn met het verhogen van spaarrentes.

Wat spaarders in de praktijk kunnen doen en hoe concurrentie zichtbaar wordt

De discussie over spaarrentes is niet alleen theoretisch, omdat spaarders inmiddels meer alternatieven zien dan de traditionele grootbankrekening. Dat zet druk op banken om mee te bewegen, zeker wanneer consumenten ontdekken dat je met weinig moeite elders een hogere vergoeding kunt krijgen. Juist die toegenomen zichtbaarheid van alternatieven maakt concurrentie concreter en dwingt banken om hun prijsbeleid te heroverwegen.

Een voorbeeld van zo’n alternatief is Raisin met een aanbod dat is gericht op eenvoud en flexibiliteit. Via Raisin RenteBoost is er een exclusief spaaraanbod waarbij je de eerste drie maanden een gegarandeerde rente van 2,85 procent per jaar krijgt. Daarna kun je via één centraal account sparen bij meer dan vijftig Europese banken met actuele variabele rentes tot 1,91 procent per jaar. Opname is op elk moment mogelijk en de rente wordt maandelijks uitgekeerd. Zulke proposities maken voor spaarders direct zichtbaar hoeveel verschil er kan zitten tussen aanbieders en versterken daarmee de concurrentiedruk op de Nederlandse spaarmarkt.

Waarom dit niet alles verklaart bij financials buiten banken

Belangrijk is dat dit verhaal vooral opgaat voor banken. Bij verzekeraars zoals NN en ASR speelt spaarrente veel minder direct. Hun resultaten hangen sterker samen met rendement op obligatieportefeuilles, herbeleggingsrendementen, solvabiliteit, kostenbeheersing en schade en claimontwikkeling. Dat je in dezelfde periode grote verschillen ziet, zoals NN dat stevig stijgt en Aegon dat licht achterblijft, laat zien dat de sector breder is dan alleen het spaarrente debat. De drivers bij verzekeraars zijn deels anders, waardoor je koersbewegingen niet één op één aan bankmarges kunt koppelen.

Een beter alternatief?

De sterke koersstijging van Nederlandse beursgenoteerde banken in de afgelopen twaalf maanden is goed te verklaren door stevige winstgevendheid, sterke kapitaalposities en forse uitkeringen aan aandeelhouders. ABN AMRO steeg circa 55,32 procent en ING circa 35,02 procent, mede gedragen door hoge rentebaten en zichtbaar aandeelhoudersrendement via dividend en aandeleninkoop. De spaarrente speelt daarbij een duidelijke rol, omdat depositotarieven vaak traag reageren en omdat toezichthouders hebben gewezen op beperkte concurrentiedruk op de spaarmarkt. Dat kan bankmarges versterken en daarmee winst en waardering ondersteunen.

Tegelijk is het te simplistisch om de hele rally te herleiden tot het idee dat banken achter de rug van spaarders profiteren. Het is eerder een combinatie van een gunstige renteomgeving, stevige resultaten, lagere risicoperceptie en een aantrekkelijk uitkeringsbeleid, waarbij de trage spaarrente doorwerking en de marktstructuur in Nederland een belangrijke, maar niet enige, factor zijn.

Advertorial

Raisin RenteBoost is een tijdelijke actie waarbij je op een vrij opneembare spaarrekening de eerste 3 maanden lang een gegarandeerde rente van 2,85% p.j. krijgt. Je spaargeld blijft dagelijks opvraagbaar en je kunt vrij storten en opnemen. Na deze periode kun je via één Raisin-account verder sparen bij meer dan 50 Europese banken, met actuele variabele rentes tot 1,91% p.J. of kiezen voor spaardeposito's met looptijden van één maand tot tien jaar en rentes tot 3,15% p.j.