Search this site

In het kort Adyen en softwareplatform Fresha hebben via hun kapitaalproduct meer dan $5,5 miljoen aan financiering verstrekt in zeven markten. Fresha bedient volgens de bedrijven 140.000 ondernemingen en 450.000 professionals. De distributie kan dus groot worden, maar het huidige kapitaalvolume is naast Adyens beurswaarde van €27,2 miljard nog klein. Bij een koers van €886,10 draait de beleggersvraag niet om de eerste miljoenen. Relevant is of Adyen betalingsdata kan omzetten in extra omzet per klant zonder grote kredietverliezen, zwaar kapitaalbeslag of onduidelijke risico's op de balans. Direct naar een onderdeel van dit artikel Embedded finance begint met distributie $5,5 miljoen is bewijs van gebruik, niet van schaal Betalingsdata kunnen het kredietrisico verlagen Wat moet €886,10 waarmaken? Drie koerspaden Een klein product kan strategisch groot worden Embedded finance begint met distributie Fresha levert software voor salons en wellnessbedrijven. Via Adyen verwerkt het betalingen en kan een ondernemer vanuit dezelfde omgeving financiering aanvragen. Dat verlaagt de drempel: transactiedata zijn al beschikbaar en terugbetaling kan aan toekomstige omzet worden gekoppeld. Voor Adyen is dit embedded finance, financiële dienstverlening ingebouwd in de software van een partner. Het voordeel is distributie zonder een eigen winkelnetwerk. De partner heeft de klantrelatie, Adyen levert infrastructuur, risicomodellen en betalingsstromen. Toch is verstrekt kapitaal geen omzet. Als $25 miljoen wordt uitgezet tegen 10% bruto vergoeding, ontstaat $2,5 miljoen bruto opbrengst. Daar gaan financieringskosten, kredietverliezen, technologie en de verdeling met Fresha nog af. De economische uitkomst kan aantrekkelijk zijn wanneer Adyen vooral technologie levert en een externe kapitaalpartner een groot deel van het kredietrisico draagt. Zij wordt veel minder aantrekkelijk wanneer verliezen en financiering volledig bij Adyen terechtkomen. De contractstructuur is daarom minstens zo belangrijk als het volume. $5,5 miljoen is bewijs van gebruik, niet van schaal Het persbericht noemt meer dan $5,5 miljoen verstrekt kapitaal. Dat bewijst dat ondernemers het product gebruiken. Het bewijst nog niet dat de dienst materieel bijdraagt aan netto-omzet of EBITDA. Als 8% van 140.000 bedrijven gemiddeld $8.000 gebruikt, ontstaat ongeveer $89,6 miljoen volume. Dat is al veel groter dan de proef, maar blijft bescheiden naast de honderden miljarden euro's die Adyen jaarlijks verwerkt. De waarde zit mogelijk in de combinatie: financiering kan klanten binden, betalingsvolume verhogen en extra vergoeding opleveren. In onze analyse van één basispunt take rate staat waarom kleine prijsverschillen op enorm volume belangrijk zijn. De eerdere uitleg over het juiste koopmoment laat zien waarom een uitstekend bedrijf nog steeds een veeleisende waardering kan hebben. Betalingsdata kunnen het kredietrisico verlagen Een traditionele kredietverstrekker kijkt naar jaarrekeningen, bankafschriften en zekerheden. Adyen ziet bij aangesloten bedrijven transactiestromen bijna direct. Dat kan seizoenen, omzetdaling en terugbetalingscapaciteit sneller zichtbaar maken. Data maken krediet niet risicoloos. Een salon kan omzet verliezen door lokale concurrentie, personeelstekort of een economische terugval. Bovendien kan historische betalingsdata een plotselinge schok niet voorspellen. De juiste maatstaven zijn daarom wanbetalingen per cohort, netto-opbrengst na verliezen en de duur van het uitstaande kapitaal. Het optimistische argument is dat Adyen financiering kan aanbieden aan ondernemingen die het al goed kent, precies op het moment dat zij werkkapitaal nodig hebben. Het tegenargument is dat krediet cyclisch is en een betaalverwerker een andere risicocultuur vraagt dan een bank of gespecialiseerde financier. Wat moet €886,10 waarmaken? Adyen rapporteerde over de eerste helft van 2026 netto-omzet van €1,303 miljard, EBITDA van €641,5 miljoen en vrije kasstroom van €553,4 miljoen. Geannualiseerd is dat ongeveer €35,70 vrije kas per aandeel bij circa 31 miljoen aandelen. Een halfjaar simpel verdubbelen is geen voorspelling, maar wel een bruikbare startbasis. Bij 9% gewenst jaarrendement en een eindwaardering van 25 keer vrije kasstroom moet Adyen in 2029 ongeveer €45,95 vrije kas per aandeel genereren. Vanaf de geannualiseerde basis vraagt dat circa 8,8% jaarlijkse groei. De lat lijkt gematigd vergeleken met de historische groei, maar de multiple van 25 blijft stevig. Een lagere eindwaardering vraagt veel meer kasstroom. Aandelenbeloning en eventuele verwatering horen in het aandeelental; overname-uitgaven en netto kas mogen niet dubbel worden verwerkt. De koers van €886,10 was een Euronext Amsterdam-momentopname van 9 oktober om 15.37 UTC met vijftien minuten vertraging. Het gaat om het gewone aandeel, ticker ADYEN, ISIN NL0012969182, in euro's. Verouderde consensusvelden met verkeerde boekjaren zijn buiten de analyse gehouden. Drie koerspaden In het bear-scenario drukken grote klanten de tarieven, lopen kredietverliezen op en daalt de waardering. Mogelijke jaareindekoersen zijn €690 in 2027, €625 in 2028 en €610 in 2029. Het middenpad veronderstelt stevige groei in betalingen, meer omzet per klant uit nieuwe diensten en vrije kasgroei in de midden-tieners. Dat geeft €985, €1.135 en €1.310. In het gunstige pad maakt platformdistributie embedded finance schaalbaar zonder groot balansrisico, terwijl de kernmarge sterk blijft. Dan komen €1.170, €1.480 en €1.870 in beeld. De scenario's zijn geen koersdoelen. Zij maken zichtbaar dat de uitkomst vooral afhangt van kasstroomgroei en de waardering die beleggers in 2029 nog willen betalen. De eerste $5,5 miljoen kapitaal verandert de waarde vandaag nauwelijks. Een klein product kan strategisch groot worden Embedded financiering hoeft niet snel een aparte winstmotor te worden om nuttig te zijn. Als het ondernemers langer bij Fresha en Adyen houdt, meer betalingsvolume oplevert en waardevolle data creëert, kan de indirecte bijdrage groter zijn dan de kredietvergoeding. De volgende stap is meetbaar. Hoeveel ondernemers gebruiken het product opnieuw? Wie draagt verliezen? Wat is de netto-opbrengst na financieringskosten? En leidt gebruik tot meer verwerkt betalingsvolume? Zolang die antwoorden ontbreken, is $5,5 miljoen vooral een geslaagde proef. De waardering vraagt dat Adyen zulke proeven vaker in schaalbare vrije kas verandert. Foto: Adyen-kantoor Amsterdam, Bram Willems voor Adyen N.V., CC BY-SA 4.0, 24 juni 2024.

In het kort ServiceNow lanceerde op 6 oktober de AI Workflow Factory, een systeem dat werkprocessen voortdurend moet vinden, verbeteren en automatiseren. Twee dagen later meldde de stad Raleigh dat AI-agents de kosten van de IT-servicedesk met 66% hadden verlaagd. Die combinatie is inhoudelijk interessanter dan een losse AI-demo: het product belooft herhaalbaarheid en een klant toont een meetbaar resultaat. Bij $140,81 op de NYSE en een beurswaarde van circa $144,5 miljard betaalt de belegger al voor veel succes. De kernvraag is daarom hoeveel van de besparing bij klanten terugkomt in hogere contractwaarde, retentie en vrije kas per aandeel voor ServiceNow. Direct naar een onderdeel van dit artikel Van incident oplossen naar proces verbeteren De Raleigh-casus maakt de waarde tastbaar 98% acceptatie is sterk, maar niet hetzelfde als 98% automatisering Het platformvoordeel kan groter worden Wat moet $140,81 waarmaken? Drie koerspaden De volgende cijfers moeten de klantbesparing verbinden met contractgroei Van incident oplossen naar proces verbeteren ServiceNow werd groot met software voor IT-servicebeheer. Een medewerker meldt een probleem, de juiste workflow start en de organisatie bewaakt oplossing en doorlooptijd. Generatieve AI kan nu samenvatten, antwoorden voorstellen en eenvoudige handelingen uitvoeren. De AI Workflow Factory gaat een stap verder. Volgens ServiceNow moet het systeem processen analyseren, verbeterpunten vinden en agents bouwen die delen van het werk uitvoeren. Het productidee is aantrekkelijk omdat de organisatie niet voor ieder proces vanaf nul hoeft te beginnen. Een lancering is nog geen omzet. Een klant moet data koppelen, processen veranderen, risico's beheren en medewerkers meekrijgen. Pas daarna ontstaat productief gebruik. De juiste meetlat is dus niet het aantal aangekondigde agents, maar de tijd tot implementatie, actieve gebruikers en uitbreiding van contracten. De Raleigh-casus maakt de waarde tastbaar Raleigh meldde op 8 oktober dat de kosten van zijn IT-servicedesk met 66% waren gedaald. Daarnaast werd 98% van de door AI gemaakte incidentsamenvattingen geaccepteerd. Dat is sterk bewijs bij één klant, maar geen gemiddelde voor alle ondernemingen. Een klant die jaarlijks $8 miljoen aan servicedeskkosten maakt en 66% bespaart, creëert bruto $5,28 miljoen waarde. Als extra software $1,2 miljoen kost, blijft mechanisch ruim $4 miljoen over vóór implementatie en reorganisatie. ServiceNow kan dus een hogere prijs vragen en de klant toch een aantrekkelijk rendement bieden. De verdeling van die waarde bepaalt het verdienmodel. Als ServiceNow te weinig vraagt, profiteert vooral de klant. Als het te veel vraagt, nodigt het concurrenten uit en remt invoering. Sterke softwarebedrijven vinden een prijs waarbij beide partijen winnen en het contract ieder jaar kan groeien. 98% acceptatie is sterk, maar niet hetzelfde als 98% automatisering Een medewerker kan een AI-samenvatting accepteren en daarna alsnog handmatig onderzoek doen. Acceptatie meet bruikbaarheid van de output, niet hoeveel volledige incidenten zonder mens worden opgelost. Voor beleggers zijn drie niveaus nuttig. Eerst: welk percentage output is correct genoeg om te gebruiken? Daarna: welk deel van een proces voert de agent zelfstandig uit? Tot slot: welke kosten of doorlooptijd verdwijnen aantoonbaar? Alleen het laatste niveau levert een harde economische uitkomst. In onze eerdere analyse van de kwartaalcijfers staat waarom contractwaarde en marge samen moeten worden bekeken. Dit stuk over SaaS-bedrijven die dood werden verklaard legt uit waarom hoge overstapkosten relevant blijven, zelfs wanneer AI de interface verandert. Het platformvoordeel kan groter worden ServiceNow zit al diep in processen rond IT, personeel, klantenservice en beveiliging. Dat geeft toegang tot context die een losse chatbot mist. Een agent kan pas betrouwbaar handelen wanneer hij weet wie toestemming heeft, welke gegevens gevoelig zijn en wat de volgende stap in een proces is. Het optimistische argument is dat AI de waarde van het bestaande platform verhoogt. Meer processen op één datamodel maken nieuwe agents sneller bruikbaar. Klanten breiden contracten uit omdat de besparing zichtbaar is. De tegenwerping is dat Microsoft, Salesforce, SAP en gespecialiseerde spelers dezelfde klantbudgetten najagen. AI kan functies ook eenvoudiger kopieerbaar maken. ServiceNow moet aantonen dat zijn procesdata, governance en implementatiesnelheid een duurzaam voordeel zijn, niet alleen een voorsprong van enkele kwartalen. Wat moet $140,81 waarmaken? ServiceNow voerde in december 2025 een vijf-voor-één-aandelensplitsing door. Alle koersen en bedragen per aandeel die je hier leest, zijn op die nieuwe basis berekend. Dat voorkomt dat een oude koers of oud aandeelental de waardering vijf keer te hoog of te laag maakt. Bij 10% gewenst jaarrendement en een eindwaardering van 25 keer vrije kasstroom moet ServiceNow in 2029 ongeveer $7,50 vrije kas per aandeel genereren. Vanaf een indicatieve basis van $4,60 vraagt dat ongeveer 17,7% groei per jaar. Die lat past bij een kwaliteitsbedrijf, maar laat weinig ruimte voor stilstand. Aandelenbeloning moet via het verwaterde aandeelental worden verwerkt. Netto kas mag slechts één keer meetellen. En vrije kasstroom moet na noodzakelijke investeringen worden gemeten, niet als aangepaste winst met meerdere kosten buiten beeld. ServiceNow noteerde op 9 oktober $140,81 op de NYSE; de koers kan inmiddels zijn veranderd. Het aandeel heeft de ticker NOW, noteert in dollars en heeft ISIN US81762P1021. ServiceNow publiceert naar verwachting op 28 oktober nieuwe cijfers. Drie koerspaden In het bear-scenario besparen klanten wel geld, maar concurrentie beperkt de prijszetting en de waarderingsmultiple daalt. Mogelijke jaareindekoersen zijn $112 in 2027, $104 in 2028 en $101 in 2029. Het middenpad veronderstelt hogere contractwaarde door AI, hoge retentie en vrije kasgroei in de hoge tieners. Dat geeft $158, $184 en $216. In het gunstige pad versnelt Workflow Factory de invoering en houdt ServiceNow een groter deel van de gecreëerde klantwaarde. Dan komen $190, $247 en $322 in beeld. Dit zijn eigen scenario's, geen analistenconsensus en geen koersdoelen. De uitkomsten reageren sterk op vrije kasgroei en de eindmultiple. De volgende cijfers moeten de klantbesparing verbinden met contractgroei Raleigh geeft ServiceNow iets waardevols: een concreet verhaal over kosten en kwaliteit. Eén klantcase bewijst nog niet dat iedere organisatie dezelfde besparing haalt. De volgende stap is aantonen dat zulke resultaten breed tot grotere contracten en meer vrije kas per aandeel leiden. Let op groei van resterende contractwaarde, nieuwe AI-contracten, retentie en aandelenbeloning. Als klantwaarde en waarde per aandeel tegelijk versnellen, is AI meer dan een verkoopverhaal. Dan wordt het een herhaalbare economische motor. Foto: ServiceNow-hoofdkantoor, CC0.

In het kort Nike rapporteerde op 1 oktober over het eerste kwartaal van boekjaar 2027 een omzetdaling van 4% naar $11,21 miljard. Tegelijk steeg de brutomarge met 60 basispunten naar 42,8%. Een basispunt is 0,01 procentpunt, dus de verbetering was 0,60 procentpunt. Dat lijkt klein, maar op miljarden omzet gaat het om serieus geld. De vraag is of Nike de marge kan vasthouden terwijl het oude voorraden afbouwt, wholesale-relaties herstelt en opnieuw meer nieuwe producten lanceert. Bij $34,784 en een beurswaarde rond $51,6 miljard verwacht de markt een winstherstel, maar geen onmiddellijke terugkeer naar de oude glorie. Direct naar een onderdeel van dit artikel De eerste margeverbetering is zichtbaar Voorraad vertelt wat de winst nog niet laat zien Wholesale is geen stap terug Wat moet $34,78 waarmaken? Drie koerspaden Het magazijn geeft het eindoordeel De eerste margeverbetering is zichtbaar Brutomarge is het deel van de omzet dat na productiekosten, vracht en directe inkoopkosten overblijft. Bij 42,8% houdt Nike van iedere $100 omzet $42,80 over voor marketing, winkels, personeel, technologie, rente en winst. Op $11,21 miljard kwartaalomzet is 60 basispunten ongeveer $67 miljoen extra brutowinst, als de omzetbasis gelijk blijft. Dat is de gunstige kant van operationele hefboom: een kleine procentuele verbetering telt zwaar op grote schaal. De omzetdaling blijft echter belangrijk. Een hogere marge op een krimpende omzet kan komen door betere prijzen en lagere vrachtkosten, maar ook door minder promoties of een gunstiger verkoopmix die niet ieder kwartaal terugkeert. Duurzaam herstel vraagt dat omzet en marge uiteindelijk tegelijk verbeteren. Voorraad vertelt wat de winst nog niet laat zien Schoenen en kleding verouderen niet technisch zoals elektronica, maar mode, kleur en sportmomenten veranderen snel. Voorraad die te lang blijft liggen moet vaak met korting worden verkocht. Dat drukt de brutomarge en blokkeert kas die anders naar productontwikkeling of aandeelhouders kan. Voorraadafbouw kan juist kas vrijmaken. Als Nike $8,4 miljard voorraad met 8% verlaagt, komt mechanisch ongeveer $672 miljoen vrij voordat andere werkkapitaalposten meetellen. Maar wanneer stevige kortingen nodig zijn, verdwijnt een deel van dat voordeel via lagere brutowinst. Daarom moeten voorraad, kortingen en brutomarge samen worden gelezen. Een lagere voorraad met stabiele marge is sterk. Een lagere voorraad door grote uitverkopen is minder overtuigend. Een stijgende voorraad terwijl omzet daalt is het duidelijkste waarschuwingssignaal. In onze eerdere analyse van de koersval bij Nike staat waarom een sterk merk niet automatisch een goedkoop aandeel maakt. De vergelijking met Ryanair laat een breder punt zien: een geliefd product en een aantrekkelijk aandeel zijn twee verschillende vragen. Wholesale is geen stap terug Nike stuurde de afgelopen jaren sterk op directe verkoop via eigen winkels en apps. Dat geeft meer klantdata en een groter deel van de verkoopprijs. Het kost ook marketing, logistiek, retouren en winkelcapaciteit. Wholesale-partners kunnen bereik bieden en voorraad dichter bij de consument leggen. CEO Elliott Hill probeert die kanalen opnieuw als één systeem te behandelen. Een sporter die een Nike-product bij een retailer ontdekt en later via de app koopt, past niet netjes in één kanaal. De economische test is daarom totale omzet per klant en totale marge, niet het aandeel direct versus wholesale op zichzelf. Het optimistische argument is dat Nike zijn merk, atletennetwerk en distributie opnieuw kan koppelen aan meer productvernieuwing. Het tegenargument is dat concurrenten in hardlopen en lifestyle blijvend marktaandeel hebben gewonnen. Meer reclame herstelt geen product dat de consument minder spannend vindt. Wat moet $34,78 waarmaken? Bij een eindwaardering van 20 keer winst en 9% gewenst jaarrendement moet Nike in 2029 ongeveer $2,25 winst per aandeel verdienen. Vanaf een indicatieve basis van $1,60 vraagt dat circa 12% jaarlijkse winstgroei. Die groei kan uit drie bronnen komen: omzetherstel, een hogere operationele marge en een lager aandeelental door inkoop. Aandeleninkoop helpt alleen wanneer zij uit echte vrije kas wordt betaald en tegen een verstandige prijs gebeurt. Schuld toevoegen om aandelen duur in te kopen creëert geen gratis waarde. De gebruikte beurslijn is NIKE Class B, ticker NKE op de NYSE, in dollars, met ISIN US6541061031. De koers van $34,784 kwam op 9 oktober om 18.50 UTC binnen met twintig minuten vertraging. De gerapporteerde winst van $0,48 per aandeel over het kwartaal lag boven de marktverwachting van $0,43, maar één kwartaal is nog geen hersteltrend. Drie koerspaden In het bear-scenario blijft omzet dalen, keren promoties terug en blijkt de margeverbetering tijdelijk. Mogelijke jaareindekoersen zijn $27 in 2027, $24 in 2028 en $23 in 2029. Het middenpad veronderstelt dat wholesale stabiliseert, nieuwe sportproducten aanslaan en de winst vanaf een lage basis herstelt. Dat geeft $39, $46 en $55. In het gunstige pad versnelt productvernieuwing, versterken direct en wholesale elkaar en stijgt de marge zonder nieuwe voorraadberg. Dan komen $47, $61 en $78 in beeld. Dividend komt bovenop de getoonde koersen. De scenario's gebruiken winst per verwaterd aandeel en een passende eindmultiple. Zij zijn geen consensus en geen koersdoelen. Het magazijn geeft het eindoordeel Nike heeft met 60 basispunten margeverbetering een eerste tastbaar resultaat. Het volgende bewijs ligt in de combinatie van voorraad, omzet en volledigeprijsverkopen. Als nieuwe producten sneller door de winkels bewegen, hoeft minder korting te worden gegeven en kan kasstroom het winstherstel bevestigen. Let bij de volgende cijfers daarom niet alleen op EPS. Kijk naar voorraadgroei tegenover omzetgroei, brutomarge, vrije kasstroom en commentaar over wholesale-orders. De ommekeer is pas echt wanneer de consument, de retailer en het magazijn hetzelfde verhaal vertellen. Foto: NIKE, officiële bedrijfsfoto van Elliott Hill.