Doorzoek deze website

In het kort Hedgefondsmanager Philippe Laffont heeft 89% van zijn positie in AMD verkocht en mikt nu op een 340% koersgroei bij Arm Holdings. Arm levert chiparchitectuur die steeds belangrijker wordt in energiezuinige AI-datacenters. Ondanks een hoge waardering zet Laffont in op structurele groei in royalty-inkomsten en marktaandeel. Waarom Laffont AMD en Nvidia deels achter zich laat Philippe Laffont staat bekend als een van de meest succesvolle langetermijnbeleggers in groeiaandelen. Zijn hedgefonds Coatue Management wist de S&P 500 in de afgelopen drie jaar met maar liefst 95 procentpunten te verslaan. Maar opvallend is dat Laffont zich recent terugtrekt uit bekende AI-favorieten zoals AMD en in mindere mate Nvidia, om zich te richten op een relatief onderbelichte speler: Arm Holdings. Dit zijn de grootste posities van Philippe Laffont binnen zijn hedgefonds Coatue - Arm behoort (nog) niet tot deze lijst Bron: Value Sense Uit recente 13F-deponeringen blijkt dat Coatue zijn positie in AMD met 89% heeft verminderd, ondanks de recente koersstijging door de megadeal met OpenAI. AMD leverde vorig kwartaal zelfs nog 53% van de resterende positie in. Ook Nvidia werd fors teruggebracht, al bouwde Laffont daar recent weer iets op. Toch is de strategische focus verschoven naar een andere hoek van de halfgeleiderindustrie. Een vergelijking van het rendement in 2025 tussen AMD, Arm en Nvidia Bron: Seeking Alpha De timing van de verkoop van AMD is opvallend, gezien de recente boost door de samenwerking met OpenAI rond de MI450 GPU’s. AMD beweert zelfs dat het platform Nvidia’s Rubin-serie kan overtreffen, zowel op gebied van training als inferentie. Maar ondanks dit vooruitzicht kiest Laffont er toch voor zijn aandacht te verleggen naar de infrastructuurlaag onder deze ontwikkelingen: de chiparchitectuur van Arm. Arm biedt de blauwdruk voor AI zonder energieverspilling De nieuwe favoriet van Laffont is Arm Holdings, het Britse bedrijf dat geen chips produceert maar de architectuur levert waarop anderen bouwen. In het verleden was Arm vooral dominant in smartphones, dankzij de focus op energie-efficiëntie. Diezelfde eigenschap blijkt nu cruciaal voor AI-datacenters, waar energieverbruik snel een beperkende factor wordt. Volgens Laffont is het potentieel enorm. Hij schat dat de marktwaarde van Arm kan stijgen van $179 miljard nu naar $787 miljard in 2030. Dat zou neerkomen op een koersstijging van meer dan 340% in slechts vijf jaar. En hoewel het aandeel momenteel rond de 100 keer de verwachte winst noteert, vindt Laffont dat gerechtvaardigd door de groeimogelijkheden. Arm laat ook al concrete vooruitgang zien. Meer dan 70.000 bedrijven gebruiken inmiddels Arm-gebaseerde datacenterchips, een verviervoudiging sinds 2021. Nvidia zelf bouwde zijn Grace CPU voor de Hopper- en Blackwell-platformen op basis van Arm’s architectuur. En ook al verschuift Nvidia’s focus deels richting Intel's x86, het feit dat Arm als fundament fungeerde is een bevestiging van zijn strategische relevantie. Bovendien stijgen de royalty-inkomsten flink. In het eerste kwartaal groeide die inkomstenstroom met 25% op jaarbasis. Dat is vooral te danken aan de v9-architectuur van Arm, waarvoor hogere licentietarieven worden gevraagd. Naarmate meer klanten overstappen op de nieuwste generatie, verwacht Laffont dat deze inkomsten versneld blijven stijgen. Hoge waardering of niet, het groeipad lijkt helder Voor veel analisten is de waardering van Arm Holdings het grootste discussiepunt. Een koers-winstverhouding van bijna 100 maakt het aandeel kwetsbaar voor correcties, zeker als de groeiprognoses tegenvallen. Maar Laffont kijkt voorbij de korte termijn en focust op de structurele verschuiving in chiparchitectuur. Hij gelooft dat energie-efficiëntie de sleutel zal zijn tot schaalbare AI-datacenters, en dat Arm daar de juiste technologie voor levert. Dat vertrouwen vertaalt zich in een forse positie in zijn portefeuille. Volgens openbare gegevens is Arm inmiddels een van de grotere nieuwe belangen van Coatue. De inzet is duidelijk: waar anderen zich richten op GPU-marktleiders, kiest Laffont voor de onderliggende technologie waarop de toekomst van AI gebouwd wordt. Dit is hoe analisten op dit moment kijken naar de koerspotentie van Arm Bron: CNBC De zet van Philippe Laffont benadrukt een bredere trend: niet alleen de producenten van AI-chips, maar ook de leveranciers van fundamentele technologie kunnen de grote winnaars van deze revolutie worden. Voor beleggers die voorbij de hype willen kijken en op zoek zijn naar bedrijven met structureel verdienmodel en intellectueel eigendom, biedt Arm een alternatieve invalshoek op de AI-markt. Het vereist een lange adem en vertrouwen in de energietransitie van datacenters, maar als Laffont gelijk krijgt, kan Arm de stille motor achter de volgende golf van AI worden. Wie verder kijkt dan de hype rond AI-chips, ziet dat beleggers zoals Philippe Laffont juist mikken op bedrijven met duurzame, structurele kasstromen. Niet elke belegger hoeft echter in hooggewaardeerde groeiaandelen te stappen om van langetermijntrends te profiteren. Wie stabiliteit en rendement wil combineren, kan die strategie vertalen naar vastgoed, een sector waar voorspelbare inkomsten en tastbare waarde centraal staan. Corum Investments  biedt beleggers toegang tot internationaal vastgoed met maandelijkse uitkeringen en een gemiddeld rendement van 6–8% per jaar . Het fonds keert minimaal 6% dividendrendement  uit en beleggen kan al vanaf €50 per maand . Corum combineert toegankelijkheid met een sterke reputatie voor stabiele, wereldwijde vastgoedrendementen, een praktische keuze voor wie zijn portefeuille wil versterken met een solide, inkomensgericht fundament.

In het kort: Terwijl de iPhone-verkoop stabiliseert, verschuift Apple slim naar een model waarin diensten met 70% marge de winstmachine vormen. Met 315 miljoen gebruikers die toe zijn aan een upgrade, kan de iPhone 17-cyclus een nieuwe groeifase ontketenen. Apple’s kracht ligt in een ecosysteem dat elk toestel terugkerende inkomsten laat genereren. Apple is al jaren het bedrijf waar beleggers hun twijfels over uitspreken, maar waar ze toch in blijven investeren. Elke keer dat analisten wijzen op gebrek aan innovatie, stagnerende iPhone-verkopen of hoge waarderingen, blijft de vraag naar het aandeel verrassend groot. Stagnerende Iphone omzet: Bron: Business of Apps Het is niet enkel nostalgie naar het tijdperk van Steve Jobs of blind vertrouwen in merkherkenning. Het is iets fundamentelers: Apple is erin geslaagd zijn groei opnieuw uit te vinden, op een manier die subtiel, winstgevend en duurzaam is. De aantrekkingskracht van het aandeel zit in dat stille evenwicht tussen hardware, diensten en een ecosysteem dat steeds meer op een financieel perpetuum mobile lijkt. De kern van Apple’s huidige strategie is eenvoudiger dan ze lijkt: verlaag de drempel, verhoog de afhankelijkheid. De tijd dat het bedrijf elk jaar een iPhone lanceerde met een prijsstijging van honderden dollars is voorbij. Nieuwe modellen worden bewust niet meer tegen extreem hoge marges geprijsd. Dat lijkt op het eerste gezicht defensief, alsof Apple marktaandeel probeert te behouden door in te leveren op winst per toestel. In werkelijkheid is het een verschuiving van winstmoment naar winstpatroon. De iPhone fungeert als toegangspoort tot het rijk van de terugkerende inkomsten. Die aanpak doet denken aan het scheermesjesmodel: het apparaat (het scheermes) brengt gebruikers binnen, de diensten (de mesjes) zorgen voor de blijvende kasstroom. Door prijzen te stabiliseren en features te verbeteren, zoals met de iPhone 17-serie, worden gebruikers verleid tot upgrades. Zodra dat gebeurt, ontstaat een keten van betalingen: in-app-aankopen, abonnementen, Apple Pay, iCloud-opslag, en niet te vergeten de miljarden die Google jaarlijks betaalt om de standaardzoekmachine in Safari te blijven. Het resultaat: een dienstenbusiness die inmiddels bijna een kwart van Apple’s totale omzet uitmaakt en tegen marges van meer dan 70% draait. Sinds 2013 groeide de omzet van deze divisie van $16 miljard naar ruim $96 miljard. Daarmee is het niet alleen de motor van Apple’s winstgroei geworden, maar ook een buffer tegen de cyclische aard van hardwareverkopen. Terwijl de verkoop van iPhones schommelt rond de 200 miljoen toestellen per jaar, stijgt de omzet uit diensten gestaag door, kwartaal na kwartaal. Dienstenomzet groeit als % van totale omzet: Bron: Business of Apps Tim Cook weet dat de wet van de grote getallen onvermijdelijk is. De iPhone kan niet eeuwig met dubbele cijfers groeien. Maar door elk toestel te verbinden aan een groeiend netwerk van betaalde diensten, haalt Apple uit dezelfde gebruiker steeds meer waarde, en dat met minimale extra kosten. Wie dacht dat de smartphone volwassen was en innovatie overbodig, heeft de recente upgradecyclus onderschat. Volgens JPMorgan staan er ruim 315 miljoen iPhones wereldwijd die al vier jaar niet zijn vervangen. Dat is een stil opgebouwde berg latente vraag. De iPhone 17-serie heeft die potentie geactiveerd: pre-orders liggen 5 tot 10% hoger dan vorig jaar, en de wachttijden bij Apple Stores zijn met 80% toegenomen. De verklaring zit niet in spectaculaire vormveranderingen, maar in iets subtielers: een beter evenwicht tussen prestaties, batterijduur en prijs. In China, waar overheidssteun geldt voor toestellen onder 6.000 yuan, stijgt de vraag naar de instapmodellen, terwijl in de VS en Europa de Pro-varianten de toon zetten. Dit schuift de gemiddelde verkoopprijs nauwelijks omlaag, maar verhoogt wel de totale omzet. JPMorgan verwacht dat Apple in boekjaar 2026 ongeveer 236 miljoen iPhones zal verschepen, goed voor zo’n $80 miljard aan omzet. Die stijging lijkt klein, slechts 2% groei, maar door de schaal van Apple vertaalt dat zich in miljarden aan extra brutowinst. Belangrijker nog: elke upgrade vergroot de actieve gebruikersbasis die Apple kan monetiseren via diensten. Met meer dan 1,5 miljard actieve iPhones wereldwijd heeft het bedrijf een distributiekanaal dat elke softwareproducent benijdt. De kracht van die infrastructuur blijkt uit de cijfers van het derde kwartaal van 2025: $94 miljard omzet, een stijging van 10%, waarbij zowel iPhone, Mac als Services dubbele cijfers noteerden. De operationele marge bleef uitzonderlijk hoog met 46,5%, en de nettowinst steeg 9% tot $23,4 miljard. Bron: App Economy Insights De stijging van de Mac-verkopen (+15%) en de recordaantallen upgraders in elk productsegment wijzen op een ecosysteem waarin elk onderdeel het andere versterkt. Wie een nieuwe iPhone koopt, vernieuwt vaak ook zijn Mac of AirPods. Het zijn geen losse producten meer, maar schakels in een keten van gebruikservaringen die samen een lock-in creëren. Toch klinkt de kritiek op Apple luider dan op de meeste andere techreuzen. Analisten wijzen op een trage deelname aan de AI-revolutie, het gebrek aan doorbraken na de iPhone, en de hoge waardering ten opzichte van groei. Een koers/winst-verhouding van bijna 40 tegenover een EPS-groei van rond de 10% klinkt vrij hoog. Maar toch is er een groter plaatje. P/E Apple, afgelopen 10 jaar: Bron: Seeking Alpha Apple’s AI-strategie is niet gericht op het bouwen van een allesomvattend taalmodel zoals ChatGPT of Gemini. De ambitie ligt elders: AI als stille kracht in de gebruikservaring. Tijdens de WWDC van dit jaar introduceerde het bedrijf Apple Intelligence, een reeks functies die draaien op Apple’s eigen chips, direct op het apparaat. Met toepassingen als live vertaling, tekstverbetering en beeldherkenning die privacy centraal stellen. Tim Cook noemde AI “één van de meest ingrijpende technologieën van onze tijd” , maar benadrukte dat Apple zijn eigen weg volgt. De kracht van deze benadering zit in de integratie: gebruikers merken de technologie, maar niet de complexiteit. AI is bij Apple een middel om de ervaring te verfijnen. Bovendien positioneert Apple zich slim aan de hardwarekant van deze nieuwe golf. Terwijl de wereld hongerig is naar rekenkracht, blijven apparaten met Apple Silicon de enige consumentenproducten die complexe AI-taken lokaal kunnen uitvoeren. Dat maakt ze zowel energiezuiniger als veiliger, en het geeft Apple een duurzaam voordeel. De echte reden waarom beleggers Apple blijven kopen, is dat het bedrijf meer is geworden dan de som van zijn producten. De iPhone mag het vlaggenschip blijven, maar de winst komt steeds meer uit wat er ná de verkoop gebeurt. Elk onderdeel van het ecosysteem, van iCloud tot Apple Music, van App Store tot AppleCare, draait op terugkerende inkomsten. Zelfs de controversiële Google-deal, waarbij Alphabet jaarlijks ongeveer $20 miljard betaalt om zoekmachine te blijven op Safari, is onderdeel van dat mechanisme. Zolang Apple miljarden apparaten beheert waarop die zoekmachine draait, blijft die stroom bestaan. En dan zijn er nog de meer tastbare investeringen. De verschuiving van productie naar India verlaagt niet alleen het geopolitieke risico, maar vergroot ook de margepotentie op de lange termijn. In de eerste vier maanden van dit jaar exporteerde Apple al $7,5 miljard aan iPhones uit India, ruim op schema om de jaarlijkse uitvoer te verdubbelen. De balans is nog steeds een toonbeeld van financiële discipline. Met $133 miljard aan cash en marktwaardige beleggingen en slechts $102 miljard aan schuld blijft Apple netto schuldenvrij. Alleen al in het derde kwartaal werd $27 miljard aan aandeelhouders teruggegeven via dividenden en inkoopprogramma’s. Dat betekent niet dat er geen risico’s zijn. Regelgevende druk rond de App Store en het Europese Digital Markets Act-dossier kan de winst van de dienstenafdeling aantasten. Boetes tot een miljard dollar per jaar zijn mogelijk. Maar zelfs dat bedrag is relatief klein in verhouding tot de jaarlijkse nettowinst van ruim $100 miljard. De echte test voor Apple ligt in het behouden van zijn culturele relevantie. Zolang het merk stand houdt, blijft de kans groot dat gebruikers binnen het ecosysteem blijven en dus dat de kasstroom blijft stromen.

In het kort JPMorgan verhoogt het koersdoel voor DoorDash van $175 naar $325 na de overname van Deliveroo. Door de acquisitie is DoorDash nu actief in 45 landen met meer dan 50 miljoen maandelijkse gebruikers. Analisten zien ruimte voor verdere groei via abonnementen, reclame-inkomsten en internationale schaalvergroting. Van Amerikaanse marktleider naar wereldwijde speler De Amerikaanse maaltijdbezorger DoorDash heeft in een paar maanden tijd zijn positie in de wereldmarkt fundamenteel veranderd. De overname van Deliveroo, begin oktober afgerond, betekent een directe uitbreiding naar negen nieuwe landen, waaronder sleutelmarkten in West-Europa en het Midden-Oosten. JPMorgan noemt deze stap een “gamechanger” en verhoogde dinsdag zijn rating voor het aandeel van neutraal naar overweight. Het nieuwe koersdoel bedraagt $325, wat een opwaarts potentieel van ruim 19% betekent ten opzichte van de huidige koers van $268. De aandelenkoers van DoorDash staat in 2025 60% hoger Bron: Seeking Alpha Volgens JPMorgan-analist Doug Anmuth, die eerder een koersdoel van $175 hanteerde, maakt DoorDash met deze overname een strategische sprong in een competitieve markt. “De uitbreiding van het adresserbaar marktpotentieel (TAM) is fors,” aldus Anmuth. Deliveroo brengt niet alleen marktaandeel, maar ook zeven miljoen actieve gebruikers en toegang tot markten waar DoorDash voorheen afwezig was. In totaal is de dienst nu actief in 45 landen met een gezamenlijke bevolking van meer dan één miljard mensen. Belangrijk is dat deze groei niet alleen geografisch is. DoorDash bedient inmiddels meer dan 700.000 lokale bedrijven wereldwijd en heeft 50 miljoen maandelijkse gebruikers. Dat schaalvoordeel is volgens JPMorgan essentieel om de operationele efficiëntie van het platform te verbeteren en marketinginvesteringen rendabel te maken. Groei vraagt om herinvestering en schaalvoordelen De groeistrategie van DoorDash vereist volgens analisten aanzienlijke herinvesteringen. In veel van de nieuwe markten is sprake van stevige concurrentie van gevestigde partijen zoals Uber Eats, Just Eat Takeaway en Glovo. DoorDash zal daarom intensief moeten inzetten op klantacquisitie en verbetering van de gebruikerservaring via zijn abonnementsdiensten zoals DashPass. “De focus zal liggen op hogere gebruiksfrequentie en klantbinding,” schrijft Anmuth. “We verwachten dat DoorDash zijn bewezen operationele en logistieke modellen zal toepassen op het Deliveroo-platform om daar snel efficiëntieverbeteringen door te voeren.” DoorDash rond overname van Deliveroo af en betreedt negen nieuwe markten wereldwijd Bron: Google Images Een andere groeipijler is de uitbreiding naar non-foodsegmenten. Recent werd bekend dat DoorDash nu ook de 2.700 winkels van supermarktgigant Kroger op zijn platform heeft toegevoegd. Dit vergroot het aanbod van boodschappenbezorging aanzienlijk, een categorie die wereldwijd in opkomst is. Hiermee versterkt het bedrijf zijn propositie als allround bezorgplatform, in plaats van een pure food delivery-dienst. Daarnaast zien analisten een onderbelicht groeisegment in de vorm van advertentie-inkomsten. DoorDash experimenteert al enige tijd met gesponsorde plaatsingen en aanbevelingen binnen zijn app. Als het bedrijf in staat is om zowel bij DoorDash als bij Deliveroo de advertentie-inkomsten te laten oplopen tot 2% van de brutotransactiewaarde, kan dat tegen 2027 een jaarlijkse omzet van $3 miljard opleveren. Beleggers blijven optimistisch ondanks stevige stijging De aandelenkoers van DoorDash is dit jaar al met 63% gestegen, een indrukwekkende prestatie in een sector die jarenlang werd geplaagd door winstgevendheidsproblemen en afnemende coronavoordelen. Toch ziet JPMorgan nog ruimte voor verdere groei. De gemiddelde analistenverwachting ligt met een koersdoel van $299 nog iets onder het nieuwe target van JPMorgan, maar ook hier wordt overwegend positief geoordeeld: geen enkele analist adviseert het om te verkopen. Analisten blijven positief over DoorDash: hoogste koersdoel op $360, geen verkoopadviezen Bron: CNBC Opvallend is het vertrouwen in het management om deze internationale integratie succesvol te laten verlopen. De schaal van Deliveroo betekent dat DoorDash in markten als het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Arabische Emiraten en Nederland snel marktaandeel kan opbouwen, mits het de juiste balans vindt tussen prijsstelling en gebruikerservaring. Lees ook: Dit is de gouden regel van Warren Buffett over het nalaten van vermogen De markt heeft inmiddels grote verwachtingen, en beleggers zullen vooral letten op hoe snel synergieën gerealiseerd kunnen worden. De komende kwartaalresultaten worden daarom cruciaal om te zien of DoorDash erin slaagt om de overnamestrategie ook om te zetten in operationele winstgroei. Met de overname van Deliveroo en de wereldwijde uitbreiding van zijn platform positioneert DoorDash zich als één van de weinige spelers die daadwerkelijk schaal kunnen combineren met winstpotentieel. Waar veel concurrenten worstelen met consolidatie en marges, lijkt DoorDash op koers om niet alleen te groeien, maar ook de markt opnieuw te definiëren. Wie de sector volgt, kan er niet omheen: DoorDash speelt de komende jaren op het hoogste niveau mee.

In het kort Nieuwe AI-contracten leveren $760 miljoen per jaar op, met Google als grootste garantsteller. Capaciteit groeit naar 1.150 MW tegen 2030, goed voor een omzetpotentieel van $1,5 miljard. Q2 2025-resultaten tonen 34% omzetgroei, maar marges onder druk door hogere kosten. De wereld kijkt naar Nvidia, Microsoft en Google als boegbeelden van de AI-revolutie. Maar achter de schermen zijn het bedrijven als TeraWulf Inc. die het fundament leggen onder deze digitale toekomst. Waar anderen miljarden investeren in chips en software, investeert TeraWulf in iets fundamentelers: energie en rekencapaciteit. Oorspronkelijk actief als duurzame bitcoinminer, transformeert TeraWulf zich sinds 2024 tot een infrastructuuraanbieder voor high-performance computing (HPC). In plaats van afhankelijk te blijven van crypto-volatiliteit, sluit het bedrijf langlopende AI-hostingcontracten af. Het resultaat: een megadeal met Fluidstack, goed voor 360 megawatt (MW) IT-capaciteit en een potentiële contractwaarde van $15,7 miljard. De deal is extra opvallend omdat Google niet alleen als klant fungeert, maar ook als strategisch investeerder. Alphabet garandeert $3,2 miljard aan leaseverplichtingen en bezit inmiddels 14% van TeraWulf. Google neemt 14% belang in TeraWulf als onderdeel van miljardencontract: Bron: TeraWulf De nieuwe energie van AI TeraWulf heeft zijn kracht gevonden in iets waar veel concurrenten juist tekortschieten: toegang tot schaalbare, duurzame stroom. De locatie Lake Mariner in New York beschikt over goedkeuring voor 500 MW aan stroom, met uitbreidingsmogelijkheden tot 750 MW. Op het Cayuga-terrein ontwikkelt het bedrijf nog eens 400 MW. Het doel: 1.150 MW operationeel vermogen tegen 2030. Dat is meer dan verdubbeling van de huidige capaciteit en zou goed zijn voor een jaarlijkse omzet van $1,5 miljard. De basis ligt er al: contracten met Core42 en Fluidstack leveren nu al $760 miljoen aan gecommitteerde jaaromzet op. Ter vergelijking: Core Scientific, een vergelijkbare speler, werd onlangs gewaardeerd op $9 miljard op basis van soortgelijke infrastructuur. TeraWulf noteert momenteel rond een marktwaarde van $5,5 miljard. TeraWulf breidt uit op strategisch Cayuga-terrein: Bron: TeraWulf Tussen bitcoin en bytes In het tweede kwartaal van 2025 draaide TeraWulf nog grotendeels op crypto. De omzet kwam uit op $47,6 miljoen, een stijging van 34% vergeleken met een jaar eerder. Die groei werd vooral gedreven door hogere bitcoinprijzen en uitgebreidere miningcapaciteit. Toch daalde de productie: het bedrijf mined 485 bitcoin in Q2, tegenover 699 een jaar eerder. De gemiddelde waarde per coin lag wel hoger: $98.219. De stroomkosten per bitcoin stegen scherp naar $45.555 bijna een verdubbeling. Resultaten miningdivisie TeraWulf 2025: Bron: TeraWulf Het nettoverlies bedroeg $18,4 miljoen. Toch ziet het management de AI-divisie als kantelpunt. De eerste AI-gerelateerde omzet uit de Core42-deal werd in juli geboekt en zal pas in Q3 voor het eerst zichtbaar zijn in de cijfers. Het model achter de miljarden Wat TeraWulf onderscheidt, is zijn ‘lichtgewicht’ aanpak. Het levert fysieke infrastructuur zoals stroomvoorziening, racks en koeling, maar niet de dure AI-chips zelf. Die verantwoordelijkheid ligt bij de klant, zoals Google, die op de locaties eigen GPU-clusters draait. Hierdoor vermijdt TeraWulf miljarden aan hardware-investeringen en blijft het kapitaalbeslag laag. Met $90 miljoen in kas en $500 miljoen aan converteerbare obligaties op de balans is de financiële positie solide, zeker gezien de $3,2 miljard backstop van Google. Die steun maakt het mogelijk om agressief te bouwen, zonder dat het risico volledig bij TeraWulf zelf ligt. Stil succes, maar met zichtbare risico’s Het aandeel TeraWulf is het afgelopen jaar meer dan 500% gestegen, maar die snelle klim brengt risico’s met zich mee. De short interest is fors toegenomen en er zijn signalen van insiderverkopen. Bovendien leunt het bedrijf vooralsnog sterk op slechts twee grote klanten: Fluidstack en Core42. TeraWulf-aandeel stijgt met meer dan 500% in 2025: Bron: TradingView Daarnaast blijft bitcoin voorlopig een substantiële bron van cashflow. Een scherpe terugval in de crypto-markt zou het sentiment rond het aandeel kunnen drukken, zelfs als de AI-divisie groeit. Lees ook: Tech aandeel blijft aannemen terwijl de kasstroom instort Tot slot is het bedrijf sterk afhankelijk van het blijvende geloof in AI. Mocht de verwachte vraag naar rekencapaciteit tegenvallen, dan kunnen de miljardeninvesteringen snel een molensteen worden. Wie verdient er echt aan AI? TeraWulf laat zien dat je geen chipfabrikant of softwaregigant hoeft te zijn om te profiteren van de AI-boom. Energie en schaalbaarheid zijn de nieuwe sleutelwoorden. In plaats van mee te doen aan de chip-race, verkoopt TeraWulf de infrastructuur die iedereen nodig heeft. De AI-goudkoorts is reëel. Maar zoals in elke rush zijn het zelden de delvers die het meeste verdienen. Het zijn de bedrijven die de infrastructuur leveren, de ‘spades’ van deze digitale revolutie. En één van die bedrijven, TeraWulf, pakt die miljarden nu stilletjes in.

In het kort: Analist Dan Ives voorspelt dat Palantir binnen twee tot drie jaar kan doorgroeien naar een waardering van 1 biljoen dollar, wat een stijging van 135 procent zou betekenen. Het bedrijf profiteert van de toenemende vraag naar kunstmatige intelligentie, met sterke groei bij zowel overheidscontracten als commerciële klanten. Toch blijft de waardering extreem hoog: Palantir is veruit het duurste aandeel in de S&P 500, waardoor het aandeel evenveel potentie als risico met zich meebrengt. De markt voor kunstmatige intelligentie groeit sneller dan ooit, en één bedrijf lijkt daar beter op gepositioneerd dan bijna alle anderen: Palantir Technologies. Analist Dan Ives van Wedbush Securities voorspelt dat het bedrijf binnen twee tot drie jaar een beurswaarde van 1 biljoen dollar kan bereiken. Dat zou een stijging van ongeveer 135 procent betekenen ten opzichte van de huidige waarde van ruim 425 miljard dollar. Hoewel die voorspelling op Wall Street veel discussie oproept, is het niet de eerste keer dat Ives gelijk lijkt te krijgen. Hij noemde Palantir al in 2023 de gouden standaard binnen kunstmatige intelligentie. Zijn koersdoelen werden sindsdien keer op keer gehaald, en hij behoort tot de meest optimistische analisten over het aandeel. Dat hij nu verwacht dat Palantir zich binnen enkele jaren bij de elite van de biljoen-dollarbedrijven kan voegen, zegt veel over zijn vertrouwen in de groei van het bedrijf. Een unieke speler binnen de AI-revolutie Palantir is een onconventioneel technologiebedrijf dat zich niet richt op consumenten, maar op grote organisaties en overheden. Het ontwikkelt software die enorme hoeveelheden data kan verwerken en analyseren, zodat klanten beter onderbouwde beslissingen kunnen nemen. De toepassingen variëren van militaire operaties tot gezondheidszorg en financiële diensten. De kracht van Palantir ligt in drie softwareplatforms: Gotham, Foundry en het nieuwere AIP, oftewel het Artificial Intelligence Platform. Gotham is vooral gericht op defensie en veiligheidsdiensten, zoals het Amerikaanse ministerie van Defensie en de CIA. Foundry helpt commerciële bedrijven bij het integreren van data in hun dagelijkse processen. AIP gaat nog een stap verder door bedrijven in staat te stellen zelf generatieve AI-toepassingen te bouwen met hun eigen data. Hierdoor groeit het aantal klanten enorm snel. Volgens het management van Palantir is vooral dat laatste platform de sleutel tot de toekomst. Het stelt organisaties in staat om kunstmatige intelligentie te gebruiken zonder gevoelige informatie uit handen te geven. In een tijd waarin dataveiligheid en privacy steeds belangrijker worden, is dat een grote troef. Groei bij de overheid en in het bedrijfsleven Het grootste deel van Palantirs omzet komt nog steeds van overheidsinstellingen. De overheidstak is de afgelopen zes kwartalen op rij gegroeid, mede dankzij de succesvolle uitrol van het Maven Smart System. Dit systeem gebruikt kunstmatige intelligentie om militaire beslissingen te ondersteunen, bijvoorbeeld bij logistiek en doelherkenning. Toch ziet Palantir de meeste groeikansen in de commerciële markt. Steeds meer bedrijven ontdekken de waarde van zijn software om processen te automatiseren en grote hoeveelheden data te analyseren. Bank of America schat dat de commerciële omzet van Palantir de komende jaren jaarlijks met ruim 40 procent zal groeien, tot ongeveer 10 miljard dollar in 2030. Ook de overheidstak blijft stevig groeien, maar in een iets lager tempo van ongeveer 30 procent per jaar. De timing lijkt in elk geval perfect. Wereldwijd nemen de investeringen in data-analyse en kunstmatige intelligentie razendsnel toe. Onderzoeksbureau Grand View Research verwacht dat de markt voor dataplatforms jaarlijks met bijna 30 procent zal groeien tot 2030. Palantir bevindt zich precies in het midden van die trend en beschikt over technologie die volgens kenners moeilijk te evenaren is. De keerzijde van succes Toch is niet iedereen overtuigd van de torenhoge waardering. Verschillende analisten waarschuwen dat Palantir momenteel het duurste aandeel binnen de S&P 500 is. De koers-verkoopverhouding ligt rond de 133, wat betekent dat beleggers 133 dollar betalen voor elke dollar omzet die het bedrijf in een jaar genereert. Dat is uitzonderlijk hoog, zeker in vergelijking met andere technologiebedrijven die vaak tussen de 10 en 20 keer de omzet noteren. Zelfs als Palantir flink blijft groeien, is het moeilijk om zo’n waardering lang vol te houden. Ter vergelijking: het op één na duurste aandeel in de index, AppLovin, wordt verhandeld tegen ongeveer 38 keer de omzet. Palantir zou dus aanzienlijk kunnen dalen en nog steeds een van de duurste aandelen op de beurs blijven. Sommige analisten, zoals Brent Thill van Jefferies, erkennen dat Palantir indrukwekkend presteert, maar noemen de waardering simpelweg te extreem. Anderen, zoals Dan Ives, vinden dat de uitzonderlijke positie van het bedrijf die hoge waardering rechtvaardigt. Lees ook: Dit onbekende AI-aandeel schiet 50% omhoog na opvallend nieuws Tussen visie en werkelijkheid De waarheid ligt waarschijnlijk ergens in het midden. Palantir heeft onmiskenbaar een unieke positie in de AI-markt, met een sterke reputatie bij overheden en een groeiende rol in de commerciële wereld. Het bedrijf is winstgevend, heeft een brutomarge van meer dan 80 procent en beschikt over een schaalbare technologie die moeilijk te kopiëren is. Tegelijkertijd zijn de verwachtingen enorm. Een waardering van 1 biljoen dollar binnen twee tot drie jaar is extreem ambitieus, zelfs voor een bedrijf dat midden in de AI-revolutie staat. De groei is sterk, maar het aandeel is al ver vooruitgelopen op die toekomstverwachtingen. Voor beleggers betekent dit dat Palantir zowel een kans als een risico vertegenwoordigt. Het is een aandeel dat de toekomst van kunstmatige intelligentie mede vormgeeft, maar ook een koers die kwetsbaar is voor correcties als de hype afneemt of de resultaten achterblijven.

In het kort: Winstverwachting voor 2025 verhoogd naar € 1,17 tot € 1,20 miljard EBITDA na sterke halfjaarcijfers en stijging van de winst per aandeel. Extra investering van € 1 miljard in gas- en industriële terminals tot 2030, met focus op India, Australië en duurzame infrastructuur. Dividendrendement van circa 4 % met stabiele kasstromen, lage waardering en jaarlijks aandeleninkoopprogramma voor extra aandeelhouderswaarde. In een beursklimaat waarin techbedrijven en groene energie-startups de schijnwerpers opeisen, blijft een essentiële schakel in de wereldwijde energieketen opvallend onopgemerkt. Vopak, het Nederlandse tankopslagbedrijf dat al eeuwenlang geworteld is in de Rotterdamse haven, speelt een onmisbare rol in het transport en de tijdelijke opslag van olieproducten, vloeibaar gas, chemicaliën en, steeds vaker, duurzame energiedragers zoals waterstof en ammoniak. Achter de schermen, tussen de pijpleidingen en stalen opslagtanks in wereldhavens van Houston tot Singapore, bouwt Vopak gestaag aan een toekomstbestendige infrastructuur. En met succes. De terminals van Vopak vormen de kern van verschillende havens in Europa, waaronder Antwerpen: Bron: Vopak Recent verhoogde het bedrijf zijn winstverwachting voor 2025, na sterke halfjaarcijfers die onder meer een winst per aandeel van € 2,74 lieten zien. Tegelijkertijd kondigde het aan tot 2030 nog eens een extra miljard euro te investeren in industriële terminals en gasinfrastructuur, met een duidelijke focus op groeimarkten als India en Australië. Deze strategische keuzes bevestigen dat Vopak niet alleen een defensieve belegging is met stabiele kasstromen, maar ook een onderneming met duidelijke groeidynamiek. Infrastructuur als verdienmodel met vijf pijlers Om de ware kracht van Vopak te begrijpen, is het belangrijk te kijken naar wat het bedrijf doet. In tegenstelling tot energieproducenten, handelt Vopak niet in grondstoffen. Het verkoopt geen olie, gas of biobrandstoffen, maar beheert de logistieke infrastructuur die deze stoffen nodig hebben om van producent naar afnemer te bewegen. Vopak verhuurt opslagcapaciteit in terminals over de hele wereld en levert logistieke diensten die cruciaal zijn voor de veiligheid, kwaliteit en efficiëntie van deze goederenstromen. Denk aan temperatuurbeheersing, stikstofafdekking, mengoperaties, kwaliteitscontroles en pijpleidingbeheer. De onderneming is georganiseerd rond vijf kernsegmenten die elk hun eigen economische logica kennen. De opslag van olieproducten vormt historisch gezien het fundament van het bedrijf, met grote terminals in onder meer Rotterdam en Singapore. Hoewel dit segment onder druk staat door afnemende wereldwijde vraag naar fossiele brandstoffen, blijft het vooralsnog winstgevend, mede door langlopende contracten en een hoge mate van kapitaalintensiteit die toetreding door nieuwe spelers ontmoedigt. De omzetverdeling per segment van Vopak: Bron: Vopak Een stabieler groeisegment is de chemiesector. Vopak beheert een wereldwijd netwerk van terminals die gespecialiseerd zijn in de opslag van vloeibare chemicaliën, vaak in nauwe samenwerking met producenten binnen industriële clusters. Deze terminals vergen niet alleen technische expertise en hoge veiligheidsstandaarden, maar zijn ook diep geïntegreerd in de productieprocessen van klanten, waardoor langdurige relaties ontstaan die moeilijk te repliceren zijn door concurrenten. Een van de snelst groeiende segmenten is dat van industriële terminals. Dit zijn terminals die volledig op maat worden gebouwd voor industriële klanten, zoals raffinaderijen of chemische productielocaties. Vopak levert hier niet alleen opslagcapaciteit, maar ook nutsvoorzieningen zoals stoom en stikstof, en regelt de interne logistiek van complete industrieterreinen. De contracten in dit segment zijn vaak langlopend, tot wel twintig jaar, en bieden een zeer stabiele kasstroom. Minstens zo belangrijk is de positie van Vopak in de gassector, waar het bedrijf opslagfaciliteiten beheert voor LNG, LPG en steeds vaker ook ammonia. De stijgende wereldwijde vraag naar gas als overgangsbrandstof heeft dit segment doen uitgroeien tot een belangrijke winstbron. Veel terminals werken met zogenaamde ‘take or pay’-contracten, waarbij klanten betalen voor capaciteit, ongeacht of ze die volledig benutten. Dit zorgt voor een hoge mate van voorspelbaarheid in de inkomsten, zelfs in tijden van economische onzekerheid. Daarnaast zet Vopak steeds nadrukkelijker in op nieuwe energie en duurzame grondstoffen. Zo investeert het bedrijf in waterstofopslag, bio-LNG, circulaire chemicaliën en CO₂-opslag. In Nederland werd onlangs een batterijopslagproject overgenomen van GroenLeven, waarmee Vopak zich ook positioneert op het gebied van elektriciteitsopslag. Hoewel de opbrengsten uit dit segment momenteel nog beperkt zijn, wijst de strategische positionering op een toekomst waarin Vopak ook in een koolstofarme economie een relevante speler blijft. Vopak wil zelfs 1,4 miljard investeren in duurzame energie tot 2030: Bron: Vopa Langetermijnvisie dankzij HAL en stevige marges Deze langetermijnstrategie wordt mede mogelijk gemaakt door de unieke aandeelhoudersstructuur van het bedrijf. HAL Trust, de investeringsmaatschappij van de familie Van der Vorm, bezit ruim 52 procent van de aandelen in Vopak. Dit meerderheidsbelang geeft HAL de mogelijkheid om strategisch richting te geven aan het bedrijf, zonder zich te mengen in de operationele aansturing. Voor beleggers betekent deze structuur stabiliteit: Vopak is niet onderhevig aan de grillen van activistische aandeelhouders of de druk van kwartaalresultaten. HAL bewaakt de kapitaalsdiscipline en zorgt ervoor dat groeibeslissingen zijn gebaseerd op lange termijn waardecreatie. Het belang van HAL in Vopak: Bron: Fiscal.ai Financieel gezien is Vopak uitzonderlijk winstgevend. De brutomarge ligt rond de 96 procent, dankzij een combinatie van hoge service-intensiteit en efficiënte operaties. De operationele marge schommelt tussen de 28 en 32 procent, waarmee het bedrijf zich positief onderscheidt van veel andere infrastructuurspelers. De vrije kasstroommarge, die tussen de 38 en 43 procent ligt, maakt het mogelijk om dividend uit te keren én te investeren in nieuwe groei. In 2024 bedroeg de nettowinst circa 376 miljoen euro, met een winst per aandeel van 3,12 euro. Ondanks enkele eenmalige lasten bleef de onderliggende winstgevendheid intact. De omzet, marges, EPS en vrije kasstroom van Vopak: Bron: Fiscal.ai Tegelijkertijd wordt het aandeel Vopak op de beurs relatief laag gewaardeerd. De koers-winstverhouding bedraagt ongeveer tien keer de verwachte winst voor 2025, terwijl vergelijkbare infrastructuurbedrijven vaak tussen de veertien en zestien keer de winst worden verhandeld. Ook op basis van vrije kasstroom is het aandeel goedkoop, met een prijs/vrije kasstroomratio van circa negen. Die lage waardering contrasteert scherp met de hoge kwaliteit van de kasstromen en de voorspelbaarheid van het verdienmodel. Rust, rendement en structurele groei voor beleggers met visie Voor beleggers biedt Vopak precies dat wat veel groeiaandelen niet kunnen: stabiliteit, voorspelbaarheid en een solide vergoeding in de vorm van dividend. De onderneming keert jaarlijks 1,60 euro per aandeel uit, goed voor een dividendrendement van circa vier procent. Dat ligt boven het gemiddelde in de infrastructuursector en wordt bovendien ruim gedekt door de vrije kasstroom. Met een uitkeringsratio van rond de veertig procent blijft er genoeg ruimte over voor investeringen in nieuwe terminals en technologie. Daar komt bij dat Vopak zijn aandeelhouders ook op andere manieren beloont. In 2024 werd meer dan zes procent van het uitstaande aandelenkapitaal ingekocht. Dat verlaagt het aantal uitstaande aandelen en verhoogt automatisch de winst per aandeel. Samen met het dividend levert dit een aantrekkelijk totaalrendement op voor beleggers die op zoek zijn naar kapitaalsgroei met beperkte volatiliteit. Het rendement dat Vopak aan zijn aandeelhouders heeft gegeven in 2024: Bron: Vopak Juist daarom is Vopak bijzonder aantrekkelijk voor dividendbeleggers. De combinatie van een consistent dividendbeleid, sterke kasstromen en een terugkoopprogramma maakt het aandeel tot een waardevaste positie in een defensieve portefeuille. Voor beleggers die jaar op jaar willen kunnen rekenen op stabiele uitkeringen, zonder de grilligheid van cyclische sectoren of high-growth aandelen, biedt Vopak een bijna obligatieachtig profiel met het opwaarts potentieel van infrastructuurgroei. Dat opwaarts potentieel zit onder andere in gecontroleerde expansie naar markten met structurele vraag. India is daarin een schoolvoorbeeld. Via de joint venture Aegis Vopak, die recent naar de beurs ging in Mumbai, breidt het bedrijf zijn aanwezigheid in deze snelgroeiende economie uit. De vraag naar LNG, chemie-opslag en industriële terminals groeit daar jaar op jaar, en Vopak beschikt over de vergunningen, locaties en partners om daar direct op in te spelen. Ook in Australië worden groeikansen benut, zoals met het LNG-importproject in Victoria, waarvoor Vopak recent een exclusief contract sloot met Seapeak voor een drijvend opslag- en regassificatievaartuig. Voor wie dus zoekt naar een aandeel dat én stabiel inkomen levert, én structurele groei biedt binnen een gecontroleerd risicoprofiel, is Vopak een zeldzaam aantrekkelijk alternatief. Het combineert de rust van een dividendfonds met de lange termijnwaarde van een infrastructuurspeler die zich slim positioneert in de energietransitie. In een tijd van economische onzekerheid is dat voor veel beleggers precies wat ze zoeken. In een wereld waar stabiliteit en voorspelbaarheid steeds schaarser worden, zijn tastbare activa met vaste inkomstenstromen belangrijker dan ooit. Het SynVest Dutch RealEstate Fund  biedt beleggers diezelfde rust en continuïteit die bedrijven als Vopak kenmerken: solide rendement, stabiele kasstromen en een focus op de lange termijn. Sinds 2020 realiseert het fonds een gemiddeld rendement van 8,6% per jaar , gedragen door huurinkomsten uit supermarkten en gezondheidscentra . Beleggers ontvangen maandelijks een voorschotuitkering van 6% op jaarbasis , ondersteund door een breed gespreide vastgoedportefeuille in Nederland. Alleen in oktober:  bij een inleg vanaf € 10.000 ontvang je één maand extra uitkering  bovenop het reguliere rendement. Vraag nu de gratis brochure  aan en ontdek vrijblijvend of dit vastgoedfonds past bij jouw beleggingsdoelen.

In het kort JPMorgan verhoogt het koersdoel voor maaltijdbezorger van $175 naar $325, met 19% opwaarts potentieel. De overname van Deliveroo opent de deur naar negen nieuwe markten en meer dan zeven miljoen extra gebruikers. Verdere groei vereist forse investeringen in klantacquisitie, technologie en advertentie-inkomsten. De Amerikaanse bezorggigant DoorDash heeft een duidelijke boodschap afgegeven aan beleggers en concurrenten: het bedrijf wil niet alleen dominant zijn in de Verenigde Staten, maar ook mondiaal marktleider worden. Die ambitie kreeg vorm met de recente overname van Deliveroo, een van Europa’s bekendste maaltijdbezorgers. Investeringsbank JPMorgan ziet hierin een grote kans. Analist van JPMorgan verhoogde zijn oordeel over het aandeel van “neutral” naar “overweight” en stelde het koersdoel bij naar $325. Dat is een stevige opwaardering van de eerdere $175 en impliceert dat het aandeel, ondanks een stijging van 63% dit jaar, nog eens 19% in waarde kan toenemen. Het sleutelargument? De expansie naar negen nieuwe markten met een gezamenlijk bereik van meer dan een miljard consumenten, via Deliveroo’s bestaande infrastructuur. Beursdoel verhoogd: maaltijdbezorger krijgt upgrade naar $325 Bron: TradingView De impact van Deliveroo Deliveroo is actief in onder andere het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Frankrijk, Italië, België, Singapore en de Golfstaten. Door deze markten nu onder de vlag van DoorDash te brengen, stijgt het totale aantal actieve markten naar 45. Tegelijk groeit het klantenbestand met circa zeven miljoen maandelijkse gebruikers. Hiermee bereikt DoorDash in totaal meer dan 50 miljoen consumenten wereldwijd. De overname, met een prijskaartje van £2,9 miljard (ongeveer $3,9 miljard), werd begin oktober afgerond via een gerechtelijk goedgekeurde regeling. Behalve schaalvoordelen en directe toegang tot nieuwe markten, biedt de deal ook synergieën op technologisch en operationeel vlak. DoorDash wil zijn geavanceerde logistieke en marketinginfrastructuur toepassen op het Deliveroo-netwerk om zo de efficiëntie op te schroeven en marges te verbeteren. Deliveroo overgenomen voor £2,9 miljard in wereldwijde expansie: Bron: Deliveroo Hogere kosten, hogere verwachtingen Toch komt deze uitbreiding niet zonder uitdagingen. De concurrentie in Europa is hevig, met gevestigde spelers zoals Uber Eats en Just Eat die al diep verankerd zijn in lokale markten. Om daar marktaandeel te winnen, zal DoorDash fors moeten investeren in promotie, klantretentie en abonnementsmodellen. Volgens JPMorgan zullen de winsten in eerste instantie worden teruggeploegd in de business. Dat betekent minder focus op winstgevendheid op korte termijn en meer nadruk op het bouwen van schaal en klantenbinding. Klantacquisitie, verbeterde abonnementsdiensten en lokale partnerships zijn daarbij cruciale pijlers. Lees ook: OpenAI ontwijkt Nvidia, Broadcom schiet omhoog Een bijkomende factor is regelgeving. In veel Europese landen gelden strengere arbeidswetten voor bezorgers dan in de VS. Denk aan minimumlonen, verplichte verzekeringen en arbeidsovereenkomsten, die de operationele kosten kunnen verhogen. Het is nog onduidelijk in hoeverre DoorDash zich zal aanpassen aan deze lokale eisen of zal lobbyen voor een flexibelere behandeling. Advertentie-inkomsten als nieuwe groeimotor Een ander interessant punt dat JPMorgan aanhaalt, is de potentie van reclame-inkomsten. DoorDash beschikt via zijn platform over enorme hoeveelheden consumentendata: voorkeuren, bestelgedrag, tijdstippen en locaties. Deze data kan omgezet worden in gepersonaliseerde advertenties en betaalde promoties voor restaurants en merken. Advertentie-inkomsten vormen groeimotor voor DoorDash: Bron: DoorDash Analisten schatten dat als DoorDash en Deliveroo samen hun advertentie-inkomsten opkrikken tot 2% van de totale omzet, dit tegen 2027 zo’n $3 miljard extra kan opleveren. Dat is significant, zeker in een sector waar de marges doorgaans dun zijn. Voor beleggers vormt dit een interessante “wildcard”: het succes van dit verdienmodel zou een flinke waardering rechtvaardigen. Aandelenmarkt reageert verdeeld Hoewel JPMorgan een sterk vertrouwen uitspreekt, zijn andere analisten iets voorzichtiger. Raymond James verhoogde zijn advies onlangs naar “Strong Buy”, maar met een lager koersdoel van $260. Zij geloven vooral in de langetermijnvoordelen van synergie, maar wijzen ook op de hoge kosten en risico’s van integratie. Uit data blijkt dat geen enkele analist momenteel een “Sell” rating op het aandeel hanteert. Van de 43 geanalyseerde beoordelingen hebben 30 experts een “Buy” of “Strong Buy” afgegeven. Het gemiddelde koersdoel ligt op $299, met een bandbreedte tussen de $210 en $360. De markt zelf blijft voorzichtig optimistisch. De koers noteert momenteel rond de $275, wat betekent dat veel van het positieve sentiment al ingeprijsd is. Of er ruimte is voor verdere stijging, hangt af van de mate waarin DoorDash zijn beloftes kan waarmaken. Cruciale fase breekt aan voor maaltijdbezorger De integratie van Deliveroo wordt zonder twijfel de zwaarste test voor DoorDash sinds zijn beursgang. Het succes van de internationale uitbreiding hangt af van snelle adoptie door klanten, slimme kostenbesparingen en een soepele technische integratie. Tegelijk moet het bedrijf blijven concurreren in een markt waar klanten vaak overstappen op basis van prijs of promoties. Maar als het lukt om klantenloyaliteit op te bouwen, efficiëntie te verhogen en nieuwe inkomstenstromen te activeren, kan DoorDash zich definitief positioneren als een dominante speler in de wereldwijde bezorgmarkt. Beleggers doen er goed aan om de komende kwartaalcijfers, investeringsritme en strategische keuzes scherp te volgen want alleen dan zal blijken of de mondiale ambities ook daadwerkelijk renderen.

In het kort: Navitas Semiconductor steeg 50 procent na optimisme over China en positief nieuws over de samenwerking met Nvidia. Het bedrijf ontwikkelt energiezuinige GaN- en SiC-chips die cruciaal zijn voor de volgende generatie AI-datacenters. Ondanks hoge volatiliteit en geen winst, zien beleggers grote groeikansen voor Navitas binnen de AI-markt. Het aandeel Navitas Semiconductor kende deze week spectaculaire dagen op de beurs. De koers sprong met bijna 50 procent omhoog, nadat zowel politiek nieuws uit Washington als een belangrijke aankondiging van het bedrijf zelf beleggers enthousiast maakte. De chipmaker profiteerde van opluchting over de handelsspanningen tussen de Verenigde Staten en China, maar vooral van positieve vooruitgang in de samenwerking met Nvidia. Een samenwerking die Navitas mogelijk naar de voorgrond van de wereldwijde AI-revolutie brengt. Opluchting op de markten na uitspraak van Trump De beursrally begon al in het weekend, toen oud-president Donald Trump via zijn platform Truth Social liet weten dat hij een positieve ontwikkeling verwacht in de gespannen handelsrelatie tussen de VS en China. Zijn boodschap, “Don’t worry about China, it will all be fine!”, zorgde voor opluchting op de financiële markten. Voor Navitas was dit goed nieuws. Het bedrijf heeft meerdere productielocaties in China en beschouwt het land als een belangrijk onderdeel van zijn wereldwijde groeistrategie. De afgelopen jaren drukten importtarieven en handelsconflicten de marges en groeimogelijkheden, maar de hoop op een versoepeling van die spanningen gaf beleggers weer vertrouwen. Niet alleen Navitas, maar ook andere Amerikaanse chipbedrijven met Chinese klanten zagen hun aandelen in de plus schieten. Toch stak Navitas er met kop en schouders bovenuit, dankzij een tweede aankondiging die veel relevanter bleek voor de toekomst van het bedrijf. Een belangrijke rol in Nvidia’s AI-datacenters Naast het politieke optimisme maakte Navitas bekend dat het grote stappen heeft gezet in de ontwikkeling van zijn Gallium Nitride (GaN) en Silicon Carbide (SiC) chips voor Nvidia’s nieuwste generatie AI-datacenters. De samenwerking tussen beide bedrijven is al eerder aangekondigd, maar lijkt nu in een cruciale fase terecht te komen. Navitas ontwikkelt energiezuinige vermogenscomponenten die een centrale rol spelen in Nvidia’s nieuwe 800-volt high-voltage direct current (HVDC) architectuur. Dit systeem is ontworpen om het enorme energieverbruik van datacenters te verminderen. Dat is hard nodig: een gemiddeld datacenter verbruikt tien tot vijftig keer zoveel elektriciteit als een kantoor, en sommige gebruiken dagelijks tot wel vijf miljoen liter water om de servers te koelen. Naarmate de vraag naar AI blijft stijgen, wordt de druk op energie steeds groter. Technologieën die dat verbruik kunnen terugdringen, zijn daardoor van onschatbare waarde. Waarom GaN en SiC zo vernieuwend zijn De innovatiekracht van Navitas ligt in de eigenschappen van GaN- en SiC-technologie. In tegenstelling tot traditionele siliciumchips zijn deze halfgeleiders veel efficiënter. De GaNFast- en GaNSense-chips van Navitas leveren tot veertig procent meer energie-efficiëntie, nemen minder ruimte in en produceren minder warmte. Dat betekent niet alleen een lager stroomverbruik, maar ook minder behoefte aan dure koeling, een enorme kostenbesparing voor datacenters die continu op volle kracht draaien. Daar blijft het niet bij. De toepassingen van GaN en SiC reiken veel verder dan datacenters alleen. De chips van Navitas worden al gebruikt in snelladers voor smartphones, maar de echte groeimarkt ligt in elektrische voertuigen, zonne-energie en energieopslagsystemen. In al deze sectoren is er een groeiende vraag naar efficiënte, compacte en duurzame vermogenselektronica. Navitas positioneert zich precies in het midden van die trend. Een aandeel dat nog maar aan het begin staat Nog geen jaar geleden was Navitas een relatief onbekende speler, vooral populair onder kleine beleggers met een interesse in opkomende technologieën. Begin 2025 noteerde het aandeel nog rond de twee dollar. Inmiddels staat de koers boven de twaalf dollar, een stijging van meer dan vierhonderd procent in een jaar tijd. Toch denken analisten dat dit slechts het begin is. De samenwerking met Nvidia geldt als een bewijs dat Navitas’ technologie niet alleen theoretisch sterk is, maar ook commercieel levensvatbaar. Nvidia kiest zijn partners zorgvuldig, en het feit dat Navitas een rol speelt in de bouw van AI-datacenters geeft het bedrijf een stempel van geloofwaardigheid. Als het project succesvol wordt afgerond, kan dat de deur openen naar samenwerkingen met andere techreuzen zoals Amazon, Google en Microsoft, die allemaal kampen met dezelfde energie-uitdagingen in hun datacenters. Volgens de directie vertegenwoordigt de markt voor GaN- en SiC-componenten een waarde van zo’n 2,6 miljard dollar in 2030. Navitas wil daar een aanzienlijk deel van veroveren, en met de huidige technologie lijkt dat geen onrealistisch doel. Hoge belofte, hoog risico Toch kent het verhaal ook een keerzijde. Met een beurswaarde van rond de twee miljard dollar blijft Navitas een relatief klein bedrijf, en de volatiliteit is hoog. De koers beweegt drie keer zo sterk als de S&P 500, wat betekent dat beleggers flinke schommelingen moeten verdragen. Bovendien is het bedrijf nog niet winstgevend: de brutomarge is licht negatief, en de weg naar structurele winst zal nog tijd vergen. Toch nemen veel beleggers dat risico voor lief. De combinatie van toenemende vraag naar energiezuinige chips, geopolitieke meewind en een strategische samenwerking met Nvidia maakt Navitas een van de interessantste AI-smallcaps van dit moment. Navitas Semiconductor is geen bedrijf dat leeft van hype, maar van een concreet en urgent probleem: hoe kunnen datacenters krachtiger en duurzamer worden zonder dat het energieverbruik uit de hand loopt? De oplossingen die Navitas biedt, raken precies de kern van die uitdaging. Met de steun van Nvidia en een technologie die aansluit op meerdere groeimarkten lijkt Navitas een serieuze kanshebber om uit te groeien tot een belangrijke speler binnen de wereldwijde AI-infrastructuur.

In het kort: Microsoft groeit verder door discipline: het investeert mometeel fors in AI, maar bewaakt tegelijk marges en risico’s. Azure versnelt met 34% jaar-op-jaar, terwijl Copilot al 100 miljoen gebruikers telt en de winst per aandeel blijft stijgen. Het bedrijf kiest voor strategische spreiding: eigen chips, meerdere AI-partners, sterke kasstromen. Microsoft lijkt een natuurkracht. Terwijl concurrenten pieken en dalen, beweegt het bedrijf gestaag verder. Achter de rustige façade schuilt een onderneming die haar posities voortdurend heruitvindt: in software, cloud, AI, en nu zelfs in eigen chips. De markt heeft de neiging om elke nieuwe golf te overschatten en tegelijk de waarde van consistentie te onderschatten. Microsoft bewijst dat discipline een strategisch wapen is. Terwijl Oracle miljarden investeert om OpenAI’s cloudcapaciteit te hosten, houdt Satya Nadella de teugels strak. De CapEx bij Microsoft stijgt nog altijd, maar niet meer met de uitzinnige percentages van de afgelopen jaren. Het bedrijf kiest ervoor om capaciteit te huren bij partijen als Nebius, in plaats van zelf miljarden aan datacenters te besteden die later op de balans drukken. CapEx Microsoft per kwartaal: Bron: Seeking Alpha Waar anderen inzetten op één grote gok, kiest Microsoft voor een robuust, meerlagig model. Azure blijft multi-tenant, verspreid over duizenden klanten en toepassingen. Die structuur beschermt marges, spreidt risico’s en voorkomt dat Microsoft afhankelijk wordt van één groot contract of technologiepartner. Dat komt voort uit ervaring. Microsoft is groot geworden in software door platformen te bouwen. Het bedrijf heeft van nature een lange horizon: investeren in de infrastructuur van de toekomst, zonder de winstgevendheid van het heden uit het oog te verliezen. De marge mag tijdelijk iets zakken door de AI-investeringen, maar de winst per aandeel blijft indrukwekkend, en volgens de meeste schattingen zal die vanaf 2026 weer versnellen. EPS groeiverwachting Bron: Seeking Alpha Toch is de kracht van Microsoft niet alleen financieel. De technologische visie die het bedrijf ontvouwt, verraadt een ongebruikelijke helderheid in een tijd van verwarring. Tijdens de Goldman Sachs Communacopia-conferentie legde Jared Spataro, verantwoordelijk voor Microsofts AI-bedrijfsoplossingen, uit hoe het bedrijf het toekomstige “frontier firm” -model ziet: organisaties die menselijk geleid maar door Digital Agents bediend worden. In dat beeld fungeert Microsoft als architect van een compleet systeem, van chips tot applicaties, van datalaag tot gebruikersinterface. De basis begint bij hardware, breidt zich uit via Fabric (de datalaag) en Foundry (de modellayer), en eindigt in Copilot: de interface die de kenniswerker elk uur begeleidt. Copilot is de eerste manifestatie van een nieuwe werkstructuur, waarin software actief meewerkt in plaats van louter ondersteunend te handelen. De lancering van GPT-5 illustreerde dit. Veel commentatoren zagen het als een bescheiden upgrade. Spataro noemde het echter een “systems launch” : een verschuiving van een deterministische router naar een lerend model dat zelf beslist welke agent het beste antwoord kan geven. Microsoft implementeerde GPT-5 onmiddellijk in Copilot, waardoor gebruikers automatisch profiteren van het onderliggende systeem zonder dat ze het merken. Dat is Microsofts handelsmerk: complexe technologie vertalen in naadloze ervaring. Deze strategie heeft diepe implicaties. Microsoft bouwt aan een middenlaag, een soort “middleware voor agenten” , die de communicatie tussen AI-systemen standaardiseert. Het klinkt technisch, maar in feite legt het bedrijf de protocollen vast waarop de toekomstige software-economie zal draaien. Zoals Windows ooit de basis legde voor de pc-industrie, zo probeert Copilot de standaard te worden voor de wereld van digitale agenten. De adoptie daarvan verloopt sneller dan men denkt. Copilot telt inmiddels meer dan 100 miljoen maandelijkse gebruikers, verspreid over consumenten en bedrijven. Zeven op de tien Fortune 500-bedrijven gebruiken de dienst al, vaak eerst op kleine schaal, maar de uitbreiding is onvermijdelijk. De combinatie van E5-licenties (met beveiliging en compliance) en Copilot-gebruik drijft de gemiddelde omzet per gebruiker omhoog, terwijl de waarde voor klanten exponentieel groeit. Wat daarbij opvalt: Microsoft houdt de prijs vast. Dertig dollar per maand lijkt stevig, maar voor ondernemingen die rekenkracht en arbeidstijd besparen, is het een logisch tarief. Het product groeit in zijn prijs, zoals Spataro zei. Intussen neemt de gebruiksintensiteit toe. Wie eenmaal begint met Copilot, blijft het gebruiken. De productiviteitseffecten zijn concreet. Bij Microsoft zelf steeg de efficiëntie van klantenservice-teams met 12%, deels door volledige automatisering van processen via AI-agenten. Bedrijven in de farmacie en consultancy bouwen inmiddels hun eigen domeinspecifieke agenten bovenop Copilot, van technische schrijvers tot FDA-submitters. Wat begint als een assistent, evolueert naar een systeem van digitale collega’s. In een tijdperk waarin technologiebedrijven vaak wedden op radicale sprongen, kiest Microsoft voor een bijna klassieke vorm van incrementele innovatie. Het ontwikkelt eigen chips om controle over prijs-prestatie en energie-efficiëntie te krijgen. Ook de relatie met OpenAI past in dat patroon. Waar het partnerschap ooit exclusief was, is het nu bewust versoepeld. Microsoft behoudt een belang en een recht van eerste weigering, maar laat OpenAI elders capaciteit inhuren. Dat is risicobeheersing: Microsoft profiteert van OpenAI’s groei zonder zich vast te ketenen aan diens investeringslast. Analisten schatten dat het bedrijf na 2030 een nieuw aandelenbelang van ruim 150 miljard dollar krijgt, naast de bestaande omzet- en winstdeling. Intussen groeit Azure sneller dan AWS of Google Cloud, met 34% jaar-op-jaar, en stijgt de backlog met 35%. Fabric en Foundry trekken klanten die hun eigen AI-applicaties willen bouwen, terwijl Copilot de interface blijft die alles samenbrengt. De marge van Microsoft 365, blijft met bijna 58% de hoogste van het concern. Door die mix te verschuiven naar software-gedreven omzet, compenseert Microsoft de druk van hogere CapEx. Het resultaat is een onderneming die tegelijk investeert en beschermt. De vrije kasstroom per aandeel stijgt weer, de balans is sterker dan ooit, en de waardering, rond 37 keer de winst, oogt hoog, maar niet buitensporig. P/E Microsoft: Bron: Seeking Alpha Microsoft is een infrastructuurbedrijf voor kennis, werk en besluitvorming. Wat de cloud was voor data, wordt Copilot nu voor menselijke interactie: een universele laag die alles verbindt. De onderneming bezit de zeldzame combinatie van schaal, vertrouwen en strategisch geduld om dit te realiseren. De koers van Microsoft heeft sinds het begin van 2024 minder spektakel laten zien dan die van sommige rivalen, maar het ritme is duidelijk: stijging, pauze, consolidatie, en weer stijging. Het is een trap. De markt lijkt te erkennen dat Microsoft een duurzame architectuur bouwt. Koers MSFT: Bron: Google Finance Terwijl anderen wedden op één enkel scenario, creëert Microsoft opties. Het heeft een belang in OpenAI, maar ook een eigen model (MAI). Het werkt met Nvidia, AMD én bouwt eigen chips. Het vergroot capaciteit via Nebius, maar behoudt controle over zijn kerninfrastructuur. Het meest intrigerende aan Microsoft vandaag is dat het zijn technologische ambities koppelt aan een menselijk inzicht: de toekomst van werk verandert niet van de ene op de andere dag. Spataro zei het treffend: bedrijven zullen nog jaren tussen twee systemen leven: mens en agent, gebruiker en automatisering. Microsoft bedient beide werelden. Het verkoopt licenties per gebruiker én rekent voor verbruik per agent. Zo vangt het de verschuiving op, ongeacht de snelheid ervan. Microsoft blijft groeien omdat het elke strategische keuze afweegt tussen rendement en risico. De onderneming bouwt capaciteit uit, maar bewaakt marges. Ze investeert in AI, maar zonder afhankelijk te worden van één partner. Die combinatie van groei en discipline maakt dat de koers blijft stijgen.

In het kort Oracle Cloud gaat vanaf 2026 maar liefst 50.000 AMD AI-chips inzetten, een directe uitdaging voor Nvidia’s dominantie. AMD's nieuwe Instinct MI450-chip ondersteunt grootschalige AI-implementaties met 72 gekoppelde chips per systeem. OpenAI werkt nauw samen met zowel Oracle als AMD, en zou tot 10% van AMD kunnen verwerven bij succesvolle uitrol. Oracle kiest voor AMD als AI-alternatief voor Nvidia Oracle zet een stevige stap richting een nieuw AI-tijdperk door 50.000 grafische chips van AMD in te zetten voor zijn cloudinfrastructuur. De chips, die in de tweede helft van 2026 uitgerold worden, vormen een strategische zet tegen de vrijwel monopolistische positie van Nvidia in de AI-chipmarkt. De aankondiging komt op het moment dat cloudbedrijven zich steeds nadrukkelijker oriënteren op alternatieve leveranciers, in een markt waar rekenkracht de nieuwe olie is geworden. Oracle laat in 2025 de sterkste koersstijging zien van deze drie techaandelen Bron: Seeking Alpha De inzet is hoog. Nvidia bezit op dit moment meer dan 90% van de markt voor datacenter-GPU’s en is sinds de opkomst van generatieve AI de onbetwiste leider. Toch groeit de druk om te diversifiëren. OpenAI, historisch nauw verbonden met Nvidia, sloot eerder al een strategisch partnerschap met AMD voor een langjarige levering van chips met een vermogen van 6 gigawatt, waarvan de eerste gigawatt al in 2026 geleverd moet worden. Oracle speelt hier slim op in, en verstevigt via deze deal zijn eigen positie tegenover cloudreuzen als Microsoft Azure, Amazon Web Services en Google Cloud. Karan Batta, vicepresident bij Oracle Cloud Infrastructure, ziet vooral mogelijkheden op het gebied van inferencing, het realtime toepassen van getrainde AI-modellen. “We denken dat klanten AMD heel goed gaan ontvangen,” aldus Batta tijdens Oracle AI World. De samenwerking werd extra kracht bijgezet door de aanwezigheid van zowel AMD-topvrouw Lisa Su als OpenAI-CEO Sam Altman tijdens de productlancering van de nieuwe chiplijn eerder dit jaar. Instinct MI450: AMD’s antwoord op Nvidia’s dominantie De Instinct MI450 is AMD’s eerste AI-chip die modulair is opgebouwd voor grootschalige AI-toepassingen. Per systeem kunnen 72 chips gekoppeld worden tot één rekeneenheid, wat essentieel is voor het trainen en uitrollen van geavanceerde AI-modellen zoals GPT-4 of Sora 2. De chip is ontworpen om te concurreren met Nvidia’s H100 en aankomende B100-serie, die op dit moment worden beschouwd als de krachtigste chips voor AI-training. AMD Instinct MI450-chip vormt nieuw wapen in strijd om AI-markt Bron: AMD Het is niet de eerste keer dat AMD probeert marktaandeel te winnen in deze lucratieve groeimarkt, maar het lijkt erop dat de kaarten nu anders liggen. Waar eerdere pogingen strandden op tekortschietende software-ondersteuning of mindere prestaties per watt, biedt de nieuwe MI450 niet alleen schaalbaarheid, maar is deze ook compatibel met open AI-frameworks, wat de integratie binnen bestaande infrastructuren vergemakkelijkt. Cruciaal is daarbij de steun van grote partners zoals OpenAI en Oracle. Als de huidige deployment succesvol verloopt, zou OpenAI op termijn tot 160 miljoen aandelen van AMD kunnen verwerven, omgerekend zo’n 10% van het bedrijf. Deze financiële en operationele verwevenheid benadrukt hoe strategisch belangrijk het is geworden voor AI-leveranciers om te beschikken over meerdere chipbronnen. De koersreacties laten het vertrouwen zien: AMD steeg met 3% in de handel voor opening, terwijl Oracle licht daalde. Investeerders lijken ook AMD’s toenemende rol in het AI-ecosysteem te waarderen. De strijd in de cloud verschuift van capaciteit naar dominantie Oracle’s zet laat zien dat het bedrijf meer wil zijn dan een alternatief voor AWS of Azure. Door zijn cloudinfrastructuur uit te rusten met een massale lading AMD-chips, positioneert Oracle zich nadrukkelijk als een technologisch partner in het AI-tijdperk. Maar de ambities reiken verder dan alleen hardware. Tijdens Oracle AI World werd duidelijk dat oprichter Larry Ellison niet alleen rekencapaciteit wil leveren, maar ook toegevoegde waarde wil creëren met de enorme hoeveelheden enterprise data die het bedrijf in huis heeft. Volgens Daniel Newman van The Futurum Group draait het nu om de volgende stap: “Oracle moet bewijzen dat het niet alleen de capaciteit heeft, maar ook echte waarde kan leveren in de AI-keten. Data alleen is niet genoeg. De kunst is om deze data bruikbaar en schaalbaar te maken voor AI-oplossingen.” Dat Oracle bereid is om fors te investeren blijkt ook uit eerdere aankondigingen. In september tekende het bedrijf een vijfjarig cloudcontract met OpenAI dat volgens insiders tot $300 miljard waard kan zijn. Het geeft aan hoe strategisch de positie is van Oracle in de wereld van enterprise-AI en hoe belangrijk partners als AMD daarbij zijn. Waar Nvidia jarenlang zonder serieuze concurrentie zijn GPU’s kon uitrollen, lijkt de AI-chipmarkt eindelijk toe te zijn aan een serieuze tweestrijd. De combinatie Oracle–AMD, aangevuld met OpenAI’s immense vraag naar rekenkracht, vormt een serieuze bedreiging voor Nvidia’s marktdominantie. Tegelijkertijd blijft de markt zelf zo snel groeien dat er ruimte is voor meerdere spelers, mits zij schaalbaar en betrouwbaar leveren. Analisten lijken de potentie van Oracle in te zien op basis van koopadviezen Bron: CNBC De komst van AMD als serieuze concurrent in het AI-chipsegment markeert een keerpunt. Niet alleen voor chipfabrikanten, maar ook voor cloudbedrijven en eindgebruikers die afhankelijk zijn van krachtige, betaalbare en toegankelijke rekenkracht. Oracle’s keuze om vol in te zetten op AMD laat zien dat er een verschuiving plaatsvindt in de fundamenten van AI-infrastructuur. Wie controle heeft over de chips van morgen, heeft een sleutel in handen tot de waarde van kunstmatige intelligentie vandaag.

In het kort: JP Morgan overtrof de winstverwachtingen door sterke handel en zakenbankactiviteiten en verhoogde de NII-prognose. Goldman Sachs overtrof de omzetverwachtingen dankzij een toename van 42% in vergoedingen, maar het aandeel daalde licht. Blackrock bereikte een record van $13,5 biljoen aan beheerd vermogen en overtrof de winst per aandeel, met een neutrale marktreactie. De aanloop naar een nieuw kwartaal is voor beleggers altijd een periode van gespannen afwachting. Wat hebben de grote namen op Wall Street gepresteerd en hoe vertaalt zich dit naar hun aandelenkoersen? Het startschot van het kwartaalcijferseizoen werd traditiegetrouw gegeven door een reeks vooraanstaande financiële instellingen. Bedrijven zoals Goldman Sachs, Citi Group, Blackrock, Wells Fargo en JP Morgan hebben recent hun boeken geopend en de eerste analyses druppelen binnen. Deze vroege indicatoren zijn cruciaal. Ze geven een eerste blik op de gezondheid van de sector en de bredere economie.   De initiële reacties op de gepubliceerde cijfers lieten een gemengd beeld zien. De markt reageerde positief op de resultaten van zowel Wells Fargo als Citi Group wat duidt op een gezonde waardering voor hun operationele prestaties. Goldman Sachs daarentegen zag zijn aandeel dalen na de publicatie. Dit suggereert dat de cijfers van de investeringsbank de hoge verwachtingen van beleggers niet volledig konden inlossen. Bij JP Morgan en Blackrock was de marktreactie daarentegen opvallend neutraal. De koersbewegingen bleven na hun presentatie bescheiden. Dit wijst erop dat hun prestaties min of meer in lijn waren met de consensusverwachtingen. Na deze eerste blik op de financiële zwaargewichten, zullen we in dit artikel dieper ingaan op drie specifieke spelers. We nemen de kwartaalcijfers van JP Morgan Blackrock en Goldman Sachs onder de loep.   Koersontwikkeling Goldman Sachs voorbeurs: Bron: Yahoo Finance Kwartaalcijfers JP Morgan Een gedetailleerde blik op de cijfers van JP Morgan toont aan waarom de markt aanvankelijk nauwelijks reageerde, terwijl de onderliggende prestaties zeer sterk waren. De grootbank wist de analistenverwachtingen voor de winst per aandeel ruim te overtreffen, met een resultaat van $5,07 per aandeel tegenover een raming van $4,84. De totale omzet van de bank steeg met 9% tot $47,1 miljard, gedreven door een veerkrachtige Amerikaanse economie en sterke prestaties in de handel- en zakenbankactiviteiten. Een cruciaal element was de stijging van de netto rente-inkomsten (NII) met 2% tot $24,1 miljard. Dit verschil tussen wat banken verdienen op leningen en uitbetalen op deposito's blijft de sectorwinsten ondersteunen. CEO Jamie Dimon benadrukte de algehele veerkracht van de Amerikaanse economie, maar waarschuwde tegelijk voor de aanhoudende onzekerheid als gevolg van geopolitieke omstandigheden, handelstarieven en de dreiging van hardnekkige inflatie.   Dit optimisme over de NII vertaalde zich direct in een verhoogde jaarprognose. JP Morgan verwacht nu voor 2025 circa $95,8 miljard aan netto rente-inkomsten. Dit is een lichte verhoging ten opzichte van de eerdere raming van $95,5 miljard en ligt boven de consensusverwachting van analisten. Wat de resultaten extra glans gaf, waren de prestaties op Wall Street. De omzet uit de Markets-divisie, zowel aandelen- als vastrentende handel, steeg met een recordbrekende 25% tot $8,9 miljard in het kwartaal. De opbrengsten uit zakenbankdiensten stegen met 16%, aangedreven door het opleven van fusies en overnames, waardoor JP Morgan de meeste zakenbankvergoedingen van zijn rivalen binnenhaalde. Hoewel de kostenprognose ook iets werd verhoogd, wijzen deze resultaten op een solide operationele basis en een succesvolle benutting van de marktvolatiliteit door de handelsdesks   Cijfers van JP Morgan: Bron: JP Morgan Goldman Sachs De resultaten van Goldman Sachs bieden een fascinerende paradox. Hoewel de zakenbank de consensusverwachtingen van Wall Street ruimschoots overtrof, met inkomsten van $15,2 miljard tegenover de geraamde $14,2 miljard, reageerde de markt teleurgesteld met een daling van het aandeel in de voorbeurshandel. De winst per aandeel schoot omhoog van $8,40 naar $12,25. De stijging werd vooral gedreven door de activiteiten van de zakenbankiers, die een indrukwekkende toename van 42% in vergoedingen ('fees') zagen tot bijna $2,7 miljard. Dit succes is direct te linken aan het feit dat bedrijven hun plannen voor overnames en beursintroducties (IPO's) nieuw leven inblazen. Goldman Sachs speelde hierop in door de beursgangen van onder meer Figma, Klarna en Firefly Aerospace te begeleiden.   CEO David Solomon sprak dan ook over een van de drukste periodes voor IPO's in meer dan vier jaar, wat wijst op een duidelijk herstel in deze belangrijke inkomstentak. De bank boekte een totale nettowinst van $4,1 miljard. Bovendien vielen de voorzieningen voor slechte leningen lager uit dan in hetzelfde kwartaal een jaar eerder, een teken van stabiliteit in de kredietportefeuille. De negatieve marktreactie, ondanks deze uitstekende cijfers, suggereert dat beleggers mogelijk gehoopt hadden op een nog spectaculairder resultaat, of zich zorgen maken over andere, onbekende factoren binnen de bank. De hoge verwachtingen die bij een naam als Goldman Sachs horen, zijn klaarblijkelijk moeilijk in te lossen.   Cijfers van Goldman Sachs: Bron: Goldman Sachs Blackrock Ook bij vermogensbeheerder Blackrock zagen we een neutrale reactie op de gepresenteerde kwartaalcijfers. Dit is opvallend gezien het feit dat het beheerd vermogen van de financiële gigant een recordwaarde bereikte van $13,5 biljoen, een stijging van 17% ten opzichte van een jaar geleden. Deze indrukwekkende groei werd mogelijk gemaakt door zowel sterke marktomstandigheden als een substantiële netto-instroom van $205 miljard aan klantengeld. Daarmee doorbrak Blackrock voor het eerst de grens van $13 biljoen, wat de ongekende schaal en aantrekkingskracht van het bedrijf onderstreept. Exclusief eenmalige overnamekosten overtrof de winst van $11,55 per aandeel de analistenverwachtingen.   Lees ook: Is de beurs te duur & wat zijn de verwachtingen voor de kwartaalcijfers? Ondanks deze operationele successen daalde de nettowinst van Blackrock met 19% tot $1,32 miljard. Dit wordt echter deels verklaard door de eerdergenoemde overnamekosten. De vergoedingen ('fees') die de vermogensbeheerder in rekening bracht, stegen autonoom met 10%. Hiermee overtrof het zelfs de lange termijn groeidoelstelling van CEO Larry Fink. Deze stijging werd vooral gedreven door de aanhoudende vraag van beleggers naar ETF's en de succesvolle uitbreiding van Blackrock in de private markten. Dat het aandeel desondanks slechts fractioneel daalde, met 0,3% voorbeurs, toont aan dat beleggers dit resultaat als grotendeels in lijn met de verwachtingen beschouwden. Zij lijken de recordgroei in beheerd vermogen als een duurzaam, maar geen verrassend gegeven te zien.   Cijfers van Blackrock op het gebied van nieuwe instroom in miljarden dollars: Bron: BlackRock

In het kort: Verwachting Q3 2025: De S&P 500 zal naar verwachting een winstgroei van minstens 13% realiseren, aanzienlijk hoger dan de eerder ingeschatte 8%. De techsector (Information Technology) blijft de drijvende kracht met een verwachte winstgroei van 20,9%. Waardering: De forward P/E van 22,8 ligt fors boven het 10-jaarsgemiddelde (18,6), een signaal dat waarderingen aan de dure kant zijn, vooral in technologie (31,0). Toekomstige winstontwikkeling: Voor 2026 verwachten analisten een winstgroei van 13,8% en een omzetgroei van 6,6%, met de grootste bijdrage opnieuw uit technologie en financiële waarden. Sterk winstherstel maar hoge waardering De Amerikaanse beurs blijft stevig groeien. Volgens FactSet stijgt de winst van de S&P 500-bedrijven in het derde kwartaal van 2025 met 8% jaar-op-jaar, wat de negende opeenvolgende winstgroei zou betekenen. Historisch gezien overtreffen bedrijven hun winstverwachtingen echter bijna altijd: in 37 van de laatste 40 kwartalen kwamen de cijfers boven de ramingen uit. Gemiddeld stijgt de winstgroei tijdens het cijferseizoen met zo’n 5,7 tot 7,9 procentpunt. Wordt dat patroon herhaald, dan ligt de uiteindelijke winstgroei eerder rond 13,5% tot 15%. Dat komt bovenop een stevige omzetgroei van 6,3%, de tweede hoogste sinds 2022. Vooral de IT-, communicatie- en zorgsector tillen de totale omzet omhoog. Alleen de energiesector kampt met een daling van de inkomsten, veroorzaakt door een 15% lagere olieprijs ($65 per vat tegenover $76 een jaar eerder). Technologie opnieuw motor van winstgroei De technologiesector laat opnieuw de sterkste groei zien. Winstgroei: +20,9%, omzetgroei: +14,2%. Alle zes subsectoren binnen IT groeien, maar de motor is duidelijk de halfgeleiderindustrie: +45% winstgroei en +27% omzetgroei. Bedrijven als NVIDIA, Apple, Microsoft en Micron leveren de grootste bijdrage. Zonder de chipbedrijven zou de winstgroei van de IT-sector halveren tot 9,6%. De waardering weerspiegelt dat optimisme: de IT-sector noteert op een forward P/E van 31,0, fors boven het indexgemiddelde van 22,8. Dat is vergelijkbaar met niveaus van de techhausse van 2021. Tegelijkertijd is de winstmarge van de sector met 26,6% op recordhoogte. Dat duidt op sterke prijszettingsmacht en kostenbeheersing, vooral bij softwarebedrijven. Waardering: duur, maar winstgroei houdt stand De forward P/E van de S&P 500 staat op 22,8, tegenover een historisch gemiddelde van 18,6. De koers van de index steeg sinds 30 juni met 8,5%, terwijl de verwachte winst slechts met 4,9% toenam. Dat impliceert een zekere multiple-expansion, beleggers betalen dus meer voor elke dollar toekomstige winst. De trailing P/E bedraagt zelfs 28,9, ruim boven het 10-jaarsgemiddelde van 22,7. Toch verwachten analisten een verdere stijging van de index met 10,5% in de komende twaalf maanden, tot circa 7440 punten. Vooruitblik 2026: groei houdt aan, maar risico op overwaardering De winstgroei versnelt verder in 2026: Q4 2025: +7,4% Q1 2026: +11,7% Q2 2026: +12,7% CY 2026 (geheel jaar): +13,8% winstgroei, +6,6% omzetgroei De verwachting is dat vooral technologie en financiële waarden deze groei aanjagen, terwijl energie en consumentengoederen achterblijven. Tegelijk blijft de waardering fors, wat weinig ruimte laat voor teleurstellingen. Een hogere rente of vertraging in winstgroei zou de P/E-ratio’s onder druk kunnen zetten. De cijfers laten een S&P 500 zien die in topvorm is: stijgende winsten, robuuste marges en aanhoudende groei in omzet. Toch zijn de waarderingen inmiddels gespannen.De technologiebedrijven leveren opnieuw de bulk van de winstgroei, maar ook de grootste waarderingsrisico’s. Kortom: de S&P 500 is fundamenteel gezond, maar prijzig. Alleen als de verwachte winstgroei van ruim 10% per jaar ook daadwerkelijk wordt gerealiseerd, is het huidige waarderingsniveau houdbaar. Zo niet, dan is een correctie richting de historische P/E-banden (18–20) aannemelijk.