Deze topman kreeg bij Unilever geen inwerktijd

In het kort:

• Fernández is sinds 1 maart 2025 CEO na het snelle vertrek van Schumacher, wat de druk op snelle resultaten verhoogt.

• Hij is een Unilever-insider met sterke financiële én operationele ervaring en focust op strakkere uitvoering.

• Beleggers moeten vooral letten op volumegroei, marge, kasstroom en de ijs-afsplitsing, met governance-risico’s als aandachtspunt.

Fernando Fernández trad aan als CEO van Unilever per 1 maart 2025. Hij volgde Hein Schumacher op, die nog geen twee jaar in functie was, wat de wissel extra opvallend maakte. Voor beleggers is dat relevant omdat een abrupte verandering aan de top vaak wijst op druk om sneller resultaten te laten zien en omdat zulke wissels onrust kunnen veroorzaken in de uitvoering.

Unilever is een bedrijf waar waardecreatie meestal komt van consequente uitvoering. Denk aan marktaandeel, innovatiekracht, prijs en volumemix, kostenbeheersing en kasstroom. Een CEO die het tempo kan verhogen zonder het merkfundament te beschadigen, kan voor beleggers veel verschil maken, juist omdat de onderneming zo groot en breed gespreid is.

Fernando Fernández CEO van Unilever.

Bron: MTsprout

Achtergrond en opleiding

Fernández is geboren en opgegroeid in Argentinië. In openbare biografische bronnen wordt vaak november 1966 genoemd als geboortedatum, al is dat niet in alle bronnen even expliciet bevestigd. Hij studeerde economie aan de Universiteit van Buenos Aires. Zijn profiel is dat van een manager die vrijwel zijn hele carrière in de wereld van consumentengoederen heeft doorgebracht.

Wat hem onderscheidt, is de combinatie van financiële scherpte en operationele ervaring. Dat type achtergrond past bij Unilever, omdat beslissingen over merken, distributie en kostenstructuur elkaar voortdurend beïnvloeden. Voor beleggers is dat vooral relevant omdat in deze sector kleine verbeteringen in volumes, marges en cash conversion zich snel vertalen in waardering op de lange termijn.

Loopbaan binnen Unilever

Fernández is een echte Unilever veteraan en begon eind jaren tachtig bij het bedrijf in Argentinië. In de jaren daarna groeide hij door via een reeks internationale managementrollen, waarin hij zowel opkomende markten als grotere mature markten van dichtbij leerde kennen. Hij was onder meer eindverantwoordelijk in landen en regio’s, en later ook voor een wereldwijde divisie.

Belangrijk is dat hij de stap naar de top niet als buitenstaander maakt. Hij was eerst president van de divisie Beauty and Wellbeing en werd in januari 2024 CFO. Nog geen anderhalf jaar later werd hij CEO. Zo’n interne opvolging zegt meestal dat het bestuur gelooft dat de koers in hoofdlijnen klopt, maar dat de uitvoering strakker en sneller moet. Het laat ook zien dat de raad van bestuur bereid is hard in te grijpen als het tempo tegenvalt.

Resultaten onder Fernández

Omdat Fernández pas sinds maart 2025 CEO is, is het eerlijk om zijn prestaties in twee delen te bekijken. Het eerste deel is de uitgangspositie die hij erfde, en het tweede deel zijn de eerste signalen uit 2025. Over boekjaar 2024 rapporteerde Unilever een omzet van ongeveer 60,8 miljard euro. De onderliggende omzetgroei lag rond 4,2 procent en de onderliggende operationele marge kwam uit op ongeveer 18,4 procent, duidelijk hoger dan een jaar eerder. De vrije kasstroom lag rond 6,9 miljard euro, wat het beeld bevestigt van een bedrijf dat veel cash kan genereren als de kosten en het werkkapitaal goed worden gemanaged.

In 2025 ging het vooral om de vraag of groei ook in volumes zichtbaar blijft. In het eerste kwartaal meldde Unilever een onderliggende omzetgroei van 3,0 procent en bevestigde het bedrijf de verwachting voor heel 2025 van 3 tot 5 procent groei, met een bescheiden margeverbetering ten opzichte van 2024. Daarnaast bleef Unilever benadrukken dat het productiviteitsprogramma op schema ligt en dat de geplande afsplitsing van de ijsdivisie volgens plan verloopt.

De aandelenkoers reageerde rond de benoeming aanvankelijk negatief, wat past bij onzekerheid na een plotselinge wissel. In de maanden daarna bleef het beeld vooral dat van stabiliteit, met een geleidelijke verbetering later in 2025. Voor langetermijnbeleggers is dit minder belangrijk als dagkoerssignaal, maar wel als indicatie dat de markt nog overtuigend bewijs wil zien voordat er een hogere waardering wordt betaald.

Ontwikkeling van omzet, nettomarge en nettowinst (2020–2027)

Bron: Marketscreener

Beloning en belangen

Unilever communiceerde voor Fernández een basissalaris van ongeveer 1,8 miljoen euro. Het totale pakket is traditioneel sterk afhankelijk van variabele componenten, zoals een jaarlijkse bonus en een langetermijnbeloningsplan dat gekoppeld is aan prestaties. In zulke constructies draait het voor beleggers om de details van de prestatiecriteria, omdat die bepalen of de prikkels gericht zijn op korte termijn cosmetica of op duurzame waardecreatie.

Daarnaast hanteert Unilever een beleid waarbij topbestuurders een minimumbelang in aandelen moeten opbouwen. Voor de CEO geldt daarbij doorgaans een meervoud van het vaste salaris als richtlijn. Dat is positief voor de belangenparalleliteit, al blijft het verstandig om in de jaarverslagen te volgen hoeveel aandelen daadwerkelijk zijn opgebouwd en hoe streng de voorwaarden zijn.

Controverses en risico’s

Het grootste risicosignaal in de context van Fernández is niet een persoonlijke controverse, maar de manier waarop de topwissel plaatsvond. De snelle opvolging van Schumacher kan betekenen dat de raad van bestuur en grote aandeelhouders weinig geduld hebben. Dat kan positief uitpakken als het leidt tot scherpe keuzes, maar het kan ook druk zetten op investeringen in merken en innovatie als de focus te veel verschuift naar snelle marges.

Daarnaast zijn er reputatie en governance kwesties die al langer rond Unilever hangen, waaronder het dossier rond Ben en Jerry’s. Zulke kwesties zijn lastig te kwantificeren, maar ze kunnen managementtijd opslokken en soms de discussie met beleggers domineren. Het is belangrijk om feit en interpretatie te scheiden. De feiten zijn dat er juridische en publieke spanningen zijn geweest, en de interpretatie is in hoeverre dit structureel invloed heeft op winstgevendheid en waardering.

Strategie en visie

De strategie die Fernández tot nu toe uitdraagt, lijkt vooral een verscherping van bestaande prioriteiten. Unilever wil groei realiseren met betere merkexecutie, sterkere innovatie en een efficiëntere organisatie. Tegelijk blijft het productiviteitsprogramma een centrale pijler, met het doel om kosten te verlagen en de organisatie eenvoudiger te maken. Voor beleggers is het cruciaal dat dit niet ten koste gaat van merkbouw, omdat consumentenmerken op lange termijn vooral draaien op relevantie en prijszettingskracht.

Een tweede strategisch anker is de afsplitsing van de ijsactiviteiten. Zo’n stap kan waarde ontsluiten als beide delen daarna duidelijker sturen op eigen prioriteiten en als de kapitaalallocatie transparanter wordt. Tegelijk kan het een periode van uitvoering en overgangskosten geven. Fernández zal hier beoordeeld worden op discipline, timing en helderheid van communicatie.

Op trends zoals digitalisering en AI is de blootstelling vooral indirect. In deze sector gaat het minder om AI als product en meer om AI als hulpmiddel voor supply chain, vraagvoorspelling en marketingeffectiviteit. Wie dit goed inzet, kan marges verbeteren en groei stabiler maken, maar het blijft een middel en geen garantie.

Geopolitieke en regelgevende risico’s blijven aanwezig, vooral via grondstoffenprijzen, wisselkoersen en lokale wetgeving rond gezondheid en etikettering. Voor Unilever is de spreiding over regio’s tegelijk een buffer en een complexiteitsfactor. Een CEO met veel ervaring in opkomende markten kan hier voordeel hebben, maar hij kan macro schokken niet wegmanagen.

Beursgang en afsplitsing TMICC als onderdeel nieuwe strategie.

Hoe betrouwbaar is hij voor beleggers

Als CEO is het trackrecord van Fernández nog kort, maar als bestuurder is het uitgebreid. Zijn lange loopbaan binnen Unilever suggereert dat hij de interne dynamiek en de hefbomen van het bedrijf goed kent. Dat is waardevol in een organisatie die historisch complex is en waar snelheid van besluitvorming vaak een thema is.

De keerzijde van een interne benoeming is dat beleggers zich kunnen afvragen of er voldoende afstand is om echt scherp te snijden in gewoontes en structuren. De manier waarop het bestuur recent ingreep, geeft aan dat er wel degelijk toezicht en druk is. In termen van governance is dat een vorm van checks and balances, maar het verhoogt ook het risico op korte termijn focus als de resultaten tijdelijk tegenvallen.

Hoe kan een belegger dit gebruiken

Beleggers kunnen de komende kwartalen vooral letten op de kwaliteit van groei. Het is belangrijk om te zien hoeveel van de groei uit volumes komt en hoeveel uit prijs, en of merken marktaandeel winnen in belangrijke categorieën. Daarnaast is de ontwikkeling van de onderliggende operationele marge belangrijk, maar vooral de oorzaak daarvan. Een marge die stijgt door structurele productiviteit en betere mix is sterker dan een marge die vooral stijgt door tijdelijk snijden in uitgaven.

Kasstroom blijft een kernpunt, omdat die uiteindelijk dividend en inkoopprogramma’s financiert en ruimte geeft voor gerichte overnames. Het helpt om te volgen hoe de cash conversion zich ontwikkelt en of werkkapitaal onder controle blijft. Ook de voortgang van de ijs afsplitsing verdient aandacht, omdat dit zowel kansen als overgangsrisico’s met zich meebrengt. Tot slot is het verstandig om in kwartaalcalls te letten op consistentie van taal en prioriteiten. Een CEO die vaak wisselt van nadruk, vergroot de onzekerheid.

Op basis van dit alles kan Fernández voor beleggers een plus zijn als hij zichtbaar sneller en strakker uitvoert zonder de merken te verzwakken. Hij kan neutraal uitpakken als Unilever vooral een defensieve compounder blijft waar de categorieën de toon zetten. Hij kan een risico worden als de druk tot snelle winstverbetering leidt tot onderinvestering in merk en innovatie, of als governance kwesties te veel afleiding geven.

Conclusie

Fernando Fernández is een interne CEO met een duidelijke opdracht om de uitvoering te versnellen. Zijn ervaring binnen Unilever en zijn internationale trackrecord passen bij een bedrijf dat vooral wint door discipline en consistente uitvoering. De context is echter niet risicoloos, omdat de snelle wissel aan de top het geduld van de markt verkleint en omdat reputatie en governance dossiers periodiek kunnen opspelen.

Voor langetermijnbeleggers is de kernvraag eenvoudig, al is het antwoord dat niet. Kan Unilever onder Fernández groei leveren die ook in volumes zichtbaar is, de marge stap voor stap verbeteren op een gezonde manier en tegelijk sterke kasstromen blijven genereren, terwijl de portfoliohertekening netjes wordt afgerond. Als die puzzel klopt, is zijn profiel eerder een versterking dan een bedreiging, maar de komende rapportages moeten dat wel hard maken.

Lees meer: Dit aandeel keldert -80%, toch zijn er kansen

Wie Unilever volgt, ziet dat waardecreatie zelden uit één grote zet komt, maar uit jarenlang stapelen van kleine verbeteringen in volumes, marges en kasstroom. Juist daarom loont het om ook aan de beleggerskant kritisch te blijven op frictiekosten, zeker bij een internationaal gespreide portefeuille waarin transacties en valutaomrekeningen snel aantikken.

MEXEM werd door Brokerskiezen.nl uitgeroepen tot beste allround broker van 2025. Beleggers kunnen er goedkoop en betrouwbaar handelen met slechts 0,005% valutakosten, tegenover 0,25% bij DEGIRO en SAXO Bank, een verschil dat voor de gemiddelde belegger kan oplopen tot honderden tot duizenden euro’s per jaar. Zo positioneert MEXEM zich als beste allround broker van 2025, met scherpe tarieven die het rendement van beleggers merkbaar kunnen verbeteren.