Waarom deze grondstof jouw rendement gaat bepalen op de beurs
- Jelger Sparreboom
- 3 dagen geleden
- 4 minuten om te lezen
In het kort:
Uranium schuift weer naar het centrum van de energiemarkt doordat elektriciteitsvraag structureel harder groeit dan het aanbod.
Langlopende contracten lopen af in een markt waar jaren nauwelijks is geïnvesteerd in nieuwe productie.
Daardoor wordt uranium opnieuw een strategische grondstof met directe gevolgen voor bedrijven en beleggers.
Uranium stond lange tijd aan de zijlijn van de financiële markten. Het hoorde bij discussies over kernwapens, geopolitiek en oude nucleaire rampen, en veel beleggers zagen het vooral als politiek beladen en moeilijk te doorgronden. Dat beeld verandert de afgelopen jaren langzaam. De reden daarvoor ligt in een fundamentele verschuiving in de wereldwijde vraag naar elektriciteit en in de manier waarop kernenergie daarin past.
De moderne economie draait steeds meer op elektriciteit die dag en nacht beschikbaar moet zijn. Datacenters, cloudinfrastructuur en kunstmatige intelligentie vragen continu stroom, zonder pauzes. Hernieuwbare energiebronnen leveren een belangrijk aandeel, maar zijn afhankelijk van zon en wind. Kernenergie heeft hier een duidelijke rol, omdat kerncentrales constant elektriciteit leveren en jarenlang vooruit plannen. Daardoor wordt uranium opnieuw een strategische grondstof, met gevolgen die verder reiken dan alleen de energieprijs.
Uraniumprijs
Hoe de uraniummarkt werkt
De uraniummarkt verschilt sterk van andere grondstoffenmarkten. Uranium wordt nauwelijks verhandeld op dagbasis. Kerncentrales kopen hun brandstof meestal via langlopende contracten die meerdere jaren vooruit lopen. Dat gebeurt omdat veiligheid, regelgeving en bedrijfscontinuïteit vereisen dat brandstof ruim van tevoren vastligt. Zodra een kerncentrale draait, is er geen ruimte voor improvisatie.
Een groot deel van deze contracten werd afgesloten in de jaren na de kernramp in Fukushima in 2011. In die periode was de vraag laag en de prijs gedrukt. Veel van die contracten lopen vanaf 2026 af. Nutsbedrijven moeten deze volumes vervangen in een markt die jarenlang weinig heeft geïnvesteerd in nieuwe mijnen. Dit zorgt voor een situatie waarin vraag terugkeert op een moment dat het aanbod nauwelijks kan meebewegen. Dat spanningsveld ontstaat automatisch door contractafspraken en heeft weinig te maken met sentiment of economische groei.
Aan de aanbodkant speelt tijd een grote rol. Het ontwikkelen of herstarten van een uraniummijn duurt vaak meerdere jaren. Vergunningen, financiering en technische voorbereiding maken snelle uitbreiding vrijwel onmogelijk. Tijdens de jaren van lage prijzen kozen veel producenten ervoor om capaciteit stil te leggen en investeringen uit te stellen. Dat hield de markt tijdelijk stabiel, maar zorgde ervoor dat de toekomstige productiecapaciteit beperkt bleef. Wanneer de vraag nu aantrekt, blijkt hoe moeilijk het is om dat aanbod snel op te schalen.
Uranium vraag en aanbod verwachtingen (2008-2040E)
Wat dit betekent voor uraniumbedrijven op de beurs
Deze marktdynamiek werkt direct door in de aandelenmarkt, al verschilt het effect sterk per bedrijf. Sommige ondernemingen, zoals Cameco, beschikken over actieve mijnen, langlopende contracten en aanvullende activiteiten in brandstofdiensten en reactoronderhoud. Zulke bedrijven laten zien dat uraniumproductie winstgevend kan zijn wanneer schaal, ervaring en contractzekerheid samenkomen. Zij hebben doorgaans stabielere kasstromen en minder afhankelijkheid van schommelingen in de spotprijs.
Tegelijkertijd bestaat een groot deel van de uraniumsector uit bedrijven die nog geen structurele winst maken. Veel ontwikkelaars bezitten wel grondstoffen in de grond, maar hebben nog geen operationele mijnen. Hun waarde hangt sterk af van toekomstige prijsniveaus en van de mogelijkheid om financiering aan te trekken. Dat maakt deze aandelen gevoelig voor koersschommelingen, kapitaalverhogingen en vertragingen in projecten. Binnen de sector lopen risico en potentieel daardoor sterk uiteen.
Nettowinst Cameco en Energy Fuels
Voor beleggers betekent dit dat blootstelling aan uranium via aandelen altijd selectief is. Een belegging in een winstgevende producent verschilt fundamenteel van een positie in een ontwikkelaar die wacht op hogere prijzen en politieke steun. Beide reageren op dezelfde grondstofmarkt, maar op een andere manier en met een ander risicoprofiel.
Kansen en risico’s voor beleggers
Naast marktmechanismen speelt geopolitiek een steeds grotere rol. Uranium maakt deel uit van een complexe keten waarin mijnbouw, verwerking en verrijking geconcentreerd zijn in een beperkt aantal landen. Westerse landen hechten daarom steeds meer waarde aan leveringszekerheid. Dat vertaalt zich in beleid, subsidies en strategische contracten, vooral in de Verenigde Staten en Europa. Uranium is daar inmiddels aangemerkt als een kritieke grondstof, wat de positie van bepaalde bedrijven versterkt.
Toch blijft voorzichtigheid belangrijk. Veel uraniumaandelen bewegen vooruit op verwachtingen over toekomstige prijzen en beleidskeuzes. Structurele winstgevendheid is nog geen norm binnen de sector. Projecten kunnen duurder uitvallen, vergunningen kunnen langer duren en financiering kan tegenvallen. Die onzekerheid zorgt voor hoge volatiliteit op de beurs.
Uranium krijgt daardoor een bijzondere positie binnen beleggingen. Het is geen snelle trade en ook geen eenvoudige grondstoffenbelegging. Het rendement wordt bepaald door langetermijnplanning, contractstructuren en de financiële gezondheid van individuele bedrijven. Juist door die combinatie kan uranium in de komende jaren een zichtbare rol spelen in beleggingsresultaten, met kansen en risico’s die duidelijk samenhangen met de unieke structuur van deze markt.
Ook particuliere beleggers die willen inspelen op zulke langetermijntrends doen er goed aan verder te kijken dan alleen de sector, en ook hun kostenstructuur onder de loep te nemen. Bij beleggingen in internationale grondstoffenbedrijven en energieaandelen spelen transactiekosten en valutakosten immers een directe rol in het uiteindelijke rendement.
In dat licht werd MEXEM door Brokerskiezen.nl uitgeroepen tot beste allround broker van 2025. Beleggers handelen er tegen 0,005 procent valutakosten, tegenover circa 0,25 procent bij DEGIRO en SAXO Bank, een verschil dat voor de gemiddelde portefeuille kan oplopen tot honderden of zelfs duizenden euro’s per jaar. Daarmee geldt MEXEM voor veel beleggers als de meest complete keuze voor wie lage kosten en internationale spreiding belangrijk vindt.
