Doorzoek deze website

In het kort

In het kort: De Amerikaanse rente staat sinds 7 mei op 4,25–4,50 % en blijft daar voorlopig, ondanks druk van Trump om met minstens 1 procentpunt te verlagen. CPI en PCE liggen rond de 2,5 %, terwijl inflatieverwachtingen op middellange termijn oplopen tot wel 4,1 %. De arbeidsmarkt blijft sterk met 139.000 nieuwe banen in mei en een werkloosheidspercentage van 4,2 %, wat de Fed weinig reden geeft om snel te versoepelen. Politiek spel rond renteverlaging Fed-voorzitter Jerome Powell, wiens termijn loopt tot 15 mei 2026, beleeft een turbulente periode waarin politieke druk uit het Witte Huis toeneemt. President Trump dringt openlijk aan op renteverlagingen tot wel 1 procentpunt eerder dit jaar en heeft Powell zelfs op het Witte Huis uitgenodigd. Hoewel Trump onlangs niet letterlijk heeft gezegd dat hij Powell wil ontslaan, zorgt zijn aanhoudende druk er wel voor dat het lijkt alsof de Fed beslissingen neemt onder politieke invloed in plaats van op basis van economische data. De centrale bank voelde zich genoodzaakt om daarop te reageren met een duidelijke verklaring waarin zij elke vorm van politieke inmenging afwees. Waarom de Fed in het defensief gaat Terwijl zowel financiële markten als consumenten de druk opvoeren voor een verlaging van de beleidsrente, houdt Fed-voorzitter Jerome Powell vast aan een voorzichtige, afwachtende koers. De roep om renteverlaging wordt deels gevoed door zorgen over de stijgende belastingdruk voor huishoudens en bedrijven, maar ook door geopolitieke onzekerheden die op de economische vooruitzichten wegen. Toch ziet Powell vooralsnog geen ruimte om de teugels te laten vieren. Kerninflatie-indicatoren zoals de consumentenprijsindex (CPI) en de prijsindex voor persoonlijke consumptieve bestedingen (PCE) blijven hardnekkig boven de doelstelling van 2 %. Beide indexen schommelen rond de 2,5 %, en geven daarmee onvoldoende vertrouwen dat de inflatie duurzaam onder controle is. Daarbij zorgen spanningen in de wereldhandel, zoals hogere importtarieven en sancties, voor extra risico. Als import duurder wordt, kan dat de inflatie opnieuw aanjagen en het lastiger maken om de rente te verlagen. Inflatie en renteverloop VS: Bron: Reuters De grafiek hieronder toont de ontwikkeling van de Amerikaanse beleidsrente over de afgelopen 25 jaar, sinds het jaar 2000, vastgesteld door de Federal Reserve. Wat opvalt, is dat de rente in deze periode meerdere cycli van sterke verlagingen en verhogingen heeft doorgemaakt, telkens als reactie op economische schokken zoals de kredietcrisis van 2008 of de coronapandemie in 2020. Sinds begin 2022 heeft de Fed de rente snel verhoogd om de hoge inflatie na de coronapandemie te bestrijden, met een piek van 5,5 %. Op 7 mei 2025 stond de rente op 4,25–4,50 %, wat nog steeds ruim boven het gemiddelde van de afgelopen vijftien jaar ligt. Deze relatief hoge stand verklaart waarom Powell terughoudend is met verdere verhogingen én tegelijkertijd voorzichtig blijft met verlagingen. Het monetaire beleid is al restrictief, maar de inflatie is nog niet overtuigend onder controle. Historische ontwikkeling van de Amerikaanse beleidsrente (2000–2025): Bron: CNBC Economische ondergrond: inflatie en arbeidsmarkt De arbeidsmarkt blijft opmerkelijk veerkrachtig. In mei kwamen er volgens het officiële Nonfarm Payrolls-rapport ongeveer 139.000 banen bij, terwijl het werkloosheidspercentage lichtjes opliep naar circa 4,2 %. Die combinatie wijst op een afkoeling in de arbeidsvraag, maar nog geen structurele verslechtering. Werkgevers zijn nog voorzichtig met het ontslaan van personeel en grote ontslagrondes blijven voorlopig uit. Tegelijkertijd stijgen de lonen maar langzaam. Dit zorgt ervoor dat het algemene economische beeld gemengd en niet extreem positief of negatief is. Voor de inflatie betekent dit dat er weliswaar minder opwaartse loondruk is, maar ook geen duidelijke rem vanuit de arbeidsmarkt. Zolang de werkgelegenheid sterk blijft, houden consumenten hun koopkracht grotendeels vast, wat de vraag in de economie ondersteunt. Dat maakt het moeilijker voor de inflatie om snel terug te zakken richting de doelstelling van 2 %, en bevestigt voor de Fed dat er geen directe noodzaak is om het beleid te versoepelen. Links: werkloosheidspercentage per maand (mei 2023–mei 2025). Rechts: maandelijkse groei van het aantal banen buiten de landbouwsector (nonfarm payrolls). Bron: Bureau of Labor Statistics Geopolitieke en beleidsonzekerheden Gezien de gemengde economische cijfers lijkt de Federal Reserve tijdens de beleidsvergadering van 18 juni te kiezen voor een stabiele rente. Uit de meest recente renteprojecties van de bestuursleden blijkt dat men mogelijk één renteverlaging in 2025 overweegt, waarschijnlijk richting het najaar. Er is echter geen sprake van haastige actie; het beleid blijft afgestemd op de inkomende economische data en het risico van overhaaste versoepeling wil men koste wat het kost vermijden. Tegelijkertijd opereert de Federal Reserve in een klimaat van verhoogde geopolitieke en beleidsmatige onzekerheid. Eén van de voornaamste zorgen zijn de oplopende handelsconflicten, in het bijzonder tussen de Verenigde Staten en China. Nieuwe invoertarieven en mogelijke tegenmaatregelen uit Beijing kunnen leiden tot hogere kosten voor geïmporteerde goederen, wat op zijn beurt inflatiedruk opbouwt binnen de Amerikaanse economie. Deze geopolitieke dynamiek bemoeilijkt de taak van de centrale bank, die gebaat is bij een stabiel prijspeil en voorspelbare externe omstandigheden. Ook de spanningen in het Midden-Oosten, met name rond olieproducerende landen, zorgen voor bezorgdheid. Schommelingen in de olieprijzen, veroorzaakt door geopolitieke onrust of verstoringen in de toeleveringsketens, hebben direct invloed op zowel consumentenprijzen als bedrijfskosten in de VS. Tussen inflatiebeheersing en politieke druk Powell balanceert op dit moment op een dun koord tussen twee krachten: aan de ene kant wil hij de inflatie onder controle houden, aan de andere kant groeit de druk om de rente te verlagen. Als hij te vroeg toegeeft aan die druk, vooral als die politiek gemotiveerd is, bestaat het risico dat mensen en markten hogere inflatie als normaal gaan zien. Dat zou de geloofwaardigheid van de Fed op de lange termijn ondermijnen. Daarom houdt Powell vast aan een aanpak die gebaseerd is op harde economische data, ook al levert hem dat op korte termijn kritiek op. Voor ons als beleggers betekent dit dat we rekening moeten houden met een langere periode van onzekerheid. De arbeidsmarkt is nog altijd sterk, maar tegelijk zijn er spanningen in de wereldhandel en op de energiemarkt, en neemt de politieke bemoeienis met het beleid van de Fed toe. Dat maakt het moeilijk te voorspellen welke kant het op gaat.

In het kort: Rocket Lab rapporteerde in Q1 2025 een omzet van $122,6 miljoen, goed voor een jaar-op-jaar groei van 32%. De Neutron-raket, gericht op grotere ladingen en overheidscontracten, staat gepland voor lancering in 2025. Het aandeel steeg afgelopen jaar met +- 500% en analisten zetten koersdoelen tot $35 op basis van geopolitieke kansen en defensiegroei. Rocket Lab heeft met zijn Electron-raket inmiddels naam gemaakt in het segment van lichte satellietlanceringen. Het bedrijf, dat zich onderscheidt door snelheid, kostenefficiëntie en een betrouwbare lanceringservaring, voltooide recent zijn 66e Electron-missie. Deze mijlpaal bevestigt zijn volwassenheid in een marktsegment dat vooral draait om flexibiliteit en snelle toegang tot de ruimte. Van lichte draagraketten naar strategische zwaargewichten Maar de ambities reiken verder: de introductie van de Neutron-raket in de tweede helft van 2025 vormt een strategische schaalvergroting. Waar Electron maximaal 300 kilogram kan dragen, mikt Neutron op ladingen tot 15.000 kilogram naar een lage baan om de aarde. Daarmee opent Rocket Lab de deur naar zwaardere commerciële opdrachten én deelname aan het Amerikaanse National Security Space Launch (NSSL)-programma. Dit programma, met een totale waarde van $5,6 miljard over vijf jaar, zou Rocket Lab naast giganten als SpaceX en ULA positioneren als kernleverancier van militaire ruimte-infrastructuur. De Electron-raket vs Neutron-raket vergeleken Bron: SpaceNews Financiële fundamenten met groeipotentieel Rocket Lab laat een robuuste omzetgroei zien. In het eerste kwartaal van 2025 kwam de omzet uit op $122,6 miljoen een stijging van 32% ten opzichte van een jaar eerder. Die groei is deels te danken aan een grotere vraag naar satellietlanceringen, maar ook aan toenemende inkomsten uit ruimte-infrastructuurdiensten. Het verlies per aandeel bedroeg $0,12, net iets slechter dan de analistenverwachting van $0,11, maar binnen acceptabele marges gezien de agressieve investeringsfase waarin het bedrijf zich bevindt. Voor het tweede kwartaal wordt een omzet van circa $135 miljoen voorzien. Rocket Lab mikt op een jaaromzet van meer dan $900 miljoen tegen 2026. Daarmee wordt het bedrijf op het pad gezet richting een duurzame cashflowpositie, mits het investeringsritme onder controle blijft en de Neutron-tijdlijn wordt gehaald. De marktanalisten blijven voorlopig optimistisch. De gemiddelde koersdoelstelling ligt rond de $28,45, met bull-scenario’s tot $35. Cantor Fitzgerald-analist Andres Sheppard verhoogde onlangs zijn koersdoel naar dat laatste bedrag, onder verwijzing naar geopolitieke spanningen die de vraag naar nationale veiligheidssatellieten aanjagen: een domein waarin Rocket Lab zich via acquisities positioneert. Overnames als groeiversneller Rocket Lab probeert zijn groeipad niet alleen organisch vorm te geven. De overname van Geost, ter waarde van $275 miljoen, illustreert de strategische pivot van het bedrijf naar high-end satelliettechnologie. Geost is gespecialiseerd in elektro-optische en infrarood payloadsystemen, en levert cruciale componenten voor nationale veiligheidssatellieten. Met deze overname betreedt Rocket Lab een nieuwe markt: die van hoogwaardige payloadoplossingen die niet alleen waarde toevoegen aan zijn eigen lanceringen, maar ook deuren openen naar directe defensiecontracten. De integratie van Geost versterkt Rocket Labs positie als verticaal geïntegreerde ruimtevaartpartner: van satelliet tot draagraket en vanaf nu ook tot payload. Die full-stack benadering maakt het bedrijf aantrekkelijker voor klanten die op zoek zijn naar end-to-end oplossingen, zeker in een klimaat waarin toeleveringszekerheid en strategische autonomie steeds belangrijker worden. Volatiliteit op de beurs, maar stevige onderstroom Hoewel het aandeel Rocket Lab het afgelopen jaar een spectaculaire stijging van +-500% liet zien, is er recent sprake van correcties. Die volatiliteit moet echter in perspectief worden geplaatst. Bewegingen in aandelenkoersen binnen de ruimtevaartsector zijn vaak het gevolg van kwartaalverliezen of vertragingen in ontwikkelingsprogramma’s – dynamieken die inherent zijn aan kapitaalintensieve innovatiesectoren. De beurskoers van Rocket Lab sinds de beursgang: Bron: Macrotrends Toch is het momentum onderliggend sterk. De vraag naar satellietlanceringen en defensiegerelateerde ruimte-infrastructuur neemt wereldwijd toe, en Rocket Lab lijkt op het juiste moment te investeren in de juiste segmenten. Risico’s zoals technologische vertragingen, overheidsafhankelijkheid en toenemende concurrentie blijven aanwezig, maar ze worden deels gecompenseerd door een toenemend aantal contracten en partnerschappen. Positionering in een consoliderende ruimtevaartmarkt De commerciële ruimtevaartindustrie transformeert snel van een markt met experimentele spelers naar een domein waarin slechts enkele partijen overblijven die op schaal en snelheid kunnen opereren. Rocket Lab positioneert zich daarbij strategisch. Door vroeg in te zetten op herbruikbare technologie, verticale integratie en een aanbod dat reikt van lichte tot middelzware draagraketten, bedient het bedrijf een breed spectrum aan klanten, van tech-startups tot het Pentagon. De komende twaalf maanden worden cruciaal. Als Rocket Lab erin slaagt om Neutron volgens schema te lanceren en de integratie van Geost soepel verloopt, kan het bedrijf definitief doorbreken als concurrent van SpaceX in het midden- en zwaartransportsegment. Voor beleggers die zoeken naar groeibedrijven in een sector met hoge toetredingsdrempels en structurele vraaggroei, biedt Rocket Lab een interessante combinatie van technologische voorsprong en strategische ambitie.

In het kort Het aandeel Regencell Bioscience steeg in 2025 met meer dan 59.000% ondanks het ontbreken van omzet of goedgekeurde producten. Na een 38-op-1 aandelensplitsing bereikte de marktwaarde $36 miljard, waarmee het bedrijven als Lululemon en eBay overtrof. De koerswinst lijkt voornamelijk gedreven door speculatie, sociale media-aandacht en het ontbreken van fundamentele bedrijfsresultaten. Het in Hongkong gevestigde Regencell Bioscience ontwikkelt traditionele Chinese kruidengeneesmiddelen die naar eigen zeggen symptomen van ADHD en autisme bij kinderen kunnen verlichten. Ondanks deze ambitieuze missie heeft het bedrijf tot op heden geen omzet gegenereerd, geen goedkeuringen van regelgevende instanties aangevraagd en geen octrooien verkregen. Regencell heeft zelfs geen distributie-infrastructuur of commerciële ervaring. De aandelenkoers van Regencell dit jaar: Bron: CNBC Desondanks steeg het aandeel met meer dan 280% op maandag, nadat een 38-op-1 aandelensplitsing in werking trad. Sinds begin 2025 is het aandeel meer dan 59.000% gestegen. Dat heeft geleid tot een beurswaarde van ongeveer $36 miljard, meer dan gevestigde namen als Lululemon, eBay en Kraft Heinz. Aandelenhausse zonder onderbouwing De enorme stijging van het aandeel lijkt los te staan van enige fundamentele bedrijfsresultaten. Volgens gegevens van FactSet bezit CEO Yat-Gai Au, zoon van de traditionele genezer Sik-Kee Au en tevens ontwikkelaar van het kruidensysteem dat de basis vormt voor Regencells producten, 86,24% van de uitstaande aandelen. Dit beperkt de verhandelbaarheid op de markt en vergroot de volatiliteit. De volatiliteit is dan ook extreem. Op 21 maart steeg het aandeel met 30% om de volgende dag weer 30% te dalen. In mei alleen al spoot het aandeel met 1.360% omhoog, terwijl beleggers op platforms als Reddit en X het aandeel omschrijven als “trading like a meme coin”... De rol van sentiment en politiek Het succes van Regencell valt mogelijk ook deels te verklaren door de veranderende politieke wind in de Verenigde Staten. Sinds Robert F. Kennedy Jr., een uitgesproken criticus van vaccins, in februari 2025 werd aangesteld als Secretary of Health and Human Services, is de interesse in alternatieve geneeswijzen merkbaar toegenomen. Dit creëert ruimte voor bedrijven die buiten de traditionele farmaceutische kaders opereren, zoals Regencell. Hier focust het bedrijf op, volgens de site: Bron: Regencell Het bedrijf voert bescheiden klinische studies uit en claimt positieve resultaten. In de laatste studie uit november 2023 zouden 28 patiënten verbeteringen hebben laten zien na een behandeling van drie maanden. Maar onafhankelijk bewijs of publicaties in gerenommeerde wetenschappelijke tijdschriften ontbreken vooralsnog. Volgens Regencell zelf hebben ze de oplossing voor een enorme groep mensen: Bron: Regencell Speculatief sprookje of tijdbom? De extreme koersbewegingen, het ontbreken van commerciële tractie, en de dominantie van één aandeelhouder maken Regencell tot een uiterst risicovolle belegging. Het doet denken aan eerdere beursfenomenen zoals AMTD Digital in 2022, dat ook tijdelijk meer waard was dan gevestigde Amerikaanse giganten ondanks een schimmige bedrijfsstructuur en afwezigheid van winst. Hoewel sommige particuliere beleggers het aandeel zien als een ‘meme play’ of snelle winstkans, waarschuwen analisten voor het speculatieve karakter. De combinatie van hype, lage liquiditeit en gebrek aan transparantie kan een recept zijn voor grote verliezen zodra het sentiment keert. Voor beleggers die zich aangetrokken voelen tot de droom van snelle rijkdom is Regencell een schoolvoorbeeld van hoe marktpsychologie de fundamenten tijdelijk kan overschaduwen. Maar of deze hype standhoudt wanneer de realiteit van omzetloze jaarrekeningen en ontbrekende vergunningen inhaalt, is allesbehalve zeker.

In het kort

In het kort Bill Ackman heeft 18,5% van zijn fonds Pershing Square belegd in één groeiaandeel dat in 2025 al ruim 34% steeg. Het bedrijf in kwestie, boekte ruim $1,2 miljard operationele winst en wordt mogelijk verhandeld tegen een relatief lage waardering. Ondanks zorgen over concurrentie van autonome voertuigen, blijft Uber momenteel relevant als platform door zijn schaal, AI-infrastructuur en internationale aanwezigheid. Wanneer een bekende fondsbeheerder zoals Bill Ackman een groot deel van zijn vermogen in een enkele onderneming investeert, trekt dat de aandacht van beleggers. In het geval van zijn hedgefonds Pershing Square is dat niet anders. Per eind maart 2025 blijkt 18,5% van zijn portefeuille – omgerekend circa 2,2 miljard dollar – te zijn toegewezen aan één beursgenoteerde onderneming. Die positie is daarmee de grootste van het fonds. Dit jaar is het aandeel van die onderneming met meer dan 34% gestegen. De portfolio van Perishing Square; het investeerdersfonds van Bill Ackman: Bron: Dataroma De betreffende onderneming is Uber Technologies , wereldwijd bekend als vervoersbedrijf die zelf geen taxi's bezit, maar ook van maaltijdbezorging en boodschappen. Sinds de beursgang in 2019 heeft het bedrijf verschillende strategische fases doorgemaakt, waaronder een periode van structurele verliezen, stevige kostenreducties, en uiteindelijk een verschuiving naar positieve operationele resultaten. In het eerste kwartaal van 2025 behaalde Uber een operationele winst van ruim 1,2 miljard dollar. Daarmee contrasteert het sterk met eerdere jaren: in het eerste kwartaal van 2019 werd nog een operationeel verlies van 1 miljard dollar geboekt. De onderneming rapporteerde in het eerste kwartaal een omzetgroei van 14% op jaarbasis, ondersteund door dubbele groeicijfers in zowel de mobiliteits- als bezorgtak. De segmentverdeling wijst erop dat mobiliteit goed is voor circa 48% van de totale omzet, bezorging (voornamelijk via Uber Eats) voor 34%, en vrachtvervoer voor de resterende 18%. Naast deze diversificatie valt de schaalgrootte op: het bedrijf bediende meer dan 170 miljoen actieve maandgebruikers, met circa 2,6 miljard ritten per kwartaal. Uber wordt momenteel verhandeld tegen een koers/winst-verhouding (P/E) van 12,44. Dit cijfer ligt onder het sectorgemiddelde, en ook onder dat van directe concurrenten zoals Lyft, dat P/E van 16 heeft. Daarnaast bedraagt Uber’s forward PEG-ratio – de verhouding tussen prijs en verwachte winstgroei – circa 0,9x, terwijl het gemiddelde binnen de sector op 1,8x ligt. Dit impliceert een relatief lage waardering in verhouding tot de verwachte groei. Waardering Uber: Bron: Seeking Alpha Wat betreft technologische infrastructuur valt op dat Uber zijn processen in hoge mate baseert op kunstmatige intelligentie en machine learning. Volgens externe bronnen verwerkt het platform bijna een miljard realtime simulaties per minuut en maakt het gebruik van meer dan 400 ML-modellen. Die technologie wordt toegepast bij onder andere ritdistributie, prijszetting en wachttijdvoorspellingen. Deze grootschalige inzet van data-analyse draagt bij aan de operationele efficiëntie van het platform. Concurrentie van zelfrijdende auto's Een veelgehoorde zorg onder beleggers is het risico dat Uber op termijn buitenspel wordt gezet door de opkomst van autonome voertuigen (AV’s), met name van fabrikanten als Tesla. In theorie zouden deze producenten hun eigen mobiliteitsdiensten kunnen lanceren en zo platformen zoals Uber overbodig maken. In de praktijk blijkt echter het tegenovergestelde: steeds meer ontwikkelaars van AV-technologie kiezen ervoor om juist samen te werken met Uber. De belangrijkste reden daarvoor is de operationele complexiteit van vraaggestuurde mobiliteitsdiensten. De vraag naar ritten varieert sterk per locatie, tijdstip en dag van de week. Waar menselijke chauffeurs de flexibiliteit hebben om te reageren op die schommelingen, bijvoorbeeld door minder te rijden tijdens daluren, blijven autonome voertuigen permanent inzetbaar, wat kan leiden tot structurele overcapaciteit of juist een tekort in piekperiodes. Door hun systemen aan te sluiten op Ubers platform, krijgen AV-aanbieders toegang tot miljoenen gebruikers, realtime vraagdata en dynamische dispatch-algoritmen. Uber fungeert daarmee als coördinatielaag, waarin autonome voertuigen net zo naadloos kunnen worden ingepast als menselijke chauffeurs. Daarbij speelt ook het gedrag van consumenten een cruciale rol. Het is onwaarschijnlijk dat gebruikers bereid zullen zijn om voor elke afzonderlijke AV-aanbieder een aparte app te installeren: één voor Waymo, één voor Tesla, nog één voor Uber en nog vele anderen. De kans is groter dat mensen blijven kiezen voor een vertrouwd, geïntegreerd platform dat toegang biedt tot verschillende vormen van vervoer binnen één gebruikservaring. Uber beschikt met zijn merkherkenning, gebruikersaantallen en loyaliteitsprogramma’s over een voorsprong om die rol te blijven vervullen. Daarnaast speelt de geografische en juridische diversiteit van Ubers markten een belangrijke rol. In opkomende economieën, waar infrastructuur minder gestandaardiseerd is, kunnen autonome voertuigen moeilijker opereren. Verkeerssituaties zijn daar vaak onvoorspelbaarder, regelgeving is fragmentarischer en de digitale kaartinformatie waarop AV’s vertrouwen is niet altijd betrouwbaar of actueel. Lokale kennis, flexibiliteit en een gemengd model van menselijke en autonome chauffeurs lijken daar voorlopig noodzakelijk. Ook in ontwikkelde markten zijn er barrières. In Europa bijvoorbeeld vormt wet- en regelgeving een belangrijke rem op de uitrol van volledig autonome voertuigen op de openbare weg. De goedkeuringsprocessen zijn traag en sterk nationaal versnipperd. Zo heeft Duitsland inmiddels een kader voor niveau-4-autonomie, maar in landen als Frankrijk en Italië staat de wetgeving nog in de kinderschoenen. Zonder eenduidig regelgevend kader blijven AV-operaties beperkt tot kleinschalige experimenten. Deze omstandigheden maken het waarschijnlijk onaannemelijk dat AV-aanbieders op korte termijn een wereldwijd opererend, zelfstandig netwerk zullen kunnen uitrollen. Samenwerking met een platform als Uber, dat al actief is in meer dan 70 landen en beschikt over de lokale kennis en gebruikersbasis, ligt dan voor de hand. Die strategie is inmiddels zichtbaar in de praktijk. Uber werkt onder andere met Waymo aan de integratie van autonome voertuigen in de dienstverlening. In steden als Austin draaien al pilootprojecten waarbij zelfrijdende auto’s actief worden ingezet. Uber positioneert zich nadrukkelijk niet als fabrikant van voertuigen, maar als infrastructuurlaag tussen consument en mobiliteitsaanbieder. In een toekomst waarin autonome voertuigen breder ingeburgerd raken, lijkt Uber daarmee niet aan de zijlijn te staan, maar juist een rol te spelen als coördinerend platform: vergelijkbaar met de manier waarop Amazon producten aanbiedt van duizenden verschillende leveranciers, zonder zelf de meeste artikelen te maken. Naast autonome mobiliteit zijn er signalen van bredere integratie van extra diensten. Uber is samenwerkingen aangegaan met bedrijven als OpenTable en luchtvaartmaatschappijen om ritten, reserveringen en beloningsprogramma’s te combineren. Ook heeft het bedrijf onlangs het Turkse Trendyol Go overgenomen, waarmee het zijn aanwezigheid op opkomende markten verder uitbreidt. Volgens de onderneming sluiten deze ontwikkelingen aan bij een bredere strategie om zich te positioneren als platform binnen het Mobility-as-a-Service (MaaS)-domein. Tegelijkertijd zijn er externe factoren die een rol spelen bij de toekomstige ontwikkeling van het bedrijf. Als zogenoemde ‘consumer cyclical’ is Uber gevoelig voor macro-economische fluctuaties en consumentengedrag. Zo kan afnemende reislust of veranderend uitgavenpatroon van invloed zijn op rittenvolume of bestedingen binnen Uber Eats. In recente toelichtingen gaf het management echter aan voorlopig geen aanwijzingen te zien voor een substantiële terugval in de vraag. De toegenomen winstgevendheid en de technologische positionering van Uber zijn aanleiding geweest voor sommige institutionele beleggers om hun belang in het bedrijf uit te breiden. De forse allocatie van Pershing Square in Uber is daar één voorbeeld van. Of de waardering en groeivooruitzichten van Uber zich daadwerkelijk zullen vertalen in duurzame aandeelhouderswaarde, is afhankelijk van meerdere factoren, waaronder concurrentiedruk van AV's van bijvoorbeeld Tesla, regelgeving, en macro-economische omstandigheden.

In het kort

In het kort: Citi’s vernieuwde “Positive ROE Trend”-lijst bevat nog slechts 90 aandelen, tegenover meer dan 100 eerder, door verzwakte macro-economische vooruitzichten. Lockheed Martin voert de lijst aan met een verwachte ROE van een immense 93,9% in 2026, gevolgd door Sherwin-Williams en Tapestry. Aandelen als Broadcom, Chipotle en Netflix tonen eveneens forse winstpotentie door stijgende marges en efficiëntieverbeteringen. Volgens Citi Research wordt het steeds moeilijker om kwaliteitsbedrijven met stijgende winstgevendheid te vinden binnen de S&P 500. Vooral het rendement op eigen vermogen (ROE), een maatstaf die nettowinst relateert aan het eigen vermogen van aandeelhouders, is aan het afnemen bij veel grote namen. De analisten signaleren dat slechts 90 aandelen nog voldoen aan de criteria voor hun “Positive ROE Trend”-mandje, terwijl dat er voorheen meer dan 100 waren. Deze afname wordt toegeschreven aan tegenvallende macro-economische verwachtingen en wereldwijde handelszorgen. Bedrijven waarvan verwacht wordt dat hun ROE zal verbeteren dankzij marge-expansie of hogere efficiëntie in activagebruik, worden schaarser. Desondanks blijven aandelen in Citi’s positieve ROE-mandje overtuigend presteren, zelfs in volatiele marktomstandigheden, aldus equity-strateeg Scott Chronert. De onderstaande tabel toont een selectie van grote beursgenoteerde bedrijven waarvan de ROE naar verwachting fors zal stijgen tegen eind 2026. Lockheed Martin springt eruit met een verwachte ROE van bijna 94%, gevolgd door Sherwin-Williams en Tapestry. Ook namen als Broadcom, Netflix en Chipotle Mexican Grill tonen opwaarts potentieel, wat de aantrekkelijkheid van deze aandelen in een uitdagende marktomgeving onderstreept. Deze cijfers illustreren de schaarste én waarde van ondernemingen met een stijgende winstgevendheid binnen de S&P 500. Deze bedrijven domineren Citi’s ‘Positive ROE Trend’-lijst: Bron: CNBC Lockheed Martin als onbetwiste leider Opvallend is de toppositie van defensiereus Lockheed Martin, met een verwachte ROE-stijging van 83,4% nu naar 93,9% in 2026. De stijging wordt gedreven door aanhoudende vraag naar geavanceerde wapensystemen zoals raketten en gevechtsvliegtuigen. Huidige beurskoers Lockheed Martin: Bron: Google Finance Volgens COO Frank St. John bevindt de defensiesector zich aan het begin van een drie- tot vijfjarige groeifase, met verhoogde budgetten in zowel de VS als Europa. Met een gemiddeld koersdoel van $530,42 en een hoogste verwachting van $670, lijkt er voor beleggers ruimte voor opwaarts potentieel, ondanks de recente correctie van 4% op de beurs. ROE-ontwikkeling Lockheed Martin: Bron: Macrotrends Sherwin-Williams groeit door efficiëntie Sherwin-Williams, bekend van zijn verf- en coatingsproducten die wereldwijd in zowel de bouwsector als de industriële markt worden gebruikt, noteert een verwachte ROE van 71,8% in 2026. Met een huidige ROE van 66,6% wijst dit op een voortzetting van de al sterke winstgevendheid en een stabiele financiële prestatie. Huidige beurskoers Sherwin-Williams: Bron: Google Finance Volgens Citi is deze voorspelde winsttoename te danken aan een combinatie van kostenoptimalisatie, verbeterde distributie-efficiëntie en een verwachte stijging van de bouwactiviteit in belangrijke afzetmarkten. De bank acht deze operationele verbeteringen realistisch, mede vanwege het bewezen vermogen van Sherwin-Williams om marktaandeel te behouden tijdens cyclische vertragingen en de sterke prijszettingsmacht die het merk historisch heeft weten te benutten. ROE-ontwikkeling Sherwin-Williams: Bron: Macrotrends Tapestry schittert met luxe en groei Tapestry, eigenaar van merken als Coach, Kate Spade en Stuart Weitzman, heeft zich dit jaar ontpopt tot een uitgesproken favoriet van Wall Street. Analisten zien in het concern een sterk hersteld luxe-aandeel met structurele groeikansen in zowel de Noord-Amerikaanse als Aziatische markten. De verwachte ROE voor 2026 ligt op 61,4%, fors hoger dan de huidige 39,45%, wat duidt op aanzienlijke margeverbetering en efficiënter kapitaalgebruik. Huidige beurskoers Tapestry: Bron: Google Finance Aandelen van Tapestry stegen afgelopen maandag met ruim 5% nadat JPMorgan zijn ‘overweight’-rating bevestigde, mede dankzij de solide omzetgroei van Coach. Ook TD Cowen toonde zich optimistisch en verhoogde het aandeel onlangs van ‘hold’ naar ‘buy’. Het vertrouwen is geworteld in een consistente, meerjarige groeiverwachting, aangejaagd door merkversterking, internationale expansie en digitalisering van de verkoopkanalen. ROE-ontwikkeling Tapestry: Bron: Macrotrends Van AI tot burrito’s: groei door efficiëntie Broadcom heeft volgens Citi solide vooruitzichten, met een verwachte ROE van 44,3% tegen een huidige ROE van 18,95%. De AI-divisie van de chipmaker groeit hard, mede dankzij sterke vraag naar op maat gemaakte AI-chips en netwerkoplossingen. CEO Hock Tan verwacht dat deze groei zich in 2026 zal voortzetten. Ook Chipotle Mexican Grill wordt genoemd, met een ROE van 43,17% die naar verwachting licht oploopt naar 43,8%. Dat onderstreept het vermogen van het bedrijf om zijn hoge rendementsniveau vast te houden. Netflix zit met een huidige ROE van 39,6% al dicht tegen de verwachte 40% aan. De streaminggigant profiteert van schaalvoordelen en internationale groei, met verdere stijgingen in het vooruitzicht dankzij efficiënter contentgebruik en een toenemende gemiddelde opbrengst per gebruiker (ARPU). Andere namen in de lijst zijn onder meer Johnson & Johnson (verwachte ROE 40%), Take Two Interactive (39,8%) en Fastenal (32,9%). Deze bedrijven combineren stijgende marges met verbeterd gebruik van activa, wat hun winstgevendheid opdrijft zonder te zwaar te leunen op omzetgroei alleen. Volgens Citi maken juist deze factoren, marge-expansie en efficiënter kapitaalgebruik, het verschil in een omgeving waarin structurele groei niet vanzelfsprekend is. Het zijn ondernemingen met sterke marktposities, solide balansen en het vermogen om ook in een trager economisch klimaat hun rendement te verhogen. Beleggen met toekomstvisie Citi geeft aan dat de waarderingen van deze aandelen, ondanks hun goede prestaties, nog steeds redelijk zijn. Dat maakt ze interessant voor beleggers die verder vooruitkijken en op zoek zijn naar stabiele groei. Deze bedrijven zijn winstgevend, werken efficiënt en hebben laten zien dat ze goed kunnen omgaan met veranderingen in de markt. Voor mensen die willen investeren op de lange termijn, zonder grote risico’s, zijn dit sterke keuzes. Omdat de focus ligt op winst, slim gebruik van middelen en betrouwbare prestaties, biedt Citi’s “Positive ROE Trend”-lijst een handig overzicht voor iedereen die in onzekere tijden toch wil bouwen aan een stevig rendement.

AMD-aandeel stijgt 10% na AI-gerelateerde meevallers en positieve analistenupdates. De koerssprong komt na een jaar van 23% daling, mede dankzij sterke kwartaalcijfers in de datacenterdivisie en een aangekondigd aandeleninkoopprogramma van $6 miljard. Datacenteromzet stijgt 57% jaar-op-jaar, vooral dankzij de groeiende vraag naar de MI-serie AI-processoren en nieuwe deals met onder meer Microsoft, Meta en OpenAI. Analisten verhogen koersdoelen en zien 12% stijging op korte termijn mogelijk, met potentieel tot $200 op lange termijn. Verwachtingen voor Q2 zijn een omzetgroei van 27%, ondanks druk op marges. Na een jaar van neerwaartse druk op het aandeel, verraste Advanced Micro Devices (AMD) beleggers met een krachtige koersstijging van 10% vandaag en 63% sinds April 2025. Maar waar komt deze plotselinge opleving vandaan? Een blik op de cijfers en recente strategische ontwikkelingen geeft antwoord. De belangrijkste reden voor het herstel ligt in de indrukwekkende prestaties van AMD’s datacenterdivisie. In het meest recente kwartaal steeg de omzet hier met 57% op jaarbasis. De groei wordt aangedreven door toenemende adoptie van Instinct MI-series GPU’s, die vooral populair zijn in de markt voor AI-training en inferentie. CEO Lisa Su bevestigde dat partners als Microsoft, Meta en recentelijk ook OpenAI zwaar inzetten op AMD-hardware om hun AI-infrastructuur te versterken. Een andere groeifactor: de deal met OpenAI waarbij het nieuwste MI450-GPU-platform en de bijbehorende Helios-servers door OpenAI gebruikt zullen worden. Dit is een directe aanval op de dominantie van NVIDIA, dat nu nog de AI-markt domineert. AMD maakte daarnaast drie nieuwe overnames bekend in het tweede kwartaal van 2025: Eno Semi: gespecialiseerd in fotonica en co-packaging voor AI-chips. Brium: een open-source softwarebedrijf dat helpt bij het bouwen van AI-ecosystemen. Untether AI: een overname gericht op technologische versterking van inferentieprocessoren. Deze overnames passen in AMD’s strategie om een volledige AI-stack te bouwen: van hardware tot software. Tegelijkertijd werd een aandeleninkoopprogramma van $6 miljard aangekondigd, een duidelijk teken van vertrouwen in de eigen kaspositie. De current ratio van 2,8 onderstreept dat AMD over voldoende liquiditeit beschikt. Analisten draaien bij: koersdoelen gaan omhoog Na maanden van neerwaartse bijstellingen keren analisten hun visie op AMD. De consensus voor het komende jaar ligt op een koersdoel van $134,13, wat een stijging van 7% betekent ten opzichte van het huidige niveau. Piper Sandler verhoogde het koersdoel van $125 naar $140 en benadrukte het belang van de Helios-rackservers als motor voor Instinct-groeisegmenten. Benchmark hanteert zelfs een koersdoel van $170 en noemt de MI350-serie “een belangrijke katalysator”. UBS en TD Cowen behouden beide een "Buy"-advies, mede vanwege de instap van Amazon als klant. Aan de bovenkant van de bandbreedte liggen sommige koersdoelen zelfs op $200, wat neerkomt op een toekomstige stijging van ruim 57% ten opzichte van het huidige niveau. Voor het tweede kwartaal verwachten analisten: 27% omzetgroei, mede door toenemende AI-inferentie. Een lichte verslechtering van de marges, gezien hogere investeringen in R&D en toeleveringsketen. Toch zijn er tekenen dat AMD de verwachtingen mogelijk zal overtreffen op zowel omzet als winst, vooral als nieuwe deals en productievolumes van MI350-chips versnellen in Q3. AMD’s AI-offensief begint vruchten af te werpen De cijfers tonen een duidelijke verschuiving: AMD heeft zich in korte tijd gepositioneerd als een serieuze speler in de AI-markt, met indrukwekkende groei in datacenteromzet en strategische partnerships. Hoewel het aandeel nog volatiel blijft, en margedruk een aandachtspunt vormt, wijzen zowel de financiële ratio’s als de koersdoelverhogingen op vertrouwen in een structurele kentering. Beleggers die inzetten op AMD wedden niet langer alleen op een techherstel maar op een structurele machtsverschuiving binnen de AI-hardwaremarkt.

In het kort: Amazon en Walmart verkennen betalingen via eigen stablecoins om creditcardkosten te omzeilen. Visa en Mastercard verliezen miljarden aan beurswaarde na zorgen over disruptie. Analisten zien vooral hype: stablecoins kampen met grote drempels voor massale adoptie. Op vrijdag verloor Visa circa 5% van zijn beurswaarde, terwijl Mastercard meer dan 4% daalde. Aanleiding : een artikel in de Wall Street Journal waarin staat dat Amazon en Walmart onderzoeken of ze hun eigen stablecoins kunnen gebruiken of uitgeven als betaalmiddel. De reactie van de beurs was snel, maar was het ook terecht? En wat betekent deze ontwikkeling voor de toekomst van traditionele betaalnetwerken? Koersdaling Visa en Mastercard: Bron: Google Finance Stablecoins in retail Retailreuzen als Amazon en Walmart verwerken gezamenlijk voor biljoenen dollars aan betalingen per jaar. Als zij overstappen op stablecoins, digitale munten die zijn gekoppeld aan bijvoorbeeld de Amerikaanse dollar, dan lijkt dat op het eerste gezicht een directe bedreiging voor de verdienmodellen van Visa en Mastercard. Deze netwerken ontvangen immers een percentage van elke transactie, ook wel interchange fees genoemd. Volgens schattingen gaat het om 2–3% per transactie, waarvan een klein deel (circa 0,1–0,2%) daadwerkelijk naar Visa en Mastercard gaat. Toch, bij dergelijke volumes kan zelfs dat ‘kleine’ percentage miljarden opleveren. Waarom zouden Amazon en Walmart dit willen? Kort gezegd: kostenbesparing. Door gebruik te maken van blockchaintechnologie kunnen transacties goedkoper en sneller verlopen, zonder tussenkomst van creditcardmaatschappijen of banken. “Het zou miljarden aan kosten kunnen besparen,” aldus analisten die door de Wall Street Journal werden geraadpleegd. Wat zijn stablecoins precies? Stablecoins zijn een relatief jonge klasse binnen het cryptodomein. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Bitcoin of Ethereum, zijn ze gekoppeld aan een onderliggende waarde, doorgaans de Amerikaanse dollar, waardoor hun koers stabiel blijft. Dit maakt ze aantrekkelijk voor betalingen, vooral in markten met hoge inflatie of instabiele valuta, zoals delen van Latijns-Amerika en Afrika. Maar ook in de VS en Europa groeit de belangstelling. Volgens Nic Puckrin, crypto-analist en oprichter van Coin Bureau: “Stablecoins worden steeds vaker gebruikt voor grensoverschrijdende betalingen en als bescherming tegen monetaire instabiliteit. De toepassingen nemen snel toe.” De GENIUS Act Belangrijk om te vermelden is de recente vooruitgang van de GENIUS Act in de Amerikaanse Senaat. Deze wet beoogt de uitgifte van stablecoins te reguleren en banken en bedrijven duidelijke kaders te geven. De markt van stablecoins bedraagt inmiddels meer dan $238 miljard (bron: CoinDesk), en de wet zou institutionele toetreding vereenvoudigen. Senator Bill Hagerty, initiatiefnemer van de wet, gaf aan: “Zonder regulering zal innovatie op het gebied van stablecoins zich buiten de VS voltrekken. We moeten nu handelen.” De wet is niet onomstreden. Critici vrezen dat de decentralisatie, een kernwaarde van crypto, onder druk komt te staan. Senator Jeff Merkley waarschuwde zelfs voor mogelijke corruptie: “Er ontbreken essentiële waarborgen in de wet om belangenverstrengeling te voorkomen.” Toch wijst veel erop dat een gereguleerd stablecoinlandschap dichterbij komt, wat het speelveld aanzienlijk zou kunnen veranderen, ook voor bedrijven als Visa en Mastercard. Hoe werken Visa en Mastercard eigenlijk? Wie denkt dat Visa en Mastercard alleen “creditkaartjes drukken”, begrijpt het fundament van hun businessmodel onvoldoende. Beide bedrijven functioneren als netwerk, zij faciliteren de verbinding tussen vijf partijen in elke transactie: De bank van de consument (issuer) De consument zelf De kaartnetwerken (Visa/Mastercard) De retailer (merchant) De bank van de retailer (acquirer) De kracht van deze infrastructuur zit in het netwerk-effect. Alle partijen zijn op elkaar afgestemd en het systeem is sinds de jaren ‘70 geleidelijk opgebouwd. De stabiliteit, interoperabiliteit en betrouwbaarheid maken het voor consumenten aantrekkelijk om vast te houden aan hun kaart: vaak mét voordelen als cashback of punten. Maar uiteindelijk ligt de kracht altijd bij de consument. Wat is hun incentive om over te stappen op stablecoins? De consument krijgt nu zo'n 4% cashback per transactie, zijn ze bereid dat op te geven voor een onbekende digitale cryptomunt van Amazon? De klant heeft geen directe reden om over te stappen, tenzij er significante voordelen worden geboden. Maar wat zouden die voordelen moeten zijn? Cashback, bijvoorbeeld, stel dat Amazon zijn eigen stablecoin lanceert en 4% cashback aanbiedt om te concurreren met Visa en Mastercard, dan verdwijnt precies het kostenvoordeel dat stablecoins aantrekkelijk maakt voor retailers. Want die cashback moet ergens vandaan komen, en tenzij Amazon bereid is dat zelf te subsidiëren, eindigt men opnieuw bij een situatie waarin de merchant betaalt om de klant te belonen: precies wat men via stablecoins wilde vermijden. Daarmee creëert men in feite een alternatief systeem dat dezelfde economische last met zich meebrengt. Technische en psychologische drempels De implementatie van stablecoins in consumententransacties is niet eenvoudig. Niet alleen vanwege regelgeving, maar ook vanwege praktische bezwaren: Adoptie door consumenten:  De meeste gebruikers zijn gewend aan hun bestaande creditcards of betaalpassen, met voordelen, gebruiksgemak en fraudepreventie. Vertrouwen:  Wie is aansprakelijk bij een fout of frauduleuze betaling? Is dat Amazon? De stablecoin-uitgever? Of een derde partij? Educatie:  Het begrip ‘stablecoin’ is voor velen nog onbekend terrein, zeker buiten de bubbel van beleggers. Het is niet de eerste keer dat deze dreiging opduikt De dreiging van “crypto disruptie” is niet nieuw. In 2022 voorspelde techinvesteerder Chamath Palihapitiya nog dat Visa en Mastercard de grote verliezers van het jaar zouden worden. Hij sprak van “de meest winstgevende spread trade van zijn leven” : short gaan op creditcards, long op crypto. Het tegenovergestelde gebeurde. De aandelen van Visa en Mastercard stegen sindsdien harder dan de S&P 500. Die voorspelling staat inmiddels symbool voor een reeks misvattingen over het gemak waarmee gevestigde financiële infrastructuur te vervangen zou zijn. Zoals Oppenheimer-analist Owen Lau opmerkt: “Er is nog een lange weg te gaan voor consumentengedrag zich aanpast aan stablecoins: maar de richting is duidelijk.” “A solution looking for a problem” Volgens Bernstein-analist Harshita Rawat zijn stablecoins in retailtransacties vooral een oplossing op zoek naar een probleem: “In de meeste ontwikkelde markten zijn traditionele betaalmethodes al snel, veilig en relatief goedkoop. De product-markt-fit voor stablecoins ontbreekt voor nu.” De echte potentie van stablecoins ligt volgens haar in: Cross-border B2B-betalingen Emerging markets met valutavolatiliteit Treasury/cash management oplossingen Shopify en PayPal als voortrekkers Toch zien we al eerste implementaties. Shopify kondigde onlangs aan dat merchants betalingen in USDC kunnen accepteren. PayPal lanceerde vorig jaar zijn eigen stablecoin (PYUSD), maar tot dusver is het gebruik beperkt. De adoptie stokt, mede door een gebrek aan urgentie bij consumenten en bedrijven om de status quo te verlaten. Visa en Mastercard zijn niet naïef Ook Visa en Mastercard zitten niet stil. Visa werkt al jaren aan crypto-integraties, onder meer met Circle (USDC), Crypto.com en diverse wallets. Mastercard lanceerde recent nog een pilot met blockchaingebaseerde B2B-betalingen. Het zijn techbedrijven in financiële vermomming, met grote budgetten voor innovatie. Hun kracht zit bovendien in distributie: miljarden kaarten, miljoenen aangesloten merchants en een wereldwijd ecosysteem. Zelfs als stablecoins terrein winnen, zullen deze bestaande netwerken waarschijnlijk de infrastructuur leveren. Denk aan interoperabiliteit, fraude-afhandeling, klantenservice, wet- en regelgeving. Visa zal waarschijnlijk eerder het ‘railsysteem’ zijn waarop stablecoins rijden, dan een bedrijf dat wordt vervangen. Nu Visa en Mastercard aandelen kopen? Wat betreft waardering: zowel Visa als Mastercard noteren momenteel rond hun historisch gemiddelde koers-winstverhouding van rond de 35-40. Geen koopje, maar waarschijnlijk ook niet overgewaardeerd. Visa’s transaction volume groeit met circa 8% per jaar, Mastercard’s winst per aandeel zelfs met 15–17%. Vergelijk dat met de S&P 500, waar 10% EPS-groei als bovengemiddeld geldt. P/E-GAAP Mastercard en Visa: Bron: Seeking Alpha Met andere woorden: beide bedrijven combineren een sterke competitieve positie, secular growth, en aantrekkelijke winstgevendheid. De brutowinstmarge ligt bijna op 100%! Brutowinstmarge van Visa en Mastercard Bron: Seeking Alpha Conclusie Bull case:  Visa en Mastercard beschikken over decennialange netwerkeffecten, miljoenen aangesloten merchants en miljarden kaarten in omloop. Als Stablecoins überhaupt een rol gaan spelen innoveren ze actief mee met blockchain en crypto, en behouden hun rol als infrastructuurleverancier. Zoals Wells Fargo stelt: “Stablecoins staan voor veel hindernissen voordat ze creditcards kunnen vervangen.” Bear case:  Grote retailers als Amazon en Walmart willen miljarden besparen door traditionele betaalnetwerken te omzeilen. Stablecoins, vooral bij gunstige regulering via de GENIUS Act, bieden snellere, goedkopere transacties en kunnen de rol van kaartnetwerken uithollen, zeker als consumentengedrag omslaat.

Amazon DSP wordt het exclusieve platform om advertenties te tonen aan 80 miljoen geverifieerde Amerikaanse streaming huishoudens – goed voor >80% van alle CTV-huishoudens in de VS. Eerste tests tonen 40% meer unieke kijkers met hetzelfde advertentiebudget en 30% minder herhaling bij dezelfde kijker. Door de samenwerking kunnen adverteerders nauwkeuriger meten én beter sturen op performance, inclusief directe koppeling aan aankopen via Amazon. Amazon Ads en Roku hebben op 13 juni 2025 een exclusieve samenwerking aangekondigd waarbij Amazon’s eigen demand-side platform (DSP) directe toegang krijgt tot Roku’s gebruikersdata. Hierdoor ontstaat de grootste ‘authenticated CTV footprint’ in de VS: naar schatting 80 miljoen huishoudens, oftewel ruim 80% van alle ‘connected TV’ (CTV)-huishoudens. Die gegevens zijn bevestigd door ComScore. De deal stelt adverteerders in staat om via Amazon DSP advertenties gericht en geautomatiseerd te tonen aan een enorm bereik van ingelogde gebruikers op onder meer The Roku Channel, Prime Video en externe apps als Disney+, Tubi, FOX, Paramount en Warner Bros. Discovery. Deze samenwerking dekt dus vrijwel het volledige premium streaming aanbod binnen zowel de Roku OS als Fire TV ecosystemen. De samenwerking draait om één belangrijk element: data. Of specifieker: geauthenticeerde, ingelogde gebruikersdata. Die zijn schaars en waardevol omdat ze een directe en meetbare link maken tussen advertentie exposure en consumentengedrag, zoals aankopen. Uit de eerste tests blijkt: +40% meer unieke kijkers bereikt met hetzelfde budget −30% minder herhaling bij dezelfde kijker 3x hogere return on ad spend (ROAS) volgens interne berekeningen van Amazon Ads. Deze verbetering komt voort uit een technologie die ‘identity resolution’ wordt genoemd. Die koppelt het kijkgedrag van een gebruiker op Roku (tv, apps, smart devices) aan zijn Amazon-profiel (aankoopgedrag, browsegeschiedenis, etc). Daardoor is cross-platform targeting mogelijk: wie een reclame ziet op zijn Fire TV, kan vervolgens een gepersonaliseerde variant krijgen op een Roku-stick in een andere kamer, zonder dat die persoon dubbel wordt getarget. De bredere context: fragmentatie en schaalproblemen in advertentieland De Amerikaanse advertentiemarkt voor televisie is de afgelopen jaren sterk gefragmenteerd geraakt. Grote platforms zoals Netflix, Disney+, Amazon en Roku introduceren allemaal hun eigen advertentie-oplossingen, wat leidt tot versnippering en overlap in bereik. Tegelijkertijd is er een structureel overschot aan advertentie-inventaris, vooral op ‘programmatic’ netwerken (advertenties die via algoritmes worden ingekocht). Volgens Variety is dit precies waar de samenwerking tussen Amazon en Roku op inspeelt: schaal bieden aan adverteerders door een centraal, geverifieerd platform voor inkopen te creëren. Roku bezit 49% van alle streamingtijd in de VS (interne schatting) Amazon DSP biedt toegang tot data over triljoenen interacties: zoekacties, aankopen, videobeoordelingen 80 miljoen huishoudens met ingelogde profielen betekent dat campagnes gericht én herleidbaar zijn, zonder verspilling Wat zijn de implicaties voor de markt? Voor adverteerders is het effect direct zichtbaar: betere conversie, lagere kosten per unieke kijker, en vooral betere frequentiecontrole. Wie bijvoorbeeld eerder last had van overtargeting (dezelfde persoon die vijf keer op een dag dezelfde reclamespot ziet), kan dat met deze technologie reduceren. Roku staat momenteel 8% hoger op de beurs. Voor concurrenten, met name The Trade Desk, Google en Yahoo, is dit een strategisch verlies. Zij kunnen weliswaar ook inkopen bij Roku, maar missen nu toegang tot het gecombineerde, geverifieerde databestand van Amazon én Roku. De dienst wordt Q4 2025 uitgerold in de VS voor alle gebruikers van Amazon DSP. Wereldwijde uitrol is vooralsnog niet aangekondigd, maar ligt voor de hand als het Amerikaanse model succesvol blijkt. Deze deal zet een nieuwe standaard voor wat adverteren via televisie kan betekenen. Niet langer is CTV een soort ondoorzichtig kanaal vol herhalingen en inefficiëntie – het wordt nu een performance-driven kanaal, vergelijkbaar met search of e-commerce advertising. En precies dat maakt deze samenwerking tussen Amazon en Roku zo krachtig: het koppelt directe commerciële intentie aan kijkgedrag, op schaal.

In het kort Taiwan heeft Huawei en SMIC toegevoegd aan zijn exportcontrolelijst, die nu 601 organisaties omvat, waaronder entiteiten uit China, Rusland en Iran. Deze maatregel sluit aan bij Amerikaanse sancties en is bedoeld om China's toegang tot geavanceerde chiptechnologie te beperken. De stap weerspiegelt bezorgdheid over Chinese pogingen om zowel technologie als gespecialiseerd Taiwanees personeel in te lijven. Taiwan heeft op 15 juni 2025 de Chinese technologiebedrijven Huawei Technologies en Semiconductor Manufacturing International Corporation (SMIC) toegevoegd aan zijn exportcontrolelijst. Deze beslissing vereist dat Taiwanese bedrijven voorafgaande overheidsgoedkeuring verkrijgen voordat zij producten of diensten aan deze bedrijven leveren. De maatregel is ingegeven door zorgen over nationale veiligheid, zoals het ongewenst weglekken van geavanceerde technologie naar China. Daarmee sluit Taiwan zich aan bij eerdere Amerikaanse sancties, die gericht zijn op het beperken van China's toegang tot kritieke chiptechnologie. Impact op de wereldwijde chipindustrie Taiwan is een cruciale speler in de wereldwijde halfgeleiderindustrie, met bedrijven zoals Taiwan Semiconductor Manufacturing Company (TSMC) die geavanceerde chips produceren voor onder andere Nvidia. De toevoeging van Huawei en SMIC aan de exportcontrolelijst kan de toegang van China tot essentiële chiptechnologie verder beperken. Dit is vooral significant gezien eerdere bevindingen dat TSMC-chips werden gebruikt in Huawei's geavanceerde AI-processors, ondanks bestaande exportbeperkingen. Chipgiganten in cijfers: wie loopt waar op voor? In 2024 heeft de Verenigde Staten de meeste chipfabrieken ter wereld: in totaal 95 stuks. Toch betekent dat niet dat ze ook de meeste chips produceren. Slechts 12% van de wereldwijde productie van moderne (geavanceerde) chips komt uit de VS, al wordt verwacht dat dit aandeel stijgt naar 17% in 2027. Ondanks dat de VS minder chips maakt dan andere landen, verdienen Amerikaanse bedrijven toch meer dan 46% van de wereldwijde chipomzet. Dat komt doordat veel toonaangevende chipontwerpers, zoals Intel en Nvidia, in de VS gevestigd zijn. China telt op dit moment 81 chipfabrieken en focust zich vooral op de productie van oudere chiptypes, bijvoorbeeld voor auto's en huishoudelijke apparaten. In 2023 was China goed voor 31% van deze eenvoudige chips, met een verwacht aandeel van 40% in 2027. China is minder sterk in moderne chips: het marktaandeel was 8% in 2023 en zal naar verwachting dalen naar 6% in 2027. Taiwan heeft 80 fabrieken en blinkt uit in de productie van moderne chips die worden gebruikt in smartphones, laptops en toepassingen voor kunstmatige intelligentie. In 2023 kwam maar liefst 68% van alle geavanceerde chips uit Taiwan, wat naar verwachting zal dalen naar 60% in 2027. Daarbij blijft het land wereldwijd marktleider in de productie van moderne chips. Taiwan produceert daarnaast ook een aanzienlijk deel van de oudere chips. Het vlaggenschip van de sector is TSMC, dat bekendstaat als de grootste chipproducent ter wereld en levert aan bedrijven als Apple, AMD en Nvidia. Chipproductie wereldwijd: aantal fabrieken en marktaandeel per land (2024–2027) Bron: World Population Review Geopolitieke spanningen en technologieoverdracht De maatregel van Taiwan komt te midden van toenemende spanningen tussen China, Taiwan en de Verenigde Staten over technologie en nationale veiligheid. Taiwan heeft eerder aangegeven bezorgd te zijn over pogingen van Chinese bedrijven, waaronder SMIC, om technologie en talent van het eiland over te nemen. Zo werd SMIC beschuldigd van het heimelijk opereren van een dochteronderneming in Taiwan om lokale ingenieurs aan te trekken, wat leidde tot een onderzoek door Taiwanese autoriteiten. Hoewel Taiwan zich met deze maatregel duidelijk schaart aan de zijde van de Verenigde Staten, brengt dit ook economische risico’s met zich mee. China is nog steeds een belangrijke handelspartner voor veel Taiwanese bedrijven, en exportbeperkingen kunnen op korte termijn leiden tot omzetverliezen of verlies van marktaandeel voor toeleveranciers. Toch lijkt Taiwan bewust te kiezen voor strategische veiligheid boven economische afhankelijkheid. Deze positionering kan de diplomatieke banden met Westerse landen versterken, en Taiwan mogelijk meer technologische en militaire steun opleveren vanuit Washington. China’s machtsmiddel: export De kans is groot dat China zal reageren met economische of diplomatieke druk. In het verleden stelde Peking beperkingen in op de export van strategische grondstoffen zoals gallium en germanium, essentieel voor halfgeleiders en zonne-energie. Ook kan China proberen buitenlandse bedrijven in eigen land onder druk te zetten of alternatieve toeleveringsketens opbouwen, bijvoorbeeld via samenwerking met Rusland of via investeringen in eigen chiptechnologie. Voor beleggers betekent deze nieuwe realiteit dat geopolitiek niet langer een externe factor is, maar integraal deel uitmaakt van risicoanalyse en waardebepaling binnen de technologiesector. Bedrijven met diepe afhankelijkheden van Chinese of Taiwanese productie zijn niet alleen kwetsbaar voor operationele verstoringen, maar ook voor politieke en juridische fricties die hun beurswaarde kunnen beïnvloeden